دانلود رمان خزان از فاطمه خانقلی

موضوع اصلی رمان خزان

مقداری از متن رمان خزان:

جنونِ خوشبختی در من بیداد می‌کند؛ آهستهش. گویا فقط به اندکی عشق قانع بودم؛ فقط همین. جای خالی حلقهٔ ازدواجم سال‌هاست بی‌اهمیت شده است. روی لبهٔ تخت قرار گرفته‌ام و کف دستی به موهای لخت و طلایی‌رنگ طاها می‌کشم. نگاهم را به چهرهٔ به خواب راهی شده‌اش می‌دوزم. پلک‌هایش عمیق و قلبچسب روی هم افتاده‌اند. تنها دلخوشی این روزهایم کودکی سه‌ساله است که شیرینی حیات تلخ من شده است. بارها کم آورده‌ام و نگاه او قلبگرمم کرده. به یاد دارم چهار سال پیش چطور برای نداشتنش مقاومت می‌کردم و حالا… حالا او کنار من است، نفس می‌کشد، خواب می‌بیند و من می‌توانم برای چند لحظه، در میان این همه زخم، مادر باشم. چهرهٔ معصوم و به خواب رفته‌اش تبسم کم‌جانی را مهمان لب‌هایم می‌کند. اما هممسیر با همان لبخند، دردی همراه با سوزشی غیرقابل تحمل در عمق وجودم می‌پیچد. پارگی لب‌هایم درد دارد. بارها ترمیم شده و چندین باره از هم شکافته. حتی وقت نکرده‌ام چهرهٔ به‌هم‌ریخته‌ام را در آینه ببینم.

ساکت سر طاها را از روی پاهایم بر بالش می‌گذارم و برمی‌خیزم. مقابل آینهٔ اتاق خواب می‌ایستم و به چهرهٔ زنی جوان نگاه می‌کنم که جای زخم روی صورتش نمایان است. آینه‌ای که به خاطر مشت فریبرز نیمی از آن شکسته است. زهرخندی به تصویر مقابلم می‌زنم؛ افسوس از این حیات. حتی وسایل خونه هم از کف دستش در ولین نیسشتاب‌زده. انگشت اشاره‌ام را روی زخم لبم می‌کشم. درد دارد؛ البته بیشتر از درد، سوزشش آزارم می‌دهد. دقیق‌تر می‌شوم: کبودی زیر دیده راست کم‌کم در حال محو شدن است، ولی رد شکستگی روی پیشانی‌ام هیچ‌گاه از بین نمی‌رود. کلید یدک را از داخل کمد لباس‌هایم بیرون می‌کشم. بعد از نگاهی اجمالی به اطراف، قفل در را باز می‌کنم. چند قدم مانده به هوای آزاد و بالاخره بعد از مدت‌ها نور خورشید به پوستم می‌خورد. اکسیژن و هوای آزاد را به ریه‌هایمان می‌فرستیم. هوا از بهار فاصله گحرکت کرده و به تابستان نزدیک می‌شود؛ هرچند حال روزهایش مشخص نیست. گاهی باران، گاهی هم آفتابی زلال. حالا دیگر فرقی نمی‌کند هوا گرم باشد یا سرد؛ فقط حس رها شدنم را می‌تمایل داشتم. آزادی طعم دلنشینی داشت که ابداً تجربه‌اش نکرده‌ام.

کف دست کوچکش را در کف دست دارم و قدم‌هایمان آهسته و شمرده است. باید سراغ پارکی بروم که نیاز به طی کردن مسافت طولانی ندارد. پارکی که درست در خیابان پایینی قرار دارد. شاید نباید وقت را تلف می‌کردم، ولی نمی‌توانستم ریسک این بیرون آمدن را هدر بدهم. ذره‌ای بیشتر هم هوای آزاد استشمام می‌کردیم، غنیمت بود. اصلاً دلم کمی قدم زدن می‌تمایل داشت. همیشه آرزو داشتم خورشید را وقتی غروب می‌کند تماشا کنم، یا در سرمای پرسوز زمستان، به‌خصوص شامگاه‌هایش، در خیابان پرخاموشی شهر قدم بزنم. آرزوهای زیاد ولی کوچکی در ذهن و قلبم داشتم که… ادامهٔ جمله را با نفسی عمیق کامل کردم. نرسیده به پارک، طاها از شوق دیدن بچه‌های هم‌سن خود و آن محیط مسرور، کف دستم را رها کرد و سمت‌شان دوید. «آرام‌تر طاها، زمین می‌خوری…» بی‌توجه به دلواپسی‌ام سوار تاب خالی کنار سرسره شد. دقیقه‌ای نگذشت که لحن پرشیطنتش کشیده شد: «مولین، هلم بده.» با لبخندی که سعی در پنهان کردن غم‌هایم داشتم، پشت سرش قرار گراهی شدم و خودم را به هل دادنش مشغول کردم.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان بامداد خمار - رمان عاشقانه - بامداد خمار رایگان - رمان سیتی - رمان

مشاهده و دانلود ←