موضوع اصلی رمان تخلف
ایستون بردبری، تنیس‌باز سابق، می‌کوشید بهترین معلمی باشد که می‌تواند؛ هم‌زمان تلاش می‌کرد به دانش‌آموزانِ خسته‌کننده‌اش نزدیک شود و گذشته را فراموش کند. اینکه چه چیزی او را به این مرحله از حیات رسانده بود، مهم نبود. نمی‌توانست اجازه دهد مهم باشد. ولی حالا یک جلسه‌ی ااماا و مربیان خصوصی می‌توانست گره از مشکلاتش بگشاید. ایستون پس از آشنایی با تایلر مارک، بسیار زود درک کرد چرا پسرش در مدرسه مشکل دارد. آن مرد می‌خبر داشت چگونه کار و ثروتش را اداره کند؛ ولی یک پسر نوجوان را؟ نه! یا یک معلم خانم جوان را؟ هرچند برایش تلاش می‌کرد. و با این حال… چیزی در وجودش بود که ایستون را به سمت خود می‌کشید؛ سایه‌ای از آسیب‌پذیری و تلالویی از خواستنییت، جرقه‌ای که ممکن بود او را بسوزاند. تمایل داشتن آن مرد تابو بود. اما هر بار که تایلر لمسش می‌کرد، قدرت تصمیم‌گیری‌اش ضعیف می‌شد و چیزی را آشکار می‌کرد که باید پنهان می‌ماند.
مقداری از متن رمان تخلف:
فوریه‌ی گذشته، توی جشن ماردی گرا حلقه‌ای کف دستش نمتوجه شده بودم. اما خب، همچین چیزی این روزگارها بی‌معنی بود. مردها به همون آسونی که حلقه می‌نداختن، به همون آسونی هم درش می‌آوردن. اگه منو بشناسه چی؟ خدا رو شکر که باهاش نخوابیده بودم. نفس عمیقی کشیدم و قاب گوشیمو بستم. لب‌های خشکمو لیس زدم و به سختی آب دهنمو قورت دادم. خودمو مجبور کردم که صاف بایستم و باهاش روبه‌رو شم. کمرمو راست کردم و کف دستی به پیرهنم کشیدم. برگه‌های ارزیابی‌ای که خانواده‌ها پر کرده بودن رو برداشتم و مرتبشون کردم و گوشه‌ی میز توی سینی گذاشتم. بقیه‌ی بچه‌ها و خانواده‌ها از کلاس بیرون راهی شده بودن و ما رو تنها گذاشته بودن. وقتی نگاهم به پاهای کشیدهش افتاد که جلوی میزم اومد، بدنم منقبض شد. تایلر مارک. بهش در ذهنش گذرانده بودم، اونم بیشتر از چیزی که می‌میل داشتم. با این وجود جلوی خودمو گحرکت کرده بودم و اسمشو توی گوگل سرچ نکرده بودم.
قلبم نمی‌تمایل داشت کنجکاوی بیهوده‌ام رو ارضا کنم. اصلاً توقع نداشتم دوباره ببینمش، اونم اینجا. با صوتی مطمئنی گفت: «من قبلاً تو رو دیدم، مگه نه؟» سرم رو بالا گحرکت کردم؛ با مشاهده کردن نگاه خیره‌اش بدنم لرزید. خونسرد و دقیق بهم زل زده بود و منتظر جوابش بود. آب دهنمو قورت دادم و تبسم لرزونی زدم: «فکر نکنم آقای محترم.» کف دستمو به سمتش دراز کردم. امیدوار بودم فراموشی‌اش دائمی باشه. البته که اون شامگاه ماسک زده بودم (یه ماسک نصفه‌ونیمه، اما بازم ماسک بود)؛ پس احتمالاً تصورش از اون دختر با پیمسیرن قرمز مبهم بود. خدا کنه همین‌طوری هم بمونه. درسته که لاس زدن و رقصیدن کار شرم‌آوری نبود، ولی مطمئناً وضعیت رو عجیب‌وغریب می‌کرد. باهام کف دست داد و ناخودآگاه به یاد این افتادم که چطور همون کف دست‌ها کمر و پشت گردنم رو گرفته بودن… نگاهاشو باریک کرد و با دقت زیر نظرم گرفت. دلم می‌خواست تو یه گودال بیوفتم تا از دست نگاه موشکافانه‌اش در ولین باشم.
هر لحظه ممکن بود به یاد بیاره. «به نظر آشنا میای.» معلوم بود قانع نشده. «من خانوم بردبری هستم.» بحث رو عوض کردم و دور میز چرخیدم. «من و پسرتون با هم آشنا شدیم. قراره نیمه‌ی اول سال رو بهشون تاریخ آمریکا درس بدم.» و امیدوارم با یه جلسه‌ی ااماا و مربیان برای همیشگی از هم دور بشیم و دیگه برخوردی نداشته باشیم. در واقع من نه ازش می‌هراسیدم نه خجالت می‌کشیدم. حتی می‌تونستم کمی معذب بودن رو تحمل کنم. اما این مرد منو تحریک می‌کرد. تو این چند ماه گذشته چندین بار به برخورد اون شامگاهمون فکر کرده بودم. بعضی شامگاه‌ها که به کف دست‌های یه مرد نیاز داشتم و کسی نبود، از خودم کمک می‌گرفتم و با یادآوری اون رقص و دیده‌ها و لب‌هاش خودمو برای یه شامگاه همجادهی می‌کردم. از اون موقع، با مردهای دیگه‌ای هم خوابیده بودم، اما به‌طور عجیبی، هر موقع که دلم یه فانتزی می‌خواست به یادش می‌افتادم. و حالا که بهم نزدیک بود…
همچنان مشغول بررسی کردنم بود و یه ابروشو بالا انداخته بود. به نظر ترسناک می‌رسید، اصلاً مثل اون شامگاه شوخ و سرحال نبود. استرس گراهی شده بودم. «کریستین.» پسرشو آوا کرد: «بیا اینجا.» کریستین از جاش قد بلند شد و همون‌طور که داشت از کنارمون رد می‌شد نگاهشو به سختی از گوشیش گحرکت کرد و گفت: «به‌شدت وقته اینجاام. به یه نوشیدنی نیاز دارم.» گفتم: «کنار در بطری آب هست.» بدون اینکه توجهی کنه، به راه رفتنش ادامه داد و از کلاس خارج شد. فک پدرش منقبض شد. معلوم بود عصبی شده. «بی‌ادبی پسرم رو ببخشید. یه ساله که از مادرش دوره، برای همین یه ذره عصبیه.» پس مادرش. نه همسرش. باد کولر از بالای سرمون روی صورتم می‌وزید و با ملایمت از روی پیرهنم می‌گذشت و لایه‌ی نازک عرق رو که روی بدنم جای گرفته بود سرد می‌کرد. من و تایلر توی اتاق تنها بودیم. نفسی گراهی شدم و بوی ادکلن سمی‌اش رو وارد ریه‌هام کردم. تقریباً می‌تونستم مزه‌اش رو حس کنم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن