دانلود رمان دوگانه تاج و تخت از رینا کنت

موضوع اصلی رمان دوگانه تاج و تخت

مقداری از متن رمان دوگانه تاج و تخت:

سرش به یک طرف افتاده و خون سرفه می‌کند. این نمی‌تواند خوب باشد. مامان اظهار کرد وقتی مردم آسیب می‌بینند، خون از بدنشان خارج می‌شود. «امی… لعنتی…» بابا گونه‌اش را محکم‌تر می‌گیرد. «با من بمان… هر چیزی را می‌بخشم اگر فقط… بمانی.» «ک-کایل…» او زمزمه می‌کند. بابا به لوک اشاره می‌کند و او مرا کنار مولین روی پاهایم می‌گذارد. دیدهانش نیمه‌باز است، انگار می‌خواهد بخوابد، ولی به من تبسم می‌زند. «ب-ببخشید، عزیزم. مامان بسیار متأسفه.» «چرا؟» «ب-به خاطر اینکه نتوانستم از تو محافظت کنم.» «من محافظت می‌کنم.» بابا بازویش را دور شانه‌ام می‌اندازد. «پس نرو. کایل دلیل همه این چیزهایی است که از سر گذروندی، پس اگر الان بمیری بی‌فایده است.» «تو مرد خوبی هستی، نایل. واقعاً هستی، ولی تحت تأثیر آدم‌های بدی قرار گحرکت کردی که عقلت را کور کرده‌اند.» او کف دستش را روی کف دست بابا می‌گذارد. «هیچ‌وقت از تصمیمم برای بودن با تو پشیمان نشدم.

تو ما را امن نگه داشتی، همان‌طور که قول دادی و… م-من تا ابد سپاسگزارم.» «امی… تو اجازه نداری بروی.» «ا-اگر تا حالا مرا دوست داشتی، م-مواظب کایل باش… لطفاً…» «مامان…» دست کوچکم را روی دهانش می‌گذارم و خون را پاک می‌کنم. «آسیب متوجه شده‌ای؟» «ف-فکر کنم، عزیزم.» «من خون را پاک می‌کنم تا آسیب نبینی.» با آستین کتم آن را پاک می‌کنم، ولی مدام بیرون می‌آید و از چانه‌اش سرازیر می‌شود. «آ-آفرین پسر خوبم.» کمی لبخند می‌زند. «تو برای کارهای بزرگی به جهان رسیده‌ای، عزیزم. مولین را سرقد بلند کن، باشه؟» لب‌های بابا باریک می‌شود. «این‌طوری حرف نزن، امی.» «مواظبش باشی، نایل؟» «بیدار می‌شوی و خودت این کار را می‌کنی.» «قول بده درست بزرگش کنی. ق-قول بده.» «قول می‌دهم.» لب‌هایش با لبخند یخ‌زده باقی می‌ماند، در حالی که اشکی از گونه‌اش سرازیر می‌شود. «ممنون…» یک بار پلک می‌زند، سپس کاملاً متوقف می‌شود؛ نگاهانش باز است ولی به من نگاه نمی‌کند.

«مامان!» فریاد می‌زنم. «مولین!» «لعنتی،» بابا زیر لب زمزمه می‌کند، هنوز او را از سینه گراهی شده است. «لعنت به این لعنتی!» «چرا مامان حرکت نمی‌کند؟» جیغ می‌کشم. «کمکش کنید! آسیب مشاهده کرده.» او شانه‌ام را فشار می‌دهد و انگار می‌خواهد استخوان‌هایم را خرد کند. «متأسفم، پسر. خیلی متأسفم.» «متأسف بودن نمی‌خواهم. می‌خواهم مامان حرکت کند.» «ببرش به اتاقش، لوک.» «نه به این سرعت.» صدای آشنا از پشت سرمان می‌آید. بابا برمی‌گردد، ولی دیگر دیر شده است. صوتیی در هوا می‌پیچد و لکه قرمزی روی پیجادهن سفید بابا منفجر می‌شود. دستش از روی شانه‌ام می‌افتد، در حالی که تلوتلو می‌خورد و صورتش به چمن می‌خورد. «ب-بابا…؟» به او خیره می‌شوم که روی مامان افتاده، ولی حرکت نمی‌کنند. انگار خوابیده‌اند، ولی نباید با نگاهان باز و خون روی تمام بدنشان خواب باشند، درست است؟ خون باید از بین برود. همه‌اش. برمی‌گردم تا به لوک بگویم کمکشان کند، اما کسی به صورتم می‌زند.

بدنم به عقب تاب می‌خورد و با آوای بلندی روی زمین می‌افتم. متوجه شدم بین پدر و مادرم حرکت می‌کند؛ نمی‌توانم دیدهانم را از آنها بردارم. اگر بخوابم، صبح آنجا خواهند بود، درست است؟ «با این پسر چه‌کار کنیم، رئیس؟ بکشیمش؟» یکی از مردان سیاه‌پوش می‌پرسد. «آره، البته. او یک مسئولیت است که باید از شرش خلاص شویم،» دیگری جواب می‌دهد. «نه.» کسی که به بابا شلیک کرد حرفشان را قطع می‌کند، چشمانش در شامگاه تاریک می‌درخشد. «من نقشه‌های بهتری برایش دارم.» کایل؛ زمان حال: چشمانم را برای چند ثانیه می‌بندم تا هجوم خاطرات را از خودم دور کنم. آن شامگاه، سرنوشت من رقم خورد. من نه تنها از پدر و مادرم محروم شدم، بلکه تنها دو نفری را هم از کف دست دادم که مرا از جهان محافظت می‌کردند. فاجعه وحشیانه بود و بدون هیچ هشداری اتفاق افتاد. اما آن فقط شروع زیستن من بود، نقطه شروعی که باعث شد من به این سایه تبدیل شوم. این پایان نیست. زیستن شاید یک عوضی باشد.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان اگه میتونی عاشقم کن

مشاهده و دانلود ←