“پنج پر” پارت ۱۲

آرمین: باید از همون اول با من میومدی

نمیدونم تو پسره چی مشاهده کردی دیدهت همش دنبال اونه

+ بسیار دیگه شاخکات دارن فعال میشن

زیاد فضاما نکن

آرمین: آره ربطی به من نداره

الانم پاشو باید بریم بیمارستان اون پسره منتظرمونه

زودتر از خودش رسیدم به ماشین درو محکم بستم تکیه دادم به ماشین دیدهامو بستم

با شنیدن بسته شدن صوتی در درک کردم اومده تو ماشین

ولی چرا حرکت نمیکنه؟!

زیر چشمی بهش نگاه کردم

این که داره منو نگاه میکنه

چیزی تو صورتم نوشته

مجبورم خودم یه کاری کنم

+ ماشینو روشن کن؛ کمتر بخور

چشمامو وا کردم مشاهده کردم جا خورده

عجب پس مچ شو گراهی شدم

آرمین: چی رو کمتر بخورم؟!

+ آدمارو

آرمین: مگه خوردنیه؟!

+ نه بردنیه

آرمین: آره راست میگی بردنیه

وا منظورش چیه بردنیه؟!

+ چی بردنیه؟!

آرمین: به من چ

شاخکاتون داره فعال میشه

وای این که داشت ادامنو در میورد

+ مقلد؛ اژدر مقلد؛ آفتاب پرست

داری ادای منو در میاری؟!

آرمین: الان اینا دیگه لقبای منن؟!

تا اومدم بگم آره؛ که آرمین اضافه کرد رسیدیم

از ماشین که پیاده شدم دیدم پارسا دم در منتظرمونه

داشتم میحرکت کردم سمت پارسا که آرمین آوام زد

آرمین: تو واقعن گوشات مشکل دارن اینجا یه چکاب کن

+ نه مشکل نداره صوتی تو از ته چاه میاد برا همون نمیشنوم

خوب چیکارم داری؟!

آرمین: هر جا من رفتم؛ توام باید بیای

زیاد نزدیک این پسره نشو

+ سرورم امری نیست؟! برو بابا دیگه همینم مونده مث جوجه اردک زشت بیفتم دنبالت

آرمین: حرفمو یه بار تکرار میکنم؛ زیادم جواب منو نده بجاش حرفمو گوش کن

رو به آرمین اضافه کردم برو بابا

دیگه جرئت نکردم پشت سرمو نگاه کنم

اما چه محیط جالبی داره این بیمارستان مال کیه؟!

اونجا یه پرستاره بزار ازش بپرسم

+ خانم پرستار این بیمارستان مال کیه؟!

پرستار: عزیزم دقیق نمیدونم اما فکرکنم دوتا صاحب داره

آقای زند و آقای راد

هنگ کردم رگای مغزم پوکید؛ باورم نمیشه اینجا مال این دوتاس؛ مخصوصا اون مرد

از پرستار تشکر کردم که آرمین صدام زد حرکت کردم سمتش

آرمین: چه عجب صوتی منو گوش دادی

+ این دفعه دیگه صوتت از ته چاه نبود

خوب پارسا کوجاست؟!

آرمین: تو چیکار اون داری؟! راهی شد یه جا کار داشت

+ اولاً ما تو یه گروهیم باید بدونیم کوجاست زیرا الان وقت تحقیق مونه؛ دوماً صوتت بسیار خوب شده روش کار کردی

دیگه نتونستم جلوی خندمو بگیرم

از بس خندیدم بنده خدا هنگ کرده بود

+ چیه خوب آوات الان بهتره!

وای چقدر ریز خندیدم

آرمین: بله دیگه قلبقک خانمم شدم

+ افتخار بزرگی نصیبت شده

آرمین: یه افتخاری نشونت بدم فقط صبر کن شانس آوردی الان بیمارستانی

وای یه سوال اومد تو ذهنم!

+ چرا نگفتین صاحب این بیمارستانین؟!

آرمین: مال ما نیست مال باباهامونه

کی بهت اظهار کرد؟!

+ مهم نیست کی گفت؛ ولی شما دوتا چرا نگفتین؟!

اومد جوابمو که استاد صدامون کرد

The post “پنج پر” پارت ۱۲ appeared first on رمان دونی.