قدم هایم را شتابزده میکنم و بدون اجازه، با رویی که تا حالا از خودم سراغ نداشتم داخل ماشین هاتف میشوم
در را محکم بر هم میکوبم و نگاهم را به رو به رویم میدوزم
نفسم را به صورت دم و بازدم بیرون میدهم و با پررویی تمام به او خیره میشوم….
نباید میگذاشتم همه چیز همینجا تمام شود،آن هم به این آسانی!
سیگارش را از پاکت سیگار بیرون میکشد و با فندکش سیگار را به آتش میکشد، لبه ی سیگار را روی لب های مردانه اش میگذارد و پک محکمی میزند
حالا دود تمام عیار کل فضای ماشین را در بر گحرکت کرده است
صدایم را صاف میکنم و با قدرتی که نمی دانم امروز چطور به کف دست آورده ام عقب نمی کشم:نمیتونم بزارم اینطوری ولم کنی!نمیتونم بزارم بگم دوست دارم و در بری هاتف…من جواب میخوام
بی اهمیت به من، انگار دارم برای در و دیوار حرف میزنم از سیگارش کام میگیرد:بنال
ولین از لحنش!سر تا پا بی احترامیست، کسی نیست بگوید جهانی احمق چرا خودت را تا این حد کوچک و خوار میکنی؟!چرا آنقدر قبول کردن اینکه دیگر قلبش با تو صاف نمیشود سخت و دور از باور است؟!
_هاتف راستشو بگو…دیگه دوسم نداری آره؟
پوزخند میزند و سیگارش را دود میکند….انگار همین یک کار را بلد است
_هاتف من ازت جواب میخوام….دارم با تمام سگ محلیا و بی احترامی و بد رفتاریات میسازم تا جواب همین سوالمو بدی
_چه فرقی میکنه به حالت؟
دستانم را مشت میکنم و کلافه از این بازی که سرم آورده مینالم:یعنی چی که چه فرقی میکنه؟
_نه احساس تو مهمه نه من!الان فقط احساس نازگل مهمه
نازگل الان خرسند بود….اما من و هاتف….او را نمی دانستم ولی من انگار در قعر اندوه فرو رفته بودم
_چرا اینجوری میکنی هاتف؟چرا باهام رو راست نیستی؟چرا برات مهم نیست میگم دوست دارم!
دود سیگارش را از عمد روی صورتم خالی میکند و من منزجر اما منتظر، صبر این را میکشم تا دلیل و برهانی بیاورد!
_چرا باید با کسی شروع کنم که پایانش تلخه؟من ی بار این مسیرو با تو آسفالت کردم دنیا
بار دیگر بغض مرا اسیر خودش میکند و صدایم را به لرزه می اندازد:اون موقع فرق میکرد،اون موقع دوست نداشتم….اما الان دارم!
_من اصلا به تو فکر نمیکنم دیگه…این همه اصرارت برای چیه؟
نفسم می رود….دوباره بالا می آید اما…از درون می شکنم…ضربان قلبم به فلک میکشد و همه ی وجودم یخ می بندد!
گفت نمی خواهدم؟به همین راحتی؟اظهار کرد دیگر آن فکری نیستم که توی سرش جولان بدهم؟چطور میشد؟مگر غیر از این بود که در قدیم جانش برایم در می حرکت کرد و حالا اینطور میگفت
با لحنی آشفته میگویم:امکان نداره
ولی او بی تفاوت پک های محکم به سیگارش میزند و حالا بوی سیگار حالم را بدتر میکند….
_چرا هاتف؟حالا که منو خر خودت کردی….
نمی گذارد حرفم را تمام کنم که صوتی فریاد مردانه اش شانه هایم را تکان میدهد
_حرف نامربوط نزن جهان!تو اگه میتمایل داشتی خر من بشی اون موقع میشدی که زنم بودی…نه حالا که غریبه ای
_به خاطر نازگل این فرصتو بهم بده
داشتم التماس میکردم؟دیگر مهم نبود….فقط میمیل داشتم او قبولم کند
_از تو دیگه برای من زن حیات در نمیاد!
این را میگوید و شیشه ی ماشین را پایین میدهد و باد سردی می پیچد
اامان قطره ی اشکم می ریزد و نگاه او محو اشک سراریزم میشود
انگار باور ندارد همان جهانی سنگ دل دارد جلویش می گرید
_اصلا نقش بره بودن بهت نمیاد جهان، اونم وقتی گرگی
جمله ی کاری اش را هم بیان کرد…یعنی تمام احساسش به قطره های اشکی که روی صورتم می لغزید همین جمله ی خونه خراب کن بود؟
_تو اشتباه میکنی…هم اشتباه میکنی هم خیلی بی رحمی!
زار میزنم و فقط میگویم، انگار باید هر چه در قلبم هست یک شامگاهه توی رویش بزنم….
_تو پیش خودت چه فکری میکنی هاتف؟فکر میکنی میگم دوست دارم میخوام جادو جنبلت کنم؟یا برات نقشه کشیدم؟تو هنوز نتونستی اون طلاق لعنتیو از صفحه ذهنت پاک کنی و منو ببخشی…تو هنوزم منو مقصر بی قید و شرط میدونی
آنقدر زیر گریه میزنم که نفس هایم به شمارش می افتد و گفتن ادامه ی جمله ام سخت میشود
_هنوز یدونه از کارایی که تو با من کردیو منم با تو نکردم حیوون!
سرم داد میکشد!بلند و جانانه….حتی مجال نمیدهد حرفی بزنم
یعنی آنقدر از من عقده داشت؟
نوشته رمان خنیا پارت بیست و ششم از شیوا رستمی کیا اولین بار در . پمشاهده کردار شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن