رمان آفرودیت و شیطان پارت ۲۷

آمریکا / سان فرانسیسکو
نمی دانست چند ساعت است که دارند در آین ناکجاآباد خاکی جاده می روند . جرات سؤال کردن را هم نداشت که چرا با ماشین نمی روند … روی خیره شدن به نیوراد را نداشت . هنوز هم یاد ان بوسه ی ناچندان عاشقانه که می افتد ، تمام بدنش گر می گیرد و حس سرخ و سفید شدن را برای اولین بار تجربه می کند.
سرش پایین بود و شانه به شانه ی نیوراد یا شاید کمی عقب تر از او در حال جاده حرکت کردن بود . نیوراد اما برعکس او خونسرد و بی اعتنا و باز هم کف دست به جیب قدم های نرم و آهستهی بر می داشت . انگار نه انگار که چند دقیقه پیش یا شاید چند ساعت پیش چطور صوتی دیاتا را خفه کرده بود …!
صدای گرفته اش هوش اژ سر دیاتا پراند _ لازم داری ؟
حتی روی جواب دادن را هم نداشت و دیاتا در ذهنش گذراند کاش زمین دهان باز می کرد و او را در دهان خود جای می داد …ولی افسوس که زمین دهانی برای باز کردن نداشت و دیاتا هم آنقدر کوچک نبود که در دهان فرضی زمین جا شود !
بالاخره با صدایی که از ته چاه در می آمد زمزمه کرد _ چیو ؟
نیوراد نیشخندی زد _ بغل کردنو ! مثه لاکپشت جاده میای نون نخوردی ؟
دیاتا میل داشت بگوید ( به من چه ، تو زیادی شتاب‌زده میری ! ) ولی میل باطنی اش و خجالت بی سابقه ای که از نیوراد می کشید ، مانع جواب دادن و حرف زدنش می شد پس خاموشی را ترجیح داد .
خسته شده بود و گرسنگی و تشنگی ولینش را بریده بود . از صبح که غش کرده بود تا الان چیزی نخورده بود . پسرک شیطان صفت به راستی که قصد زجر کش‌کردن دیاتا را داشت .
همین هم باعث می شد راه راهی شدن برایش بیش از حد خسته کننده شود . دیگر نمی کشید …واقعا نیاز داشت استراحت کند و نفسی تازه کند .
هر قدمی که به جلو بیشتر و بیشتر خسته اش می کرد به طوری که پاهایش را به زمین می کشید .
نیوراد همان طور جلو جلو جاده می حرکت کرد . دیگر نمی توانست ، خسته بود ، گرسنه و تشنه وسط ناکجاآباد با یک پسر شیطان صفت در ظلمات شامگاه در حال راه رفتن بود . نیوراد لحظه ای مکث می کند و پشت سرش را نگاهی می کند .
نیشخندی آزار دهنده تر از هر موقع است . قدم هایی به سمت دیاتا بر می دارد …
_ چرا جاده نمیای ؟
بار دیگر ان روی جیغ جیغو یش به جای روی خجالت زده اش ظاهر می شود و مجدداً قیل و قال را از س می گیرد .
_ جاده ؟ انتظار داری مسیر بیام ؟ چرا ؟!! اصلا معلوم هست کجاییم ؟؟!؟؟! وقتی ماشین هست چرا پیاده ؟!؟؟!؟! الان چند ساعته داری بی هدف تو این جاده خاکی جاده میری منم با خودت مثه کش تنبون می کشی هااااان ؟
نگاهانش برق عجیبی دارد و تیره تر شده است . سرش را خم می کند تا هم قد دیاتا شود .
_ فکر نمی کنم باید راجب کارام بهت توضیح بدم ! ماشین بنزین تموم کرده باید تا میدون پیاده بریم …راه بیفت این لوس بازیارو هم بذار کنار…
_ چرا نمی فهمی ؟ من گشنه امه ، تشنمه یه روزگاره هیچی نخوردم نا ندارم مسیر بیام درک که داری ؟؟؟؟
نیوراد بیخیال شانه بالا می اندازد _ چه جالب منم یه هفته ای میشه کسیو نکشتم فکر کنم تو گزینه ی خوبی باشی
نه ؟ چون اگه یه کلمه ی دیگر زر بزنی با این آسفالت یکیت می کنم !
از ترس در هم جمع شد چون هم چشمان شیطانی اش ترسناک بود هم لحنش شامگاهیه آدم کش ها بود . لرز خفیفی می کند و نیوراد باز هم با آن دیدهان سرد و بی روحش کمی نگاهش می کند و به جادهش ادامه می دهد .
دیاتا در بک تصمیم آنی لج می کند و روی زمین می نشیند ! حال که نیوراد نمی خواست به حرف های گوش کند ، خودش حرفش را به کرسی می نشاند .
زمین ، سفت و سرد بود . سایه ی نیوراد هم هر لحظه دور تر می شد ولی مصمم بود که روی این پسرک شیطان صفت را کم کند . چیزی به تن نداشت حداقل لباسی که گرمش کند . تنها با یک تیشرت و شلوار جین بود .
چهارزانو قرار گرفته بود و سردی هوا و بی تحرک بودنش باعث می شد از سرما دندان هایش بلرزند .
نیوراد کلافه شده شقیقه اش را می مالد و باز نگاهی به پشت سرس می اندازد رپر کوچولو با حالت مسخره ای چهارزانو روی زمین جاده در حالی که از سرما می لرزید قرار گرفته بود .
زیر لب زمزمه می کند _ من آخر اینو می کشم !
به سمتش می آید و حال جلوی دیاتایی بود که مصمم با دندان هایی که تق تق به هم می خوردند .
_ قد بلند شو .
لجباز ابرو بالا می اندازد _ نمی خوام !
_ دوست داری ؟
_ چیو ؟
_ رو اعصاب من راهی شدنو ! بلند شو .
بار دیگر ابرو بالا می اندازد _ نمی خوام !
نیوراد شانه بالا می اندازد _ خودت میل داشتی .
بعد دست می برد و به زور از روی زمین کشیدهش می کند و یک کف دستش را زیر زانو های دیاتا و آن کف دستش را زیر گردنش می اندازد و بغلش می کند . سر دیاتا ناتمایل داشته به سینه اش می چسبد و گرمای وجود نیوراد با سردی بدنش تضاد داشت . کف دست های گرم نیوراد که دور بدنش حلقه می شود او را تا حد نقطه ی جوشش گرم می کند .سعی می کرد خود را میان سینه ی نیوراد از خجالت پنهان کند یا تقلا کند و جفتک بیندازد ولی نای خستگی و رخوت و بغل گرم و نرم نیوراد ، مانع می شد و ترجیح داد نگاهانش را ببندد . این روزگار ها چرا مسیر به راه در بغل پسرک بود ؟لحظه ی آخر ، آوای بم نیوراد را شنید که با لحن خاصی اظهار کرد _ کله استقلالی ؟ تاحالا کسی بهت اضافه کرده بسیار رو اعصابی ؟!؟!

ایران / تهران
مثل برق گرفته ها پشت سرش را نگاه می کند و فقط این جمله بود که در ذهنش پژواک می شد : ( بدبخت شدم …بدبخت شدم ….) در کمال ناباوری این صادق است که با فاصله ی کمی از او کف دست به کمر از حرکت ایستاده و او را نامطمئن و طلبکار نگاه می کند . خدا را صد هزار مرتبه شکر می کند که خواب بقیه تا حدی سنگین هست که کشیده نشوند و او این را از صوتی خر و پف ها می متوجه شد…
_ نگفتی ، داشتی جایی می حرکت کردی ؟
سیمین لبخندی تصنعی زد که مصنوعی بودنش از صد فرسخی معلوم بود. با صدایی که سعی بر کنترل کردن لرزشش داشت گفت _ من ؟ نه بابا دیدم طوفان شده ، باد میاد بیان کردم برم لباسای بند رخت رو جمع کنم ، همین .
صادق به صورت نمایشی پشت گردنش را خاراند و گفت _ جدا ؟ ولی لباسی رو بند رخت نیست که . لباسا نامرئی شدن احیانا ؟
نفسش به یک آن می رود …چه گندی زده بود ! حال چه جوری جمعش می کرد ؟!؟!
خنده ای آهسته و نخودی کرد و کمی سعی کرد از صادق که مسکوک نگاهش می کرد فاصله بگیرد . پشتش با در برخورد کرد .
_ آقا صادق شوخ شدینا ! نه راستش داشتم گلاب به روتون می راهی شدم دستشویی اینه که اومدم اینجا شما برید بخوابید ای بابا شما رو هم زا به جاده کردم شرمنده !
صادق ابروهایش را بالا برد _ دشمنت شرمنده ولی دستشویی که بالائه تو حیاط نیست که !
وای …گند دوم را هم به فجیع ترین شکل ممکن بالا آورد …خدا بخیر کند …
عرق کرده بود و حتم داشت دلش داشت از سینه اش از فرط شتاب‌زده شتاب‌زده تپیدن خارج می شد .
با صدای ضعیف و نه چندان محکم گفت _ نه منظورم این بود می میل داشتم برم حیاط تا وضو بگیرم . آخه روشویی تو حیاطه واسه همون اظهار کردم کف دستشویی !
صادق که قانع نشده بود سؤال کرد _ این وقت شامگاه ؟ وضو ؟
_ آره آره وضو ! والا من یکم تو زود بیدار شدن واسه نماز صبح مشکل دارم اینه که بخاطر این که وقتی تلف نشه همیشگی از الان وضو می گیرم که موقعی که بیدار شدم سریع بخونم …تازه وضو از الان هم باعث ملایمش میشه هم باعث می شه خدا رو ادم بهتر حس کنه …!
خدا خدا می کرد صادق زود تر قانع شود و برود بخوابد چون واقعا دیگر نمی اطلاع داشت چه دروغی سر هم کند . از کی تا به حال آنقدر راحت دروغ می اظهار کرد ؟
عشق کاری با سیمین کرده بود که مثل نقل و نبات دروغ می گفت …بدون هیچ عذاب وجدانی که سوهان روحش باشد ردیف به ردیف ، کلمه به کلمه و جمله به جمله برای این و آن ، دروغ سر هم می کرد…
صادق خواب آلود سری تکان داد و خمیازه ای کشید _ باشه پس زود تر برو بخواب ، شامگاه بخیر .
آرام زمزمه می کند _ شامگاه بخیر …

بعد مطمئن شد که صادق بار دیگر به تشکش برگشته ، دستگیره ی فلزی در را با آهسته ترین صوتی ممکن که جیر جیر نکند
بالا و پایین کرد و در باز شد . دلش الان بود که از سینه اش به بیرون پرتاب شود . واقعا حال بدی بود .گونه هایش سرخ سرخ بودد ولی کف دستانش سرد سرد … حتم داشت دلش از فرط تند تپیدن الان است که از کار بیفتد…دستانش سرد بود و از کار افتاده .نمی توانست چادر را از زیر پایش جمع و جور کند که نیفتد . در را آهسته می بندد . می دانست صادق شاید دارد نگاهش می کند تا مطمئن شود سیمین به طرف روشویی می رود و بعد از گراهی شدن وضو به اتاق برمی گردد و مجدد می خوابد . برای همین دمپایی های لا انگشتی را جا به جا به پا می کند و ساکت ملایم برای وقت کشی به طرف روشویی می رود . شاید کمی آب زدن به این گونه ها و پیشانی تب کرده خوب باشد .
شیر اب روشویی را باز می کند .طبق معمول ، شیر اب خراب بود و دیگر آپشن سرد و گرم را برای سیمین فجادهم نمی ساخت و او مجبور بود با آب سرد ادای وضو گرفتن در بیاورد …
از کی انقدر رذل شده بود ؟
از کی انقدر دل و جرات پیدا کرده بود که انقدر راحت همان اول کاری به نامزدش دروغ بگوید ؟
و از کی انقدر نفرت انگیز شده بود که برای متوجه شدن یک پسر داشت بال بال می زد ؟
نمی دانست …این ها سوالات بی جوابی بودند که در ذهنش مثل مگس پرواز می کردند و گاه و بیگاه خودی نشان می دادند . ولین از این سوالات و خاطرات که داشسریع مغزش را کم کم بخاطر سوزاندن فسفر دیوانه می کردند !
با برخورد اب سرد با پوست کف دستش لرز می کند و سعی بر نامتوجه شده گرفتن لرز ، به هر سختی که بود وضو می گیرد…
در بین وضو گرفتنش سریع تند صلوات و هر ذکزی رل که بلد بود زیرلب تند تند ردیف می کند و هر بار با بیان کلمات عربی از خود شرمنده تر می شود …
تا به حال کدام آدمی را مشاهده کرده ای که برای دروغش صلوات و ذکر بفرستد ؟!؟!
حس شرمندگی ، هیجان و لذت گناه با هم مخلوط شده بود و اندیشید چه گناهی شیرین تر از دیدن فرمسرور ؟
نگاهی عادی به اتاق انداخت در حالتی شیشه ای داشت و می شد متوجه شد که کی خواب است و کی بیدار…
آرام کف دست های خیسش را با چادرش خشک کرد و با دمپایی های لا انگشتی لخ لخ کنان به طرف در حرکت کرد .
صوتی لخ لخ دمپایی ها آزار دهنده بود پس آن ها را در می آورد و بدون این که سر و آوایی ایجاد کند از پشت در به اتاق نگاه می کند . همه خواب بودند …
صادق هم خواب بود . حداقل اینطور از پشت شیشه معلوم بود . نفسش را راحت و آسوده به بیرون فوت می کند .
بدون آن دمپایی ها رو اعصاب ، به طرف در پشتی حیاط می رود تا مبادا کسی ببیندش .
از در پشتی که بیرون می آیی پشت منزل را می بینی و تنها چندین قدم باید بروی تا به ورودی در اصلی برسی .
محله ی گم و گور ها در سکوت عظما فرو رفته بود و تمام چراغ های خانه ها خاموش بودند . چادرش را به بغل می زند و آرام آرام طوری که دمپایی ها صدای زیادی ایجاد نکنند مسیر را تا سر کوچه طی کرد و اندیشید …
اسم اصلی محله ی گم و گور ها ، کوهپایه بود . چراکه نزدیک رشته کوه البرز بود . ولی زیرا هیچ کس در این محله یک روده ی راست در شکمش نداشت زیاد محله ی خوش نامی نبود .آنقدر هم بد نام نبود که آوازه اش به گوش همگان برسد گمنام بود مثل اسمش گم و گور بود …
برای همین هم بجای اضافه کردن محله ی کوهپایه ، همه اینجا را به نام محله ی گم و گور ها می شناخشتاب‌زده .
از دور یک ماشین پراید آلبالویی رنگی می بیند که چراغ هایش ممتد خاموش و روشن می شد . مثل یک علامت .
اب دهانش را با صوت قورت داد. فرشاد بود ؟!؟! آنقدر ساده به فرشاد رسید ؟!؟!
حس هیجان و ترس به یک باره برایش تلقی شده بود .
او با این حس عجین شده بود . کم کم داشت به پراید نزدیک تر می شد . کوچه ، خیابان‌های محله ی گم و گور ها ، زیادی ساکت بود . به قدم هایش سرعت بخشید و حال رو به روی پراید آلبالویی بود . هوا تاریک بود و قیافه ی سرنشین ماشین معلوم نبود آیا کار درستی کرده بود ؟ اگر فرخوشحال نباشد چه ؟ فرشاد ماشینش کجا بود آخر ؟فرمسرور ماشین نداشت که … اگر یک قاتل جانی از ماشین بپرد بیرون و خفتش کند چه ؟ پشیمان شد ولی افسوس که پشیمانی دیگر سودی نداشت ….شیشه ی راننده ی پراید پایین می آید و نگاهانش قفل دیدهان راننده ی ماشین می شود …
فرشاد بود ….! شوکه نگاهش می کند فرخوشحال هم کف دست کمی از سیمین نداشت …
با صدای کنترل شده و آرامی بیان کرد _ سوار شو سیمین .

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان دختری از جنس شب

مشاهده و دانلود ←

سیمین خودش را جمع و جور می کند و بالاخره همت می کند که دیده از نگاه قهوه ای فرشاد بگیرد . ماشین را دور می زند و باز هم این دمپایی ها هسشتاب‌زده که سکوت وهم آور محله را می شکنند .
در ماشین را باز می کند و آرام می بندد تنها چیزی که فرشاد می گوید این بود روی خیره شدنش را نداشت و درحالی که به پاهایش زل زده بود بیان کرد .
_ سلام…
_ سرتو بیار بالا .
به حرفش اعتنایی نمی کند و سیمین فکر می کند این شرمندگی ها از کی انقدر با او عجین شده است .
_ نگوش دادی چی اظهار کردم ؟ سرتو بیار بالا .
باز هم بی اعتنایی جواب فرمسرور است و بس که این بار فرخوشحال با دستش چانه اش را می گیرد و سر سیمین را مجبورا رو به خودش می گیرد .
سیمین باز با این که حال صورتش رو به فرسرخوش است دیدهانش رو به پایین است . دوست داشت نگاهش کند .عاشق شد این میخ شدن نگاه های فرشاد را به دیدهان طلبکارش ببخشد ولی نمی شد …دیگر نمی شد …
با صوتیی که خودش هم به زور می گوش داد اظهار کرد _ بهم کف دست نزن ..نامحرمیم .
فرسرخوش عصبی می شود و پلکش می پرد . فشار بیشتری به چانه ی سیمین وارد می کند و او را با فشار و زور مجبور می کند که به او نگاه کند .
_ چطور اون حروم لقمه محرمه اون وقت منی که از هر محرمی بهت محرم ترم شدم نامحرم ؟ چطور انقدر بی صفت شدی سیمین هان ؟
سیمین بغض می کند و با صدای بغض آلود و نگاهان نم دار می گوید _ مگه کف دست من بود فرشاد ؟ مگه کف دست من
بود ؟ اگه میومدم دنبالت فرهاد تا الان یه بلایی سرت آورده بود . چرا درکم نمی کنی ؟ من نگرانت بودم که خودمو تباه کردم … من زیستنمو پات قمار کردم …حیاتمو …
فرمسرور یک آن با انزجار چانه اش را با ضرب رها می کند که سر سیمین به عقب کشیده می شود _ هه …تو زندگیتو قمار کردیو من جونمو قمار کردم …تو از ترس برادرت حرکت کردی با اون حروم لقمه من تو روی ننه بابام وایسادم اون وقت درکت کنم ؟!؟! تو منو ترک کردی بعد من بیام درکت کنم ؟
اشک های سیمین روی دل فرخوشحال مانند خنجر های تیز فرود می آمدند اما بی اعتنا به اسم هایش بی رحمانه ادامه داد _ خوبه …خیلی خوبه ….تو منو ساختیو من خرابت کردم . تو دلدادگی و احساس منو له کردی که بفهمم با من بودنات واسه تیغ زدنم بوده ! اونی که خراب شد تو این رابطه من نبودم در اصل تو بودی …
دیگر سیمین به مرز هق هق رسیده بود . اشک هایش را با چادرش پاک کرد و گفت _ منو اینجوری مشاهده کردی ؟ من اینجوری بودم ؟!؟! نمایشی کف دست می زند …
_ آفرین بهت . آفرین فرشاد…تو حرف از عشق و احساس می زنی ولی می دونی چیه ؟ آره من تو این رابطه خراب شدم.آوار عشق تو و فشار خانواده‌ام رو سر من خراب می شد ..اما تو چی ؟ هان ؟ تو نجنگیدی …این تو بودی که واسه عشقمون نجنگیدی …منو نشناختی…اونی که پا پس کشید تو بودی نه من …من فقط یه قربانی بودم قربانی عشق تو و تعصبات کور کورانه ی داداشام و حاجی …اما تو ؟ هه …حتی تلاشم نکردی …فقط پا پس کشیدی و حرکت کردی . از من چه انتظاری داری ؟ تو الان از هر غریبه ای برای من غریبه تری … برو پی کارت من شوهر دارم … تو به من بگو خراب اما می دونی همین خراب یه روزی خاکستر های زیستنش چشم تو رو هم می گیره …
کف دستش روی کف دستگیره ی ماشین می نشیند که فرخوشحال هول شده دو کف دست سیمین را می گیرد و خود را به سمتش حائل می کند .
_ فکر می کنی تلاش نکردم ؟ شامگاه قبل از خواستگاری اون حروم لقمه از تو من راهی شدم تعمیرگاه پیش بابات می دونی بهم چی اظهار کرد ؟ بیان کرد توی سوپرمارکتی لیاقت دختر منو نداری . من جنازه ی دخترمو هم روی دوش تو نمیندازم …
یا همون شامگاهی که اومدم در منزل اتون ازت تمایل داشتگاری کنم اون داداش شهرادت می دونی بهم چی گفت ؟ بیان کرد من خواهرمو به دست کسی که باباش معتاد و عملیه نمی دم …
مگه تو میخوای با بابای من ازدواج کنی ؟ اون بابامه اینم منم …وقتی داداش شهرادت به من میگه تو هم توله ی همون
پیرسگی من چی بگم ها ؟ انتظار داری بشینم بگم نگاه شما درست میگی من یه بقالم که بابام معتاده تو رو خدا ببخشید ؟!؟! منم غرور آرم سیمین به اندازه ی کافی هم جنگیدم هم تلاشمو کردم کتکامو هم خوردم نوبت تو بود. اگه تو منو دوست داشتی به بابات پشت می کردی !
سیمین از پشت به در می چسبد و سعی بر فاصله گحرکت کردن از فرشاد دارد .
_ فکر می کنی برای من راحته ؟ نامزد بودن با کسی که دوستش ندارم راحته ؟ دلدادگی ورزیدن به کسی که عاشقش نیستم راحته ؟ نه نیست به خدا که نیست …به خداوندی خدا که نیست …چه فکری راجع به من کردی ؟ بالفرض من به بابام و داداشام پشت کردم مامانم چی ؟ اون به جز من تو اون خراب شده کسیو نداره می فهمی ؟ همون قدر که تو مولینتو دوست داری منم مامانمو دوست دارم یه عمر منو تر و خشک کرد باید نوکریش رو بکنم . فرار کنیم که چی
بشه ؟ من خستم از تنش فرشاد به اندازه ی کافی توخونه امون تنش تحمل می کنم دیگه نمی خوام استرس سنگسار شدن یا سکته کردن بابام رو تحمل کنم …نمی خوام توی دیدهای مولینم غم لونه کنه می فهمی ؟ چرا انقدر بی منطق شدی ؟
فرسرخوش ملایم لب می زند _ عشق منطق نمی شناسه …منطق منم تویی !

The post رمان آفرودیت و شیطان پارت ۲۷ appeared first on رمان دونی.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان آخرین بُت

مشاهده و دانلود ←