حرکت کردم بغلش کردم وبیان کردم:
_منم… اصلا من ازدواج نمیکنم توهم به رضا بگو گلاویژ سرجهازیمه باید باخودمون زیستن کنه، اگرم قبول نکرد ازش جداشو!
ریز خندید..
_همین دیونه بازی ها و فانتزی های خنگولانته که دلم نمیخواد جداشیم!
بوی غذا ومعده ی خالیم باعث شد از فاز عشقولانه بیرون بیام..
_آخ چه بویی.. شام چی داریم؟
عاقل اندرسفیهانه نگاهم کردو باتاسف سری تکون داد..
_شکمو! ازفردا خودت آشپزی میکنیا اظهار کرده باشم!
_نگاهممم! الان فقط یه چیزی بیار غش نکنم!
_اول برو یه آبی به صورتت بزن بعدبیا!
_ باشه.. راستی عماد زنگ نزده؟
_به خونه که نه..! شاید به موبایلت زنگ زده باشه!
درحالی که به طرف سرویس میرفتم گفتم:
_نه.. به گوشیم زنگ نزده.. حتما اونم خواب بوده!
بهارواسه شام زرشک پلو درست کرده بود ولی زیرا آماده نبود از کتلت های ناهار خوردم و بعداز صفا دادن به معده ی گرامی، حرکت کردم به عماد زنگ زدم..
گوشیش خاموش بود..
باتعجب به گوشیم که عکس عماد پس زمینه اش بود نگاه کردم..
_چرا خاموشی؟ نمیگی دلواپس میشم آخه!
بهار اومد.. لامپ اتاق رو روشن کرد و بیان کرد:
_باکی حرف میزنی؟
_عماد گوشیش خاموشه.. میشه از رضا یه آمار بگیری؟ دلم به شور افتاد!
_این قلب تو یک روزگار شور نزنه جای تعجب داره!
بیخودی خودتو مضطرب نکن خبردارم ازشون.. تاچند ساعت پیش سرکاربودن الانم حتما خوابیده و داره استراحت میکنه!
نفس عمیقی کشیدم.. خیالم راحت شد..
همین که خوب باشه کافی بود!
تا شب چندبار دیگه بهش زنگ زدم اما بازم خاموش بود! مطمئن شدم خوابه و باخودم اظهار کردم فردا سرکار می بینمش ودیگه پیگیری نکردم..
صبح زودتر بهار بیدارشدم..
با حال خوب و انرژی زیاد صبحونه ولیده کردم..
قلبم واسه عماد یه ذره شده بود.. برعکس همواره، واسه رفتن به شرکت اشتیاق داشتم..
باحوصله آرایش کردم و مانتوی خاکستری جلو بازی که عماد از تبریز واسم خریده بود رو باشلوارجین وشال مشکی پوشیدم..
بخاطر ترافیک شمشاهده کرد نیم ساعت دیرتر رسیدم شرکت و فکرمیکردم عماد زنگ بزنه وبخاطر دیر راهی شدنم غر بزنه اما درکمال تعجب زنگ نزد!
وقتی رسیدم شرکت اامان کسی که متوجه شدم رضا بود..
احوال پرسی کردیم و از عماد سؤال کردم که اضافه کرد توی اتاقشه..
کیفمو روی میزم گذاشتم و به طرف اتاق رفتم..
تقه ای به در زدم وبدون اینکه منتظر جواب بشم در روباز کردم…
_سلام محبتمممم!
سرشو روی میز و کف دست هاش گذاشته بود و باصدای من سرشو کشیده کرد و بهم نگاه کرد!
بامتوجه شدن نگاه های سرخ و موهای ژولیده اش تبسمم پر کشید و باتعجب نگاهش کردم!
_سلام!
_خوبی عماد؟ چیزی شده؟
_خوبم.. نه چیزی نشده!
رفتم نزدیک تر و با گیجی گفتم:
_مطمئنی؟ ولی چهره ات اینو نشون نمیده ها! چرا نگاهات سرخه؟ همه چی روبه مسیره؟
_نخوابیدم.. ازدیروز.. نتونستم بخوابم!
_چرا؟ داری نگرانم میکنی.. مشکلی پیش اومده؟ خوبی؟
آزردهی و برآشفتهتی کنترل شده پشت چشم هاش، ترس به جونم انداخته بود!
سری به نشونه ی تایید تکون داد وبیان کرد؛
_همه چیز خوب بود تا ده صبح!
_ده صبح؟ بعدش چی شد؟
ازجاش کشیده و به طرف کاناپه راهی شد وهممدت بیان کرد:
_بیدار شدم!
_ای بابا جونمو به لبم رسوندی.. توروخدا بگو چی شده؟ الان پس میوفتم!
جای گرفت روی کاناپه و گفت:
_تو چرا اینقدر استرس داری؟ ازچیزی میترسی؟
لب گزیدم.. توی سکوت نگاهش کردم..
حتی نوع نگاهشم واسم غریبه بود و نمیشناختمش..
_دلواپست شدم.. فقط همین!
پاکت کاهی از روی میز جلوکاناپه براشت و بدون حرف به طرفم گحرکت کرد!
