رمان نغمه دل پارت۴۲

وارد خونه شدم که بی بی دلواپس اضافه کرد:

_مادر خوبیت نداره بدون نشون جایی برین محله کوچیکه مردم هزار تا حرف در میارن

شال رو از سرم در اوردم و گفتم:

_کدوم بیرون بی بی؟ بنده خدا برای اینکه من پول اژانس ندم اومد منو تا جاده سلامت رسوند بعدشم که رضا بهم زنگ زد راهی شدم پیش اون

_اقا رضا برای چی بهت زنگ میزنه؟ نکنه…؟

ابی به صورتم زدم و سریع جوابشو دادم تا فکرای بد بهش هجوم نیاره

_نه بی بی جان قضیه سر علی و حافظه برگشته ش هس

متعجب شد، همه قضیه هارو بهش بیان کردم که ناراحت شد و بیان کرد:

_گناه داره مادر، اون خودش الان شرمنده س که رضا رو فرستاده جلو تو دیگه بیشتر از این اذیتش نکن

نمیدونم بخاطر حاملگیم بود انقدر حساس شدم اما قلبم گرفت

_بی بی تو دیگه چرا این حرفو میزنی؟ یادت راهی شده اون روزگارا که با ساک ارزوهام اومدم پیشت؟ یادت رفته یک هفته داشتم تو تب میسوختم ممکن بود بچهام بمیرن؟ مرض دل گراهی شدم؟ حالا میگی اون گناه داره؟

بی بی اومد و بغلم گحرکت کرد، اغوشش عین مادرم بود، پر از ارامش

_غصه نخور مادرم، اون بالایی همه چیو حل میکنه

خاموشی کردم و سعی کردم بغض خفه کننده م رو قورت بدم

_میخای برگردی؟

دیگه نتونستم تحمل کنم و بغضم ترکید

_نمیدونم بی بی، بابای بچهامه

_پس اقا محسن رو چکار میکنی؟ اون بنده خدا و مادرش منتظرن بهشون بگم بیان خاستگاری

_نمیدونم چی باید بگم بهش بی بی ازش خجالت میکشم

_غصه نخور مادر اروم اروم بهش بگو فقط نزار دیر بشه

هوای زمستون بود نم نم بارون میومد

از پنجره خیره به درخت بدون برگ توی حیات کوچیکمون شدم و اروم اروم اشک ریختم و به خواب رفتم

(محمد علی)

چند ساعت قبل…..

تو ماشین بودیم که قلبم طاقت نیوورد

_باید بفهمم داستان چیه

_میخای چکار کنی؟

_بهش زنگ بزن

_چی؟ دیوونه شدی؟

_میگم بهش زنگ بزن، یه طوری اونو از اون مرتیکه جدا کن بفهم کیه اون بیشرف که کف دست رو ناموص من گذاشته

_باشه اروم باش الان زنگ میزنم

رضا بهش زنگ و زد و تو کافه قرار گذاشتن

قرار شد من پشت سرشون به طور نامحسوس بشینم و گوشی رضا روی تلفن باشه و آواشونو از طریق تماس بشنوم و نگاش کنم

وقتی اومد خشکم زد

صورت باریک‌اندام و رنگ پریده و چشای گود افتاده

این دختر مائده من بود؟!

از خودم بیشتر متنفر شدم، من با این دختر چکار کرده بودم!؟

وقتی درک کردم اون مرد خاستگارشه بسیار عصبی شدم البته حقم بود زمین گرده و میچرخه،بحث پشیمونی من که شد مائده صورتش قرمز شد و نفس نفس زد مضطربش شدم و خودمو لعنت فرستادم،توی صداش پر از غم بود وقتی از من حرف میزد، قلبم میاضافه کرد برم و بغلش بگیرم و ببوسمش و بوش کنم اما نمیشد

رضا کمی بهش اب داد انگار اروم تر شده بود، از کیفش یه قرص دراورد و خورد و همش قفسه سینه ش سمت چپ رو ماساژ میداد

تا اونا برن همش تو سرم این سوال چرخ میخورد که چرا باید قرص بخوره و قفسه سینه ش رو ماساژ بده

اینقدر اندیشیدم که رضا زنگ زد بهم و اظهار کرد مائده رو رسونده و اومده دنبالم

پول میز رو حساب کردم و حرکت کردم تو ماشین

وقتی جای گرفتم فقط جویا شدم:

_چرا اینقدر قفسه سینه شو ماساژ میداد؟

_دلش یکم مریضه مثل اینکه

_اونکه مشکل قلبی نداشت

حرفی نزد، با صدای خفه ای بیان کردم:

_بخاطر من اینطوری شده؟

هیچی نمیگفت و این مهر تایید رو حرفام میزد

_منو برسون کوه

_کوه برای چی؟ برو خونه استراحت کن دیشبم نخابیدی، اینطوری ادامه بدی از پا در میای، یادت رفته تازه سرپا شدی باید استراحت بدی به پاهات؟

_منو برسون کوه

وقتی رسیدیم در ماشینو باز کردم و دویدم

فقد داد میزدم

_خدااااااااا، منو نگااااههه کنننننننن

داد میزدممم، انقدر داد زدم که احساس کردم هنجره م پاره شده و نفس نفس میزدم

پاهام توانی نداشت افتادم رو زمین و کشیده قد بلند زار زدم به حال خودم

رضا اومد کنارم بغلم کرد

هیچ چیزی ارومم نمیکرد جز مائدم

هوا نم نم بارون داشت که رضا بیان کرد:

_پاشو بریم سرما میخوری

نمیتونستم قد بلند شم، به کمک رضا بلند شدم و حرکت کردیم

قطره های بارون نم نم میومد، انگار اسمونم داشت به حالم گریه میکرد

_من هنوز یاد تو می افتم وقتایی که میزنه بارون

یه شامگاهه بار سفر بستی حرکت کردی و یاد هات جا موند

من هنوز یاد تو می افتم میدونی فاصله بی رحمه

حال یه دیوونه رو آخه آدم عاقل نمیفهمه

همه قلبخوشی من اینه مال من بودی یه چند وقتی

گریه هامون ته هر سختی بگو چی شد یه دفعه راهی شدی

آهای مردم شهر یکی شده تنها بهش بگید بیاد همین الان هرجاست

الان من موندم و قرص و تب و سردرد شدم انگشت نمای شهر فقط برگرد

آهای مردم شهر یکی دلش خونه یکی شامگاهارو تا صبح نمیره خونه

یکی موهاش سفید شده تو این مدت آخه اینجا همش برفه زمستونه

(اشوان/من هنوز یاد تو می افتم)

The post رمان نغمه قلب پارت42 appeared first on رمان دونی.