رمان رز های وحشی پارت ۵۱

×

توی راهرو کنار محمد جاده می‌حرکت کرد و یونیفرم پوشیده بود، سلام های نظامی که سرباز ها بهش می گذاششتاب‌زده اون رو یاد قدیم می‌انداخت.

طاهر حیاتش در کارش خلاصه می‌شد و عاشق نه دیوانه ی کارش بود و آخر سر هم همین دیوانگی کار کف دستش داد.

وارد اتاق سرهنگ که شدند سلام نظامی داد و سرهنگ با خنده قد بلند شد:

– به ببین کی اومده

حوصله ی خوش و بش نداشت، جلو راهی شد و کف دست داد و همین که نشست بدون احوال پرسی حرکت کرد سر اصل مطلب:

– من تمام اطلاعات پرونده ی مرادی رو می‌خوام از اول… چه اون جاهایی که خودم بودم بالا سر پرونده چه اون جاهایی که نبودم

سرهنگ نیم نگاهی به محمد کرد و درک کرد طاهر فقط برای کار وارد شده پس بحث نکرد و اظهار کرد:

– میگم همرو بیارن برات

طاهر ادامه داد:

– فلشی که راجبش حرف میزنن پیدا نشده؟ زنش چی بهوش نیومده؟

سرهنگ نفس عمیقی کشید:

– فلش پیدا نشده ولی زنه بهوش اومده ولی فراموشی گحرکت کرده

طاهر پوزخند زد:

– فراموشی؟ فیلمشونه

#پارت_404

×

توی راهرو کنار محمد مسیر می‌راهی شد و یونیفرم پوشیده بود، سلام های نظامی که سرباز ها بهش می گذاششتاب‌زده اون رو یاد قدیم می‌انداخت.

طاهر حیاتش در کارش خلاصه می‌شد و عاشق نه دیوانه ی کارش بود و آخر سر هم همین دیوانگی کار کف دستش داد.

وارد اتاق سرهنگ که شدند سلام نظامی داد و سرهنگ با خنده بلند شد:

– به ببین کی اومده

حوصله ی خوش و بش نداشت، جلو رفت و کف دست داد و همین که جای گرفت بدون احوال پرسی راهی شد سر اصل مطلب:

– من تمام اطلاعات پرونده ی مرادی رو می‌خوام از اول… چه اون جاهایی که خودم بودم بالا سر پرونده چه اون جاهایی که نبودم

سرهنگ نیم نگاهی به محمد کرد و متوجه شد طاهر فقط برای کار وارد شده پس بحث نکرد و گفت:

– میگم همرو بیارن برات

طاهر ادامه داد:

– فلشی که راجبش حرف میزنن پیدا نشده؟ زنش چی بهوش نیومده؟

سرهنگ نفس عمیقی کشید:

– فلش پیدا نشده ولی زنه بهوش اومده اما فراموشی گحرکت کرده

طاهر پوزخند زد:

– فراموشی؟ فیلمشونه

#پارن_405

محمد مداخله کرد:

– خودشون مثل سگ هراسیده بودن وقتی زنه بهوش اومده بود ولی واقعا فراموشی گحرکت کرده

اینو بیمارستان تایید کرده

– بیمارستان تایید کرده؟ تو بگو پیامبر اولوالعزم تایید کرده من دیگه این چیزا تو کتم نمیره اونا همیشگی یه قدم جلوترن از ما زیرا پول دارن… بعد تو میگی بیمارستان تایید کرده؟

محمد دیده هایش درشت شد!

طاهر چند سال بود این طوری جمله پشت هم نبسته بود.

در فکر فرو راهی شد و اضافه کرد:

– چرا باید زنی که می‌تمایل داشتن بکشنش خودشو به فراموشی بزنه؟

طاهر چیزی ناضافه کرد و سرهنگ ادامه داد:

– جدا از همه ی اینا هنوز خودشون هم دنبال فلشن پس فکر کنم واقعا فراموشی گرفته اما فراموشیش موقت

طاهر کف دستی در صورتش کشید:

– پس با این حساب حتی اگه فراموشیش هم واقعی باشه بعد یه مدت فلش برمیگرده کف دست خودشون و باز هیچی به هیچی

عملا هیچی نداریم

و دیگر نیستاد از جایش بلند شد و با اجازه ای بیان کرد و رفت.

می‌تمایل داشت انتقام بگیرد ولی در های بسته ی زیادی جلوی رویش بود و حریفش از آن حرام‌زاده های قدر بود.

اما این بار طاهر چیزی برای از کف دست دادن نداشت بالاخره از یک جایی شروع می‌کرد‌.

نقطه ی شروعی که با مرگ خاله شامگاهی به دستش آورد و قرعه افتاد به میکائیل!

#پارت_406

×××

آبی در صورتش زد و خیره شد در آینه…

پریشانی از چشم هایش می‌بارید و دیده هایش را بست و سعی کرد به خودش مسلط شود و همین هم شد.

زیرا وقتی دیده باز کرد دیگر حسی در چشم هایش پیدا نبود و این آدم صد ترم بازیگری پاس کرده بود!

گوشیش را برداشت و برای یزدان نوشت:

– پای پلیس نباید باز می‌شد حالام که باز شده طاهر حسینی خورده به تورمون

این اتفاقی نیست… این یارو دیگه هیچی برای از دست دادن نداره بپا

ارسال رو زد و از سرویس بهداشتی خارج شد و هنوز از منزل اش بیرون نزده بود که طاهر مجدداً جلویش ظاهر شد.

– جناب دشت گرد شما خوبید؟

میکائیل مستقیم خیره شد در چشم های طاهر:

– تا خوب رو تو چی ببینید

اون زن مثل مادر نداشتم بود تو این خونه

حرفی نزد و طاهر ادامه داد:

– متأسفم…

اما سر جنازه جوری واز حرکت ایستاده بومتوجه شد که انگار عادی ترین چیز ممکن رو دارید می‌بینید!

جنازه زیاد دیدین؟

آدم زرنگ!

به‌سرعت آدم هارا به چالش می‌کشید لفت نمی‌داد که طرف مقابلش فکر کند.

ولی انگار میکائیل را به یاد نیاورده بود؛ البته حق داشت یک بار آن هم در حال خرابش میکائیل را متوجه شده بود و حالا فقط برایش کمی چهره اش آشنا می‌زد.

میکائیل نفس عمیقی کشید:

– نه… فقط تو شوکم

کوتاه جواب می‌داد، خوب می‌اطلاع داشت اشتباه ترین کار برای رو در رویی با بازپرس ها و افرادی مثل طاهر جواب های طولانی است!

طاهر به صنقلبی های کنار اشاره کرد:

– بفرمایید

#پارت_407

میکائیل چاره ای نداشت، روی صندلی منزل اش قرار گرفت و طاهر روبه رویش… و سؤال کرد:

– به من گفتن چیزی از خونه دزمشاهده کرده نشده

از اون جایی که فقط آسیب زدند به وسایل خونه و خدمش رو هم به قتل رسوندند نشون میده این دزدی نبوده شما دشمن دارید!

میکائیل در قلبش نیشخندی زد، خب آفرین شاهکار کردی که متوجه شدی!

طاهر در صورت ریلکس میکائیل دقیق شد و ادامه داد:

– به کسی شک دارید؟

میکائیل کف دستی به صورتش کشید و باید می‌حرکت کرد، صورت طاهر را می‌مشاهده کرد یاد ریحان می‌افتاد و نمی‌توانست آرام باشد:

– جناب حسینی دم درم همکاراتون نشستن از من بیست سوالی پرسیدن… دیشامگاه کجا بودی، امروزگار صبح موقع قتل بوده کجا بودی، از کی این پیرزنو می‌شناسی، کارت چیه و و…

من واقعا دیگه حوصله ندارم از اول اینارو دوره کنم وضعیت روحی روانیم الان واقعا ریخته بهم!

داشت وقت می‌خرید و طاهر اخم کرد:

– یه آدم تو خونه ی شما به قتل رسیده بخوام قدرت اینو دارم الان ببرمتون بازداشتگاه

میکائیل هم اخم کرد، طاقتش طاق شده بود

باید فکر می‌کرد حرف هایش را با یزدان یکی می‌کرد بعد لب باز می‌کرد پس از کوره در حرکت کرد:

– و بعد از بیست و چهار ساعت آزادم کنید شایدم با وکلایی که من در اختیار دارم هم کمتر از بیست و چهار ساعت

و حتی بعدش پاسخگو شید که به چه قلبیل و مدرکی منو‌ بازداشت کرمتوجه شد!

چون هم من هم شما می‌دونیم تو این مملکت اگر به یه فردی حتی تجاوز بشه اون فرد برای اثبات باید دو شاهد داشته باشه

ما تو همچین جایی زندگی می‌کنیم پس به من قوانین و یاد نمتوجه شد

#پارت_408

فهماند تهدید الکی نکن قوانین را حفظم و طاهر نیشخندی زد:

– چه خوب که قوانینو حفظین مافوق ما همیشه می‌گفت اونایی که قوانینو خوب از برن خوب می‌دونن چی‌جوری ازش استفاده کنن یا چی جوری دورش بزنن!

بازی روانی… میکائیل ساکت ماند و داشت فرار می‌کرد.

شمشیرش را هم از رو بسته بود و این کاملا واضح بود که فقط می‌خواهد برود و حال بد بهانه اش بود.

از چه چیزی فرار می‌کرد؟ شواهد می‌گفت میکائیل قاتل نیست پس از دخالت پلیس و قانون وحشت کرده بود!

طاهر ادامه داد:

– چرا از این که پلیس دخالت می‌کنه غمگینید؟

دشمن دارید و خطر جانی تهمتوجه شدتون می‌کنه طوری که خونتون رو عوض کرمشاهده کرد پس چرا با پلیس همکاری ندارید؟!

یا اصلا مگه کارتون در چه حدیه که این طوری دشمن پیدا کرمشاهده کرد؟

برای طاهر دلیلش واضح بود، اگر پای پلیس به قضیه باز می‌شد میکائیل هم گیر بود.

طاهر فقط این سوال را سؤال کرد تا به میکائیل بفهماند هم فهمیدم کاری که داری نمایشی است هم خودت از قانون می‌ترسی…

دو مرد خوب هم دیگر را درک کرده بودند و این وسط فقط با کلمات بازی می‌کردند.

و میکائیل ترجیح داد باز کوتاه جواب دهد:

– کارمو که می‌دونید قانونیم حتما اقدام می‌کنم مرسی بابت نگرانیتون…

گاهی عقب نشینی باعث برد در جنگ بعدی می‌شد و طاهر هم نمی‌توانست الان میکائیل را گیر بیندازد همه چیز به وقتش!

– به‌شدت خب فردا ساعت نه صبح برای برسی یه سری سوالات و تکمیل پرونده باید تشریف بیارید… همکارام آدرسو میدن خدمتتون

و تمام شد.

پلیس و قانون هم پایشان به این بازی باز شد.

و چه آشوب بازاری…

از یک طرف دشمنی که نمی‌شناخت

از طرفی مرادی و فلش گمشده

و حالا قانون و پلیس

و طاهر پدر ریحانی که میکائیل فکر می‌کرد برای همیشه دیوانه شده…

#پارت_409

×××

رز

نگاهش روی کفش های پاشنه دار دیشامگاه بود و جمله‌ی خودش در سرش تکرار می‌شد( یادگاری برداشتم تا همواره یادم بمونه تو منو دوست نداری)

نیشخندی زد و ناتمایل داشته اشک هایش روی صورتش ریخت.

میکائیل بد نبود اما دیشامگاه تو اون همه مهربانیش هم یک بار نگفت دوست دارم.

اشک هایش بیشتر شد و هیچ وقت فکر نمی‌کرد تجربه ی اامان بارش این شکلی باشد…

همیشگی خودش را در لباس عروس تصور می‌کرد آن هم کنار پسرک نگاه آبی سپهر ولی حالا همه چیز را خودش قبول کرده بود!

اشک هایش را پس زد و از جایش قد بلند شد و پایش هنوز درد می‌کرد نمی‌توانست درست راه برود و سمت قلم و قلمو هایش رفت…

و پناه آورد به بوم و رنگ هایش!

بوم را روبه رویش گذاشت رنگ ها و قلمو هارا کنارش گذاشت و صنقلبی ناهار خوری را هم به زور به اتاق کشاند تا رویش بنشیند و شروع کرد به کشیدن و خلق کردن.

هیچ تصویری در ذهنش نبود و فقط جمله ی کوتاه دوست دارمی که میکائیل به او نگفته بود در سرش دوره می‌شد!

ساعت ها گذشت، غرق در نقاشیش بود که به یک باره صدای میکائیل به گوشش خورد:

– چی می‌کشی؟

هینی کشید و برگشت!

همیشگی یک دفعه ظاهر می‌شد یا یک دفعه مثل صبح می‌رفت.

قیافه اش آشفته بود و رز جوابش را با سوال داد:

– کی اومدی؟

میکائیل نگاهش روی بوم جای گرفت:

– چند دقیقه ای میشه

– خوبی؟

نگاهش روی دو چشم زنانه ی مشکی که رز کشیده بود بالا و پایین شد و چقدر نگاه ها افسرده بودند!

سمت رز حرکت کرد:

– نه… تو خوبی؟

رز هم صادقانه جواب داد:

– نه!

میکائیل اشاره به تابلو که بیشتر رنگش سیاه بود کرد:

-معلومه

The post رمان رز های وحشی پارت ۵۱ appeared first on رمان دونی.