رمان بر دل نشسته پارت ۳۵

از محبت هم مست بودیم.. که با یه تلفن مستی از سرم پرید.. مهراد راهی شده بود شرکت و من داشتم به گلم آب میدادم که تلفنم زنگ زد، شماره نیوفتاده بود و وقتی جواب دادم از گوش دادن صدای افشین و از اینکه فراموشش کرده بودم به خودم لرزیدم.. چطور یادم حرکت کرده بود که با جون مهراد تهدیدم کرده.. کلافه اظهار کردم
_چی میخوای افشین؟
اونم بدون سلام و احوالپرسی، با لحنی عصبی تر از من اظهار کرد
_فقط یکهفته فرصت داری جل و پلاستو جمع کنی و برگردی وگرنه مرد نیستم اگه اون مرتیکه راستینو زنده بذارم
و قطع کرد..
دنیا رو کوبیدن تو فرق سرم انگار.. افتادم رو مبل.. تازه یاد اون مردی افتادم که تو پارکینگ رستوران مشکوک نگامون میکرد..حتما جاسوس این پدرسگ بود و صمیمیت من و مهرادو بهش خبر داده بود که اینطوری جوش آورده بود
با اینکه حیوون کثیفی بود هیچوقت از افشین نوحشت کرده بودم و جلوش کم نیاورده بودم، فقط موضوع در خطر بودن جون مهراد باعث میشد که اینبار مثل سگ ازش بترسم..
اگه بلایی سر مهراد میاورد منم زنده نمیموندم..
اما جدایی از مهراد مگه ممکن بود؟.. اصلا فکرش هم غیر ممکن بود چه برسه به مرحله عمل درآوردنش.. ولی افشین بیان کرده بود تا یکهفته برگردم وگرنه مهرادو میکشه..
استانبول شهر ناامنی بود و بسیار راحت تر از تهران میشد جنایت کرد و روشو پوشوند..

۱۲۱)
افشین هم که مثل آب خوردن کار خلاف میکرد، پس حتما به حرفی که زده بود عمل میکرد..
سرمو بین کف دستام گراهی شدم و اشکهام سرازیر شد..
چیکار باید میکردم، اگه به مهراد میگفتم دیوونه میشد و خودش میرفت سراغ افشین و اون کثافت راحت تر گیرش مینداخت..
چطوری باید از مهراد جدا میشدم؟ مگه میتونستم؟ مگه بدون مهراد اصلا حیات ادامه داشت؟..
لحظه ای که بهش میگفتم میخوام ازت جدا بشم هردومون میمردیم..
گریه کردمو فکر کردم.. نمیشد، چی باید به مهراد میاظهار کردم؟ اون منتظر روزگار تمایل داشتگاری بود و من باید بهش میگفتم که دارم برمیگردم تهران، اونم تنها، تازه ازش جدا هم میشم.. لابد فکر میکرد شوخیه..

انقدر تو خونه قدم زدم و اینور و اونور رفتم که خسته شدم.. من نمیتونستم از مهراد جدا بشم، باید جریانو به بابام میبیان کردم که جلوی افشینو بگیره..
سریع باهاش تماس گرفتم و کل جریانو به بابام اظهار کردم.. بیچاره اونهمه اتفاق رو نتونست یه جا هضم کنه.. گفت
_تو اضافه کردی اونجا عاشق شدی؟
با شرم و خجالت بیان کردم
_بابا بهت ناظهار کردم چون اون میتمایل داشت همین روزگارا بیاد تهران و از خودت منو میل داشتگاری کنه اما میترسم این افشین روانی بلایی سرش بیاره

بعد از یه صحبت طولانی با بابام، و از اینکه گفت پدر افشینو درمیاره که دخترشو تهدید کرده و هیچ غلطی نمیتونه بکنه، کمی آروم شدم و وقتی مهراد اومد اصلا به روم نیاوردم که ناراحتم.. اما مضطرب بودم، کاش میشد براش محافظ بگیریم ولی ممکن نبود، نمیتمایل داشتم مهراد ذره ای از تهمشاهده کرد افشین خبردار بشه..

دو روز از تلفن افشین میگذشت و مهراد تو این دو روزگار همش گفته بود تو چته نفسی.. و من همش الکی خندیده بودم و گفته بودم که چرا اینطوری فکر میکنی من خوبم..
تا اینکه اونروز اتفاقی افتاد که باعث شد من سختترین تصمیم حیاتم رو بگیرم..

یک ساعتی بود که مهراد رفته بود شرکت.. تلفنم زنگ زد، شماره مهراد بود..
وقتی صدای دلخورش رو متوجه شدم قلبم ریخت.. اتفاقی افتاده بود از آواش معلوم بود.. گفت
_نفس از خونه بیرون نرو تا من بیام
نگران اظهار کردم
_چی شده؟
_الان دارم میرم اداره پلیس، وقتی اومدم میگم بهت، فقط زنگ زدم که بگم بیرون نرو تا ببینم چه خبره

حتما افشین کثافت یه کاری کرده بود ای خدا..
تمایل داشت قطع کنه که داد زدم
_مهراد قطع نکن.. تو خوبی؟ تورو خدا بگو چی شده؟
_من خوبم عزیزم، صبح که اومدم شرکت متوجه شدم نگهبانو زدن و آش و لاش کردن بیچاره رو، دفتر رو هم بهم ریختن و دنیزم از ترسش تو اتاق پشتی قایم شده بود.. شوکه شدم تا حالا چنین اتفاقی نیفتاده بود تو شرکت، پلیس خبر کردم و الانم باید باهاشون برم یه سری کاغذ ماغذ امضا کنم تا پیداشون کنن

با بغضی که داشت خفه م میکرد و به زور جلوی ترکیدنش رو گراهی شده بودم اضافه کردم
_زود بیا مضطربتم.. مواظب خودتم باش
_نترس خانمی اتفاقی برای من نمیوفته، زود میام

با قطع تماس، بغضمو رها کردم.. افشین کف دست به کار شده بود.. شماره شو گرفتم جواب نداد.. کمی بعد خودش با یه خط نامعلوم زنگ زد..
داد و فریاد کردم که میدونم جریان شرکت کار خودشه و اونم خونسرد گفت
_ثابت کن که کار من بوده.. تو که سهله پلیسم نمیتونه رد منو بزنه، تازه خودت مجبورم کردی که اینکارو بکنم که ببینی شکایت منو پیش بابات کردن فایده ای بحال اون قرتی نداره و هر کاری بخوام میتونم بکنم
_اگه بلایی سر مهراد بیاری خودم میکشمت آشغال
_وای هراسیدم.. نمیخواد منو تهمشاهده کرد کنی اگه حیاتش انقدر برات مهمه، برگرد وگرنه اینبار جنازه شو تحویلت میدم

از تصور کشته شدن مهراد لرز گراهی شده بودم.. نمیتونستم مهرادو فدای قلب و احساس خودم بکنم.. غصه دوری من براش بهتر از مردن بود.. باید میرفتم..
دیگه وقت فکر و ترمشاهده کرد نبود.. باید از مهراد جدا میشدم و برمیگشتم ایران..

وقتی اومد پریشون بود.. اضافه کرد
_نفس نمیدونی نگهبان بیچاره رو به چه روزی انداختن، چندتا دنده ش شکسته و سر و صورتش باد کرده انقدر با لگد زدنش

دلم به درد اومد و زدم زیر گریه.. تقصیر من بود لعنت به من که نرفتم و موندم و باعث شدم یه نگهبان بینوا به این روزگار بیفته..
بغلم کرد و بیان کرد
_گریه نکن فدای دل مهربونت بشم.. هر کاری از کف دستم برمیومد براش کردم و بعد از اینم باز جبران میکنم براش، تو غمگین نباش
چی میتونستم بگم؟..
نیازی به حرف نبود.. تا نوبت به خودش نرسیده بود و بدتر از اون نگهبانه نشده بود باید ازش جدا میشدم و میحرکت کردم..

مهراد تا شامگاه بازم رفت بیمارستان و به اون مرد بیچاره سر زد و من فقط تو فکر بودم که با چه جملاتی حرف از جدایی و راهی شدن بزنم.. قلبم آشوب بود.. غم جدایی از مهراد چنگ مینداخت به وجودم.. دلم تیر میکشید.. چطور باید بهش میاضافه کردم.. عکس العملش چی میشد
ای خدا کمکم کن.. باید محکم و کمی سرد باهاش حرف میزدم و زیاد جو رو احساسی نمیکردم که کار سختتر بشه..

شامگاه که اومد چیزی نگفتم و گذاشتم برای فردا صبحش.. همش تو فکر بود و با پیمان و بقیه مهندسا تلفنی حرف میزد و دنبال قلبیل و دشمنی میگشت که این کارو کرده بود

۱۲۲)
اما به جایی نمیرسید.. چطور باید به ذهنش میرسید که یه کثافتی از ایران کف دستور این کارو داده و هیچ ربطی هم به کار و پروژه های شرکت مهراد نداره.. اما نمیتونستم که بهش بگم
دلداریش دادم و گفتم پیداشون میکنن دیگه اعصابتو خرد نکن و بغلش کردم..
شاید این آخرین باری بود که بغلش میکردم..

دلم از فشار غم داشت میترکید.. چقدر کوتاه بود عمر باهم بودنمون.. روزهای رویاییمون چه زود گذشت.. با این افکار نتونستم جلوی اشکامو بگیرم و اشکام ریخت روی سینه مهراد..
متوجه شد و صورتمو با دستاش قاب گرفت و اشکامو بوسید..
_نفسم.. عمرم.. کاش بهت نمیاضافه کردم، بهت قول میدم دیگه اتفاقی نمیفته مضطرب نباش

همونطوری که صورتش مقابل صورتم بود و با دیدههای زیباش عاشقانه زل زده بود به چشمام، راهی شدم جلو و آروم و عمیق لباشو بوسیدم..

آخرین بوسه بود.. آخرین‌..
خدایا بدون مهراد زنده میموندم؟.. اون بدون من چیکار میکرد؟.. چرا مارو واسه هم نخواستی ای خدا.. ما بدون هم سرگردون میشیم..

با فشار لباش روی لبام، جواب بوسه م رو داد.. سعی کردم طعم شیرین لبهاشو بخاطر بسپرم..
بسپرم به اعماق روح و دلم..
لبامو ازش جدا کردم و تو نگاهای مهربون و عسلیش نگاه کردم..
عاشقم بود و چشماش اینو فریاد میزد.. صورتمو چسبوندم به صورتش و با دیدهای بسته کف دستمو کشیدم به پیشونی و ابروهاش.. به گونه هاش و بینیش.. به لبهاش و چراکهه ش..

انگار میتمایل داشتم زوایای چهره شو تو مغزم حک کنم.. یا شاید حس لمس کردنش رو میمیل داشتم ذخیره کنم تو دستام..

داشتم باهاش وداع میکردم و اون نمیدونست.. مثل اون شامگاهی که مهراد باهام وداع کرده بود و من نمیدونستم.. ولی اینبار دیگه بعدش وصالی نبود.. افشین نمیذاشت من با مهراد باشم.. داغشو به قلبم میذاشت..

با لمس صورتش و حس گرمای کف دستای عاشقش روی کمرم، دلم، دل بیچاره م خودشو به سینه م میکوبید..
مثل مرغ عاشقیی که جفتش کنارش تو قفس مرده و بیجون افتاده، خودشو به در و دیوار قفس میکوبه، دل آشفته من هم پر از درد بود.. اونشامگاه وقتی شب بخیر گفتیم و رفتیم تو اتاقامون قلبم خواست برم تو اتاقش و تا صبح پیشش باشم.. اما نمیشد، اگه اینطوری باهاش وداع میکردم میدرک کرد که مسئله ای هست و بالاجبار دارم ترکش میکنم و پیگیر قضیه میشد..

تا صبح نخوابیدم و خون گریه کردم از فکر فردایی که باید تو نگاهای مهراد نگاه میکردم و میاظهار کردم میخوام برم.. میخوام ازت جدا بشم..

ظهر بود که از شرکت برگشت و گفت که وضع دفترو روبه راه کردن و نگهبان هم حالش بهتره.. بعد از ناهاری که نتونستم بخورم بهترین فرصت بود برای اضافه کردن حرفام..
قرار گرفته بود پشت میز کارش تو اتاقش و نقشه هایی رو مرتب میکرد که ساعتی بعد با خودش ببره به شرکت..
متوجه من نبود.. کمی جلوی در وایسادم و نگاهش کردم..
پیرهن مردونه جین خیلی خوشگلی تنش بود با شلوار جین روشنتر از پیرنش.. چقدر بهش میومد پیرن جین.. دلرباتر و خوش تیپ تر از همیشگی بود.. کف دستشو برد لای موهای بلندش و چنگی زد به تارهای پریشونش..

قلبم، روحم، کل وجودم، برای تموم عمرم میطلبیدش.. و من داشتم خودمو آماده میکردم برای سخنرانی سرد خداحافظی..

سرشو کشیده کرد و نگاهش افتاد به من.. لبخندی زد و اضافه کرد
_بیا تو عاشقی من.. بیا که قلبم ضعف حرکت کرد برای عاشقانه های دزدکی ت

با زبون اشاره دعوتم کرد به نشستن روی پاهاش.. با حرفایی که میتمایل داشتم بزنم، اصولا نباید مینشستم ولی ناخودآگاه رفتم و قرار گرفتم رو پاهاش..
کف دستاشو دور بدنم حلقه کرد و سرشو تکیه داد به سینه م و عمیق بو کشید.. _نفسممم

دلم براش حرکت کرد، اما یاد حرفای افشین و تهمشاهده کرد کشتن مهراد افتادم و خودمو جمع کردم و از روی پاهاش کشیده شدم.. بیان کردم
_باید باهات حرف بزنم مهراد

از لحن سردم تعجب کرد و گفت
_چیزی شده؟
_آره
و قرار گرفتم روی تختش.. اومد کنارم نشست و اضافه کرد
_بگو پری دلنشینم

معلوم بود مرد مهربون و دلربا من، اصلا انتظار چیزی رو که کمی بعد متوجه شد رو اون لحظه، نداشت.. به انگشتام چشم دوختم و اضافه کردم
_چیزی هست که نمیدونم چطوری بهت بگم مهراد.. اما امیدوارم با متانت و فهم همیشگیت با این مسئله برخورد کنی
نگران شد و جدی اضافه کرد
_داری میترسونیم، چی میخوای بگی نفس؟
نفسی کشیدم.. مرگ یه بار شیون هم یه بار.. باید میبیان کردم..

_مهراد من میخوام برگردم تهران
_باشه با هم میریم دیگه
بدون نگاه بهش گفتم
_نه.. خودم، تنها، و برای همواره

_چی؟
نگاهش کردم.. حرفمو درک نکرده بود.. حق داشت عزیز قلبم..
_من باید برگردم مهراد.. متاسفم نظرم راجع به ازدواج با تو عوض شده

۱۲۳)
برگشتم سمتش و بیان کردم
_من یکهفته بعد میرم مهراد.. شایدم زودتر
پاشد اومد طرفم و عصبی بیان کرد
_تو انگار جدی هستی

وقتی نگاه سردمو که تایید حرفام بود متوجه شد داد زد
_یعنی چی؟؟؟ چه مرگته؟؟؟ چی شده که یه شامگاهه ۱۸۰ درجه تغییر کردی؟
_یه شامگاهه نیست، همش میمیل داشتم بهت بگم موقعیتش پیش نیومد.. هر رابطه ای میتونه یه روز تموم بشه
متعجب بیان کرد
_میتونه تموم بشه؟ عشق من و تو میتونه تموم بشه؟
کلافه و گیج اومد جلوم وایساد
_نفس عاشق من کو؟ نفسی که بدون من قادر به زندگی نبود کو؟ تو که داری حرف از جدایی میزنی کی هستی؟ دارم شاخ درمیارم

ریخته بود بهم و تعادل حرف زدن نداشت.. خونسرد اظهار کردم
_خوب عقیده آدما عوض میشه
داد زد
_فیلم بازی نکن برای من.. تو رو قسم به روح مسیح بگو چی شده
داد زدم
_قسمم نده..

کلافه و عصبی کف دستاشو کشید به صورتش و کمی بعد بیان کرد
_تا نگی جریان چیه نمیذارم از این خونه بری بیرون

باید چیزی میاظهار کردم که ازم ناامید میشد.. با فکر کردن به چیزی که میتمایل داشتم بهش بگم، قلب خودم شکست و صوتی تکه تکه شدنش گوشهام رو آزرد..

_میخوام با میل داشتگاری که بابام بیان کرد ازدواج کنم مهراد

یک آن خشکش زد و بعد لپ تاپشو از روی میز برداشت و چنان به زمین زد و داد کشید
_نفسسس..
که زهره ترک شدم..
سریع حرکت کردم تو سالن.. دنبالم اومد و عصبی و با صوتی دورگه ای اضافه کرد
_همین دیشامگاه آنچنان عاشقانه لبمو بوسیدی که قلبم لرزید.. کی مصمم شدی با مرد دیگه ای ازدواج کنی؟ هان؟

هیچی ناضافه کردم و پشتمو کردم بهش.. تند اومد وایساد جلوم.. مشکوک گفت
_تو دیروزگار یه جوری بودی.. نکنه داشتی باهام وداع میکردی؟ !
پوزخندی زدمو گفتم
_آره.. همونطور که تو قبل از نامزدیت اونشب باهام وداع کردی

نگاهش رنگ غم گرفت و اظهار کرد
_یعنی داری ازم انتقام میگیری؟

فکر خوبی بود، اگه اینطوری فکر میکرد ازم متنفر میشد و کمتر زجر میکشید.. تبسمی موذی زدم و بیان کردم
_شاید.. هر چی که عوض داره گله نداره مهندس

لرزش دستاش دیوونه م میکرد.. رفت و جای گرفت روی مبل و سرشو بین کف دستاش گراهی شد.. سرگردون و گیج بود.. حق داشت..
از خودم بدم اومد.. بعد از کمی فکر بدون نگاه بهم گفت
_بگو که اتفاق دیروزگار شرکت به این تصمیم تو ربطی نداره

_تصمیم من برای آینده م با جریان کار و شرکت تو چه ربطی میتونن به هم داشته باشن؟
توی مبل فرو رفت و سرشو به عقب تکیه داد.. زیر لب زمزمه کرد
_اگه خوابه بیدارم کن خدا..

وسوسه بغل کردنش و گفتن حقیقت بیقرارم میکرد اما خودمو کنترل کردم و منم جای گرفتم روی مبل روبه روییش.. کمی بعد سرشو بلند کرد و با لحنی که غم و درد ازش میبارید بیان کرد
_چرا؟.. چرا نفس؟ چرا اینکارو باهام میکنی؟ اصلا نمیتونم باور کنم.. هنوزم فکر میکنم داری شوخی میکنی

بیرحم شدم و اظهار کردم
_ثروت ایپلیکچی یادته؟
دیدهاش گرد شد و با تعجب نگام کرد.. ادامه دادم
_تو فکر کن یه پسری ده سال از اردوان ایپلیکچی کوچکتر و خوشگلتر، با ثروتی دو برابر ثروت اون، عاشقته و خواستگارته.. تو بودی چیکار میکردی؟

ضربه کاری بهش زده بودم.. ضربه ای که هردومونو از پا انداخت اما لازم بود که ازم بِبُره و بذاره که برم..
رنگش به کبودی زد..

وقتی از روی مبل قد بلند شد دیگه اون مهرادی که چند دقیقه قبل نشست، نبود.. مهرادی که انگار چند دقیقه پیش مرد و غریبه ای به جهان اومد..
با نگاهای پر از درد و کینه نگام کرد و اظهار کرد
_باشه، برو

با قامتی که انگار خمیده شده بود، از خونه بیرون حرکت کرد و قلب غرق به خون منو هم با خودش برد..

شب برنگشت.. به زور جلوی خودمو گحرکت کردم که بهش زنگ نزنم ولی وقتی ساعت از یک شب گذشت، کنترلم از دستم خارج شد و شماره شو گحرکت کردم.. بعد از سه بوق جواب داد
_سلاااام عروس خانوم

انگار مست بود.. بازم غم شبیخون زده بود به در و پیکر ما و مهراد من به مستی و خرابی پناه برده بود..
اضافه کردم
_کجایی؟
_برات مهمه؟
سکوت کردم..
_چرا به من زنگ زدی شما الان باید به آقای صاحب چاه نفت زنگ بزنی و باهم قرار مداراتون رو بذارین.. ولی ای وای با اونم مثل من قرار میل داشتگاری و ازدواج نذاریا که باد هوا میشه
و قهقهه زد..
خنده ای که قهقهه بود اما پر از درد بود.. خدا میدونه چقدر میل داشتم فریاد بزنم که عاشقتم و بدون تو میمیرم..

ولی لبمو گاز گراهی شدم و بیصدا گریه کردم.. هنوز گوشی دستم بود که صدای پیمان پیچید تو گوشم
_نفس.. این چی میگه؟ واقعا جدا شدین؟ تو میخوای ازدواج کنی؟
با بغض اضافه کردم
_آره
با نفرت اضافه کرد
_لعنت به تو که با بقیه دخترا فرق نداشتی و توام خرِ پول شدی و مهرادو به این روزگار انداختی
و تماسو قطع کرد..
های های ضجه زدم تو خاموشی خونه..

شامگاه کلا خونه نیومد و از اینکه میدونستم خونه پیمانه خیالم از سلامتیش راحت بود، اما تا خود صبح به حال هردومون ضجه زدم و ضجه زدم..

صبح زود بود که پیمان زنگ زد..
مضطرب مهراد شدم و تو زنگ اول جواب دادم
_چی شده پیمان؟
_چرا اینقدر هاما؟
_مهراد چیزیش شده؟
_نه، مهراد خوابه
_پس چرا کله سحر زنگ زدی؟ در ذهنش گذراندم اتفاق بدی برای مهراد افتاده

۱۲۴)

_زنگ زده بودم که بگم گورتو از خونه مهراد گم کنی و قبل از اینکه برگرده راهی شده باشی.. اما اونطوری که تو مضطربش شدی تعجب کردم
از حرفی که زده بود دلم شکست و با بغض گفتم
_باشه، الان وسایلمو جمع میکنم و میرم
_نفس..
_بله؟
_جریان چیه؟
شک کرده بود..
_همونکه مهراد بهت اظهار کرده، میخوام با کس دیگه ای ازدواج کنم
_اگه واقعیت این بود اونطوری مضطرب مهراد نمیشدی، منو خر فرض نکن و بگو ببینم موضوع چیه.. اگه نخوای به مهراد نمیگم، راستشو به من بگو

شاید اگه به پیمان میگفتم بهتر بود، اون میتونست هم مواظب مهراد باشه و هم کاری کنه که ازم بدش بیاد و کم کم فراموشم کنه..
_قول شرف بده که به مهراد نمیگی
نفسی کشید و بیان کرد
_پس یه چیزی هست، بسیار تعجب کردم که چطور تو شناختت اشتباه کردم و توزرد از آب در اومدی، زیرا من تو شناخت زنها اشتباه نمیکنم، پس اشتباه نکرده بودم و تو معصوم بودی.. باشه قول میدم به مهراد نگم، بگو

کل ماجرا رو برای پیمان تعریف کردم و ازش کمک میل داشتم..
با گریه بیان کردم
_حواست به مهرادم باشه پیمان.. میدونم بعد از من داغون میشه

از گریه م و حرفام ناراحت شد.. اما اونم فهمید که مسیر دیگه ای نیست و چیزی نگفت..

اونروزگار ظهر بود که مهراد با سر و وضع ژولیده اومد خونه و بی توجه به من راهی شد تو اتاقش..
کمی بعد با سر و وضع مرتب و شیک از اتاقش اومد بیرون و بدون حتی یک نگاه به من راهی شد تو آشپزخونه از یخچال چیزی برداشت خورد و از خونه رفت بیرون..

گیج حرکت کردارش بودم.. قصدش چی بود؟ میخواست منو نامشاهده کرده بگیره یا با بی توجهیش زجرم بده؟..
اینهمه خوشتیپ کردنش چی بود تو این وضعیت؟..

تا شب مثل روح تو خونه گشتم و وقتی صدای چرخیدن کلیدش توی قفل در اومد، تو آتلیه داشتم به زور قلم میزدم..
خرسند از اینکه بالاخره اومده خونه، پاشدم و تمایل داشتم به بهانه آشپزخونه راهی شدن جلوش سبز بشم و ببینمش که با شنیدن صدای صحبت و خنده ش با یکی که همراهش بود سر جام موندم..

حتما پیمان بود ولی چرا میریز خندیدن؟.. مهراد تو این شرایط چطور میریز خندید؟.. مصمم شدم منم تظاهر به بیخیالی کنم و برم پیششون.. از آتلیه بیرون اومدم و از مشاهده کردن مهراد با دختر همراهش خشکم زد..

دختره مروه بود، مهندس شرکتش.. همونی که عاشق مهراد بود و از من بدش میومد.. اینجا چیکار میکرد؟..
مهراد نگاهی به سردی یخ بهم انداخت و متوجه مبهوت شدنم از حضور مروه تو خونه شد.. پس برای اون حسابی خوشتیپ کرده بود..

بی تفاوت به من مجدداً برگشت سمت دختره و با خنده یه چیزی نزدیک گوشش اضافه کرد و لبخند زدن.. مروه انگار از مشاهده کردن من تعجب کرده بود که کمی منگ میزد.. مهراد دستشو گحرکت کرد و کشید سمت اتاقش.. دیدهام چهارتا شد..
با مشاهده کردن دستاشون که محکم به هم وصل بود، دلم از جاش کنده شد و افتاد پایین..

مهراد طوری از کنارم رد شد که انگار من دیوارم.. ولی دختره کنارم توقف کرد و دستش تو کف دست مهراد کشیده شد و به این ترتیب مهراد هم مجبور شد کمی جلوتر از اون بایسته..

قلب تو دلم نبود، دلم میخواست قد بلند گریه کنم.. بغض تو گلوم طوری بود که انگار یه پرتقال درشت تو گلوم گیر کرده.. مروه گفت
_نمیدونستم شما اینجایین، مهندس گفت از هم جدا شدین
تا تمایل داشتم چیزی بگم مهراد با سرخوشی اظهار کرد
_بازم که بیان کردی مهندس
و کف دستشو کشید و برد طرف اتاقش.. دختره هم بهش لبخند زد و در حالیکه از در اتاقش وارد میشد و از مشاهده کرد من خارج میشد با ناز اضافه کرد
_مهرااد

وقتی که اون در پشتشون بسته شد، من یه نبضه از حس مردن رو تجربه کردم..

شاید مغزم، از شدت غم و عذابی که در یک آن به وجودم مستاما شد، از بدنم سیگنال مرگ دریافت کرد.. و به اعضای بدنم دستور از کار ایستادن صادر کرد و روحم آماده خروج از تنم شد.. اما لحظه آخر فهمید اشتباهی شده و بار دیگر به کالبدم برگشت

یهو نفسی کشیدم و نشستم روی زمین.. به سرفه افتادم.. انقدر سرفه کردم که مهراد از اتاق اومد بیرون و نگام کرد..

از دیدهام آب میومد، معلوم نبود اشکه یا در اثر سرفه آب از چشمام روون شده.. کف دستمو از شدت درد به سینه م گرفته بودم و یه کف دست دیگه مو تکیه داده بودم به زمین..
عصبی و غمگین نگاهش کردم، تو نگاهاش تنها چیزی که نبود عشق بود..

تمایل داشتم از اون نگاه عاری از عشق هر چه زودتر فرار کنم.. آنچنان به‌سرعت اقدام به فرار ازش کردم که فرصت نشد سرپا بایستم و همونطور چهار کف دست و پا طوری که دامن پیرهن کشیده نارنجیم موند زیر پام، افتان و خیزان به طرف اتاقم دویدم..
وضعم اسفناک بود..
خودم مسببش بودم و مهراد مسلما تمایل داشته بود ازم انتقام بگیره.. ولی این انتقام نبود، جنایت بود.. وقتی کف دست اون دختر رو گراهی شد و کشید تو اتاقش همونجا خون منو ریخت..

چی شد که ما اینطوری سرنگون شدیم؟.. چی شد که ما از اوج دلدادگی و سرمستی به حضیض بدبختی سقوط کردیم و اینطوری تو خون خودمون غلتان شدیم؟..
افشین با ما چه کرد؟.. من با مهراد چه کردم؟ مهراد با من چه کرد؟..
دو ساعتی تو اتاق موندن.. دو ساعتی که برای من مثل دو سال گذشت و شاید حتی پیر شدم..

۱۲۵)

از تصور مروه تو بغل مهراد و بوسیدنش.. پیر شدم..

بالاخره از اتاق اومدن بیرون و رفتن تو آشپزخونه.. کمی بعد مهراد صوتم کرد.. به‌شدت تعجب کردم، چی میخواست از من؟..
از اتاق راهی شدم بیرون و نگاهش کردم به معنی هان.. خونسرد و کیفور اضافه کرد
_شماره رستورانو نوشته بودم تو دفتر تلفن، پیداش نمیکنم ببین کجاست میخوام سفارش سوشی بدم برای مروه

پوزخندی زدم.. هه، خانم سوشی خور بود..
حرکت کردم شماره رو از دفتر پیدا کردم و گذاشتم جلوش.. گفت
_توام بیا غذا بخور
عجب رویی داشت..
محکم اضافه کردم
_نمیخورم
و مجدداً رفتم تو اتاقم.. شاید باید کلا از اون خونه میراهی شدم ولی نمیتونستم خودمو راضی کنم که اونارو تو خونه تنها بذارم.. هرچند که تو اتاق به اندازه کافی تنها بودن و بعد از رفتن من همیشه باهم تنها میشدن..

میوحشت کردم از شدت غم و اندوه یا عقلمو از کف دست بدم یا سکته کنم.. حسادت مثل بختک افتاده بود روم و داشت خفه م میکرد..
تحمل توجه و مهربونی مهراد به دختر دیگه ای رو نداشتم..

تا شامگاه از اتاق بیرون نحرکت کردم اما اینطوری هم تابلو بود که چراکه نمیتونم باهم بودنشون رو تحمل کنم نمیرم تو سالن.. غرورم تلنگری بهم زد و مجبورم کرد که پاشم برم پیششون..

نشسته بودن کنار هم روی مبل دو نفری، و فیلم میمتوجه شدن..
از کنارشون گذشتم و حرکت کردم تو آشپزخونه.. از اونجا هم میتونستم ببینمشون..
کمی بعد مهراد یه چیپس گذاشت تو دهن دختره..

نگاهامو بستم.. کف دستام لرزید و محکم به هم قفلشون کردم.. نه، نمیتونستم..
مروه هم یه چیپس برداشت و خواست بذاره تو دهن مهراد که مهراد انگشتشو گاز گراهی شد..
دختره داد زد و با خنده لوندی بیان کرد
_یکی طلبت، یه گاز بهت بدهکار شدم

دیگه میخواستم خودمو از تراس پرت کنم پایین..
از روی صنقلبی آشپزخونه بلند شدم و بدون نگاه بهشون از کنارشون رد شدم که مروه اضافه کرد
_بخاطر ما همش میری تو اتاق؟ من عقاید عهد بوقی ندارم و راحتم باهات، توام راحت باش

نمیتونستم حتی یه کلمه حرف بزنم.. مهراد اضافه کرد
_نفس چند روزگار دیگه میره
بعد سرشو فرو کرد تو گردن دختره و به نظرم گفت وقتی بره راحت میشیم.. زیرا هردوشون ریز خندیدن و دختره اظهار کرد
_من الانم راحتم

قلبم.. دلم داشت میترکید.. خدایا به دادم برس.. لبمو گاز گحرکت کردم و پناه بردم به اتاقم..
کمی بعد مهراد در اتاقمو زد و گفت
_یه دیقه بیا
آخه چیکارم داشت، چرا ولم نمیکرد به درد خودم بمیرم.. گفتم
_چیه؟
درو باز کرد و دقیق نگام کرد.. چقدررر خوشگل شده بود..
مثل شب تولدش موهاشو از عقب بسته بود و جلوی موهاشو ژل زده بود که نیاد جلو.. بازم یدونه از اون پیرهنای جینش پوشیده بود که خیلی بهش میومد و جذابیتش رو چندین برابر میکرد.. با شلوار جین تیره و پالتوی مشکی قد بلند..

محو جمال بی مثالش بودم که اضافه کرد
_ما داریم میریم کلوپ، شامگاه دیر میام زنگ نزن

بغض..بغض..بغض.. این پرتقال چرا از گلوم بیرون نمیاد؟..
سرمو انداختم پایین و با گوشیم بازی کردم و جوابشو ندادم..
کمی بعد صدای در اومد و گورشونو گم کردن..
یعنی با مروه هم مثل من میرقصید؟.. یعنی مروه هم سرشو میذاشت رو سینه ش؟..

دیگه وقتش بود که پرتقاله از گلوم دربیاد.. صورتمو فرو کردم تو بالشتم و زار زدم..

حالم بقدری بد بود که نمیتونستم تحمل کنم.. باید آروم میشدم وگرنه سکته میکردم..
لباس پوشیدم و سوئیچو برداشتم و حرکت کردم بیرون.. از داروخونه قرص خواب آور خواستم.. نگاهی به نگاهای قرمز و متورمم انداخت و اضافه کرد
_متاسفم بدون نسخه دکتر نمیشه
لابد فکر کرده بود میخوام خودکشی کنم..
اظهار کردم
_آقا من فقط میخوام بخوابم، حداقل یه دونه بدین خواهش میکنم
انگار دلش برام سوخت و یا حرفمو باور کرد.. یه دونه قرص با قیچی از لفافه آلومینیومیش جدا کرد و داد بهم.. پولشو دادم نگحرکت کرد اضافه کرد
_چیز مهمی نیست
واقعا ازش متشکر بودم که قرصو بهم داده بود و نجاتم داده بود وگرنه تا صبح یا میمردم یا دیوونه میشدم از فکر مهراد و مروه..

حرکت کردم خونه و قرص رو خوردم و چنان خوابیدم که نمتوجه شدم مهراد کی اومد یا اصلا نیومد..
صبح که بیدار شدم مشاهده کردم در اتاقش بازه و خوابیده.. منگ بودم و سردرد داشتم.. راهی شدم یه قهوه برای خودم درست کردم، روی صنقلبی پشت جزیره قرار گرفتم و سرمو گحرکت کردم بین کف دستام که صوتشو متوجه شدم
_صبح بخیر

قبل از خواب انقدر گریه کرده بودم که چشمام باز نمیشد.. کف دستمو کشیدم به چشمام و گفتم
_اثر خواب زیاده
ناباورانه و متعجب نگام کرد و یه قهوه برای خودش درست کرد و رفت تو اتاقش..

دلتنگش بودم کاش کمی کنارم میقرار گرفت.. حداقل به اندازه خوردن قهوه ش.. کنارش و تو خونه ش بودم و قلبم براش تنگ شده بود، وقتی میحرکت کردم تهران چیکار میکردم با مشتاق دیداریش.. من بدون مهراد ذره ذره از بین میحرکت کردم..

عصر بود که بازم با مروه برگشت به خونه.. حتما از شرکت باهم خارج میشدن و میومدن خونه..

۱۲۶)
داشتم با گلم درد قلب میکردم و چشمام اشکی بود که مهراد درو باز کرد و اومدن تو.. بدون نگاه بهشون همونجا پیش گل موندم و آب دادم بهش..
نمیل داشتم فورا برم تو اتاق، اما نگاه متوجه شدنشون رو هم نداشتم..
صدای مهرادو گوش دادم که به ترکی گفت
_برو تو اتاقم لباستو عوض کن عزیزم

عزیزم؟.. قلبم باز خودشو کوبید به سینه م.. کف دستمو گذاشتم روش و زمزمه کردم
_آروم باش

چشمای اشکیم خیس تر شد اما نذاشتم بباره.. داشتم میحرکت کردم تو اتاقم که مهراد جلومو گحرکت کرد.. نگاش نکردم ولی بوی ادکلنش پیچید تو بینیم.. آشناترین بو بود برام.. عاشق بوش بودم.. و داشتم برای همیشگی از کف دست میدادمش

حدود نیم ساعت بعد مهراد اومد تو اتاقم که درش نیمه باز بود.. داشتم لباسامو جمع میکردم.. پوزخندی زد و اضافه کرد
_آقای دولید میاد دنبالت یا خودت میری؟

رفتم جلو و در رو به روش بستم..
وقتی کارم تموم شد احساس ضعف کردم و سرم گیج حرکت کرد.. آخرین بار کی غذا خورده بودم یادم نبود.. رفتم تو آشپزخونه، لای دو تیکه نون تست، یه ورق پنیر گذاشتم و تو ساندویچ میکر داغش کردم..
مرغ دلدادگی ها تو سالن نبودن و متوجه شدم که تو اتاقن..
قرار گرفتم روی صندلی و یه گاز زدم به نون تستم.. حالم کمی جا اومد که مشاهده کردم از اتاق تشریف آوردن به سالن.. مهراد راهی شد نشست روی مبل و بیان کرد
_مروه، عزیزم، یدونه از اون قهوه های خوشمزه ت درست میکنی بخوریم؟

قهوه ها رو تو فنجونای مخصوص قهوه من و مهراد ریخت و گذاشت تو سینی و برد تو سالن..
میمشاهده کردمشون و هنوز سر جام جای گرفته بودم و غصه فنجونامون رو میخوردم که دیگه مال دوتامون نبود و کف دست نامحرم افتاده بود..
سینی قهوه ها رو گذاشت روی میز و خواست بشینه پیش مهراد که یه دفعه متوجه شدم مهراد کف دستشو گراهی شد و کشید طرف خودش و اظهار کرد
_بشین اینجا ببینم خانم دلبره
و نشوندش روی پاهاش..

چه قلب محکمی داشتم که هنوزم مصرانه و سمج خون پمپاژ میکرد و نمی توقف کرد!
ولی این صحنه دیگه ماورای بقیه بود و کم آوردم.. صندلیمو محکم عقب کشیدم و بلند شدم و بازم کوبیدمش به کابینت.. دیگه طاقتم طاق شده بود.. میمیل داشت زیر شکنجه بکشتم.. اما من دیگه نمیموندم که ببینم و شکنجه بشم..

با قدمهای تند و کف دستای لرزون راهی شدم تو سالن و از اونجا گذشتم که برم تو اتاقم و وسایلمو جمع کنم و شبونه گم بشم برم..
صداشو شنیدم که گفت
_چیه؟ چرا صندلی میکوبی به دیوار؟

نگاش نکردم و به قدم برداشتن سمت اتاق ادامه دادم.. داد زد
_هی با توام
برگشتم و خشمگین نگاهش کردم.. طوری میلرزیدم که اگه حرفی میزدم صدام هم میلرزید و من اینو نمیخواستم..