_این چیه؟
_باز کن ببین چیه!
آب دهنمو باآوا قورت دادم.. بامکث طولانی و دست های لرزون پاکت رو ازش گرفتم و باز کردم..
ناباور به عکس ها خیره شدم..
روح از تنم پر کشید و چشم هام سیاهی رفت!
پاکت ازکف دستم افتاد و هموقت قطره اشکم چکید..
نه.. خدایا این کارو بامن نکن.. این عکس های لعنتی واقعیت نداره و توی بیهوشی کامل ازم گراهی شده شده!
خدایا توخودت شاهد من هستی و از پاک بودنم خبر داری!
صوتی عماد نه تنها دلم.. بلکه همه هستیمو به آتیش کشید..
_حرصم میگیره این همه مدت کنارم بودی بهت کف دست نزدم.. ندونستم فقط داری ادای ت.ن.گ هارو درمیاری وگرنه منم عشق وحالمو میکردم.. حیف شد!
_عماد؟
باشتاب قد بلند شد و بایک گام بلند خودشو بهم رسوند..
میون دندون های کلید شده ودرحالی که سعی داشت صوتشو آروم کنه بیان کرد:
_اسم منو تو زبون کثیفت نیار.. اگه خاموشی کردم و همینجا خر کِشت نکردم فقط وفقط واسه خاطر آبروی خودمه!
نمیخوام یه باردیگه مضحکه کف دست این واون بشم و واسه انتخاب گوهم خجالت زده بشم!
همین الان گورتو گم کن و سعی کن بعداز این هیچوقت دور وبر من آفتابی نشی! هری!
هق هق زدم و با التماس بیان کردم:
_عماد.. اینا واقعیت ندارن.. به ارواح خاک مادرم واقعیت ندارن.. دروغه عماد باورنکن.. محسن… هیییعع!
باسیلی محکمی که توی دهنم خورد برق از سرم پرید و به سرعت لبم پاره شد!
_خفه شو..!
دستمو روی لبم گذاشتم و بهت زده نگاهش کردم…
توی نگاه های زیباش تنفر رو متوجه شده بودم..
محسن کار خودش رو کرد.. دلدادگیمو.. زیستنمو.. قلبیل نفس کشیدنم رو ازم گراهی شد.. گفته بود نمیذاره زندگی کنم.. نذاشت!
باضجه کف دستشو گحرکت کردم و گفتم:
_دروغه عماد.. توروخدا باورم کن.. التماست میکنم بذار توضیح بدم!
دستشو محکم پس کشید وباصدای نعره ی قد بلندش دیده هامو بستم وروی زمین زانو زدم..
_به من کف دست نزن زنیکه.. هری از اتاق من برو بیرون!
دربازشد و رضا اومد داخل!
باتعجب و صوتی حیرت زده اضافه کرد:
_چی شده؟ چه خبره اینجا؟
باگریه عکس هارو جمع کردم و از مشاهده کرد رضا دورشون کردم!
پیش عماد آبرویی نداشتم دیگه بس بود وقلبم نمیتمایل داشت دید رضاهم نسبت بهم عوض بشه!
عکس هارو داخل پاکت گذاشتم و قد بلندشدم!
_دیونه شدی عماد؟ اول صبحی زده به سرت؟
_برو بیرون رضا این خانومم ازاینجا بنداز بیرون و استعفاشو رد کن!
_عماد؟
مجدداً نعره کشید:
_رضا کاری که بهت اظهار کردم رو بکن! همین الان..
واسه اینکه دعواشون نشه به طرف در خروجی قدم برداشتم واظهار کردم:
_خودم میرم.. خواهش میکنم بحث نکنید…
رضا که انگار تازه متوجه من شده باشه جلوم از حرکت ایستاد و سد راهم شد..
_صورتت چیه؟
روبه سمت عماد کرد و بهت زده ادامه داد:
_تو این بچه رو به این روز انداختی؟ غیرتت همینه که کف دست روی زن کشیده میکنی؟
سرمو پایین انداختم و کف دستمو روی صورتم وجایی که عماد سیلی زده بود گذاشتم..
نمیدونستم چی شده وفقط میدونستم زیادی میسوزه ودرد میکنه!
_چیزی نیست آقا رضا.. خواهش میکنم بذارید برم..!
ولی بی توجه به من وخطاب به عماد گفت:
_باتوام خوش غیرت!
_رضا بهت اضافه کردم برو بیرون.. به ولیم حسین اگه همین الان اتاقو ترک نکنین شرکت رو به آتش میکشم!
واسه اینکه اوضاع رو بدتر نکنم رضا رو پس زدم وباقدم های بلند از اتاق زدم بیرون !
به کیف و موبایلم چنگ زدم و در مقابل نگاه متعجب بقیه ی همکار ها شرکت رو ترک کردم!
توی آینه ی آسانسور نگاهم به زیردیده سرخ و گوشه ی لب زخم شده ام افتاد و باشدت بیشتری اشک ریختم…
_میکشمت محسن.. قسم میخورم.. به جون مولینم زنده ات نمیذارم.. حیاتمو ازم گراهی شدی حیاتتو ازت میگیرم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن