دانلود کتاب راز داوینچی از دن براون

موضوع اصلی کتاب راز داوینچی

مقداری از متن کتاب راز داوینچی:

نورپردازی ارغوانی ملایم در لوور، تجربه آخرش را در بایگانی سری واتیکان در خاطرش زنده کرد. این نورپردازی دومین وجه تشابه امشامگاه با آن شامگاهی بود که مرگ را به چشم خویشتن متوجه شد. مجدداً به یاد ویتوریا افتاد. چندین ماه می‌شد که دیگر حتی خوابش را هم نمی‌متوجه شد. لنگدان نزد خود باور نمی‌کرد که از آخرین دیدارشان در رم فقط یک سال گذشته است؛ انگار یک قرن گذشته بود. یک زیستن دیگر. آخرین نامه‌ی ویتوریا دسامبر به کف دستش رسیده بود کارت‌پستالی که روی آن نوشته بود او به دریای جاوه می‌رود تا تحقیقاتش را درباره فیزیک درگیری ادامه بدهد؛ چیزی درباره استفاده از ماهواره برای ردگیری مهاجرت‌های مانتاری. لنگدان هرگز این خیال خام را در سرش نپرورانده بود که زنی مثل ویتوریا وترا بتواند با او در پردیس کالج زندگی کند؛ اما آشنایی آن‌ها در رم حسرتی را در قلب او کاشته بود که حتی تصورش را نمی‌کرد روزگاری دچار آن شود. تمایل همیشگی او برای مجرد ماندن

و استفاده از آزادی‌های نسبی‌ای که از این رهگذر نصیبش می‌شد هم عوض شده بود… و جای آن را خلأیی غیرمنتظره گراهی شده بود که به نظرش می‌رسید در سال گذشته شمشاهده کردتر شده است. هنوز به سرعت راه می‌راهی شدند، ولی لنگدان جسدی نمی‌متوجه شد. «ژاک سونیر توانسته این همه خودش را بکشد؟» «گلوله را به شکم آقای سونیر شلیک کردند و او خیلی ملایم جان داده. شاید پانزده یا بیست دقیقه طول کشیده و مشخص است که قدرت بدنی بالایی هم داشته.» لنگدان با چهره‌ای پر از انزجار چرخید و گفت: «پانزده دقیقه طول کشیده تا نیروهای امنیتی برسند؟» «البته که این‌طور نبوده! نگهبان‌های لوور فوراً به آژیر واکنش نشان داده بودند، ولی درهای گراند گالری بسته بود. آن وقت از طریق دروازه‌ی ورودی می‌شنوند که کسی به سمت انتهای سرسرا حرکت می‌کند، ولی نتوانسشتاب‌زده ببینند چه کسی. چون گمان می‌کردند سارق است، طبق تشریفات با پلیس قضایی تماس گراهی شدند. ما پانزده دقیقه بعد اینجا بودیم.

وقتی رسیدیم، موانع را آن‌قدر بالا بردیم که بشود از زیرش به داخل سُر خورد. بعد من چند افسر مسلح داخل فرستادم. آن‌ها هم توی سرسرا جلو وارد شدند تا متجاوز را یک گوشه گیر بیندازند.» «آن وقت؟» «هیچ‌کس داخل نبود، به جز…» و به قسمتی از انتهای سرسرا اشاره کرد: «…آن.» لنگدان نگاهش را برگرداند و مسیر انگشت فاش را دنبال کرد. ابتدا گمان برد فاش به پیکره‌ی مرمری و بزرگی در میان سرسرا اشاره می‌کند، ولی وقتی جلوتر حرکت کردند، لنگدان پشت پیکره را هم دید. سی متر پایین‌تر، نورافکنی تک روی میله‌ای، کف سرسرا را نورانی می‌کرد و محوطه‌ای از نور سفید را میان گالری ارغوانی‌رنگ می‌ساخت. در مرکز نور، جسد برهنه‌ی رئیس موزه مثل حشره‌ای زیر میکروسکوپ، روی سرسرای پارکت‌پوش افتاده بود. فاش اضافه کرد: «قبلاً عکس را مشاهده کرده‌اید. پس نباید حالا آن‌قدرها متعجب شوید.» با نزدیک شدن به جسد، لنگدان رعشه‌ی شمشاهده کردی را در تن خود احساس کرد.

در برابرش یکی از عجیب‌ترین صحنه‌هایی قرار داشت که تا آن روزگار متوجه شده بود. جسد رنگ‌پریده‌ی ژاک سونیر درست همانند آن عکس روی زمین افتاده بود. لنگدان بالای سر جسد که رسید، نور شمشاهده کرد دیدهانش را زد و در همان حال با تعجب به این موضوع اندیشید که چرا سونیر آخرین دقایق زندگی‌اش را صرف آرایش دادن بدنش به این شکل عجیب کرده است. سونیر در مقایسه با سنّش، هیکل متناسبی داشت و همه‌ی عضلاتش هم یک‌کف دست به نظر می‌رسیدند. سونیر همه‌ی لباس‌هایش را کنده و در گوشه‌ای از سرسرا گذاشته بود؛ کمرش را هم در مرکز سرسرای پهن و کاملاً هم‌خط با محور کشیده اتاق قرار داده بود. کف دست و پایش را، مانند مردی که نیرویی نامرئی او را می‌کشد و می‌خواهد شقه کند، با زاویه‌ای باز به بیرون دراز کرده بود. درست در زیر استخوانِ جناغِ سونیر، لکه‌ای خون‌آلود جایی را نشان می‌داد که گلوله گوشت را دریده بود. زخم، به طرز عجیبی کم‌خون‌ریزی کرده بود و تنها لکه‌ی کوچکی از خونِ لخته را به جا گذاشته بود.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان سودا

مشاهده و دانلود ←