رمان بر دل نشسته پارت ۳۶

لبامو کشید تو دهنش و طولانی و محکم بوسید و بوسید و بوسید..
انگار اونم داشت زجری که تو این دو سه روزگار کشیده بود رو تلافی میکرد.. وقتی هردومون نفس کم آوردیم بالاخره لبامونو از هم جدا کردیم و پیشونیمونو چسبوندیم به هم..
آروم اظهار کرد
_راهی شدی چمدون خریدی دل منو خون کردی
اظهار کردم
_کف دست دختره رو گراهی شدی تو دستت، چیپس گذاشتی تو دهنش قلب منو خون کردی
_با خونسردی تو چشام زل زدی گفتی میخوای با یه کس دیگه ازدواج کنی فکر دل عاشق منو نکردی
_کف دست دختره رو گرفتی کشیدیش تو اتاق فکر دل عاشق منو نکردی.. واقعا نترسیدی که تا صبح شاید از غصه دق کنم و جنازه مو پیدا کنی؟

نگاهاشو وا کرد و تو نگاهام خیره شد و اظهار کرد
_اگه من، اونشامگاه که با اون حالم تو خونه پیمان موندم، نمردم، توام نمیمردی.. اونروزگار با پیش کشیدن حرف جدایی منو با دستای خودت کشتی نفس

سرمو انداختم پایین و گفتم
_باید باهم صحبت کنیم مهراد
_بازم میخوای حرف جدایی بزنی؟
_نه.. من توان جدا شدن از تو رو ندارم.. نمیتونم، اما قضیه حرکت کردنم حتمیه

رفتم روی مبل نشستم و گفتم
_بیا بشین حرف بزنیم
اومد قرار گرفت پیشم و بیان کرد
_چی شده نفس؟ چرا باید بری؟ چرا به دروغ اضافه کردی میخوای ازدواج کنی؟ چرا میل داشتی ازت متنفر باشم؟
_نپرس مهراد.. مجبورم نکن دروغ دیگه ای بهت بگم.. فقط بدون که رفتنم به صلاح هر دومونه

کلافه کف دستشو کشید لای موهاش و گفت
_اما حق منه که بدونم.. اصلا فکر منو نمیکنی که بعد از راهی شدن تو چی میشم؟

کف دستاشو گحرکت کردم تو کف دستام و اظهار کردم
_روزگارهاست که فقط دارم به این فکر میکنم.. تو اینجا، من اونجا، دور از هم.. چطور دووم میاریم
دستامو فشار داد و التماس کرد
_نرو نفسم.. نرو.. چرا اینطوری شد؟ بابات چیزی اضافه کرده؟

۱۲۸)
انگشتمو گذاشتم روی لبش و بیان کردم
_نمیتونم بگم مهراد.. ازت میخوام که چیزی نپرسی و راضی بشی به حرکت کردنم

انگشتمو بوسید و دستمو گحرکت کرد تو کف دستش و انگشتامو دونه دونه بوسید.. بیان کرد
_چطوری بذارم بری وقتی که وحشت دارم از بی تو موندن
_مجبوریم تحمل کنیم.. کارهایی هست که من باید برم و انجامشون بدم، رابطه مونو قطع نمیکنیم هر وقت که خواستیم صحبت میکنیم، هر روزگار همدیگه رو میبینیم، فقط قضیه ازدواج منتفی میشه چراکه با شرایط جدید امکانش نیست

کف دستمو ول کرد و رنجیده تکیه داد به مبل و گفت
_اینم یعنی هیچی به هیچی.. یعنی که نمیتونم تورو داشته باشم

راست میگفت، هیچی نتونستم بگم.. دوری و جدایی و آینده ای بدون هم.. از این بدتر دیگه چی بود.. اما اگه افشین حیوون یه تیر خالی میکرد تو سر مهراد این از همه بدتر بود..
چاره ای جز جدایی نداشتیم..

