موضوع اصلی رمان شوهر غیرتی من
رمان «شوهر غیرتی من» داستان زندگی دختری چهارده‌ساله به نام نازگل را روایت می‌کند که خانواده‌اش او را به اجبار برای همسری به خان روستا می‌فروشند. انگیزه خانواده از این کار، کسب ثروت و داشتن وارث است و نازگل مجبور می‌شود با مردی به نام سالار ازدواج کند؛ مردی بی‌رحم که با بیماری‌ها و سختی‌های متعدد، حیات نازگل را پر از رنج و محدودیت می‌کند.
مقداری از متن رمان شوهر غیرتی من:
موضوع دلشوره‌ی بدی بهم کف دست داد. به سمت حیاط حرکت کردم که صوتی اون زن مسن از پشت سرم کشیده شد: «مریم وقت زایمانش بوده، برای اون با عجله حرکت کردند.» به عقب برگشتم و بهش خیره شدم که خون‌سرد به سمت نشیمن راهی شد و اظهار کرد: «زیاد منتظر نمون، تازه راهی شدند، شاید امشامگاه هم نیایند.» حق با اون بود. به سمت نشیمن راهی شدم و روی مبل روبه‌رویش جای گرفتم. بدون اینکه سرش رو قد بلند کنه، در حالی که مخاطبش من بودم، اظهار کرد: «چند ماه بارداری؟!» با متوجه شدن این حرفش متعجب شدم، اما آروم جوابش رو دادم: «تازه سه ماه.» سرش رو قد بلند کرد و بهم خیره شد و اضافه کرد: «از موقعی که نازبانو هولت داد و بچه‌ات سقط شد، مدت زیادی می‌گذره. می‌دونم که نازا شده بودی. بعد از اون اتفاق، باردار شدنت یهویی، یکم شک‌برانگیزه.» «یعنی چی این حراهی شدون؟!» «رک بخوام بهت بگم، یعنی اینکه شک دارم بچه‌ای در کار باشه.» «شما می‌متوجه شد چی دارید می‌گید؟!»
«آره، به‌شدت خوب می‌فهمم.» «لطفاً مواظب حرف‌هایی که می‌زنید باشید.» «مواظب نباشم، می‌خوای چیکار کنی دخترجون؟!» از سر جام بلند شدم و میل داشتم اامان قدم رو بردارم که بار دیگر آواش بلند شد: «جواب من و ندادی دخترجون.» نفسم رو بیرون دادم، پرصوت به سمتش برگشتم، زل زدم به نگاه‌هاش؛ چشم‌هایی که نفرت توش بیداد می‌کرد. با جرئت گفتم: «به‌خاطر احترام به موی سفیدتون هست که بهتون چیزی نمی‌گم، پس حد خودتون رو بدونید.» «دقت کردی هیچ‌کس داخل عمارت نیست و تو داری بلبل‌زبونی می‌کنی؟!» «شما دارید من رو تهمتوجه شد می‌کنید؟!» پوزخندی زد و بیان کرد: «آفرین، اون‌قدرا هم که نشون می‌دی خنگ نیستی!» با شنیدن حرف‌هاش هم هراسیدم هم حس بدی بهم کف دست داد، ولی از طرفی هم می‌دونستم هیچ غلطی نمی‌تونه بکنه و همه‌ی حرف‌هاش پوچ و توخالیه و فقط داشت برای ترسوندن من اون حرف‌ها رو می‌زد.
به چشم‌هاش خیره شدم و گفتم: «هیچ کاری نمی‌تونید بکنید!» با صدای عصبی گفت: «تو چجوری…» «بسه!» با متوجه شدن صدای خانوم بزرگ از پشت سرم، خوشحال به عقب برگشتم. خانوم بزرگ و ارباب نازیلا برگشته بودند. با نگاه‌هایی که به‌خاطر اومدن ارباب داشت برق می‌زد، بهشون خیره شده بودم که صوتی زن مسن بلند شد: «چیه، صدات رو انداختی رو سرت؟!» «تو با چه جرئتی داشتی با عروس من اون شکلی حرف می‌زدی، هان؟!» پوزخندی زد و اضافه کرد: «جرئت نمی‌خواد، من باهاش حرف زدم و فکر نمی‌کنم مشکلی وجود داشته باشه، درسته؟!» «داشتی تهمتوجه شدش می‌کردی، اندیشیدی من خرم؟» به سمت ارباب سالار رفتم. من رو محکم بغل کرد و گفت: «خوبی نازگل؟» «من خوبم ارباب، شماها کجا راهی شدید؟» «مریم زایمان داشت، به‌خاطر اون حرکت کردیم. یهو همه یادم حرکت کرد تو رو ببرم.» «مریم حالش خوبه؟!» ارباب لبخند خسته‌ای زد و بیان کرد: «آره، بچه‌اش صحیح و سالم به جهان اومد. فردا میریم همه با هم دیدنشون.»
لبخندی زدم و گفتم: «خدا رو شکر.» «بهتره وسایلت رو جمع کنی و هرچه زودتر همراه دخترت از اینجا بری، متوجه شدی؟!» پوزخندی زد به خانوم بزرگ و گفت: «من تا یک ماه متأسفانه نمی‌تونم برم، خواهر جون.» خواهر جون رو با لحن مسخره‌ای اظهار کرد که خانوم بزرگ عصبی اخم‌هاش رو تو هم کشید و داد زد: «یعنی چی نمی‌تونی بری؟!» «زیرا خونه‌ام در حال بازسازیه و جایی رو ندارم برم، فعلاً مجبورم همین‌جا بمونم.» خانوم بزرگ بهش خیره شد و گفت: «آدرس خونه‌ات رو می‌دی، فردا می‌فرستم تحقیق.» «فکر می‌کنی من دارم دروغ میگم؟!» خانوم بزرگ خون‌سرد بهش خیره شد و اظهار کرد: «شک ندارم داری دروغ میگی.» خانوم بزرگ بعد از تموم شدن حرفش به سمت اتاقش حرکت کرد. من و ارباب هم به سمت اتاقمون راهی شدیم که آوای ارباب قد بلند شد: «نازگل.» روی تخت قرار گرفتم، نگاهم رو بهش دوختم و اظهار کردم: «جانم.» «معذرت می‌خوام!» «چرا؟!» «نباید تنهات می‌ذاشتم، اگه اون زن بلایی سرت درمی‌آورد چی؟»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن