دانلود رمان تو را در بازوان خویش خواهم دید از سامان شکیبا

موضوع اصلی رمان تو را در بازوان خویش خواهم دید

مقداری از متن رمان تو را در بازوان خویش خواهم متوجه شد:

تو که گوشاتو دادی به حرفای بی‌سر و ته آدمای احمق اینجا، یعنی خودتم یه احمقی هستی مثل اینا. یهو بعد چند ساعت یادت افتاده من آدم خوبی نیستم و ممکنه داداش پاک و مطهرتو از مسیر به در کنم؟ بکشونمش سمت خلاف و دزدی و بی‌ناموسی؟ هوم؟ با هر جمله‌ای که می‌گفت، فاصله‌اش را هم کمتر می‌کرد. توقع چنین برخوردی را نداشتم. من حتی یک کلمه هم به او حرفی نزدم. چه‌طور متوجه افکار مشوش در سرم شد؟ با بهت زمزمه کردم: – من که… چیزی نگفتم… – حتماً مگه باید به زبون بیاری؟ آدمی که چپ افتاده، از مقلب نگاهش، طرز حرف زدنش، اصلاً از سر تا پاش معلومه! حداقلش من که خوب می‌تونم تشخیص بدم. ببین، برای بار آخر میگم… خوب فکراتو بکن. می‌فهمی؟ این یعنی دارم اولتیماتوم میدم… یعنی اگه ببینم چشاتو کج کردی، هوا برت داشت که من می‌خوام تو، یا اون داداش بی‌عرضه‌تو از راه به در کنم، می‌زنم زیر همه چیز!

اون وقت یه‌جوری راهی شدار می‌کنم که دیگه به حرفایی که پشتم می‌گن، فقط شک نداشته باشی، مطمئن بشی! حله؟ ناخودآگاه سر تکان دادم. قلبم کم مانده بود از جا کنده شود. – خوبه! ازم کمک خواستی، اضافه کردم باشه، خیالی نیست. واسه اینکه دلت آروم بگیره، خبرت می‌کنم هر وقت تمایل داشتم داداشتو ببرم، تو هم بیای. هم اونجا رو ببین و آدرسش بیفته دستت، هم خیالت راحت شه قرار نیست بلایی سر داداشت بیارم! بر و بر که نگاهم کرد، با خجالت گفتم: – مرسی! سری تکان داد و سمت در حرکت کرد. جوری مرا به رگبار کلماتش بسته بود که احتمالاً تا ساعت‌ها از شوک بیرون نمی‌وارد شدم. چرا آن‌قدر تلخ بود؟ حتی کمک رساندنش را هم به خشن‌ترین حالت ممکن انجام می‌داد. جرئتم را جمع کردم و سؤال کردم: – داری کجا می‌ری؟ سمتم برگشت و با ابروهای گره‌خورده نگاهم کرد. – یعنی… منظورم اینه که… – خیر سرم من کار دارم! نمی‌تونم که بوتیکو بذارم به امید شاگرد! خودم باید بالا سرشون باشم. نتونستم جلوی نگرانی‌ام را بگیرم.

– یعنی آرتا تنها می‌مونه؟ کلافه کفشش را پاک کرد و بیان کرد: – هیچیش نیست. مثلاً تنها بمونه، آقا گرگه میاد می‌خورتش؟ پاشو برو خونتون، حال ندارم. کمی تعارف هم نداشت. رک آدم را از خانه‌اش بیرون می‌انداخت… بی‌ادب! ناامیدانه اضافه کردم: – خب حداقل قبلش خداحافظی کنم… – باشه! در ضمن سعی کن زیاد دم خونه‌م آفتابی نشی. – منظورت چیه؟ در را باز کرد و حین حرکت کردن بیان کرد: – برای من که فرقی نداره، یه عمر پشتم حرف زدن، اینم روش! منتها برای خودت می‌گم! یکیشون اتفاقی ببینه از خونهٔ من اومدی بیرون، ممکنه واست صفحه بذاره، که شاید یه روابطی با… به خودش با کف دست اشاره کرد و ادامه داد: – شیطان رجیم داری و از جاده به در شدی! بعد ممکنه به گوش بابا جونت برسونن. اون وقت خر بیار و باقالی بار کن! یهو متوجه شدی باز قاطی کرد تمایل داشت بلایی سرت بیاره. جدیداً هم که فرزندکشی زیاد شده. دختراشونو با داس و تبر و این چیزا می‌کشن. به نظرم پدر تو هم پتانسیلشو داره.

من کمکت می‌کنم اما اگه می‌خوای کسی موی دماغت نشه، باید آسه بری و بیای. همین که بفهمن داری با من می‌گردی، سعی می‌کنن مانعت بشن! دور شد و مرا مات و مبهوت رها کرد. ناخودآگاه نگاهی به اطراف انداختم. کسی را نمشاهده کردم، در را بستم. به سمت اتاق آرتا راهی شدم و اضافه کردم: – داداش من فعلاً دارم می‌رم. خداحافظ. با احتیاط از پله‌ها بالا رفتم و مقابل در خانه‌مان که از حرکت ایستادم، نفس عمیقی کشیدم. با اینکه از پله متنفر بودم، اغلب اوقات حال و حوصلهٔ صبر کردن برای رسیدن آسانسور را نداشتم. کلید را در قفل چرخاندم و وارد منزل شدم. باید به نحوی رفتار می‌کردم که متوجه ملاقاتم با آرتا و راستین نشوند. بی‌سر و صدا به سمت اتاقم گام برمی‌داشتم ولی مامان یک‌باره سر راهم قرار گراهی شد. فکر می‌کردم برای دیر وارد شدنم به خانه بخواهد توبیخم کند، اما اشاره کرد وارد اتاقم بشویم. در را پشت سرم بستم و جویا شدم: – چی شده؟ به نظر مضطرب و نگران می‌رسید و سیمایش بی‌قرار بود. – مادر، تو از آرتا خبر داری، نه؟

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان سودا

مشاهده و دانلود ←