سه روز باقیمونده رو چطور گذروندیم خدا میدونه.. مثل دو تا روح سرگردون توی خونه میگشتیم..
مهراد اصلا شرکت نمیحرکت کرد و فقط میخواستیم هر لحظه رو باهم باشیم.. دو شامگاه بود که شبو با هم روی مبل میخوابیدیم و تو اتاقمون نمیحرکت کردیم..
همش دست تو کف دست هم بودیم و مثل دو تا حیوون زخمی فقط همدیگه رو بو میکشیدیم و بغضمونو قورت میدادیم..

تا اینکه رسیدیم به آخرین شامگاهی که کنار هم بودیم.. برای فردا ظهرش بلیط داشتم.. بهش بیان کرده بودم که نمیخوام بیاد فرودگاه.. تحملشو نداشتم.. اونم نداشت.. اگه میومد عمرا نمیتونستیم جدا بشیم.. همه وسایلمو جمع کرده بودم و چمدونام کنار هم تو اتاقم بود.. میاضافه کرد دیدن چمدونا تو اتاق داغونش میکنه..

عصر بود.. آخرین کارهای جزیی رو هم تو اتاقم انجام دادم و اومدم تو سالن که دیدم مهراد نشسته روی صنقلبی جلوی شیشه سرتاسری.. جلوی اون شیشه که منظره قشنگی استانبول انگار زیر پات بود، دو تا صنقلبی نرم راحت با پایه استیل گرد و یه میز بینشون بود که اکثرا اونجا یا ورق بازی میکردیم یا مینشستیم و قهوه میخوردیم و بیرونو تماشا میکردیم..
سالن نیمه تاریک بود و فقط آباژور استیل بزرگ گوشه سالن روشن بود..
مهراد فرو حرکت کرده بود تو صنقلبی و خیره شده بود به نور چراغای قشنگی شهر..

رفتم پیشش.. تو یه کف دستش سیگار بود و روی میز کنار کف دستش هم یه لیوان ویسکی بود.. پکی به سیگارش زد و دودشو فوت کرد سمت منظره مقابلش.. قرار گرفتم رو صنقلبی کناریش.. با حرکت اسلوموشن برگشت نگاهم کرد و لیوان مشروبشو از روی میز برداشت و یه ذره خورد و گذاشت سر جاش..

معلوم نبود از کی اونجا قرار گرفته و خورده، معلوم نبود مسته یا نه، فقط از سر و روش غم میبارید.. قلب خودم داشت میترکید ولی حال مهراد بدترم میکرد.. حرفی نمیزدیم.. گاهی من به مهراد نگاه میکردم و گاهی اون از پشت دود سیگارش نگاه پر از حسرتی بهم مینداخت و بازم به روبه روش خیره میشد..
بازم لیوانشو برداشت و یکم دیگه خورد و تمایل داشت بذاره روی میز که لیوانشو از کف دستش گرفتم و باقیمونده شو سر کشیدم.. مثل زهر بود.. مثل روزگارگار ما..

قلبم میخواست اونشامگاه تا صبح تو سکوت باهاش بخورم و همراهیش کنم و نگاهش کنم..

شب وداعمون بود.. آخرین شب با هم بودنمون.. حرفی که بتونه احساسمون رو و عمق فاجعه رو بیان کنه وجود نداشت و خاموشی بهترین حالت بود..

از مشروب خوردنم تعجب کرد و عمیق نگاهم کرد..
قبلا چندبار تو مهمونیا محض هممسیری با جمع یه گیلاس خورده بودم ولی کلا خوشم نمیومد و نمیخوردم.. پا شد راهی شد شیشه ویسکی رو آورد و لیوانو پر کرد.. نگاهمو دوختم بهش..
میتمایل داشتم امشامگاه انقدر نگاهش کنم که شاید فردا دلتنگش نشم.. اونم خیره شد تو دیدهام و مشروبشو خورد.. گذاشت رو میز من برش داشتم و خوردم..
نگاهاش که تو نگاهام خیره بود، غم داشت.. هزار تا حرف داشت.. میگفت نرو، میاظهار کرد میترسم از فردای بی تو..

نگاهم بهش پر از بی‌قراری و حسرت بود.. تو چشمای هم غرق بودیم که آروم اضافه کردم
_از همین الان مشتاق دیدارتم

سیگاری روشن کرد و پک عمیقی زد و سرشو تکیه داد به پشتی قد بلند صنقلبی.. بیان کرد
_تو مشتاق دیداری.. من بی تو میمیرم

با اشکهایی که بیآوا از چشمام ریخت نگاهش کردم.. بیقرار نگاهم کرد.. مردمک رنگارنگ دیدهاش میلرزید.. دستمو دراز کردم یه سیگار از قوطی درآوردم و فندکشو برداشتم و سیگارمو روشن کردم.. دیگه کار از کار ما گذشته بود و مونده بودیم به سیگار و مشروب.. انقدر خوردیم و سیگار کشیدیم و با نگاهای اشکی به هم خیره شدیم و بدون حرف وداع کردیم که هوا روشن شد..

هر دومون مست و خراب بودیم.. نگاهامون دوتا کاسه خون بود.. مستی از یه طرف، گریه از یه طرف.. به سختی از روی صنقلبی قد بلند شد و کف دستمو گرفت.. به زور پاشدم و دنبالش کشیده شدم..
روی مبل به حالت دراز کش نشست و پاهاشو گذاشت روی میز مقابلش و منو کشید و نشوند تو بغلش..

سرمو گذاشتم روی سینه ش و آوای گریه م بلندتر شد.. زیراه ش روی سرم بود و اشکاشو لای موهام حس کردم..

سرمو قد بلند کردم و به نگاهای غرق خونش که اینبار اشک ازش سرازیر بود زل زدم.. اشکاشو بوسیدم و صورتمو چسبوندم به گونه ش

۱۲۹)

_من برای هر دونه این اشکات بمیرم مهراد
سرمو با کف دستاش بغل کرد و اظهار کرد
_هر روزگار بهم زنگ بزن.. بذار هر روزگار صورت ماهتو ببینم

هق هق زدم.. بینیمو بالا کشیدم و با فین فین اضافه کردم
_فراموشم نکنیا.. اگه بعد از چند ماه از یادت برم اونروزگار روزگار مرگ منه

آهی کشید و اونم بینیشو بالا کشید و اضافه کرد
_مگه میتونم فراموشت کنم.. کاش خونِ تو رگهای من نمیشدی نفس.. من حتی وقتی مرده باشم هم عاشق تو خواهم بود پری دلنشینم

تنمو بالا کشیدم و کف دستامو محکم حلقه کردم دور گردنش.. اشکام میریخت روی صورتش.. موهاشو سر و صورتشو هزار بار بوسیدم.. بین بوسه هام زمزمه میکردم
_عشق من.. مهراد.. مهراد من.. خیلی دوستت دارم.. خیلی.. خیلی

اونم محکمتر بغلم میکرد و تنمو بو میکشید..
دیگه آفتاب کاملا زده بود و کل شامگاهو نخوابیده بودیم.. گفت
_یه قهوه درست کنم بخوریم مستی از سرت بپره، نمیخوام از روی پله های هواپیما بیفتی پایین

از بغلش سُرم داد روی مبل و راهی شد تو آشپزخونه.. هر کدوممون یه لیوان بزرگ قهوه خوردیم و تو بغل هم خوابمون برد..

تا پروازم سه ساعت مونده بود که بیدار شدیم.. داغون بودیم.. دستی کشید به موهام و با آوای گحرکت کرده ای که قلبرباتر و گوشنوازتر از همیشه بود گفت
_پاشو یواش یواش حاضر شو دیر میشه

محکم بغلش کردم و بازم ضجه زدم.. اونم بغض کرد و اظهار کرد
_آروم باش قلببرکم

به زور ازش جدا شدم و حرکت کردم کف دستشویی.. آب سرد زدم به نگاهام و به زور کمی خودمو مرتب کردم.. مهرادم صورتشو شسته بود و با چشمای غمزده وسط سالن علاف بود.. فداش بشم نمیدونست چیکار بکنه..
دیگه وقت رفتن بود باید لباس میپوشیدم..
بدون نگاه بهش از کنارش رد شدم و راهی شدم تو اتاقم لباس پوشیدم و چمدونمو برداشتم..
مهراد اومد و بقیه وسایلمو برداشت و برد گذاشت جلوی در.. همش آه میکشید و کلافه دست میکشید به موهاش..

دقایق سختی بود.. ساعتمو نگاه کردم و با بغض اضافه کردم
_وقت راهی شدنه

صورتمو بین کف دستاش گراهی شد و اظهار کرد
_دیگه این لحظات آخر گریه نکن.. بذار چشماتو خوب ببینم

زل زدم توی دیدهاش و طولانی به هم خیره موندیم.. تبسم تلخی زد و اضافه کرد
_برای آخرین بار بیا تو بغلم پیشی دلبرم

و نگاهاش پر اشک شد.. با گریه خودمو انداختم تو بغلش و گردنشو بوسیدم..
از خودش جدام کرد و بوسه کوچک و آرومی به لبام زد..
دستمو بردم لای موهاش و با حسرت برای آخرین بار موهاشو لمس کردم..
پیشونیشو گذاشت رو پیشونیمو بو کشید.. منم بوشو عمیق کشیدم به ریه هام..
نگام افتاد به تیشرت طوسی تنش.. دستامو گذاشتم روی سینه ش و با صدای گرفته بیان کردم
_تیشرتتو در بیار بده به من

از نگاهش غم بارید..
دستشو برد و تیشرتشو از تنش بیرون کشید.. بالاتنه لختش با زنجیر کشیدهش قلبمو برد..
صورتمو توی سینه ش فرو بردم و آروم بوسیدم..
تیشرتشو تو کف دستم فشردم و خودمو کشیدم عقب..

درو باز کردم، میل داشت چمدونامو برداره اظهار کردم
_نیا بیرون، همینجا جدا بشیم، چمدونا چرخ دارن خودم میکشمشون تو آسانسور

با بغضی که صداشو خش دار کرده بود اضافه کرد
_آخه سنگینن
نالیدم
_تو رو خدا مهراد.. دیگه نیا وگرنه نمیتونم برم

دیگه نحرکت کردم جلو.. دستمو در جستجوی کف دستش دراز کردم طرفش.. نوک انگشتامو محکم گراهی شد تو کف دستش.. با گریه بیان کردم
_نگو خدافظ

چشماش پر از اشک شد..
آروم اظهار کرد
_عاشقتم نفسم

از لای در نیمه باز با گریه اضافه کردم
_بسیار عاشقتم نفسم

و درو بستم.. دیگه نگاهاشو ندیدم..

با هق هق سوار آسانسور شدم و روزگارهای بدون مهراد رو آغاز کردم..

ناخودآگاه شعر فروغ رو زمزمه کردم..
این منم، زنی تنها در آستانه فصلی سرد..

تو اتاقم روی تختم دراز کشیدم و هیچ چیز مثل سابق نیست.. بدون مهراد خیلی چیزا ناقصه، حواسم سر جاش نیست و انگار همش دنبال چیزی میگردم و پیداش نمیکنم..
چیزی گم کردم.. شاید حیاتمو گم کردم..

امروزگار صبح اس ام اس مهراد اومد که برام نوشته بود
“ما بی تو خسته ایم.. تو بی ما چگونه ای؟”

منم براش نوشتم
“عجیب دلتنگتم”

از مشاهده کردن بابام و شیرین مسرور شدم اما اونا از متوجه شدنم متعجب شدن.. اولین چیزی که بابام گفت..
_چرا اینطوری شدی بابا؟ و شیرین..
_دلربا تو اون خراب شده اذیتت کردن؟

انقدر داغون بودم که حق داشتن این سئوالها رو بپرسن..
کارها رو از کریمی تحویل نگحرکت کردم، توانشو نداشتم.. گفتم کمی دیگه خودش به کارها برسه تا من خودمو پیدا کنم.. اونم نسؤال کرد تو این سه ماه مگه چی شده که نمیتونی کارهایی که مثل آب خوردن راست و ریستشون میکردی رو انجام بدی..

زیستن من با محبت مهراد عوض شده بود و الانم با جدایی ازش، بد میلنگیدم..

اامان باری که بعد از دو روزگار به خودم جرات دادم و باهاش تماس تصویری گرفتم، خونه بود.. تصویرش که اومد روی صفحه گوشیم، از متوجه شدنش هم از مسروری ریز خندیدم، هم از دلتنگی گریه م گحرکت کرد..
با نگاههای اشکبار و لبهای خندون اظهار کردم
_سلام..
کمی نگاهم کرد و گفت
_سلام محبت
_مهرادم
_جونم عزیز دلم
_خوبی؟
_خوبم، گریه نکن پری
_پریت فدات بشه

۱۳۰)
انگشتمو کشیدم به تصویرش روی صفحه گوشی.. به ابروهاش، به موهاش، به لبهاش..
ریز خندید و بیان کرد
_چیکار میکنی؟
_دارم صورتتو لمس میکنم

لباشو چسبوند به دوربین گوشیش و گفت
_بذار منم سرانگشتتو ببوسم
_من نیستم خوش میگذره؟
_عاااالی.. توووپ
لبخند زدم..
_چرا نحرکت کردی شرکت؟
_حرکت کردم، زود برگشتم
_برای نمایشگاه آماده ای؟
_برای هیچی آماده نیستم نفس.. انگار هیچ کاری از کف دستم برنمیاد
_مثل من

گوشیشو دو دستی چسبید و زل زد بهم و اضافه کرد
_من تو را کم دارم..

نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم
_بدون تو، تو خونه ای که ۲۵ سال توش حیات کردم احساس غربت میکنم مهراد

اضافه کرد
_عطرت هنوز تو خونه ست..

بیان کردم_بایدم باشه، وقتی چمدونامو باز کردم متوجه شدم لباس نارنجیمو کش رفتی زبل خان
ریز خندید و گفت
_از چمدونت برداشتم و از ادکلنتم زدم روش.. شده همدمم

تیشرتشو که همیشگی تو اتاقم دم کف دستم بود نشونش دادم و اظهار کردم
_منم یه تیکه از تو پیشم دارم انگار.. هنوز رد اشکامون روشه
_چرا نمیذاری بیام اونجا؟.. بیام و از پدرت میل داشتگاریت کنم
_قبلا حرفشو زدیم، امکانش نیست مهراد، اینقدر دلخورم نکن با پیش کشیدن این موضوع

کلافه آهی کشید و روی تختش دراز کشید..
_حتی نمیذاری بدونم چی شده، چی یا کی اینطوری ریده به زندگی من که خودم خبر ندارم
با التماس بیان کردم
_خواهش میکنم مهراد
عصبی بیان کرد
_باشه

پیرهنمو که انگار رو تختش بود کشید تو بغلش و بیان کرد
_انقدر حرف نزن و گوشی رو خوب بگیر یکم نگات کنم بیرحم

کمی همدیگه رو با حسرت چشم دوختیم گفتم
_راستی میخوام یه تابلو بفرستم برات که بذاریش تو نمایشگاه
_گفتم که دو سه تا از تابلوهای خودمو میذارم
_باشه بذار ولی من تابلوی دهم رو خودم کار میکنم و میفرستم برات، یه تابلوی خاصه
_خاص؟ کنجکاو شدم
_تا یکهفته میفرستمش برات

تصمیم گرفته بودم یه نقاشی سیاه قلم بکشم که تلفیقی از مهراد و اِروس خداوندگار محبت و قشنگیی باشه..
طرحش تو ذهنم شفاف بود و میمیل داشتم هرچه زودتر شروع کنم..

بالاخره بعد از یکساعت به زور از هم قلب کندیم و تماسو قطع کردیم..
پاشدم رفتم طبقه بالا تو آتلیه نقاشیم.. یاد آتلیه مهراد و خاطراتمون افتادم.. بوم خالی رو گذاشتم روی سه پایه و طرحو کشیدم..
بدن مهراد طوری تو ذهنم حک شده بود که انگار مقابلم بود و نگاهش کردم و کشیدم..

تصویر بالاتنه مردی از پشت که کمی از صورتش دیده میشد که داشت مقابلش رو نگاه میکرد و از کمر به پایین محو بود و فِیدش کرده بودم..
با دستهایی که یکیش کمی به طرف جلو مایل بود و انگشتانش که انگار ناامیدانه به سوی کسی دراز بود..
نیمرخ مهراد و موهاش رو هم عین خودش کشیدم، و روی پشت لختش، درست جایی که مهراد خالکوبی بالهای عقاب داشت، دو تا بال بزرگ بسته کشیدم..
شونه هایی پهن و بازوهایی با عضلات برجسته و جذاب مردانه، با اون دو بال افسانه ای و کمر باریکش.. نیمرخ جذاب و نگاه تیزش به مقابل، موهای کمی بلند رها شده روی پیشانی و گوشها، و صورت دلربای مهراد..

بیننده، این تابلو رو تصویر اِروس، رب النوع عاشقی و قشنگیی، و یا تصویر یک فرشته تصور میکرد.. ولی کسانی که مهرادو میشناخشتاب‌زده میفهمیدند که تصویر اونه..
داشت درست اون چیزی که تو ذهنم بود و میمیل داشتم بشه، از کار درمیومد..
انقدر شوق و هیجان داشتم برای تکمیل کردنش که بی وقفه کار کردم.. سه روز طول کشید تا تمومش کردم و وقتی آخرین روتوش ها رو هم زدم، محو جذابیی تابلو شدم و قرار گرفتم روی صنقلبی و بهش خیره شدم.. محشر شده بود..
مطمئن بودم که تو نمایشگاه خواهان زیادی پیدا میکرد اما این تابلو مال من بود.. اگه قسمت نشده بود که مهراد مال من باشه، تابلوش دیگه مال خودم بود و به هیچ قیمتی به کسی نمیفروختمش..
قصد کرده بودم به هر قیمتی که هر کسی میل داشتش، قیمت بالاتری بگم و خودم بخرمش از نمایشگاه..

بسته بندیش کردم و سه روز مونده به نمایشگاه، پستش کردم به آدرس مهراد..
تو این چند روزگار با مهراد صحبت کرده بودیم و هر چی اصرار کرده بود نگفته بودم که تابلو چی هست.. وقتی روز بعدش تصویری زنگ زد بهم فهمیدم که تابلو به کف دستش رسیده..
هیجانزده بود و معلوم بود خیلی از تابلو خوشش اومده
_باورم نمیشه نفس.. این فوق العاده ست
_پس خوشت اومد
_عالیه، وقتی بسته بندیشو باز کردم و دیدمش یه چند دیقه راهی شدم تو کف
با خنده بیان کردم
_منم وقتی اامان بار اونطوری مشاهده کردمت رفتم تو کف
اونم خندید و اضافه کرد
_چطوری؟
_این تابلو در واقع تصویریه از روزی که اومدم تو اتاقت و برای اامان بار بدون بلوز دیدمت

کشیده خندید و گفت
_ای شیطون پس اونروزگار نگام نکردی، سی تی اسکنم کردی که اینطوری دقیق نقاشیمو کشیدی

مثل خودش کشیده ریز خندیدم و بعد از روزگارها روحمون شاد شد از باهم خندیدن.. گفت
_خودم اینو از نمایشگاه میخرم

۱۳۱)
دیدهامو براش نازک کردم و گفتم
_متاسفم اون تابلو فروخته شده

ابروهای خوشگلشو تو هم گره کرد و معترضانه اضافه کرد
_یعنی چی؟
_یعنی اینکه اون مال خودمه و هر کی به هر قیمتی که تمایل داشتش بیشترشو میدم و خودم میخرمش
_خوب منم بیشتر از تو میدم
شاکی شدم و اظهار کردم
_اِ.. مهراد با من کل کل نکن دیگه، تو هر چقدر مبلغو بالاتر ببری منو بیشتر تو خرج میندازیا.. تازه من میخوام اونو بزنم به دیوار اتاقم و همیشگی تو جلوی نگاهم باشی، قلبت میاد ازم بگیریش؟

لبخند زد و بیان کرد
_الان که اندیشیدم مشاهده کردم بهتره کف دست خودت باشه که هر روزگار ببینیش و فراموشم نکنی
عاشقانه نگاهش کردم و آروم گفتم
_فراموش کردن تو ممکنه؟.. من تو رو نفس میکشم مهراد.. هر دم و بازدمم تویی

حالت نگاه اونم تغییر کرد و گفت
_بدون تو نمیتونم نفس.. یا بیا، یا بیام

آهی کشیدم و بغضمو قورت دادم.. گفتم
_بذار از دور همدیگه رو عاشق شده باشیم مهراد
_اما من دلم لک زده برای نوازش کف دستات.. میخوام چشماتو مقابلم زنده ببینم نه تو صفحه گوشیم.. قلبم بسیار برات تنگ شده بی انصاف
_از قلب من خبر نداری..
چه کسی میداند در قلب کسی که می رود، چه می رود..

هردومون باریک‌اندام شده بودیم و کاملا مشخص بود چه زجری میکشیم از دوری و بی‌قراری هم.. نمیتونستم بگم بیا، اگه میومد افشین کثافت یه بلایی سرش میاورد..
سه روز از برگشتنم گذشته بود که افشین آشغال اومده بود تو خونمون و به بابام اظهار کرده بود که رضایت بده به ازدواجمون وگرنه نمیذاره من با کس دیگه ای ازدواج کنم.. منکه از همون بالای پله ها داد زده بودم گمشو بیرون کثافت رذل..
بابام هم کف دستش درد نکنه گفته بود حیف که پسر خواهرمی افشین وگرنه کاری میکردم که مرغای هوا به حالت گریه کنن.. تو خر کی هستی که یکی یه دونهء شهرام خانو تهمشاهده کرد میکنی.. تا دیروز یه الف بچه دماغو بودی الان با پول بابای من آدم شدی و دم درآوردی؟
و جلالو آوا کرده بود که بیا اینو بنداز بیرون تا خِرشو نچسبیدم افشین بدون حرف حرکت کرده بود ولی عصرش بهم اس ام اس داده بود که نذار کاری کنم که مجبور بشی باهام ازدواج کنی..
دیگه کارش به جایی رسیده بود که تهمتوجه شدم میکرد به تجاوز، پست فطرت.. باید حواسمو جمع میکردم، جلال آدم مورد اعتماد بابام بود و تیز و فرزتر از بادیگاردای حرفه ای بود، بعد از اون اس ام اس افشین، همه جا جلالو با خودم میبردم که خیالم راحت باشه..

وقتی مهراد بیان کرد یا بیا یا بیام، نتونستم بهش بگم اگه بیای اینجا میشه مزارت.. ازت محروم بودن و از دور دوست داشتنت بهتر از سر خاکت اومدنه..
بازم طولانی صحبت کردیم و اضافه کردم
_برو دیگه سیریش، من مثل تو بیکار نیستم که همش گراهی شدی قرار گرفتی تو خونه، پاشو برو نمایشگاه تابلو رو بده.. بهشونم بسپر که بدون اطلاع نفروشنش

مهراد

روزگارهاست که نفس حرکت کرده..
من رو به موتم……….

وقتی تلفنی صحبت میکنیم به زور میخندم، نمیخوام بفهمه از وقتی که رفته چقدر خرابم..
حتی یه بارم شرکت نراهی شدم و هر چی که نیازمه میگم نگهبون برام میخره و میاره..
چیز زیادی نمیخورم که بخوام خرید کنم، نیازم فقط سیگار و مشروبه.. میدونستم اگه نفس بره داغون میشم، اما تا این حد فکر نمیکردم..

رسماً نابودم.. جاش تو خونه خالیه.. همه جا نفسو میبینم.. خونه بوی اونو میده..گاهی که مست میشم قد بلند کشیده صوتش میکنم و وقتی جوابی نمیاد عربده میکشم کجایییی..
لباسشو یواشکی از چمدونش برداشتم و دیوونه وار بوش میکنم.. بتی شده که عبادتش میکنم..
گل سرسبزش بدون اون یتیم شده و منم پژمرده تر از اونیم که بهش برسم و آبش بدم..
دوری و درد هجران از یه طرف، فکرایی هم که میاد تو سرم از طرفی اعصابمو به کل ریخته به هم..

روزی که پیمان اومد و سرم داد زد که این چه وضعیه جمع کن خودتو بخاطر یه دختر مهراد راستین خودشو باخته؟ فراموشش کن ولش کن مهراد کشیده شو به زیستنت برس.. وقتی گفت پشت اون در دخترای مامانی و خوشگل منتظرتن که جونشونو برات بدن، بلند خندیدم..
و بهش بیان کردم
_از اون پیرمردای تنها مشاهده کردی که اطرافیانشون میگن عاشق یه دختری بود و بهش نرسید و بعد از اون هیچوقت ازدواج نکرد و چشمش هیچ زنی رو نمتوجه شد؟ من از اون پیرمردا میشم بدون نفس
پیمان پوفی کشید و اضافه کرد
_خاک بر سرت بشین انقدر دود کن و بخور و از عاشقی گریه کن که فسیل بشی تو این خونه الاغ.. اونم تو ایران خوش بگذرونه و وقتی تو شدی پیرمرد مجنون، واسه نوه هاش اسباب بازی بخره
گفتم
_نه پیمان خوش نمیگذرونه، اونم مثل من پریشونه، هر روزگار عاشقیو واضح تو نگاهاش میبینم، فقط یه فکری افتاده تو مغزم که مثل خوره وجودمو میخوره

۱۳۲)
هر وقت که حرف از ازدواج میزنم و میگم بیام ایران، غمگین میشه..
میترسم بخاطر ازدواج با اون میل داشتگار پولدارش رفته باشه.. میترسم باباش مجبورش کرده باشه با اون آدم ازدواج کنه.. میدونی که ثروتمندا دوست دارن فقط با همپایه های خودشون وصلت کنن که ثروتشون چند برابر بشه..
فکر اینکه چند روزگار بعد نفس تلفنامو جواب نده، و یا بگه که مجبور شده ازدواج کنه و دیگه بهش زنگ نزنم، روانیم میکنه پیمان

سر دردناکم رو گراهی شده بودم بین دستام و سیگاری که بین انگشتام میلرزید نشان دهنده اوضاع خرابم بود.. پیمان با مشاهده کردن زجری که میکشم قلبش سوخته بود و دیگه هیچی ناظهار کرده بود..

The post رمان بر دل نشسته پارت ۳۶ appeared first on رمان دونی.