رمان خان زاده جلد دوم پارت ۲۸

شاهینی میگفت باید سرپا بشم و به زندگیم برسم می اظهار کرد اینطور خونه نشین شدن و دوری کردن از کار و شرکت و آدمایی که قبلاً باهاشون در ارتباط بودم برای من اصلا خوب نیست
می‌گفت باید تحمل کنم تا بالاخره صبر آیلین تموم بشه و خودش بیاد سراغم.
تا به حال انقدر درمونده نشده بودم باورش برام سخت بود که من نمیتونم همسر خودمو پیدا کنم

توی این مدت یکبار هم از کارت اعتباری استفاده نکرده بود هیچ جایی ثبت نام نکرده بود و اسمش هیچ کجایی ثبت نشده بود اینا یعنی اینکه از عزمش و جمع کرده بود تا از من بگذره…
چقدر دردناک به نظر می‌رسید منی که بی گناه داشتم تاوان می دادم تاوان چیزی که واقعا لایقش نبودم تا صبح توی اتاق کار تشستم.
خواب دیگه با من غریبه شده بود مضطربیم به خاطر دخترمو آیلین حتی نمی ذاشت غذا بخورم چه برسه به اینکه بخوام بخوابم.

برگشتن به این خونه حالمو بدتر کرده بود اینجا پر از خاطراتی بود که برام زنده میشد و آیلین و جلوی روم می آورد
سخت بود تلخ بود ولی این زیستن من شده بود بی‌قراری روی بی‌قراری نگرانی و ترس روی مضطربی و ترس…

اما تصمیم خودمو گراهی شده بودم باید به خودم میومدم و خودمو جمع و جور می کردم این طور خونه موندنم واقعاً با حضور کیمیا عذابی بیش نبود
پس باید از اینجا بیرون میراهی شدم خودمو با کار سرگرم می کردم تا بالاخره یه روزگاری یه مسیری برای پیدا کردن آیین پیدا کنم….

توی این مدت با شاهین دوستای نزدیک شده بودیم اینقدر نزدیک که دیگه از تمام حرفهای همدیگه با خبر بودیم
اون میبیان کرد دیگه اون محبتی که به کیمیا قبلاً داشته رو نداره می‌اظهار کرد چنان از چشمش افتاده که حتی نمی خواد صورتشو ببینه
منم اگر جای اون بودم همین حس رو پیدا میکردم یه زن چقدر میتونه خودخواه باشه که حیات آدم‌های دیگه رو از هم بپاشه که به تمایل داشتش برسه ؟
به پیشنهاد من شاهین توی شرکت من مشغول به کار شد مدیر لایقی بود که رزومه پرافتخاری داشت
اونم از خارج از کشور که میتونست بسیار توی جلو بردن کارایی شرکت بهم کمک کنه
اونم به منی که الان بدجوری ذهنم درگیر بود و اصلا توی حال و هوای خودم نبودم…
خودمو روزگار به روز بیشتر توی غارتنهایم غرق می کردم تا غافل بشم از بلایی که سرم اومده و اتفاقاتی که افتاده…
وقتی به این فکر می کردم که الان ۳ ماهه از آیلین بی خبرم جهان دور سرم میچرخید واقعاً غیرممکن به نظر می‌رسید ولی این واقعیت داشت آیلین زنی نبود که بتونه بدون من دوام بیاره بتونه طاقت بیاره اما این مدت چنان صبر کرده بود و طاقت آورده بود که من شک میکردم به اینکه حتی دیگه منو به خاطر بیاره!

میوحشت کردم میوحشت کردم وقتی ایلینو پیدا کنم که دیگه هیچ حسی به من نداره و این بدجوری منو عذابم میداد شب و روزم با این خیال می گذشت که نکنه آیلین واقعا من و از زندگیش کرده باشه نکنه دیگه منو دوست نداشته باشه!
اما ته قلبم چیزی فریاد می‌زد که دیوونه شدی مگه آیلین می تونه تو رو دوست نداشته باشه ؟

#آیلین

موهای مونس و شونه کردم صورتشو بوسیدم و اظهار کردم
تا من برمیگردم خاله مینا رو اذیت نکنیا میدونی که خودش یه بچه کوچیک داره سرش شلوغه زیاد دوروبرش نباش بذار استراحت کنه.

دیده اظهار کرد من از کنارش بلند شدم نگاهی توی آینه کوچیکه توی اتاق به خودم انداختم و نفس عمیقی کشیدم سه ماه می گذشت و من از اهورا بی خبر بودم تنها خبری که ازش داشتم بی تابی هاش و دنبالم گشتناش بود که جادهیل بهم گزارشش رو میداد

جادهیل هرروز بهم می گفت باید کاری کنم باید برگردم باید بهش فرصت بدم
ولی من چیزی که به دیده متوجه شده بودم و باور کرده بودم چراکه نمی تونست دروغ باشه واقعیت بود اهورا وقتی که من مثل نگاهام بهش اطمینان داشتم بهم خیانت کرده بود

اون مگه با همون زن به من خیانت نکرده بود پس الان باید کنارش خوشامگاهخت باشه من ازش گذشته بودم دروغ چرا عاشقش بودم ولی ازش گذاشته بودم دیگه برام سخت بود اینکه بخوام یک بار دیگه به اون ادم اعتماد کنم و فرصت بدم تا بخواد برام توضیح بده چراکه اون موقع ممکن بود بفهمه کجامو بار دیگر دربدر و آواره بشم…

اینجا به لطف مینا یک سرپناه داشتم و یه کار درست و حسابی که خودش برام جور کرده بود برای منی که عاشق بچه ها بودم کار کردن توی بهزیستی کنار بچه های بی سرپرست عالی بود اونم به لطف مینا بدون هیچ مدرکی که از من بخوان…
با خداحافظی از مینا از خونه بیرون رفتم دیگه این جاها رو خوب بلد شده بودم یک ماهی می شد که سر کار می حرکت کردم و این باعث می شد کمی از فکر و خیال بیام بیرون.

تنها چیزی که این وسط باعث مضطربیم بود بد شدن حالم بود
یه مریضی لاعلاج گحرکت کرده بودم انگار دو ماهی می شد چیزی نمی تونستم بخورم و معدم هر چیزی که می‌خوردم و پس میزد دکتر حرکت کرده بودم اون برام آزمایش نوشته بود بهم اضافه کرده بود احتمال داره باردار باشم

ولی وقتی از حالمو مشکلاتی که دارم بهش بیان کردم نا امیدانه اظهار کرد یه آزمایش برات مینویسم حالا ببینیم چی میشه اما من خوب میدونستم هیچ وقت نمیتونم حامله بشم
برای همین بیخیال گراهی شدن جواب ازمایش شده بودم و قرار بود امروزگار برم سراغش…

ولی استرس بیماری لاعلاج گراهی شده بودم که نکنه سرطان داشته باشم نکنه یه بیماری ناجوری داشته باشمو توی این گیر و ویری اونم یقه منو بگیره
بدشانس تر از من وجود نداشت احتمال هر چیزی برای من بود.

وقتی وارد آزمایشگاه شدم از پرستار تمایل داشتم تا آزمایشمو برام بیاره پرستار نگاهی بهش انداخت و با خوشرویی بیان کرد
_تبریک میگم خانوم شما باردارین

این حرف چنان توی گوشم زنگ خورد و زنگ خورد که سرم گیج رفت و همونجا روی زمین قرار گرفتم
باورش برام ممکن نبود کمی خودمو جمع و جور کردم و اظهار کردم

نه ممکن نیست من نمیتونم حامله باشم مطمئنین جواب آزمایش منه؟

دختر نگاهی به اسمم کرد و گفت _مگه شما خانم آیلین نیستی این جواب آزمایش شماست حامله ای اونم ۱۰۰%…

حسی پر از غم و مسروری توی قلبم احساس می کردم من حامله بودم یعنی ممکن بود سراسیمه برگه رو از کف دست پرستار گرفتم و با قدم هایی که تاب و توان نداشت از پله ها بالا راهی شدم

مطب دکتر همینجا توی طبقه پنجم این ساختمان بود باید زودتر باهاش حرف میزدم باید مطمئنم می کرد که همچین چیزی ممکنه یا نه همه بهم گفته بودن ممکن نیست حامله بشم اما الان الان این آزمایش داشت می‌اضافه کرد من باردارم
یه بچه توی وجودمه…

بالاخره وقتی وارد مطب دکتر شدم برام مهم نبود که مریض قبل من پیش دکتر هست یا نه صدای منشی هم همکاری نکرد که بایستم من باید مطمئن میشدم دیگه هیچ چیزی برای من اهمیت نداشت در اتاق دکتر و باز کردم و خودم و داخل اتاق انداخت
زنی که روی تخت خوابیده بود و دکتر داشت از شکمش سونوگرافی می‌گرفت و وحشتزده مانتوشو روی تنش کشید و من بیخیال اون به سمت دکتر حرکت کردم با التماس رو بهش اظهار کردم

خانم دکتر تو رو خدا بهم بگین این آزمایش چی میگه من که نمی تونم حامله باشم ولی این آزمایش میگه که حامله ام خواهش میکنم ارومم کنین یعنی میشه امکانش هست؟
دکتر که حال و روز منو مشاهده کرد از کنار مریضش فاصله گرفت و به سمتم اومد برگه‌های آزمایش و توی دستش گراهی شد و نگاهی بهشون انداخت چند بار زیرو روشون کرد و اظهار کرد

_ این برگه ها میگن که تو حامله ای هیچ چیزی توی علم پزشکی غیرممکن نیست امکانش هست همانطوری که بار اول حامله شدی الانم امکانش بوده
اما برای این که خیالت راحت بشه بعد از مریضم معاینت می کنم تا ببینیم که دقیقا چه خبره.

انقدر خوشحال بودم که روی پا بند نبودم به سختی روی مبل جای گرفتم و منتظر شدم تا کارش با مریضش تموم بشه .

اگه این اتفاق می‌افتاد اگه این بچه واقعاً بود من دیگه هیچ غمی نداشتم ولی تو یک صدم ثانیه با به یادآوردن اهورا جهان روی سرم خراب شد من اهورا رو نداشتم که پدر همین بچه رو نداشتم تا بخواد کنارمون باشه و از خرسندی من خرسند بشه…
قلبم گراهی شد و وارفته به کفشام خیره شدم.
کاردکتر که تمام شد از مریضش خداحافظی کرد و از من خواست روی تخت دراز بکشم
دیگه اون شور و شوق اول نداشتم با سری پایین و قلب گحرکت کرده روی تخت دراز کشیدم و پیجادهنم و بالا دادم.

دکتر وقتی اون ژل سرد و خنک روی شکمم رزخت دیدهامو بستم و تصور کردم اهورا الان کنارم ایستاده

کمی برام باور نکردنی بود تمام دکترا منو جواب کرده بودن و بچه دار شدنم و احتمالی تقریباً غیرممکن می دونستن اما الان این آزمایش داشت بهم می اظهار کرد خدا منو یادش نرفته
درسته که با اهورا قهربودم و قلبم ازش شکسته بود ولی هرگز به بچه ای که از اون باشه نه نمی گفتم .

دکتر بالاخره خاموشی که داشتیم و شکست و گفت
_بله عزیزم حامله ای اونم تو ماه چهارمی

چهار ماهه حامله بودم خودم خبر نداشتم؟
چطور ممکن بود ولی خوب که فکر می کردم به خاطر اینکه میدونستم بچه دار نمیشم هیچ‌گاه دوران عقب افتادگی یا جلو افتادن پریودم و محاسبه نمی کردم برام اهمیتی نداشت همیشگی می اظهار کردم چه فرقی می کنه که پریود بشم یا نه وقتی که من اصلاً زن کاملی نیستم و مشکل دارم

ولی الان همه چیز کف دست به دست هم داده بودند که من حاملگی دیگه ای و تجربه کنم چشمامو باز کردم و با ترمشاهده کرد رو به دکتر اظهار کردم

خانم دکتر مطمئنید؟

ریز خندید و گفت
_دختر چی داری می گی این بچه چهار ماهشه اونم پسره نگاه کنی خودت میبینی یه بچه کامله چطور متوجه نشدی!

کف دست و پامو گم کرده بودم مسرور بودم ناراحت بودم هزارجور حس توی وجودم بود

من حامله بودم بچه ام پسر بود
با بغضی که توی صوتم قرار گرفته بود اظهار کردم حامله ؟
همه به من میاظهار کردن نمیتونی ولی الان حامله ام !

دکتر چند برگ دستمال کاغذی روی شکمم گذاشت و گفت

_ پاک کن خودتو عزیزم بیا باهم حرف میزنیم
این بچه کاملاً سالمه چهارماهشه جنسیتش پسر هیچ مشکلی هم نداره فقط تنها مشکلی که وجود داره ضعیف بودن بیش از اندازه ی خودته چند کیلویی ؟

چند کیلو بودم نمیدونم از وقتی که از اهورا دور شده بودم هیچ چیزی نمیتونستم بخورم هر چیزی هم که میخورم بالا میاوردم شاید ۵۰ کیلو نمیدونم
رو به دکتر اظهار کردم نمیدونم چند کیلوام ۵۰ یا همین حدودا!

راستی چرا شوهرت نیومده ؟

شوهرم چرا شوهرم باهام نیومده بود

زیرا من الان شوهری نداشتم از شوهرم فرار کرده بودم لباس هام مرتب کردم و جلوی میز دکتر روی مبل قرار گرفتم و اظهار کردم

شوهرم اینجا نیست یعنی ازش طلاق گرفتم جدا شدیم و من الان میفهمم که حامله ام

دکتر تبسمی بهم زد اظهار کرد

_این حاملگی میتونی یه نوید باشه برای تو همسرت که به زیستنتون برگردین خدا شاید این بچه رو براتون فرستاده که بگه شما دو نفر باید کنار هم باشین که بشه قلبیل وصل شدن تو و همسرت به هم…

نمیدونستم واقعا خودم گیج بودم به طرز غیرقابل باوری سورپرایز شده بودم شوک بزرگی بود برام

باید تصمیم درست و حسابی برای حیاتم می گرفتم
با برگه ای دکتر بهم داد و از من خواست تا چند آزمایش انجام بدم و چند قرص ویتامین برام نوشته بود از مطب بیرون اومدم

توی خیابون قدم زدم سرکارم
نراهی شده بودم امروز اصلا نمی تونستم تمرکز کنم تنها کاری که کردم این بود شماره راحیل و گرفتم

وقتی آواش توی گوشم قرار گرفت بدون مکثی بدون هیچ پیش زمینه ای رو بهش بیان کردم

من حاملم…
انقدر انگار براش سنگین بود و با‌ور نکردنی که چیزی که توی دستش بود و روی زمین انداخت و صدای شکستنش تا این ور خطم رسید

حق میدادم خودمم هنوز شوکه بودم و باورم نشده بود راحیل بیچاره هیچ گناهی نداشت!
کمی سکوت کرد و بعد با آوای کشیدهی سؤال کرد

_تو مطمئنی آیلین از این حرفی که زدی مطمئنی؟

_همین امشب میام اصفهان میام متوجه شدنت بهترین خبری که میتونستی بهم بدی همین بود
خیال من و راحت کردی الان دیگه مطمئنم تو اهورا باید کنار هم باشین امشب میام پیشت…

حتی نذاشت حرف بزنم و تماس و قطع کرد پای پیاده خیابونارو گز کردم و بالاخره بعد از چند بار گم کردن خیابونا به خونه رسیدم
وقتی وارد خونه شدم حتی مینا که فقط چند وقت بود منو میشناخت با تعجب از من سؤال کرد

_حالت خوبه رنگت پریده اتفاقی افتاده؟
روی مبل قرار گرفتم که مونس دلواپس نزدیکم اومد و کف دستمو توی دستش گحرکت کرد و بیان کرد
_خوبی مامان؟
خوب بودم یا بد بودم نمیدونم خودمو گم کرده بودم لبمو با زبونم ترک کردم و رو به هر دو نفرشون بیان کردم
نمیدونم الان حالم چطوره امروزگار یه اتفاقی افتاده من خودم هنوز باورش نکردم.

مینا کنارم جای گرفت و بیان کرد
_ حرف بزن دختر نصفه جونم کردی تو رو خدا بگو ببینم چی شده ؟

بار دیگر لب های خشک شدم و با زبون تر کردم و اظهار کردم

جواب آزمایش می گحرکت کردم اظهار کردن حامله ای حرکت کردم پیش دکتر دکتر بیان کرد چهار ماهه حامله ای بچه پسر و من اصلا با خبر نبودم.

مینا از فرط تعجب دستش روی دهنش گذاشت و با دیدهای گرد شده اضافه کرد
_ واقعاً داری میگی؟

The post رمان خان زاده جلد دوم پارت ۲۸ appeared first on رمان دونی.