رمان خان زاده جلد دوم پارت ۲۹

مونس که از حرفای ما سر در نیاورده بود روی پام نشست و اضافه کرد
_مولین چی داری میگی من نمیفهمم!

پیشونیشو بوسیدم و گفتم قراره یه داداش کوچولو داشته باشی عزیز مولین
دخترکم که از شنیدن این خبر به‌شدت خوشحال شده بود بالا و پایین پرید و اظهار کرد

_پس دیگه بابا از مسافرت میاد اگه این خبر رو بشنوه حتما میاد مگه نه؟

یاد آوری اهورا و آوردن اسمش باعث شد بغض بدی توی گلوم بشینه
اهورا …
چقدر بی‌قرارش بودم این مرد برای من حکم شوهر رو نداشت
عاشقیم بود
مَردَم بود
تمام خانوادم بود
داروندارم بود و من به خاطر خیانتی که کرده بود هم خودمو ازش همون اونو از خودم دریغ کرده بودم .
دردناک بود ولی من خودمو محکوم کرده بودم که ازش دور باشم تا دیگه اعتماد نابجا نکنم.

مینا اینقدر مسرور شده بود که بیشتر از من کف دست و پاشو گم کرده بود میاضافه کرد این هدیه از طرف خداست میاظهار کرد خدا بسیار دوست داره آرزو تو برات برآورده کرده تو میتمایل داشتی بچه دار بشی اونم پسر که خودش بهت داده وقتی که کاملا ناامید بودی و هیچ امیدی به حاملگی نداشتی
چی میخوای بالاتر از این…
ببین چقدر خدا دوست داره!

حق اون بود خدا دوستم داشت توی اوج ناامیدی امید و توی قلبم کاشته بود و این یعنی اینکه خدا منو یادش نحرکت کرده بود

تا شامگاه به مسروری گذشت مونس شاد بود مینا خوشحال بود و من خوشحال بودم و نبودم
دلم داشت از شدت دلتنگی می ترکید الان که متوجه شده بودم حامله ام احساس می کردم بیشتر از هر وقت دیگه ای مشتاق دیدار اهورام

توی اتاق رفتم در رو قفل کردم و بی صوت شروع کردم به ضجه زدن تنها جادهی که قلبم و کمی سبک می‌کرد هم این گریه ها بودن و بس…
به قدری غرق در گریه و حال خودم بودم که حتی اومدن راحیل و متوجه نشدم فقط وقتی که ضربه آرومی به در اتاق خورد اشکامو پاک کردم و در اتاق که باز کردم با متوجه شدن راحیل انگار دنیا رو بهم دادن
محکم بغلش کردم و ناخودآگاه و ناتمایل داشته شروع کردم به اشک ریختن راحیب کف دست کمی از من نداشت اونم داشت گریه می کرد
تنها کسی که میدونست من چقدر اون مرد و دوست دارم راحیب بود میدونست نیمه جونمه شیشه عمرمه اهورا
و من خودمو به این شکنجه محکوم کرده بودم تا آدم بشم تا بفهمم کسی که یکبار خیانت کنه بازم میتونه…
وارد اتاق شد اشک من و از روی صورتم پاک کرد و گونمو چندبار بوسید و بیان کرد
_ تبریک میگم بهت مولین خانوم نمیدونی چقدر شاد شدم نمیدونی چه حالی داشتم تا برسم به اینجا
باورت میشه تک این موقعیت این اتفاق افتاده وقتی که اصلا فکرشم نمی کردیم یه بچه توی وجودتو داشته رشد می کرده و تو این چهار ماه و تمام غصه خوردی…
الهی بمیرم برات بیچاره اون بچه که چقدر غمگین توی وجودت بزرگ شده زیرا مادرش پر از ناراحتیه

ولی دیگه تموم شد دیگه نمی تونی جلوی من وایسی جلومو بگیری تا به اهورا خبر ندم…

هنوز تصمیم نگرفته بودم نمیدونستم می خوام با اهورا روبرو بشم یانه!
هنوز تو یه دوجادهی گیر بودم تصور خیانت اهورا به من کاری می کرد تا بخوام این بچه را ازش پنهان کنم

ولی از طرفی خرسندی اهورا از حضور این بچه توی وجود من کاری می‌کرد که به سمتش قدم بردارم
دوجادهی سختی بود پس یاید راحیل و قانع می کردم فعلاً چیزی به اهورا نگه تا بفهمم با خودم چند چندم و چی از این حیات می خوام !

اصلاً تاب و توان روبرو شدن با اهورا رو دارم یا نه ؟
کف دست راحیل توی کف دستم گراهی شدم و به سمت تختی که توی اتاق بود کشیدم و هر دو نفرمون روی تخت نشستیم
به سمت چرخیدم و اضافه کردم
خواهش می کنم راحیل بهم فرصت بده قول بده بهم بگو که سرقول و قرارمون میمونی من هنوز نمیدونم می خوام چیکار کنم و تصمیمم برای آینده چیه
قول بده که به اهورا چیزی نمیگی

راحیل با دلخوری که روی صورتش بود گفت
_ اصلا نمی‌فهمیم میخوای چیکار کنی تو باید بهش بگی نمیتونی ازش پنهان کنی چیز کوچکی نیست فکرش رو بکن یه روزگار یه جور بفهمه میدونی چه کارهایی از دستش بر میاد؟
همین اول جاده باید همه چیز رو بهش بگی!

حق با اون بود نمی تونستم پنهان کنم اما فقط یه فرصت کوتاه می تمایل داشتم اپبرای همین رو به راحیل همین و بیان کردم و اون مجدداً بهم قول داد که سر قولش با من میمون

از اتاق که با آوای مینا بیرون راهی شدیم با اخم حسادت شیرنی که روی صورتش بود رو به ما اظهار کرد

_شما دو نفر همدیگر را پیدا کردین باز مینای بیچاره رو از یادتون رفت؟

راحیل خنده کنان مینای و پر گوشت و چاقلورو رو بغل کرد و گفت

_مگه میتونم دوست تو توپلیه خودم از یادم ببرم؟
نخیرم
اما خیلی خرسند بودم به خاطر آیلین و بچه ای که توی مسیر داره

مینا با چشمای برق زده بهم نگاه کرد و گفت
_ منم به‌شدت خوشحال شدم احساس می کنم با این اتفاق خوب زیستنش جاده درستشو پیدا میکنه
زیستنش از این رو به اون رو میشه و مجدداً خوشبختی بهش برمیگرد…

ه حرف های پر از امید به هم می زدن و منو امیدوار می کردن وقتی این حرفا رو می متوجه شدم بیشتر و بیشتر بی‌قرار اهورا می شدم با صوتی زنگ گوشی راحیل به سمت کیفش رفت و وقتی گوشی رو بیرون آورد با صورتی آویزون رو به من اظهار کرد

_شوهرته به خدا هر روزگار ده بار بهم زنگ میزنه و میگه از ایلین خبر نداری؟

خدا میدونست چقدر دلتنگ صداش بودم پس بازوی راحیل و کشیدم و توی اتاق آوردمش در قفل کردم و بیان کردم

_راحیل جان از ایلین خبری داری؟

نگاهی به من انداخت و اظهار کرد

_هنوز بی خبرم اظهار کردم که بهت هر وقت خبری بهم رسید ۱۰۰ درصد بهت میگم نمیزارم انقدر منتظر بمونی

صدای آه اهورا را ازاون خطم به گوشم میرسید

_ راحیل من بسیار قلبم براش تنگ شده احساس می کنم مردم
نمیدونم شایدنفس های من زیستن من به آیلین وصل بوده و الان که نیست من زیستن نمیکنم مردگی می‌کنم
راحیل تو به من قول دادی هر وقت خبری بهت برسه به من میگی مگه نه؟

راحیل کلافه با اخم نگاهی به من انداخت و گفت

_بهت قول دادم منم دنبالش هستم باورکن سراغ هر رفاقت ر و گحرکت کردم مطمئنم همین روزگارایه خبری ازش بهمون میرسه فقط به من قول بده دیوونه بازی درنیاری یا کاری نکنی که بعدا پشیمون بشی

اهورا تماس و قطع کرد راحیل عصبانی رو به من گفت

_میبینی و بدبخت چیکار کردی حتی تو حرفاشو نگوش دادی ببینی چی میگه چرا این کارو باهاش می کنی به بخدا دلم کباب میشه هر بار که میبینمش…
چرا گوش دادن صوتش با اون بغضی که تهش صدا بود کاری می کرد که دلم بخواد همین الان زنگ بزنم بهش بگم منم مشتاق دیدارتم منم عاشقتم..

متوجه شدن اهورا تو این حال و روز برای من درد بود روی درد اما چاره ای نداشتم باید یه مدت دیگه تحمل می‌کردم تا دقیقاً بفهمم از این زیستن چی می خوام تصمیم من چیه …

مونس که تازه از خواب بیدار شده بود با شنیدن اسم راحیل محکم به در اتاق می کوبید تا بازش کنیم به‌سرعت از جام قد بلند شدم و در رو که باز کردم دخترم منو کنار زد و خودشو توی بغل راحیِل انداخت

این دو نفر مشتاق دیدار هم بودن که تمام حرف های راحیل یادش راهی شد و شروع کرد به بغل کردن و بوسیدن مونس این طوری بود که از بحثی که بینمون پیش اومده بود دور شدیم من دیگه موظف نبودم به سوالهایی که میپرسه جواب بدم
باید فقط فکر می کردم فکر می کردم و یه جاده حل درست برای این قضیه پیدا می‌کردم
پسرم توی وجودم روزگار به روزگار داشت بیشتر رشد می‌کرد و من نیاز داشتم که پدرش کنارم باشه ولی فقط به شرط اونم اینکه بهم خیانت نکرده باشد

حضور راحیل توی خونه خیلی برای همه ی ما خوب شده بود.
اصلا این دختر انرژیه مثبتی داشت که ناخوداگاه حال ادم و خوب میکرد

مونس دیگه مشتاق دیداری نمیکرد برای پدرش و راحیل شده بود دوای درموندگیه من در مقابل سوالای بی پایان دخترم.

روی تخت دراز کشیده بودم و کف دستم وروی شکمم گذاشته بودم.
حس اینکه پسرم الان توی وجودمه واقعا برام خوشایند بود.
چقدر حرف متوجه شده بودم چقدر درد کشیده بودم و حسرت خورده بودم
و حتی محبتم و بخاطر اینکه پسری داشته باشم از کف دست داده بودم

رسیدن به ارزوم توی این موقعیت برام باور نکردنی بود.
درست وقتی که از اهورا دور شده بودم به ارزوم رسیدم!

با آوای زنگ گوشیه راحیل که توی اتاق من بود گوشی رو کف دست گرفتم و با مشاهده کردن اسم اهورا چیزی توی وجودم به غلیان افتاد
چیزی وادارم میکرد که جواب بدم و صداش و بشنوم.

با ترمشاهده کرد و ترس تماس وصل کردم سکوت کردم و آوای اون گوشم و نوازش کرد

_کجایی راحیل جلوی خونتم به‌شدت حالم بد بود اون زنه کیمیا بدجوری روی اعصابم بود و از تونه زدم بیرون اضافه کردم بیام پیشت کمی حرف بزنیم شاید تونستم اروم‌بشم اما نیستی!

قلبم براش کباب شد چقدر تنها بود که برای اروم شدن سراغ راحیل میرفت.
به‌سرعت قطع کردم و با صدای بلند شرکع کردم به گریه

از آوای گریه ام راحیل سراسیمه خودش و به اتاق رسوند و دلواپس کنارم نشست

صورتمو با کف دستاش گحرکت کرد و نگران پرسید
_چی شده عزیزم حالت خوبه چه اتفاقی افتاده
چرا داری اینجوری گریه می کنی؟

بغضه بزرگم گریه دردناکم باعث میشد نتونم حرف بزنم فقط بغلش کردمو با صوتی بلندتری گریه کردم دخترم و مینا کنار در توقف کرده بودن و با دلواپسی و غمگینی به من خیره شده بودن
اما حال و روزگار من به‌شدت بد بود متوجه شدن صدای اهورا اونم توی این وضعیتی که داشتم برای من فقط و فقط مشتاق دیداری بود و ناراحتی بالاخره راحیل منو آروم کرد و به چشمام خیره شد و منتظر موند تا بهش توضیح بدم چه اتفاقی افتاده نگاهمو ازش گرفتم و به گوشیش اشاره کردم آرام زمزمه کردم

زنگ زده بود و جواب دادم چیزی ناضافه کردم و فقط صداش گوش دادم به‌شدت حالش بده راحیل…

کلافه نفسش و بیرون داد و گفت _من که بهت گفتم حالش اصلا خوب نیست اهورایی که من مشاهده کردم هیچ وقت به تو خیانت نمیکنه کمی سرم رو بالا تر گرفتم و رو به راحیل اظهار کردم

من باید چیکار کنم قلبم صاف نیست راحیل نمیتونم برگردم اما دور از اونم نمی تونم طاقتشو ندارم

