رمان نغمه دل پارت ۳۷

_سلام دکتر

_سلام بفرمایید

_شمس هستم، محمد علی شمس

کمی مکث کرد

_اهااان اقای شمس خوبی پسرم؟ سر پا شدی؟

_راستیتش همونطورم

_نگو که هنوزم ویلچر نشینی

_متاسفانه

_چی بهت بگم پسر؟ چرا همون موقع درمان نکردی؟

_یه اتفاقاتی پیش اومد که قسمت نشد اما الان میخام بیام برای درمان امکان خوب شدنم هست

_باید معاینه بشی اول، با اینکه دیر اومدی اما ماهی رو هر وقت از اب بگیری تازه س یه وقت میزارم امروز بیا پیشم برای معاینه

_چشم دکتر خداحافظ

_منتظرتم خدا نگهدار

_خداروشکر هنوزم دیر نشده برای درمان فقد اگر اونموقع میومدی زودتر درمان میشدی تا الان

_دکتر میخام هرچه زودتر درمان شم

دکتر خنده ای کرد از عجول بودنم

_دیر اومدی عجله ام داری پسر؟

_دنبال کسی ام که گمشده تو خاطرات گذشته م باید هرچه زودتر پیداش کنم

_ایشالا با همت خودت خوب میشی و گم شده ات رو پیدا میکنی

_از کی بیام برای فیزیوتراپی؟

_از فردا میتونی شروع کنی

چندین ماه بود نیومده بودم بیرون، خوشم نمیومد مردم با ترحم بهم نگاه کنن

تاکسی گرفتم و راهی شدم خونه، زهره هیچوقت خدا خونه نبود و راحت میتونستم راهی شد و امد کنم به مطب بدون اینکه بفهمت

تا غروب که زهره بیاد دائم در حال ورزش دادم پاهام بودم و به این فکر میکردم چرا تو هشت سال زیستنم با زهره هیچوقت از اینکه تا ساعت هفت شامگاه بیرون خونه باشه حرفی نزدم؟

تو فکرا بودم که صدای در اومد متوجه شدم با یه عالمه مشمای خرید تو کف دستش اومد سمتم

_سلام دلدادگیم خوبی؟

_سلام ممنون

لباساشو عوض کرد و منو برد سمت اشپزخونه

سر شام بودیم که بحث رو باز کردم:

_زهره

_جانم

_خوشم نمیاد تا این وقت شامگاه بیرون باشی سعی کن رفت و امدت رو کمتر کنی

به‌شدت سعی داشت اروم بشه و با خنده مصنوعی اظهار کرد:

_عشقم من هشت ساله اینطوریم چرا یهو الان داری منع میکنی منو؟

_از الان به بعد خوشم نمیاد پس رعایت کن لطفا

عصبی شده و با صورت قرمز گفت:

_سعیمو میکنم

_خوبه

_میخان درمان پاهام رو شروع کنم

غذا پرید تو گلوش

_چ… چی؟

_خسته شدم از یک جا نشینی

_ا… اهان… خو.. خوبه

_هوم

وقتی متوجه شدم صورتش قرمزه و استرس گحرکت کرده فهمیدم یه کاسه ای زیر نیم کاسه هس

میدونستم سر پا شدن من برای اون حکم اژیر خطر رو داره

قلبیلشو حتما بعد سر پا شدنم پیدا میکنم

منو تا اتاقم همجادهی کرد و رفت تو اتاق خپدش

بعد عملم یه ادم دیگه شدم و حتی وقتی خاستم تو اتاقمون بخابیم من نزاشتم پیشم بخابه با اینکه دلخور شد اما نتونستم

یه حس پایبندی به کسی نمیزاشت بزارم زهره کنارم بخابه و نمیدونستم این پایبندی به کی و چی هست؟ حتی بعضی وقتا زهره با لباس خواب های دلبری که بقول خودش از اونور اب خریده و خدا تومن پولشو داده میومد پیشم و من هر دفعه پسش زدم

یک هفته بود درمان میشدم و میتونستم انگشتامو حرکت بدم و دکتر میبیان کرد پیشراهی شد به‌شدت خوبی داشتم

میخاستم بازم با رضا ارتباط بگیرم، هرچیم باشه اون ادم عیت برادرمه و هرچقدرم باهام بد باشه من نمیتونم ازش بگذرم و خاطراتمونو فراموش کنم

کم کم میتونستم حرکت کنم با عصا و دیکه نیازی به ویلچر نبود

زهره هنوزم فکر میکرد ویلچر نشینم و بیخیال درمان شدم

از مطب دکتر اومدم بیرون و تاکسی گرفتم تا برم محل کار جمتوجه شد رضا

از بچهای شرکت پرس و جو کردم و فهمیدم یک هفته بعد از استفائ حرکت کرده محل کار جمشاهده کردی که بهش پیشنهاد داده بودن

وقتی منشی گفت وقتش خالیه در اتاقشو زدم

_بفرمایید

وارد شدم، سرش توی نقشه ها بود

_سلام

سرشو سریع اورد بالا

_علی

_جان داداش

شتاب زده اومد و بغلم گحرکت کرد

کم مونده بود بشینه و عین دخترا گریه کنه، رضا از اولشم احساسی بود و همین باعث شده بود رفاقتمون محکمتر بشه

_بیشعور میدونی تو این چهار ماه چی کشیدم؟ چقد منتظرت بودم؟ خاک تو سرت

_خب حالا دماغتو با لباسم پاک نکن تازه پوشیدمش

از بغلم اومد بیرون و کف دستشو خاک بر سری نشونم داد

حتی قلبم برای این کارای دخترونش هم تنگ شده بود

_خب بشین سر پا سخته

_چه خبر؟ کار جدید خوبه؟

_شکر خوبه ولی خب غریبم دیگه

به منشی ش گفت دو تا قهوه برامون بیارن

وقتی متوجه شد تو فکرم جویا شد

_اتفاقی افتاده؟

_دنبال یه گمشده م

_چه گمشده ای؟

_نمیدونم فقط میدونم یک چیزی رو تو زندگیم گم کردم قبل عملم

انگار میدونست درمورد چی صحبت میکنم

_اگر اومدی از من سوال بپرسی کاری از دست من بر نمیاد

_یعنی چی؟

_قسم خوردم حرفی درموردش بهت نگم خودش ازم خاسته

_پس من چجوری پیداش کنم؟

_برو دنبال چیزایی که به یاد میاری حتی کوچکترینشون

بسیار جدی و محکم اضافه کرد بدون اینکه ذره ای شوخی داشته باشه

نا امید خدافظی کردم و حرکت کردم سمت خونه، درو که باز کردم دیدم زهره خونه س با نگاهای گرد شده به پاهام زل زده

_سر…. سرپا.. شدی؟

_اره، چی این موضوع برات تعجب اوره؟

_ه… هیچی

اینقدر مغزم درگیر بود که میلی به شام نداشتم و نحرکت کردم بیرون

اینقدر در ذهنش گذراندم و به مغزم فشار اوردم مه سردرد گراهی شدم برای اینکه سردردم شمشاهده کرد نشه و خونه خرابم نکنه قرصی خوردم و خابیدم

_این گل سر و قراره بزنی به موی دخترمون…… چقد زیبا شدی.. هوس لواشک کردم خب

وحشت کرده پریدم از خواب، اینا چی بود؟

هیچ کدومش برام واضح نبود جز یدونه ش تصویر بافتن مو توی اتاق خونه مجردیم

نصف شب بود و نمیتونستم تا صبح تحمل کنم، لباس پوشیدم و از اتاق اومدم بیرون زهره خواب الود در اتاقشو باز کرد

_کجا داری میری؟

_خونه مجردیم

انگار برق ۲۰۰ ولتی بهش وصل کردن که خواب از سرش پرید

_چ… چی؟

صورتش گچ دیوار شده

_برا… برای چی؟

_تو چرا میترسی؟

_هیچی… میشه منم بیام؟

_تو چیزی میدونی؟

_ن… نه

_پس برو اونور

بدون توجه به علی اظهار کردناش اسنپ وی ای پی گرفتم و حرکت کردم

درو باز کردم و وارد شدم

وقتی وارد ساختمون شدم تازه یادم افتاد کلید نیوردم که نگاهم خورد به کف دسته کلید افتاده زیر گلدون

درو باز کردم و وارد شدم

خونه پر از گرد و غبار بود اما دکوراسیون خونه عوض شده بود انگار بعد ازدواجم بازم توش حیات میکردن

راهی شدم داخل اتاقم یه لباس دخترونه افتاده بود روی زمین برش داشتم و نگاهی بهش کردم

_دیدهامث در اوردی دختر

نگاهی به شونه روی میز عسلی کردم

_موهات به‌شدت دلبره کوتاهش نکنی ها

چشمم رفت پی عکس بغل شونه

عکس من بود و یه دختر

_اقا اذیت نکن بسیار بده قیاقم…. نخیرم خیلیم زیبای بخندد

یادم اومد، مائده، دختر توی عکس مائدس

همه گذشته م عین نوار اومد جلوی نگاهم و تازه درک کردم این خونه چرا دکوراسیونش عوض شده چرا نمیزاشتم زهره کنارم بخابه

یه کاغذ ازمایش افتاده بود رو تختم برش داشتم، عکس سونوگرافی بود و اسم روش مربوط به مائده بود

مائده حامله بود؟ الان کجاست؟

زهره نفس نفس زنان اسممو صدا میزد

_علی…. علییی

وقتی عکس سونو از دستم افتاد و نگاهش افتاد روش گفت:

_بزار توضیح میدم

بی نفس اضافه کردم:

_چه توضیحی؟ اینکه زندگیمو نابود کردی؟

هق زد

_علی من دوست دارم

_دوستم داشتی که با دوس پسرت ریختین رو هم اموالمو بکشین بالا؟

هق هق میکرد و میاظهار کرد:

_علی… منو… گول زد…. بخدا پشیمون شده بودم اما دیر فهمیدم

وقتی متوجه شدم که استفادشو ازم برده بود و همه طلاهام و ماشینمو فروخته بودم و پولشو داده بودم دستش

_لیاقتت همون بود

پاهام توان ایستادن ازشون سلب شد

تکیه به دیوار افتادم پایین

میخاست کف دستمو بگیره که داد زدم و تو گوشش زدم که پرت شد زمین

_کف دست نجستو بهم نزن هرزه

گریه میکرد و من فقط به عکس بچه دو ماهم خیره شدم

تنها چیزی که میتونستم بگم این بود

_فقد از زیستنم برو توروخدا برو هرچی میخای بردار و برو

هق هق کنان بیان کرد:

_میرم بخدا میرم دیگه نمیبینی منو

رفت و منو با کوهی از درد تنها گذاشت

The post رمان نغمه دل پارت ۳۷ appeared first on رمان دونی.