رمان رز های وحشی پارت ۴۹

و میکائیل ولش کرد و دیگر نیستاد، از اتاق پرو بیرون رفت.

فقط ساقی داخل اتاق بود و نگاهش به قیافه برزخی میکائیل که خورد جرعت حرف زدن نکرد.

به جایش میکائیل جلو راهی شد و گفت:

– یزدان کو؟

– رفت پی فیلما که بگه پاکشون کنن

دیده هایش را میکائیل محکم بست، نقطه ضعف بود!

همین که یزدان بگوید فیلمی را پاک کنید بیشتر باعث می‌شد کنجکاو شوند و فیلم را نگه دارند.

ذات تمامی آدم ها همین بود.‌.. کنجکاو

ساقی از قیافه قرمز شده ی میکائیل همه چیز را خواند و شتاب‌زده تند ادامه داد:

– بابا صد تا دختر این جا هی لباس عوض می‌کنن تو داری سخت…

نگاه میکائیل که رویش قرار گرفت ساکت شد و بعد مکثی اشاره ای به اتاق پرو زد و ادامه داد:

– برم بهش کمک کنم لباساشو تنش کنه پاش ضرب متوجه شده

میکائیل روی صنقلبی کنارش جای گرفت و نگاه هایش را بست:

– ولش کن

و ساقی از حرکت ایستاد، میکائیل برای درس دادن به بقیه معلم به شدت سخت گیری بود.

صوتی گریه های کنترل شده ی رز از اتاق پرو به گوشش می‌رسید ولی برایش مهم نبود.

باید یاد می‌گرفت بی فکر نباشد.

پس بگذار ساعت ها همان جا بماند بالاخره که باید بیرون می‌رسید!

#پارت_390

دقایق سپری شده بود و خاموشی در اتاق حکم فرما بود.

چشم های میکائیل هنوز بسته بود تا وقتی یزدان وارد شد و خیره به میکائیل لب زد:

– حل کردم… هر چی فیلم اتاق رختکن بود و پاک کردم، یارو پیر بود سیبیلشو چرب کردم بدون جواب سوال همرو جلو نگاهام از همه جا پاک‌ کرد

میکائیل نگاهش را از یزدان گراهی شد و بدون هیچ حرفی به او به اتاق پرو خیره شد و لب زد:

– شما ها برید دیگه این جا واینستید

یزدان نیم نگاهی به ساقی کرد و هر دویشان حرکت کردند و قطعا رز هم صوتیشان را می‌شنید دیگر؟!

میکائیل منتظر خیره به در اتاق پرو ماند ولی خبری نشد و رز نیامد.

پوفی کشید و از جایش کشیده شد و سمت اتاق پرو رفت:

– بی بیرون… رز؟

خبری نشد و میکائیل دندون بهم سابید.

در اتاق پرو را باز کرد و به دخترکی که توی مانتو و شلوار مشکیش گوشه اتاق پرو کوچک نشسته بود صورتش اشکی بود نگاه کرد.

چرا مانتو شلوار عاشق شدنی ترش می‌کرد؟

رز نگاهش را به او نمی‌داد و میکائیل نفسش را بیرون داد:

– پاشو بریم خونه

دخترک سرش را روی زانو هایش گذاشت و بغضش ترکید:

– من قلبم خونه ی خودمو می‌خواد…

قلبم بوم نقاشیا و قلما و‌ رنگای خودمو می‌خواد.‌.‌.

قلبم خود قبلیمو می‌خواد…

قلبم دل قبلیمو می‌خواد…

دلم زیستن قبلی خودمو می‌خواد‌‌!

#پارت_391

دیالوگ هایش کمی تکراری بود و میکائیل کلافه

روی زانو هایش نشست و خیره به اشک های رز لب زد:

– منم قلبم فقط همون سه روزگاری که مادرم برام مادری کردو می‌خواد… دوست دارم برگردم عقب فقط تو همون سه روز حیات کنم ولی نمیشه!

نه برای من میشه نه برای تو نه برای هیچ آدم دیگه…

با پایان جمله اش نیستاد بازی روضه خوانی را با رز اجرا کند و بازویش را گراهی شد و کشیدش بالا و صوتی آخ رز به خاطر پای ضرب مشاهده کردش به گوشش خورد.

