دانلود رمان واحه از بهاره حسنی

موضوع اصلی رمان واحه

مقداری از متن رمان واحه:

روز بعد با یک بی‌خوابی دیگر از تخت بیرون آمدم. طوری خسته و کوفته بودم که حس می‌کردم چیزی به پایان عمرم نمانده است. تا به حال کسی از خستگی و بی‌خوابی مرده است؟ نمی‌دانم، شاید مرگ بد و سختی هم نباشد. یک دفعه باتری آدم تمام شود و فاتحه! اشکان مدرسه راهی شده بود. از روزگاری که رسیده و آنجا مانده بود، روزگاری نبود که از تصمیمم برای نگه داشتنش پشیمان شده باشم. بچه بسیار خیلی خوبی بود و مادرش واقعاً لیاقت داشتن او را نداشت. تمام روزگار را در خونه ماندم. سعی کردم تا بار دیگر کمی بخوابم ولی نشد. و فقط دو چرت نیم‌ساعته و کوتاه نصیبم شد. در نتیجه مثل یک روح سرگردان از این طرف خانه به آن طرف حرکت کردم و سر خودم را گرم کردم. ظهر بود که افسر خانم زنگ زد و اضافه کرد که دورهمی دارد و اگر خونه هستم و تنها هم هستم، به آنجا بروم. دو دل بودم. ولی بودن با افسر خانم همیشه خوب بود. لباس عوض کردم و به آنجا رفتم. ده نفر مهمان داشت.

همه هم‌سن‌وسال افسر خانم بودند. کیک پخته بودند و آش رشته و میوه و آجیل. کنارشان جای گرفتم و بیشتر شنونده شدم. آن‌ها از بچه‌ها و نوه‌هایشان تعریف کردند. از بیماری‌هایشان و تنهایی‌شان. بعدازظهر با یک کاسه بزرگ آش، سهم اشکان، به منزل برگشتم. ساعت دو و نیم بود که اشکان وارد شد و آش را خورد و برای شیفت عصر به مغازه پسر افسر خانم حرکت کرد. بعد از راهی شدن او، من سردرگم‌تر از همواره، ساعت دیگری را هم گذراندم. ولی در نهایت تصمیمی را گرفتم که احتمالاً از همان دیروزگار هم در ذهنم گرفته شده بود. لباس پوشیدم و سوار ماشین شدم و به طرف ادرسی که دیروز داده بود راندم. کف دست خالی رفتم و حتی یک شاخه گل هم از گلفروش‌های سر چهارراه نخریدم. می‌اطلاع داشتم که اگر مامان می‌درک کرد، از این حجم از بی‌شعوری من سکته می‌کرد! ولی مامان نمی‌متوجه شد. قرار هم نبود که بفهمد. وقتی من رسیدم، تعداد زیادی مهمان وارد شده بود. خونه نسبتاً بزرگ بود و به‌شدت به‌شدت قدیمی.

حتی قدیمی‌تر از خونه دایی. به‌شدت دور نبود و من زود رسیدم. آن‌قدر نزدیک بود که اگر کسی وقت داشت و هوا خوب بود، می‌شد پیاده هم به آنجا رسید. از آن منزل‌هایی بود که بوفه‌های چوبی زیبا داشت. با کف موزاییک خال‌مخالی! و کلید و پریزهای برق قلنبه و بزرگ، با برق‌کشی روکار. از آن کلیدپریزهایی که یک دکمه برجسته کوچک در وسط داشت و پایین و بالا می‌شد. پرده‌های توری دم‌ده و قدیمی. با دکوری‌های عهد عتیق. و با یک حیاط بزرگ. از آن‌هایی که وقتی احتمالاً بیا و برویی داشته است. اما حالا خشک و خالی بود. با یک استخر در وسطش و تاب فلزی بزرگ زنگ‌زده. کف حیاط تمیز و مرتب بود، ولی کاشی‌ها همه ترک‌خورده و خراب بود. به نظر می‌رسید با اینکه از متوجه شدن من به‌شدت خرسند شده است، اما در ضمن متعجب هم شده بود. احتمالاً فکر نمی‌کرده است که من به آنجا بروم. در حقیقت حالا که رفته بودم، این جریان برای خودم هم عجیب می‌وارد شد. نمی‌دانم این همه مهمانانش بودند

یا قرار بود که تعداد دیگری هم اضافه شود. ولی همین حالا هم تعداد زیاد بود. پالتویم را گرفت و میان انبوه پالتوهایی که در یک کمد چوبی دلنشین در جادهروی ورودی بود آویزان کرد و گفت که راحت باشم و با همه گرم بگیرم. چون اینجا همه با هم دوست هسسریع. اما من رفتم و یک گوشه جای گرفتم و با هیچ‌کسی هم حرف نزدم! ولی جوی آنجا برایم تازه و جالب بود. من در یک خانواده صمیمی بزرگ شده بودم. اما همیشه یک سری چیزها بود که نوعی مانع و خط قرمز بود. تنها کسانی که به‌شدت صمیمی بودیم، مثل این جمع، من و کامیار و مهبود بودیم. همه با هم حرف می‌زدند و می‌خندیدند. متوجه شدم که از همه سن و سالی آنجا هست. البته نه به‌شدت بسیار پیر و نه بسیار بچه‌سال. اما نوجوان هم‌سن اشکان بود و مهمان چهل و خورده‌ای ساله هم بود. همان دختری که دیروزگار در کافه‌اش به او قلم و کاغذ داده بود، با یک دختر نوجوان و کوچک‌تر از خودش که به نظر می‌رسید خواهرش باشد.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان نوشیکا - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

مشاهده و دانلود ←