راحیل اشکام و از روی صورتم پاک کرد و گفت
_ عزیزم وقت…
یکی دو روزگار باید فکر کنی آروم بشی تصمیمتو بگیری
من هیچ وقت را مجبور نمی کنم که کاری کنی اما ازت خواهش می کنم به خاطر دخترت به خاطر پسری که توی وجودته عاقلانه فکر کن…
خودتو محکوم به تنهایی و بچه‌ها تو محکوم به بی پدر بزرگ شدن نکن ببین عقلت چی میگه
ببین عقل چه تصمیمی می‌گیره عاقلانه رفتار کن…

_به که خودت فقط فکر نکن حتی اگر اهورا به تو خیانت کرده باشه الان پشیمونه و تو باید به خاطر بچه هات غرورتو کنار بذاری از خودت بگذری میفهمی که چی میگم‌…

دخترم به پدر نیاز داشت بچه ای که توی راه بود به پدر نیاز داشت و اون بچه ای که اونجا داشتم به مادر….

نمی تونستم این طوری بیخیال از کنارشون رد بشم
شاید برمیگشتم و بچه ها مو از حضور پدر محروم نمی کردم ولی خوب میدونستم این بار دلم خیلی از اهورا شکسته
با این همه دلتنگی که داشتم با این همه عشقی که داشتم ولی بازم می دونستم تو دلم من الان از اهورا قلبگیرم

مونس نزدیکم اومد وبا آزردهی اظهار کرد _مامان بابا اهورا به خدا به‌شدت ما را دوست داره
اون همواره بهم میبیان کرد من مامان ایلین رو بیشتر از همه دوست دارم…

دختر عزیزم بزرگ شده بود انگار
برای آروم کردن مادرش چه حرفایی که نمیزد
چه زبونهایی که نمیریخت

بغلش کردم و روی موهاشو بوسیدم و اضافه کردم درست میشه عزیزم درست میشه بهت قول میدم…

فردا وقتی سرکار رفتم هر نوزادی که اونجا می مشاهده کردم قلبم ضعف می رفت و به خودم مغرور میدم و می گفتم

یکی از این بچه های دلبر توی وجود من داره رشد میکنه
حس خوبی بود خیلی خوب

بهقدر حالم فرق کرده بود که همه همکارام از من می‌پرسیدن اتفاقی افتاده امروزگار بسیار خرسندی ؟

اونها باخبر نبودن که من دوباره دارم مادر میشم و مادر شدنم منو داره به همسرم باز نزدیک تر میکنه…

وقتی از سر کار به خونه برگشتم باشور و شوق راحیل و مینا و مونس روبرو شدم
این سه نفر انقدر شاد بودن که من احساس می‌کردم شاید من دارم کم مسروری می کنم!
سر از پا نمی‌شناختن و بدجوری توی تدارک و آماده شدن برای به جهان اومدن این بچه بودن

وقتی قدم اول توی پذیرایی گذاشتم با سیل عظیمی از لباسها واسباب بازی های پسرانه مواجه شدم

همون جا خشکم زد و مونس با شوق به سمتم دوید و بغلم کرد و گفت

_میبینی مولین همه اینارو با خاله راحیل خریدیم
خاله میگه داداش کوچولوم به همشون احتیاج داره

به سمت راحیل نگاه کردم و اون با خنده کنار اون همه خرید رنگ و وارنگ قرار گرفت و گفت

_ زود باش بیا ببین می‌پسندی انقدی که من ذوق دارم برای پسرت به خدا که تو نداری..
خاندان اهورا داره یه وارث دار میشه..

کنارش قرار گرفتم و اظهار کردم

وارث اولشون توی شکم کیمیاست نه من…
مطمئن هستم بچه من و آدم به حساب نمیارن
اونا بچه ایلین بدبخت و می خوان چیکار؟
اخم کرد و گفت
_این حرفا چیه که میزنی دختر یعنی چی که اونا بچه ایلین ومیخوان چیکار؟
از خداشونم باشه…
اونا عاشق پسرن چه ده تا باشه چو
ه یه دونه هیچ فرقی براشون نمیکنه…

دونه به دونه اون لباسا رو که لمس میکردم حال دلم عوض میشد ولی وقتی به این فکر می کردم که من یه پسر دیگه دارم که توی شکم اون زن روزگار به روزگار داره بزرگتر میشه و کیمیا داره برای به جهان آوردنش آماده میشه

The post رمان خان زاده جلد دوم پارت ۲۹ appeared first on رمان دونی.