رمان افگار پارت ۲۲

حنا نرسیده با مشاهده کردن دختری که نجلا برای خبر کردنش به بند فرستاده بود،درجواب سپیده که اضافه کرده بود بزار منم باهات بیام ،لازم نکرده ای زمزمه کرده و همانطور که سعی میکرد توجه کسی را جلب خود نکند به طرف کتابخانه پا تند کرد.

قلبش از همان بعد از ظهر شور جانا را میزد..
اصلا به قلبش خورده بود که جانا بار دیگر کار کف دستشان میدهد..

نجلا همانطور که هدی را جادهی میکرد بار دیگر تاکید کرد:
-هدی جان دیگه تذکر ندم ها..!
نگی اینجا کسی سیگار کشیده قربونت برم..

هدی که دختر دهان قرصی بود سری تکان داده و با اظهار کردن:
-خیالت راحت عزیزم
به عنوان آخرین نفر کتابخونه را ترک کرد.

نجلا همانطور که کتاب به کف دست خود را مشغول مطالعه نشان میداد با استرس جلوی در اتاق قدم رو میحرکت کرد و لحظه ای زیر لب دعا میخواند که کسی دیگر برای تحویل کتاب نیاید و لحظه ای بعد چهارده معصوم را قسم میداد که یه وقت کسی را برای بازرسی نفرستند و تنها به همان دوربین ها کفایت کنند.

با باز شدن یک دفعه ای در ترسیده جیغ خفه ای کشید و با دیدن حنا در میان در نفسش را رها کرد .
-هراسیدم دیوونه !
و همانطور که سعی میکرد در مقابل دوربین ها تابلو بازی در نیاورد،به سمت حنا رفت و نمایشی کوتاه بغلش کرد و هول زده پشت به دوربین نالید:
-خدا به دادمون برسه،دختره خودش و که تو سیگار خفه کرده هیچ،الان از شدت دودی که مسیر انداخته سیستم عایق حرارتی اینجا جاده میوفته دیگه بدبخت میشیم…
تورو خدا تا کار دست ما و خودش نداده ببرش بیرون .

حنا زیر دیدهی فضای کتابخونه را از نظر گذراند:
-باشه تو حواست باشه فقط کسی نیاد تو..
و کف دستی به نشانه قلبگرمی به روی بازوی حنا کشید و با حالتی طبیعی انگار دنبال کتاب باشد به نقطه ای نامعلوم اشاره کرد و الکی جویا شد:
-اضافه کردی کتاب تو اون قفسه های آخر؟

و بدون آنکه منتظر جواب نجلا باشد با قدم هایی بلند به سمت آخرین قفسه جاده افتاد.
هرچه که پیش میرفت بوی سیگار و حجم دود بیشتر میشد،به طوری که وقتی به جانا رسید اورا در هاله ای از مه یافت.

با دوقدم قد بلند خودش را به دختر رساند و با حرص سیگار نیمه سوخته را از کف دستش بیرون کشید:
-هیچ معلوم هست داری چه غلطی میکنی؟احمق نمیگی…
فیلتر سیگار را بیرون انداخته و قلبش میخواست هرچه از دهنش در می‌آید بار دخترک خیره سر کند،ولی با دیدن نگاههای ماتم زده و صورت خیس از اشک جانا،حرف در دهانش مانده بود.

لحظه ای جیگرش برای حال غریب و چشمان درمانده‌ی جانا کباب شد.
با حالی گراهی شده شده دستانش را روی صورت دختر گذاشت وهمانطور که با انگشت شصتش اشک های جانا را پاک میکرد بغض کرد:

-چته قربونت برم،برای چی گریه میکنی؟
ارزش شو داره اصلا ؟
نگاه کن چه بلایی سر نگاهات آوردی آخه..!

نگاه مسخ شده اش را از نقطه‌ی نامرئی گحرکت کرده و دیده به میشی های حنا دوخت.
-تو هم متوجه شدیش…مگه نه!
حنا وامانده سری به نشانه تاسف تکان داد و کف دستش را بند بازوی دختر کرد و سعی کرد از روی طاقچه کشیدهش کند:

-پاشو عزیزم،پاشو قربونت برم،الان وقت این حرفا نیست،باید تا گیر نیوفتادیم اوضاع اینجا رو ..

جانا خیره به حنا لحظه‌ای شَک تمام وجودش را فرا گرفت.

آن کسی که خبر مرگ آبان را برایش آورده بود همین دخترِ عزیز تر از خواهرش بود و حتی فکر به نارو خوردن از حنا هم برای دیوانه شدنش کافی بود.

خشمگین از روی طاقچه پایین آمده و با ضرب کف دست حنا را پس زد:
-توهم دروغ بیان کردی بهم…
حنا با اخم هایی درهم راهی شده بار دیگر دست جانا را چسبید :
-چرت نگو جانا،یعنی چی منم بهت دروغ گفتم!
بیا بریم تو سلول باهم حرف میزنیم …

با حرص کف دستش را عقب کشید:
-جواب من و بده حنا ..
تو مگه ناضافه کردی مرده!؟
مگه ناظهار کردی اظهار کردن ایست دلی کرده ..!
کف دستش را تخت سینه ی حنا کوبید و داد زد:
-مگه نگفتی..

حنا ناباور وعصبی کف کف دستش را روی دهن جانا گذاشت و غرید:
-جیغ نزن ببینم سلیته،الان میندازنمون انفرادی…

و جویده جویده ادامه داد:
-تواگه به من اعتماد نداشتی گوه خوردی من و فرستادی دنبال کسی که بابت به زبون آوردن اسم فامیلش هم تو این مملکت باید کفاره بدی …

کف دستش را از روی دهن جانا کنار کشید و دو طرف پیمسیرن مردانه اش را گحرکت کرد و تکانش داد :

– تو من و چی فرض کردی ها؟
با اون عقل نخودیت به چی فکر میکنی که یقه ی من و چسبیدی؟
باشه اعصابت خراب قبول..
هر چرتی که از دهنت در میاد و تف میکنی بیرون، قبول … ولی دفعه اول آخرته که به من انگ نامردی و نارفیقی میزنی،شیرفهم شد؟

برای لحظه ای در خاموشی هر دو خیره بهم شدند..
جانا به میشی هایی که از خشم جرقه می زدند چشم دوخت و حنا به تماشای دردِ به رقص درآمده در تیله های شیشه ای نشست..

ثانیه ای بعد صوتی به خس خس جای گرفته ی جانا بود که سکوت میان شان را شکست:
-ازش متنفرم حنا،متنفر..

دخترک این را گفته و از حجم بی نفسی در ریه هایش به سرفه افتاد..
خوب جنس این سرفه ها را می شناخت…

حنا ترسیده به جانا که از شدت سرفه به روی زانوهایش خم شده بود نگاه کرد .
دخترک مجدداً حماقت کرده بود ؟

نگاهش در فضا به گردش درآمد و با قدمی کوتاه خودش را به پاکت سیگار افتاده روی طاقچه رساند.
با مشاهده کردن تنها نخ باقی مانده در بسته دادش قد بلند شد:
-خدا لعنتت کنه جانا،احمق چه بلایی سرخودت آوردی..

***
با صورتی به عرق قرار گرفته از خواب پرید.
ربدوشامبرش را روی نیم تنه برهنه اش کشید و بی آنکه بند هایش را ببندد از در شیشه ای وارد تراس اتاقش شد.

با پاهایی برهنه از سرامیک های تابستان زده عبور کرد و روی صنقلبی جای گرفت.
با نفسی عمیق هوای شرجی را به ریه هایش فرستاد و مسکوت گوش به آوای جیرجیرک ها سپرد.

نگاهش به روی آسمان بی ستاره چرخید..
بازهم آن کابوس را مشاهده کرده بود…
پوزخندی روی صورتش نشست.
در میان این ولوشو فقط برگشت کابوس هایش را کم داشت!

صوتی مزخرف جیغ که در گوش هایش زنگ زد،کلافه از جایش قد بلند شد و با برداشتن لباس هایش به سمت سالن Gym* جاده افتاد.

هیچ چیزی جز ورزش نمیتوانست ذهن آشفته اش را ملایم کند.
____
*سالن بدنسازی

ساعاتی بعد دوش گحرکت کرده در حال خوردن صبحانه بود که تام تلفن به کف دست نزدیکش شد:
-Monsieur .. Mme Amini attend de vous parler au téléphone
-آقا..خانوم امینی پشت خط منتظر صحبت با شماست

با فکری مشغول شده با دستمال پارچه ای گوشه‌ی لبش را تمیز کرده و تلفن بی سیم را از تام گراهی شد.
چه مسئله ای باعث شده بود که ساره ساعت ۷:۴۰ دقیقه صبح با او تماس بگیرد!!

-الو
با پیچیدن صدای جیغ ساره در گوشی مجبور شد تلفن را از گوشش فاصله دهد.
-سلام آبــان جونــم…صبـــح بخـــیر هـــانی.

-صبح بخیر
ساره پنچر شده از صوتی سرد و بی مهر آبان نق زد:
-آبـــان بسیار بی ذوقی به خدا،چه وضع صبح بخیر گفتن به نامزد دلبرته؟

از پررویی دختر پوزخند روی صورتش قرار گرفت،
چه قدر هم که سر خودش معطل بود!
بی حوصله موضوع بحث را عوض کرد:

-این موقع صبح زنگ زدی که فقط صبح بخیر بگی؟
ساره کش و قوصی در میان ملافه های خنک به بدنش داد و با خمیازه کوتاهی گفت:

-آره دیگه،هم اون …
هم این که یاداوری کنم امروزگار ساعت یازده از Graff* تایم گحرکت کردم برای بازدید مجموعه جمشاهده کرد شون،میدونی که چه قدر سخت وقت میدن دیگه!!

یک پایش را روی دیگر انداخت و بیخیال جرعه ای از قهوه اش نوشید:
-خب؟
ساره غلتی زد:
-خب چی!خب نداره که …!من بیام خونه یا شرکت پیش تو..یا که تو میای دنبالم!

خشک جویا شد:
– قرار منم بیام؟
ساره همزیرا جن زده ها سرجایش نشست:
-تو که نمیخوای برای انتخاب حلقه نامزدی من وتنها بفرستی اونجا؟؟

ابرویی بالا انداخت،اتفاقا همچین قصدی را هم داشت.
سرش شلوغ تر از آن بود که وقت برای این حاشیه کاری های بی اهمیت داشته باشد.
-میدونی که چه قدر سرم شلوغ..!!

دخترک حرصی بند ابریشمی لباس خوابش را که به روی بازویش افتاده بود بالا کشید از جایش برخاست و سعی کرد خونسردی اش را حفظ کند:

-آبــان عزیزم…باور کن درک میکنم چه قدر سرت شلوغ..
ولی امیدوارم تو هم درک کنی که برای خرید حلقه ازدواج هیچ وقت تنهایی پام و تو اون مغازه نمیزارم..!
و مطمئنم که تو هم حتما بین اون همه مشغله کاری میتونی یه وقت کوچولویِ یکی دوساعت برای نامزد عزیزت پیدا کنی..؟
میبینمت هانی بای.. .
و بدون آنکه منتظر جواب آبان بماند تلفن را قطع کرد.

نفسش را پر حرص به بیرون فوت کرد.
تلفن هممسیر اش را روی میز آرایشش انداخت و با نگاهی به هیکل بی نقصش در آن تاپ شورتک سفید غر زد :

-از خداتم باشه که وقت تو با من بگذرونی،اندیشیدی من خیلی مشتاق همجادهی تم الان…!

با پیچیدن بوق آزاد در گوشش بی اعصاب گوشی تلفن را روی میز پرت کرد.

واقعا حوصله ی سر و کله زدن با آن دختر لوس از حد صبر و طاقتش خارج بود…
حیف که با میل داشته ی خود تن به این نامزدی داده بود وگرنه میخبر داشت چگونه حال دخترک خودسر را بگیرد.

در حال گره زدن کراواتش بود که با دیدن نام پدرش به روی صفحه گوشی کف دست از کار کشید
مثل آنکه واقعا روزگار شلوغی را پیش رو داشت..

