رمان نغمه دل پارت ۳۸

تا صبح زل زده بودم به عکس بچم

زنگ زدم به رضا اینطوری نمیتونستم بی خیر از مائده جایی رو بگردم

_الو رضا

صوتش خاب الود بود

_جانم داداش

_مائده رو برام پیدا کن

(مائده)

خشکم زده بود، از کجا منو پیدا کرده؟

_جادهم نمیدی بیام تو زنداداش؟

چقد کلمه اشنایی بود برام زن داداش

_بف… بفرمایید تو

اومد داخل و من چایی رو گذاشتم رو کتری

_نمیخاد زحمت بکشی ابجی بیا اومدم خودتو ببینم

از اینکه هنوزم براش فرقی با مائده قبل نداشتم دلم گرم شد

نگاهی به شکمم انداخت

_برادرزاده م خوبه؟

_اره خداروشکر خوبن هردوشون

متعجب بیان کرد:

_چی؟ یعنی دو قلو؟

_قربون برادرزاده هام برم یه پسر یه دختره اره؟

_مامان مریم خوبه؟

پر بغض گفتم:

_اقا.. علی و زهره خانم خوبن؟

خجالت زده سری پایین انداخت

_ابجی اینطوری نگو

_چیـ.. چیزی نگفتم که

_علی حافظشو از کف دست داده بود

سرمو پایین انداختم و اروم اشک ریختم

_تازه حافظش برگشته

با ضرب سرمو بالا گرفتم

_چی؟

_سه هفته س حافظش برگشته و دنبالته

دلم اینقدر تند شتاب‌زده میزد که گفتم هر لحظه امکان ایستادنش هست

نفس کشیدن برام سخت شده بود

رضا با تعجب نگاهی بهم انداخت

_یا خدا چیشد مائده؟

بریده بریده گفتم:

_قـ.. قر… قرصاام

_کو کجاست؟

با کف دست درحالی که به سرفه افتاده بودم جاشو نشون دادم

قرص زیر زبونی رو گذاشتم تو دهنم و منتظر موندم تا اب شه

_بیماری دلی داری؟

_بعد اون اتفاقات…؟

قرص حل شده بود

_اره

ساکت شد و من با تبسمی که داشت تبدیل به گریه میشد بیان کردم:

_اینا سوغاتی اون روزگارای سختمه

شرمنده حرفی نزد و کشیده شد که بره

_اقا رضا

_جانم آبجی؟

_لطفا…. لطفا ادرسمو به کسی ندین

همین کافی بود تا بفهمه نمیخام علی بدونه من کجام

_عمه مریم گفت اگر پیدات کردم اینو بهت بدم

_ولی…

_اما نداره من بسته شو رسوندم بهت حالا خودت میدونی

با اکراه از دستش گراهی شدم و خجالت زده بیان کردم:

_ممنون

_اگر بازم کم و کسری بود مدیونی بخای نگی بزا حداقل فکر کنم به ابجی دارم تو این دنیا که بهم تکیه کنه

تبسم قدردانی زدم و شمارشو داد بهم و حرکت کرد

حتی اسمش باعث خونه خرابی دلم میشد

دستمو رو شکمم گذاشتم

_ما به زندگی بدون بابا علی عادت کردیم قربونتون برم

دلم هنوزم نا اروم بود بازم حرکت کردم یه قرص ارامبخش خوردم و استراحت کردم

(محمد علی)

تو ماشین منتظر رضا بودم، وقتی درو باز کرد و صورتشو مشاهده کردم خجالتم بیشتر شد

زن من الان نباید اینجا بود

باید تو ناز و نعمت حیات میکرد نه تو اینجا که حتی نمیشد بهش بگی خونه

از همینجا هم میتونستم باریک‌اندام شدن صورتشو ببینم شکمش برامده بود

اون بچه منو داشت حمل میکرد و من تو این چهار ماه حتی لحظه ای بهش فکر نکردم

قلبم لک زده بود برای بوسیدنش، لمس کردنش، بو کردن موهاش

رضا با سری پایین وارد ماشین شد

_چیشد؟

_گند زدی داداش

_چیشد اظهار کردم؟

_حتی حاضر نیست اسمتو بشنوه

شرمنده خاموشی کردم

حرفی نداشتم برای گفتن

من چه شوهری بودم براش؟ جز دردسر چی داشتم براش؟

کاش بیخیال عاشقیم نسبت بهش میشدم و میزاشتم بعد مدت صیغه بره کاش شناسنامشو سیاه نمیکردم با اسمم

من حتی پدر خوبی هم نبودم

چه پدری بودم که متی نمیدونستم بچم دختره یا پسر؟

این بود شوق پدر شدنم؟ فقط از پدر بوجود اوردنش رو بلد بودم؟

کف دستی به صورتم کشیدم

_غصه نخور داداش، اینقدر میریم میایم تا بازم راضی شه قیاقه تو ببینه

The post رمان نغمه دل پارت ۳۸ appeared first on رمان دونی.