جالب بود، هنوز همون کفش های پاشنه دار پایش بود و میکائیل لب زد:

– جاده بیفت برو

رز لنگان از اتاق پرو خارج شد و تمایل داشت بنشیند تا کفش هایش را عوض کند اما میکائیل مانع شد:

– با همونا جاده برو

– نمیتونم نمی‌بینی پامو؟ چطوری با این کفشا…

پرید وسط حرفش:

– چطور تونستی باهاشون لباساتو عوض بقلب کنی؟!

– جای گرفتم زمین پوشیدم

– پس برای راه راهی شدنت با پاشنه هم یه جاده حلی پیدا کن… چیزی که انتخاب کردیو تا تهش میری حتی شده با درد

کف دست رز را گراهی شد و این بار دنبال خودش آرام کشاندش و رز نالید:

– بسه دیگه… نمی‌خوام بهم درس حیات بدی واستا پام درد می‌کنه

لنگ می‌زد اما میکائیل جدی بود، چیزی که نکشت قوی ترت می‌کند و همین یک جمله کافی بود تا به ناله های رز توجه نکند و محکم بازوی رز را بگیرد و ملایم آرام دنبال خودش بکشاند.‌‌..

دخترک باید یاد می‌گرفت در جهان واقعی پرنسی وجود ندارد که پرنسسی را روی دوشش بیندازد و خودش باید همواره مسیر را تنها برود.

از رختکن بیرون زدند و رز جمعیت را دید و دیگر ناله نکرد لنگ لنگ دنبال میکائیل خودش را کشاند و از فرط درد لب بالایش را گاز گحرکت کرد و هیچی ناظهار کرد.

ولی وقتی سوار ماشین که برایشان جلوی درب ساختمان آورده بودند شد، منفجر شد.

هق زد و به‌سرعت کفش های لعنتی پاشنه دارش را از پایش دراورد.

#پارت_392

سرش را تکیه داد به شیشه ی پنجره ی ماشین و هق هقش آرام گرفت و تبدیل به اشک شد.

تا خود خونه هم دیگر هیچ کدامشان هیچ حرفی نزدند.

×××

در خانه را باز کرد و به رز منتظر چشم دوخت.

این بار دخترک کل مسیر پارکینگ تا در منزل را پا برهنه طی کرده بود و کفش های پاشنه دار لعنتی هم یادگاری برداشته بود!

وارد خانه شد و روی اولین مبل قرار گرفت و میکائیل در تاریکی خونه سمت اتاق خواب رفت اما صوتی رز مانع شد:

– تو منو دوست نداری…

میکائیل برگشت:

– چی بیان کردی؟

لب های ترک خورده اش را تر کرد:

– عاشقم نیستی تو اصلا ذره ای دوستم نداری… تو فقط نیاز داری یکی مثل من، درست شامگاهیه من، کنارت باشه تا خلع نبود بقیه آدمای حیاتت رفع شه!

چراغ های خونه به دست میکائیل روشن شد.

نیشخندی زد و از امروز و امشبی که تمومی نداشت دیگر خسته شده بود:

– اونوقت چطوری به این نتیجه رسیدی؟

رز مستقیم در نگاه های میکائیل خیره شد:

– وقتی یکیو دوست داری نمی‌تونی دردشو ببینی چه برسه که خودت بهش دردو بدی و از نزدیکم بشینی تماشا کنی

تو دوستم نداری فقط بهم نیاز داری

#پارت_393

قطره اشکی روی صورتش افتاد و کفش های پاشنه دار اشاره ای زد:

– یادگاری برداشتم تا همیشگی یادم بمونه تو منو دوست نداری

میکائیل لب بالایش را گاز گراهی شد و دست به کمر شد:

– اون کارو کردم تا از اشتباهت درس بگیری

رز کف دستی زیر نگاه هایش کشید:

– اگه واقعا دوستم داشتی از اشتباهم این قدر غمگین نمی‌شدی اتفاقا باید با خودت می‌بیان کردی با هر تجربه بالغ تر میشه ولی تو چیکار کردی؟!

درس دادن به کسی که دوستش داری این شکلی نیست

میکائیل نزدیک رز رفت:

– فرض بر این که تو راست میگی اصلا اوکی باشه من دوست ندارم تو چی داری؟ تو هم از سر نیاز داری به من نزدیک میشی غیر اینه؟

نه غیر از این نبود، جفتشان لنگ هم بودند!

یکی از نظر احساسی نیاز داشت به دیگری…

یکی هم به خاطر زنده ماندن و برنده ی بازی که خودش شروع نکرده بود.

رز روی پایش به زور ایستاد لب زد:

– پام لنگ میزنه مثل خودم که لنگ توام

پس بیا جلو و بزار…

مکث کرد و با نیشخند تلخی لب زد:

– بزار این لنگ بودن هم دیگرو رسمی کنیم!

#پارت_394

میکائیل منظورش را خوب گرفت، احمق نبود که نفهمد و با دو کف دستش کف دستی به صورتش کشید و اظهار کرد:

– ببین من الان یکم حالت طبیعی ندارم حرفاتو یهو جدی میگیرم بعد التماسم کنی دیگه ولت نمی‌کنما

رز لبانش را داخل دهنش کشید و حرفی نزد و میکائیل نفس عمیقی کشید و خیره به لب های رز دیگر صبر نکرد!

با چند قدم کشیده سمتش رفت و بی توجه به ضرب پای رز به سمت دیوار کنارش هولش داد.

بین خودش و دیوار چفتش‌ کرد و دو دست دخترک را میان انگشت های مردانه‌اش قفل کرد، کف دستانش رو بالا برد و چسبوندشان به دیوار پشت سر رز و خم شد تو صورت دخترک و از لای دندان هایش غرید:

– با من این قدر بازی نکن اگرم می‌کنی برنده بازندشو معلوم کن

رز نفس زنان و با لب های لرزان لب زد:

– تو بردی همون شب، همون شامگاه که باهات شرط بندی کردم تا جونتو نجات بدم تو بردی و الآنم….

صوتیش هر لحظه تحلیل می‌حرکت کرد و میکائیل هم دیگر نمیل داشت چیزی جز همین ها بشنود لب هایش چفت لب های رز شد و عمیق بوسید، سیر نمی‌شد و وقتی رز لب هایش را تکان داد جری تر شد…

رز همجادهی کرد و دیگر امشامگاه حالا حالا ها نباید صبح می‌شد.

همین‌طور که می‌بوسید دست های رز را ول کرد و دکمه های پیجادهنش را تند تند باز کرد و پیمسیرنش را از تنش کند.

#پارت_395

دستش محکم چفت کمر رز شد، دخترک را جوری میان تن خودش و دیوار حبس کرد که تک تک سلول های تنش بتوانند رز را حس کنند.

دیگر خودش هم نفس کم آورده بود، چه برسد به رز و همین که از سر ناچاری از رز جدا شد پیشانیش را به پیشانی دخترک چسباند.

دخترکی‌ که از فرط بی اکسیژنی و هیجان نفس نفس می‌زد میکائیل پچ‌ زد:

– بریم تو اتاق

و دیگر منتظر نماند، این بار رز را هم دنبال خودش نکشاند که وسط مسیر با دیدن اتاق خواب قالب تهی کند بلکه بدن نحیفش را بلند کرد و روی دوش برهنه اش انداخت.

جیغ رز به خاطر یهویی بودن کار میکائیل در فضای منزل پیچید و همان لحظه صوتی بم میکائیل به گوشش رسید:

– جیغاتو نگهدار جوجه

و سمت اتاق رفت و به قدری هول بود که رز وقتی روی تخت فرود وارد شد نفهمید چطوری مسیر حال تا اتاق را میکائیل به این سرعت گذرانده،

لب های گرم و تر میکائیل که روی پوست گردنش بالا و پایین شد باعث شد گرمای بدنش بالا برود و نمتوجه شد کی شد و چی شد که تک تک لباس هایش از تنش با عجله ی فراوان توسط میکائیل بیرون کشیده شد.

همه چیز روبه سرعت بود و قلب رز چنان خودش را به سینه اش می‌کوبید که صوتی گورومپ گورومپش به گوش میکائیل به راحتی می‌رسید.

روی تن دخترک خیمه زد و گوشش را چسباند به گوش رز و با لحن خنده داری پچ‌زد:

– ساکت شدی جوجه؟ چرا دیگه جیک جیک نمی‌کنی؟

The post رمان رز های وحشی پارت ۴۹ appeared first on رمان دونی.