-سلام حاجی
-سلام بابا جان،چه خبر از کار ها؟
چه قدر پیشراهی شد داشتین؟

کمی گره کراواتش را شل کرد و شروع به توضیح دادن کرد :
-کار های حساب ال سی تقریبا تموم شده.
با بانک هم دیروزگار یه قرار داد امضا کردیم که برای انتقال پول مشکلی پیش نیاد..
فقط مونده استعلام سی اف حساب بانک چینی که اونم تا امروزگار ساعت ۲ کارهاش تموم احتمالا ..

حاج یونس در قلب شیر مردش را تحسین کرد و با تبسمی محو دستی به ته ریش مرتبش کشید:
-باریک الله پسر،غیر از اینم ازت انتظارنداشتم..
خب باباجان یه خبرهایی شنیدیم…

کراواتش را مرتب کرد و یک دستش را در جیب شلوارش گذاشت؟
-چه خبرهایی؟!
-ای بابا دیگه باید از رسانه و آقای امینی بفهمیم پسرمون نامزد کرده؟
چه خبر از دخترم ساره؟
میبینیم که بالاخره تونسته قاپ تو بدزده..!
این را اضافه کرده و مردانه خندید.

از شادی قرار گرفته در صوتی پدرش لبی میکشد و کنار یکی از هدف هایش تیک سبز میخورد.
آسوده خاطر در طول اتاق قدمی میزند:

-اونم خوبه،قرار ساعت ۱۱ بریم حلقه نامزدی بگیریم.
-مبارک تون باشه باباجان،فقط..

پدرش که مکث میکند،اخم هایش از صحبت های احتمالی در هم میرود و طاما نمیکشد که حدسش به واقعیت می‌پیوندد:
-در مورد مشکلت با ساره صحبت کردی؟

کلافه نفسی میکشد.
همینش مانده همچین آتوی بزرگی کف دست ساره و پدر طماعش بدهد.
گارد گحرکت کردنش دست خودش نیست:

-اولندش که من مشکلی ندارم!
بعدش هم فکر نمیکنم تا بعد عقد رسمی احتیاجی باشه که بخوایم درمورد این مسائل با ساره صحبت کنیم،تا اون موقع هم حتما حال من بهتر میشه…

حاج یونس نگاهی به چشمان مضطرب همسرش انداخت و لا اله الله هی زیر لب زمزمه کرد:
-لج نکن پسرجان ،این قضیه شوخی بردار نیست،حالا که تصمیم گرفتی با اون دختر نامزد کنی باید از وضعیتت هم براش توضیح بدی..
اصلا چه بسا که ساره بتونه تو روند بهبودی بهت کمک کنه …

با آوایی منجمد شده از خشم غرید:
-پدر ،من قرار نیست هیچ حرفی با ساره درباره ی مشکلم بزنم ..امیدوارم شما هم به تصمیمم احترام بزارین.

-ببین پسر جان ،برای من لفظ قلم حرف نزن! وقتی میگم باید به ساره همه چی و بگی یعنی باید بگی.
الان هم جای بحث با من زنگ بزن به دکترت،بعدم کف دست اون دختر و بگیر ببر خرید،بعد خرید حلقه هم دوتایی برین پیش دکتر..
بزار خیالمون از این بابت هم راحت بشه.

عصبی از کلام بی منطق پدرش دندون قرچه ای کرد.
او عمرا زیر بار همچین خفتی میراهی شد،همینش مانده بود که از فردا روزگار ملعبه کف دست امینی شود.

در جواب خونسرد زهر خندی زد :
-پس شما نظرتون اینه که من همه چی و به ساره بگم؟
-به من اعتماد کن پسر،این بهترین جاده…

توقف کرده جلوی آینه به صورت نمایشی سری به تایید حرف های پدرش تکان داد و خیره در نگاهان مرد درون آینه لب زد :

-چطور این کارو کنیم حاجی…
شما بعد من یه زنگ بزن به امینی بزرگ،راست و حسینی بگو امینی جان پسر من از مردونگی افتاده..
هنوزم حاضری دختر تو بهش بدی یا نه..!

The post رمان افگار پارت ۲۲ appeared first on رمان دونی.