موضوع اصلی رمان محبت خونین
نگاه آنیل از عمویش لغزید و روی گهوارهٔ شیمر افتاد… به‌آرامی‌آرام، بی‌آنکه به کسی توجه کند، به گهواره نزدیک شد… حرکاتش در اختیار خودش نبود… نگاهش به دو تیلهٔ آبی میخکوب شد… نمی‌توانست دیده از شیمر بردارد… شیمر که گریه می‌کرد، آهسته گحرکت کرد… با تعجب به آنیل نگاه کرد و در همان حال… دست سفید و کوچکش را به سمت آنیل دراز کرد… دل آنیل می‌تمایل داشت سینه‌اش را بشکافد… تا آن لحظه چنین حسی را تجربه نکرده بود… دیدهانش طوسی شد… نمی‌توانست جلوی گرگ درونش را بگیرد… کایرا (گرگینه سیاه) بیرون وارد شد… گرگش دیده از شیمر برنمی‌داشت… او هم مثل آنیل… به شیمر کشش داشت… این چه حسی بود…؟ کایرا زبانش را روی کف کف دست درازشدهٔ شیمر کشید… آنیل نمی‌توانست گرگش را مهار کند… هیچ کنترلی روی حرکاتش نداشت… هیچ کنترلی…
مقداری از متن رمان عاشقی خونین:
داتام هموقت با اظهار کردن این جمله، جواهر را توی حوضچه انداخت. آیهان جلو رسید و کف دستش را روی شانهٔ داتام گذاشت: ممنونم ازت… تو همواره یار وفادار من بودی و هستی… مطمئنم پسرات هم… بهترین رفیق‌های پسرم می‌شن… پیتر و ساموئل جلوی آنیل ایستادند… ساموئل کف دستش را دراز کرد… مغرورانه لب زد: خوشم می‌آد ازت… از آدم‌های قوی خوشم می‌آد… با چشماش به کف دست خودش اشاره کرد و ادامه داد… _رفیقیم…؟! آنیل تک‌خنده‌ای زد و عین خود ساموئل جواب داد… +منم از آدم‌های رک خوشم میاد… اگه بلدی وقتی دست رفاقت میدی تا تهش رفیق باشی… آره رفیقیم… آنیل وقتی جملهٔ آخر را به زبون آورد… وزن شیمر را روی یکی از کف دستاش انداخت و با اون یکی کف دستش کف دست ساموئل را فشرد… پیتر جلو آمد و خنثی و بی‌روح به آنیل چشم دوخت… بسیار خونسرد لب زد… _ما یا رفاقت نمی‌کنیم… یا واسه رفیقمون جونمونم می‌دیم… با تموم شدن حرفش دستش را روی کف دست آنیل و ساموئل گذاشت و محکم فشرد…
کارن جلو وارد شد… دستش را روی کف دست پیتر گذاشت و خیلی جدی حرف پیتر را کامل کرد… +من و آنیل هم با هر کسی رفاقت نمی‌کنیم… ولی اگه رفاقت کنیم… گردن کسی که به رفیقمون چپ نگاه کنه رو خرد می‌کنیم… آیهان و داتام تک‌خنده‌ای زدند و به چهارتا تولهٔ سرتق که با هم رفیق شده بودن چشم دوختند… فاران از جدی شدن کارن و لحن محکمش تعجب کرد… تا الآن جز شوخ‌طبعی و شیطونی از کارن چیزی نمشاهده کرده بود… اما الآن چهرهٔ دیگه‌ای را از پسرش دیده بود که براش تازگی داشت… یاد شیانا افتاد… شامگاه دعواشون رنگ چشماش یخی شده بود… یقه‌اش را چسبیده بود و بدون توجه به موقعیتشون داد و بیداد می‌کرد… همچین عصبانیتی را از شیانا تا حالا نمشاهده کرده بود… ممکنه در موقعیت‌های خاص کارن هم از خود بی‌خود بشه و عصبانیت بهش غلبه کنه…؟! یعنی ممکنه از کارن یه درنده ساخته بشه…؟! در تالار دوباره باز شد… داتام و قبیلش کنار ایستادند… ساموئل و پیتر…
پشت سر آنیل و کارن قرار گحرکت کردند… آیهان به ورودی تالار خیره شد… خاوین (رئیس قبیلهٔ گرگینه‌های زرد) وارد تالار شد… پسرش رایکو و بقیهٔ گرگینه‌های زرد پشت سرش وارد شدند… فاران کنار آیهان توقف کرد… جفتشون اخماشونو توی هم کشیدند… خاوین جلوی آیهان قرار گراهی شد… بدون هیچ صحبتی… روشو سمت آنیل کرد: آلفای غالب تویی…؟! آنیل اخماشو توی هم کشید… رسماً داشت به پدرش توهین می‌کرد… بدون اینکه جواب سؤال خاوین را بده… سمت شیانا حرکت کرد و شیمر را آروم توی بغلش گذاشت… خاوین عصبی غرید: چطور جرئت می‌کنی بچه… که به من… خاوین… رئیس گرگینه‌های زرد بی‌توجهی کنی…؟! آنیل آروم و خونسرد لب زد: تو چطور جرئت می‌کنی به پدرم… رئیس قبیلهٔ آلفا… پادشاه قبایل کهکشانی… توهین کنی…؟! صورت خاوین قرمز شد… کف دستاشو مشت کرد: سلطنت حق گرگینه‌های زرد بوده و هست… به دزد سلطنت هم تعظیم کنم…؟! هرگز…
فاران با عصبانیت و قد بلند غرید: دزد سلطنت…؟! کیه که یادش راهی شده باشه شکست مفتضحانهٔ تو رو در مقابل آیهان…؟! اون موقع هم ادعای سلطنت داشتی… مانعی نیست می‌تونیم دوباره اون صحنه‌ها رو رقم بزنیم… بعد از تموم شدن حرف فاران همهٔ کایمسیرا به گرگ تبدیل شدند و چشماشون قرمز شد… خاوین چند قدم عقب رفت… تعظیم نصفه‌نیمه‌ای به آیهان کرد… آروم‌تر و ملایم‌تر شروع به حرف زدن کرد… _من برای جنگ نیومدم… من برای پیشگوییِ ژئوس اینجام… برای نجات قبیلم… می‌خوام با آلفاهای غالب هم‌پیمان بشم… به رایکو اشاره کرد… رایکو جلو رسید… تاج نقره‌ای‌رنگی را به کف دست گرفته بود… روی تاج هیچ جواهری نبود… تاج را توی حوضچه انداخت… خاوین ادامه داد: این تاج نسل در نسل توی قبیلهٔ گرگینه‌های زرد بوده… وقت کامل شدن ماه پنج سیارهٔ کیهانی… خواب عجیبی مشاهده کردم… خواب مشاهده کردم… گرگی به رنگ برف… این تاج را روی سرش گذاشته و زمین و وقت را به کف دست گرفته…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن