” گربه سیاه “پارت ۴

“فلش بک”

مولینم گوشیشو جواب نداد بهش پیام دادم

+ مولین کجایی؟!

نگار خانم؟!

مامان میخوام برم انتخاب رشته کنم

حتی بهم خبر ندادن کجا راهی شدن

تو حیاط نشستم یه چیزی توجه همو جلب کرد

یه جعبه بود راهی شدم اوردمش عه هنوز باز نشده بود

رو جعبه نه اسمی نه پلاکی هیچی هیچی بازش کردم

اوه یه کتاب قدیمیه

چه جلد قهوه ای رنگ باحالی داره

بند دورشو وا کردم

انگار میومد دفتر خاطراته

بزار بخونمش

_ شاید مسخره بیاد یه پسر دفتر خاطرات داشته باشه ولی این دفتر برا من دفتر یادگار نیست کسی بود که هر چی داشتم توش می‌نوشتم تنها رازدار من بوده

من اسمم آران هست و یه خواهر دارم خونواده آروم و ساکتی بودیم و البته سخت گیر و سنتی و قدیمی متعصب بودن

همین طور که میخوندم چیزای جمشاهده کردی می‌فهمیدم

من یه دایی داشتم و خبری از وجودش نداشتم

اوه داییم یه اختلال میگیره و از زنش وقتی بارداره طلاقش میده

چقدرم دوسش داشته

_ نمیدونم با این کاری که کردم درسته یا نه ولی نمیخوام خونواده ام آسیبی ببینن من تعادل ندارم باید خودم رو درمان کنم

خدایا منو ببخش

_من به روانپزشک مراجعه کردم. من دقیقاً تشخیص رو نمی‌دونم چون برای تشخیص مبهم حرف می‌زنن انگار که نمی‌خوان من بدونم. فقط حدس می‌زنم که چی فکر می‌کنن بابت تجویز قرص‌های لاموتریژین و سرترالین. تنها چیزی رو که تقریباً مستقیم گفتن، وسواس خفیف بود ولی مشکوکم به تشخیص ایشون، چون حتی خودم هم خودم رو نمی‌فهمم. همه‌ش بین نسبت‌ها گیر می‌کنم توی فکر کردن و حتی وقتی می‌خوام خودمو برای روانپزشکم توضیح بدم، توی همون جلسه حتی یا حداقل روزگارهای بعد منکر حرف خودم می‌شم. در کنار این، علاوه بر احساس بی‌ثباتی غم و سرخوشی، نشانه‌های اختلالات مختلف رو در شخصیتم به صورت پراکنده و حتی در روزگارهای پراکنده می‌بینم. تقریباً هر روزگار به یه آیندهٔ جمشاهده کرد فکر می‌کنم و تصمیم به خودکشی و فرار و به شکل مثبتش، موفقیت درسی و چیزهای دیگه می‌گیرم ولی بهشون عمل نمی‌کنم و اینو خودم هم می‌دونم که قرار نیست عمل کنم ولی در لحظه برام خیلی جدیه مثل یه مسئلهٔ نظری صرف و مهمتر اینکه اصلاً روزگار بعد اون آدمه نیستم که بخوام حرف‌های روزگار قبلمو قبول کنم. در حال نوشتن همین متن هم مثل اکثر گفتگوهام لغات رو عوض می‌کنم، حتی شاید نقطهٔ مقابل چیزی که تمایل داشتم بگم یا تایپ کنم رو نوشتم و احساس می‌کنم نمی‌تونم تصمیم بگیرم، انتخاب کنم، فکر کنم و چیزهایی شبیه این. روانپزشکم در مورد خطاهای شناختی گفت، درباره‌شون مطالعه کردم و فکر می‌کنم هیچ‌کدام رو ندارم زیرا بر اساس تست‌های متعدد MBTI، همواره INTP Logic می‌شم و اکثر خطاهای شناختی رو راحت تشخیص می‌دم. در مورد اضطراب اجتماعی‌مون کتاب معرفی کردن و نقل به مضمون می‌کنم ازشون که اضافه کردن یه سری فکرای نیمه‌خودآگاه داریم که باعث احساسات و درنتیجه رفتارهایی می‌شن که ممکنه اختلال محسوب بشن و با این کتاب می‌تونی اون‌ها رو گیر بندازی و همچین چیزی. در مورد خوشحالی‌های دیوانه‌وار هر از گاهی‌م اظهار کردم و اینکه در ماه ممکنه یه چهار بار یهویی یه چیزی که آنچنان هم مسرور‌کننده نیست منو به دیوانگی می‌کشونه و نسبت به آدما، طبیعت، مفاهیم، رنگ‌ها و کلا جهان‌شمول اونجا احساس به‌شدت نزدیکی می‌کنم با کیهان به شکل شبه‌عرفانی و با وجود اضطراب اجتماعی به یه فرمی تجربه می‌کنم ولی اونجا کاملا بی‌قید می‌شم و لذت می‌برم. یه چیزی شامگاهیه اختلال کندن مو دارم با تفاوت اینکه من یه قسمتی موی سرم رو به شکلی وسواسی، خارش می‌دادم حس می‌کردم موهای اون قسمت یه جنس متفاوت داره از جاهای دیگه و همه‌ش تارهای موی اون قسمت رو از هم جدا می‌کردم تا اینکه نه به دلیل این وسواس اما کچل کردم و دیگه بسیار خیلی کم برام اتفاق می‌افته. روانپزشکم داروی دیگه‌ای که اضافه کردن این بالانس ایجاد می‌کنه و باز نمی‌ذاره که خیلی پرانرژی بشی. تو اون جلسه در مورد یه نمودار خلقی هم با هم صحبت کردیم که حالت عادیش سینوسی ولی تو یه عرض محدود بود و مال من یه خط صاف افسرده با جهش‌های هر از گاهی‌ای که من بهشون می‌گم دیوانگی. تو یه بازهٔ دو ساله از اطرافیان همچین چیزهایی رو شنیدم از اشخاص متفاوت که مثلاً من فوق‌العاده بی‌احساس و سردم با وجود اینکه خودم خودم رو هایپر می‌دونم در خودارضایی. قبل از همهٔ این‌ جلسات روانپزشکی یک دوستم که اختلال عدم تمرکز و بیش‌فعالی داشت و بابت همین در مورد اختلالات زیاد می‌دونست بهم اضافه کرد شاید بای‌پولار باشی و البته بابت همین عدم ثبات خلقی من هم رابطه‌مون خراب شد و اینکه یک روزگار شامگاهیه درد و دل به من بیان کرد هربار که قصد داشتم بهت پیام بدم خدا خدا می‌کردم که مودت عوض نشده باشه و این‌ها. نمی‌دونم. همین الآن هم احساس می‌کنم بسیار بخش بای‌پولاریته رو پررنگ کردم و دارم اشتباه فکر می‌کنم.

همین طور اشکام پایین میومدن

آران داییم مجبور میشه زنشو طلاق بده یه فیلم بازی کنه که انگار خیانت کرده

اما شبش وقتی مست بوده تصادف میکنه

اینارو همش تو صفحه های آخر نوشته که چجوری بردنش بیمارستان و کی از کما در اومده

و صحفه آخر نوشته بود چطور قلبتون اومد منو یادتون بره حتی ناضافه کردین من کجا هستم؟!

ولی من برگشتم میخوام بچه هامو پس بگیرم

نمیخوام دور بمونم ازش

داییم زنده بوده نمرده

مولینم تک فرزند نیست چرا به من نگفتن

و اینکه بچه داشت

شمارشو که نوشته بود تند تو گوشیم سیو کردم

یه سوال اومده بود تو ذهنم که به مولینم بگم یا نه؟!

به شماره ای که سیو کرده بودم زنگ زدم ولی کسی برنداشت

بسیار تو فکر حرکت کرده بودم باید چیکار می کردم اصن به کل انتخاب رشته یادم راهی شده بود

من به‌شدت چیزا فهمیده بودم که تا حالا هیچ خبری ازش نداشتم

آوای زنگ گوشیم اومد

داییم بود

به‌سرعت ور داشتم

+ الو

_ الو بفرمایید

صدامو نمیتونستم کنترل کنم

یه استرس و هیجان داشتم

_ من روکال هستم

+ به جا نیاوردم

_ روکال افشاری

چند ثانیه پشت تلفن هر دو خاموشی کردیم

میخواستم الو بگم داییم به حرف اومد

_ فکر نمیکردم به جای خواهرم خواهرزادم زنگ بزنه…

+ جعبه رو من باز کردم من خوندم کتابو

مولینم خونه نیست نبود اصن

من تو حیاط ام و در اصلی قفله

ببخشید نمیدونستم نباید بخونم

_ میدونم کجایی اما مولینت خیلی دیر کرده نمیاد خونه عموت میمونه

رانند مو میفرستم بیاد دنبالت

وای داییم آمار همه چیزو داشت

هممونو زیر نظر داشت

+ شما که مارو زیر نظر دارین چرا جعبه مستقیم یا چجوری ندادین کف دست مولینم برسه نه من

_ میخواستم تو بخونی

+ چرا من؟!

_ میخوام کمکم کنی

The post ” گربه سیاه “پارت ۴ appeared first on رمان دونی.