رمان مقهور فصل ۲

رمان مقهور پارت فصل ۲ پارت۳۰

کلافه نگاهم می کند
– من اصلا زن گریزی دارم نمی دونم واسه چی اومدم تو رو گراهی شدم
این همه با نمکی را کجایش پنهان کرده بود؟
چشم غره ای نثارش می کنم
– والا من مرد گریزی نداشتم ولی از تو بدم میومد مجبورم کردن دیگه
نگاه هایش را ریز می کند
– هرچی فکر می کنم یادم نمیاد کسی اینجوری باهام حرف زده باشه … بد حالتو می گیرما
صورتم را نزدیک می کنم و مرد باحیایم سرش را عقب می برد
خیره در چشم هایش می گویم بلکه کمی قلبش بلرزد
– قلبت نمیاد
انگشت اشاره اش روی پیشانی ام می نشیند و با فشار آهسته ای سرم را از صورتش فاصله می دهد
– برو عقب می خوام بخوابم از دستت دیوونه شدم
بالشتش را مرتب می کند و خودش تخت را دوباره صاف می کند
پتو را دوباره روی خودش می کشد و کاش چگونه خوابیدن من اصلا برایش مهم نبود که این حرف ها را بزند
– روی صندلی اذیت میشی برو خونه‌ت بخواب … اونقدرام حالم بد نی
جوابش را نمی دهم … قلبم خیلی شکسته
دردناک تر از همه این است که من او را اینگونه بی احساس و سرد برنمی‌تابم
کلید برق را می فشارم تا بلکه سیاهی مانع دیدن آب در چشم هایم شود
فقط بغض دار لب می زنم
– شب بخیر
من کنارش مانده ام چون بیمار است و او می خواهد نباشم؟دلم نبایستی مچاله شود از این بی رحمی اش؟
پس زده شدن چنین حسی دارد؟من چند بار این احساس غم انگیز را تقدیم دل او کردم؟ … حتی از خودم هم خشمگین ام … از او … از همه!
****
راوی:
جسمی روی سینه اش سنگینی می کند … جسم ظریف و خوش بویی هم انگار روی گونه اش افتاده … پتو است؟
عجیب است که پتوی بیمارستان انقدر بوی خوبی می دهد
دیده هایش را باز می کند
یک خروار موی مواج روی گردنش ریخته و نگاه های مرد گمسرور می شوند
دخترک کنارش روی تخت خوابیده؟ … آب دهانش را با صوت قورت می دهد
کک و مکیِ زبان دراز،زیادی بی قید و بند تشریف دارد انگار … بدون اجازه کنارش خوابیده بود … درکی از زن و مرد دارد این دختر؟
به‌آرامی بازویش را تکان می دهد
– هِی … کک مکی … بیدار شو تا بی شرفمون نکردی تو بیمارستان
بوی موها در بینی اش می چرخد
کف دست دختر را از روی گونه اش بر می دارد و دوباره صوتیش می زند
– دختر رساما … بیدار شو
صدایش خش می اندازد روی خواب ناب دخترک و طلا اعتراض می کند
– چی میگی؟بگیر بخواب
این طرز حرف زدنش بیشتر الوند را سر لج می اندازد … به چه حقی با او اینگونه صحبت می کند؟در آن زیستن لعنتی که حتی یک ثانیه اش یادش نمی آید چقدر این دخترک را لوس و پررو کرده بود؟
– زبونتو قیچی می کنم آخرش … قد بلند شو دستم خشک شد زیر سرت … ببینم تو اصلا با چه اجازه ای کنار من خوابیدی؟
طلا با حرص و بد اخلاق دیده باز می کند
این شال لعنتی که افتاده دور گردنش از یک طرف دارد خفه اش می کند و حرف های صد من یک غاز الوند از طرف دیگر!
سرش را بالا می گیرد و در نگاه سبزِ پر از غیض مرد،می نگرد
– اجازه؟ … تو واسه یه بغل ساده التماس منو می کردی الان اجازه اجازه می کنی … هی خدا عظمتتو شکر بالاخره که یادت میاد
بیشتر در آتش خشم مرد هیزم می چپاند … مگر کیست که او التماس کند که در آغوشش بگیرد؟
– دستم داره نصف میشه کشیده شو این تخت لامصب یه نفره‌س
طلا هم که دیگر سد صبوری اش فرو ریخته کنترل آوایش کف دست خودش نیست
– تخت یه نفره؟می دونی چن بار رو تخت یه نفره با هم خوابیدیم؟ … وای که الان می کشمت الوند
سر از روی بازوی الوندی که نگاه هایش از این همه بی حیایی دختر گرد شده بر می دارد و عصبی موهایش را درون شال فرو می کند
صوتی حیرت زده ی مرد هم این وسط بیشتر اعصابش را به هم می ریزد
– صوتتو بیار پایین کل بیمارستان خبر شد
دخترک رو می چرخاند … می خواهد در صورتش فریاد بکشد بس کن این همه بی اهمیتی به من را
– می خوام این حرفت رو بذارم پای غیرتی شدنت … ولی نمی تونم … این چشما فقط مضطرب آبروی خودشونن نه منی که دارم تخت خوابمو جار می زنم … به‌شدت ناراحتم از کف دستت … به‌شدت زیاد!
می گوید و از آن اتاق خوفناک بیرون می زند … کمی مانده تا شکستن بغضش … نمی تواند تحمل کند … ایهاالناس نمی تواند این عاشق نبودن را تاب بیاورد
الوند ولی چشم هایش به درب مانده … چرا یک دفعه این چنین خشمگین و برافروخته شد دختر؟
می شناسد او را … دختر کوچک رسولی است … فقط همین!
پر از استرس دکمه اول پیجادهن جاده راه بیمارستان را باز می کند
می ترسد ادامه دهد … می ترسد چیزی که نباید را روی بدنش ببیند
– دیوونه‌س؟دروغ میگه … اصلا نمی دونه من اون سمت سینه تتوی مادر دارم … هه!
دکمه دوم را باز می کند … سوم را هم!
بالاخره دو طرف پیراهن را از بدنش فاصله می دهد و نگاه می اندازد
مات می ماند
نیست … کلمه ی مادر روی سمت چپ سینه اش نیست
نیست خدایا نیست … فقط یک جفت نگاه سیاه مرد کش روی قلبش کوبیده شده
چشم هایش را به‌سرعت باز و بسته می کند … شاید توهم می زند؟
انگشت روی رد خالکوبی می کشد … این دیگر چه کوفتی است؟
انقدر دیوانه بود؟ … انقدر که مادر را پاک کرد و نگاه های آن دخترک زبان دراز بی حیا را جایش کوبیده؟
درب باز می شود و مرد سریع و هول کرده دو طرف پیجادهنش را به هم می رساند
پوزخند دختر بیشتر گیجش می کند … آب به صورتش زده؟مژه هایش خیس است!
– لازم نیست بپوشونی … دیدهای من اونجاست خودم می دونم
با افسرده ترین حالت ممکن اضافه کرده است،با لب های برچیده شده!
مرد دست روی دکمه هایش می گذارد
– روتو کن اون ور بسیار دوست داری لختِ منو ببینی که بدون در زدن میای تو؟
جمله ای که می گوید به‌یک‌باره خودش را از دنیا می کند
تصاویر مبهمی در ذهنش پر رنگ می شوند … درب اتاق را باز می کند … بدون در زدن وارد می شود و دختر شاکی نگاهش می کند
مغزش سوت می کشد و سرش را میان کف دستانش می گیرد
طلا تند سمتش می دود … کف دست روی دستانِ بزرگ مرد می گذارد
– چیشد؟الوند چیشدی؟نگام کن ببینم
مرد سعی می کند تصاویر بیشتری را دانلود کند … اما نمی تواند همین فقط یادش می آید
همانطور با سر پایین لب می زند
– یه چیزی مشاهده کردم … بدون در زدن اومدم تو اتاق تو!
طلا امیدوار و ذوق زده کنارش روی تخت می نشیند
– اتاق من تنها نبود،اتاق دوتامون بود همواره بدون در زدن میومدی داخل بی فرهنگ … هیچ وقت نمی گفتی یه خانم تو این اتاقه نباید بی در زدن وارد شم
سر مرد درد می کند و چرت و پرت های ذوق زده ی دخترک هم بیشتر گیجش می کنند … می خواهد یادش بیاید و نمی تواند
سرش رو به انفجار است … کف دستانش می لرزند
طلا می ترسد … چقدر احمقانه رفتار می کند … نباید به او فشار بیاورد
آوای ناله واری از مرد متوجه شده می شود و تمام صورتش عرق کرده
دخترک پر از تشویش فقط یک چیز به ذهنش می رسد
نزدیک می شود … کف دست پشت گردن مرد می گذارد و صورت پر از عرقش را به آغوش می کشد
– ببخشید … ببخشید بهش فکر نکن
بلند تر داد می زند و برای اامان بار الوند درون آغوشش می لرزد
– پرستاااار … پرستاااااااااااار
کف دستان مرد روی گوش های است و نمی داند چگونه این خاطرات مبهم را به یاد بیاورد
طلا پشت موهایش را نوازش می کند و بی اختیار قطره مروارید و نمکی اش می چکد
– جان … جانم آروم باش … چیزی نیست بهش فکر نکن
لرزش بدن مرد کم می شود … خودش هم مانده چرا؟ … چرا باید آغوش این دخترک انقدر آرامش کند؟
کف دست مرد محکم بازوی دختر را می چسبد و به‌یک‌بارهی می پرسد
– من … اذیتت کردم؟
پرستار داخل می شود و طلا فرصتی برای پردازش حرف مرد ندارد
سرش را از آغوشش جدا نمی کند و فقط جواب دخترک پرستاری که عجیب زیبا بود را می دهد
– یه چیزی یادش اومد بعد یهو سرش درد گرفت و بدنشم لرزش داشت
– الان که نمی لرزه … دکتر اضافه کرد عادیه این چیزا نباید فشار بیاد به حافظه‌ش
مرد سر کشیده می کند و از آغوش دخترک بیرون می زند … الوند کی آدم پناه بردن به دیگران بود؟آن هم یک دختر!
– خوبم چیزی نی … کی مرخص میشم؟
دکمه هایش باز است و چشمان پرستار بی اختیار روی بدن مرد می نشیند
دیده های تیز طلا همه چیز را شکار می کنند و او این چند وقته، عجیب حسود شده است
تند دو طرف پیراهن مرد را به هم می رساند و با غیض لب می زند
– دکمه هاتو ببند!
الوند تازه متوجه باز بودن پیراهنش شده … دکمه هایش را می بندد
پرستار هم تازه به خودش می آید
– چی اضافه کرده بودی؟
پلک طلا می پرد … چرا راحت صحبت می کند؟هر مرد غریبه ای که در بیمارستان باشد را همینگونه راحت خطاب قرار می دهد؟
پر از اخم و بدخلقی به پرستار نگاه می کند و نامحسوس بیشتر بدنش را به الوند نزدیک می کند
– کی مرخص میشم؟
خداراشکر درب باز می شود و پرستارِ لعنتی را صدا می کنند
به‌سرعت جواب می دهد و سمت درب می رود
– احتمالا فردا ولی باز از دکتر می پرسم میگم بهت
دخترک با نگاه هایش مسیر رفتن پرستار دریده را چاقوکشی می کند
– با باباشم انقد راحت نیس
الوند اما با خودش درگیر است … صحنه های بدی را به یاد می آورد … پراکنده … صحنه هایی که چشم های خیس و قرمز دخترک را می بیند و پوزخند های خودش را … نمی تواند ذهنش را سولین دهد
– اذیتت کرده بودم قبلا؟
طلا رو می چرخاند سمتش
– ولش کن به هیچی فکر نکن بیخیال فعلا
– اذیتت می کردم؟یه چیزایی یادم میاد … نامفهومه … اما تو … انگار دارم تو رو آزار میدم … نمی خوام اینجوری تو ذهنم باشه بهم بگو اذیتت کردم یا اینا به یه چیز دیگه ای ربط داره که نمی دونم؟
نگاه طلا هم می درخشد و هم نگران است … یادش رسیده یک چیزهایی؟
– چی؟ … چی یادت میاد دقیقا؟
مرد مستاصل و فروپاشیده جوابش را می دهد
– یه چیزایی میاد تو ذهنم … توی همون اتاقی که میگی اتاقمون بود … تو انگار می ترسی ازم،دیدهات قرمزه،من پوزخند می زنم … آخ بدمصب نمی فهمم چه کوفتیه!
قلب دختر ریش می شود
همچین موجود عاشق شدنی و مهربانی در وجود پسرک بود و کسی نمی اطلاع داشت؟
لبخند می زند … کف دستش را نوازش وار روی موهای کوتاه الوند می کشد
– چرا خاطره های خوب یادت نمیاد؟اینا خاطره بداست
– چی‌ن اینا؟نکنه … نکنه دست روت بلند کردم؟
صوتی خنده ی دختر در اتاق پژواک می شود … چنان با وحشت این جمله را جویا شده که اگر طلا به شوخی آری جوابش دهد قطعا باید این هفته هم در بیمارستان بماند
انگشت میان موهای مرد می چرخاند و با عاشقی نگاهش می کند
– نه کتک کاری نمی کنیم ما … یه چند بار دعوامون شد تو سرم داد زدی و اینا منم گریه‌م گحرکت کرد
مرد بی اعتماد می پرسد
– مطمئنی؟آخه خیلی غمگین بودی انگار!
طلا بغضش را فرو می خورد … نمی تواند یک باره بردارد بگوید آنقدر بد بودی که برای زهر دیده به زور به بدنم کف دست درازی می کردی!