وقتی متوجه شد بازم بدون حرف مسیر افتادم طرف اتاقم از جاش کشیده شد و اومد طرفم.. شونه مو از عقب گراهی شد و چرخوندم سمت خودش..
دیدهای لعنتیم پر از اشک بود.. داد زد
_چرا حرف نمیزنی؟؟؟؟

از دادش بیشتر لرزیدم.. بازم داد زد
_چرا میلرزی؟.. چرا همش نگاهات پر اشکه؟.. چیه؟ نمیتونی تحمل کنی با دختر دیگه ای باشم؟ هان؟.. دِ حرف بزن لعنتی

با فریادی از اعماق وجودم که دیگه نتونستم نگهش دارم بیان کردم
_آره نمیتونم تحمل کنم.. نمیتووونممم
اونم داد زد
_چرااا؟.. مگه خودت منو ول نکردی که با زنای دیگه باشم؟ مگه خودت نمیل داشتی بری و با مرد دیگه ای باشی؟ چرا الان داری میمیری؟

دیگه کنترل رفتارم کامل از کف دستم خارج شد.. بلند بلند اشک ریختم و داد زدم
_آره دارم میمیرم

۱۲۷)

دارم از درد میمیرم.. جلوی دیدهای من داری با یه زن محبتبازی میکنی کثافت.. داری شکنجه م میکنی.. دلم میخواد پنجره رو باز کنم و بپرم پایین

نگاه پر از غمش رو دوخته بود بهم که مروه گفت
_چی دارین میگین مهراد؟ چرا داد میزنین؟

تا صدای دختره رو متوجه شد انگار یادش اومد که اونم اینجاست..
با کشیدهترین صوتی ممکن فریاد زد
_برو بیرون مروه

رنگ دختره پرید و منم از اینکه بیرونش کرده بود خشکم زد..
دختره طلبکار اظهار کرد
_چی داری میگی؟
بیشتر عصبی شد و بازم داد زد
_دارم میگم گمشو بیرون.. بزن به چاک، زود

مروه ماتش برده بود که مهراد رفت تو اتاقش و کیف و پالتوشو آورد و انداخت طرفش و با انگشتش درو نشون داد و اظهار کرد
_بیرون

دختره هنوز تو شوک بود و با رنگ پریده شتاب‌زده حرکت کرد سمت در و بازش کرد و حرکت کرد بیرون.. منم گیج بودم که مهراد با همون لحن عصبانی اضافه کرد
_حالا تو بگو ببینم دردت چیه؟.. تو که با دوتا جمله، راحت از من جدا شدی غلط میکنی شامگاه تا صبح گریه میکنی.. تو که نمیتونی نزدیک شدن منو به زن دیگه ای تحمل کنی گوه خوردی میل داشتی با مرد دیگه ای ازدواج کنی

با هق هق گریه داد زدم
_تو گوه خوری که اونو نشوندی رو پات.. تو گوه خوری که باهاش راهی شدی تو اتاقت و درو رو من بستی.. تو گوه خوردی که به من خیانت کردی و اونو بوسیدی و بغلش کردی

ناگهان اومد طرفم و محکم بغلم کرد.. با کف دستام کوبیدم به سر و سینه ش و گریه کنان گفتم
_کف دست نزن به من کثافت آشغال ازت بدم میاد

سفت بغلم کرده بود و نمیذاشت ازش جدا بشم.. با صوتیی که احساس کردم اونم بغض داره دم گوشم بیان کرد
_من اونو نبوسیدم نفس.. حتی یه بارم بغلش نکردم.. تو اتاق نذاشتم نزدیک بشه بهم، به جون تو قسم میخورم.. آوردمش خونه خواستم ببینم تو چیکار میکنی.. میل داشتم بفهمم هنوزم دوستم داری یا نه.. میل داشتم بفهمی چقدر سخته عاشق باشی و وجود کس دیگه ای رو توی حیات دلدادگیت تحمل کنی

با حرفایی که زد و با فشار دستاش که راهی شده حرکت کرده دور بدنم بیشتر میشد و انگار میمیل داشت منو تو بدن خودش فرو کنه، بیشتر احساساتی شدم و های های گریه سر دادم..
انگار داشتم فشار این چند روزگار رو، و درد انباشته شده توی قلبمو خالی میکردم.. من تو بغلش گریه میکردم و اون سر و صورتم و موهامو میبوسید و قربون صدقه م میحرکت کرد
_نفسم.. الهی فدای اون اشکات بشم.. فدای اون چشمات بشم.. منو دیوونه کردی و میخوای بری.. من بدون تو میمیرم

و من بین هق هق گریه بهش جواب دادم
_قلبم برات تنگ شده بود.. من به‌شدت عاشقتم مهراد.. منم بدون تو میمیرم

از خودش جدام کرد و با نگاهای اشکیش به دیدهای رودخونه من زل زد و اضافه کرد
_پس چرا میخوای با اون آدم ازدواج کنی؟ تو که میگفتی پول برات مهم نیست

صورتشو بین کف دستام گرفتم و اظهار کردم
_دروغ بیان کردم مهرادم.. تمایل داشتم ازم متنفر بشی که بعد از حرکت کردنم کمتر عذاب بکشی.. مگه من میتونم به مردی جز تو نزدیک بشم.. مگه من میتونم به جز تو مرد دیگه ای رو ببوسم

با خرسندی و هیجان نگام میکرد.. نگاهاش بازم شده بود همون دیدهای عاشق مهراد من.. لباشو آورد جلو و محکم گذاشت روی لبام..

نگاهامونو بستیم و همونطور موندیم.. شوری اشکهای من تو دهن هردومون بود ولی تو حالی نبودیم که بفهمیم چی به چیه.. لبامو کشید تو دهنش و طولانی و محکم بوسید و بوسید و بوسید..

The post رمان بر قلب قرار گرفته پارت ۳۵ appeared first on رمان دونی.