رفتم بغلش کردم وگفتم:
_منم… اصلا من ازدواج نمیکنم توهم به رضا بگو گلاویژ سرجهازیمه باید باخودمون زندگی کنه، اگرم قبول نکرد ازش جداشو!
خندید..
_همین دیونه بازی ها و فانتزی های خنگولانته که قلبم نمیخواد جداشیم!
بوی غذا ومعده ی خالیم باعث شد از فاز عشقولانه بیرون بیام..
_آخ چه بویی.. شام چی داریم؟
عاقل اندرسفیهانه نگاهم کردو باتاسف سری تکون داد..
_شکمو! ازفردا خودت آشپزی میکنیا گفته باشم!
_نگاهممم! الان فقط یه چیزی بیار غش نکنم!
_اول برو یه آبی به صورتت بزن بعدبیا!
_ باشه.. راستی عماد زنگ نزده؟
_به خونه که نه..! شاید به موبایلت زنگ زده باشه!
درحالی که به طرف سرویس میحرکت کردم اضافه کردم:
_نه.. به گوشیم زنگ نزده.. حتما اونم خواب بوده!
بهارواسه شام زرشک پلو درست کرده بود ولی زیرا آماده نبود از کتلت های ناهار خوردم و بعداز صفا دادن به معده ی گرامی، راهی شدم به عماد زنگ زدم..
گوشیش خاموش بود..
باتعجب به گوشیم که عکس عماد پس زمینه اش بود نگاه کردم..
_چرا خاموشی؟ نمیگی دلواپس میشم آخه!
بهار اومد.. لامپ اتاق رو روشن کرد و اضافه کرد:
_باکی حرف میزنی؟
_عماد گوشیش خاموشه.. میشه از رضا یه آمار بگیری؟ دلم به شور افتاد!
_این دل تو یک روزگار شور نزنه جای تعجب داره!
بیخودی خودتو دلواپس نکن خبردارم ازشون.. تاچند ساعت پیش سرکاربودن الانم حتما خوابیده و داره استراحت میکنه!
نفس عمیقی کشیدم.. خیالم راحت شد..
همین که خوب باشه کافی بود!
تا شب چندبار دیگه بهش زنگ زدم ولی بازم خاموش بود! مطمئن شدم خوابه و باخودم گفتم فردا سرکار می بینمش ودیگه پیگیری نکردم..
صبح زودتر بهار بیدارشدم..
با حال خوب و انرژی زیاد صبحونه اماده کردم..
قلبم واسه عماد یه ذره شده بود.. برعکس همواره، واسه حرکت کردن به شرکت اشتیاق داشتم..
باحوصله آرایش کردم و مانتوی خاکستری جلو بازی که عماد از تبریز واسم خریده بود رو باشلوارجین وشال مشکی پوشیدم..
بخاطر ترافیک شدید نیم ساعت دیرتر رسیدم شرکت و فکرمیکردم عماد زنگ بزنه وبخاطر دیر رفتنم غر بزنه ولی درکمال تعجب زنگ نزد!
وقتی رسیدم شرکت اامان کسی که مشاهده کردم رضا بود..
احوال پرسی کردیم و از عماد جویا شدم که اظهار کرد توی اتاقشه..
کیفمو روی میزم گذاشتم و به طرف اتاق راهی شدم..
تقه ای به در زدم وبدون اینکه منتظر جواب بشم در روباز کردم…
_سلام عشقمممم!
سرشو روی میز و کف دست هاش گذاشته بود و باصدای من سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد!
بادیدن دیده های سرخ و موهای ژاماده اش تبسمم پر کشید و باتعجب نگاهش کردم!
_سلام!
_خوبی عماد؟ چیزی شده؟
_خوبم.. نه چیزی نشده!
رفتم نزدیک تر و با گیجی اضافه کردم:
_مطمئنی؟ اما چهره ات اینو نشون نمیده ها! چرا چشمات سرخه؟ همه چی روبه جادهه؟
_نخوابیدم.. ازدیروزگار.. نتونستم بخوابم!
_چرا؟ داری دلواپسم میکنی.. مشکلی پیش اومده؟ خوبی؟
دلخوری و عصبانیتی کنترل شده پشت چشم هاش، ترس به جونم انداخته بود!
سری به نشونه ی تایید تکون داد واضافه کرد؛
_همه چیز خوب بود تا ده صبح!
_ده صبح؟ بعدش چی شد؟
ازجاش قد بلند و به طرف کاناپه رفت وهموقت اظهار کرد:
_بیدار شدم!
_ای بابا جونمو به لبم رسوندی.. توروخدا بگو چی شده؟ الان پس میوفتم!
قرار گرفت روی کاناپه و بیان کرد:
_تو چرا اینقدر استرس داری؟ ازچیزی میترسی؟
لب گزیدم.. توی خاموشی نگاهش کردم..
حتی نوع نگاهشم واسم غریبه بود و نمیشناختمش..
_دلواپست شدم.. فقط همین!
پاکت کاهی از روی میز جلوکاناپه براشت و بدون حرف به طرفم گرفت!
_این چیه؟
_باز کن ببین چیه!
آب دهنمو باآوا قورت دادم.. بامکث طولانی و کف دست های لرزون پاکت رو ازش گراهی شدم و باز کردم..
ناباور به عکس ها خیره شدم..
روح از تنم پر کشید و نگاه هام سیاهی رفت!
پاکت ازدستم افتاد و هموقت قطره اشکم چکید..
نه.. خدایا این کارو بامن نکن.. این عکس های لعنتی واقعیت نداره و توی بیهوشی کامل ازم گحرکت کرده شده!
خدایا توخودت شاهد من هستی و از پاک بودنم خبر داری!
صدای عماد نه تنها دلم.. بلکه همه هستیمو به آتیش کشید..
_حرصم میگیره این همه مدت کنارم بودی بهت کف دست نزدم.. ندونستم فقط داری ادای ت.ن.گ هارو درمیاری وگرنه منم دلدادگی وحالمو میکردم.. حیف شد!
_عماد؟
باشتاب قد بلند شد و بایک گام قد بلند خودشو بهم رسوند..
میون دندون های کلید شده ودرحالی که سعی داشت صوتشو آروم کنه گفت:
_اسم منو تو زبون کثیفت نیار.. اگه سکوت کردم و همینجا خر کِشت نکردم فقط وفقط واسه خاطر آبروی خودمه!
نمیخوام یه باردیگه مضحکه کف دست این واون بشم و واسه انتخاب گوهم خجالت زده بشم!
همین الان گورتو گم کن و سعی کن بعداز این هیچوقت دور وبر من آفتابی نشی! هری!
هق هق زدم و با التماس گفتم:
_عماد.. اینا واقعیت ندارن.. به ارواح خاک مادرم واقعیت ندارن.. دروغه عماد باورنکن.. محسن… هیییعع!
باسیلی محکمی که توی دهنم خورد برق از سرم پرید و به سرعت لبم پاره شد!
_خفه شو..!
کف دستمو روی لبم گذاشتم و بهت زده نگاهش کردم…
توی دیده های قشنگش تنفر رو مشاهده کرده بودم..
محسن کار خودش رو کرد.. عاشقیمو.. زندگیمو.. قلبیل نفس کشیدنم رو ازم گحرکت کرد.. بیان کرده بود نمیذاره زندگی کنم.. نذاشت!
باضجه کف دستشو گراهی شدم و اظهار کردم:
_دروغه عماد.. توروخدا باورم کن.. التماست میکنم بذار توضیح بدم!
دستشو محکم پس کشید وباصوتی نعره ی کشیدهش چشم هامو بستم وروی زمین زانو زدم..
_به من کف دست نزن زنیکه.. هری از اتاق من برو بیرون!
دربازشد و رضا اومد داخل!
باتعجب و صوتی حیرت زده گفت:
_چی شده؟ چه خبره اینجا؟
باگریه عکس هارو جمع کردم و از دید رضا دورشون کردم!
پیش عماد آبرویی نداشتم دیگه بس بود وقلبم نمیخواست مشاهده کرد رضاهم نسبت بهم عوض بشه!
عکس هارو داخل پاکت گذاشتم و قد بلندشدم!
_دیونه شدی عماد؟ اول صبحی زده به سرت؟
_برو بیرون رضا این خانومم ازاینجا بنداز بیرون و استعفاشو رد کن!
_عماد؟
دوباره نعره کشید:
_رضا کاری که بهت گفتم رو بکن! همین الان..
واسه اینکه دعواشون نشه به طرف در خروجی قدم برداشتم واضافه کردم:
_خودم میرم.. خواهش میکنم بحث نکنید…
رضا که انگار تازه متوجه من شده باشه جلوم توقف کرد و سد جادهم شد..
_صورتت چیه؟
روبه سمت عماد کرد و بهت زده ادامه داد:
_تو این بچه رو به این روزگار انداختی؟ غیرتت همینه که دست روی زن کشیده میکنی؟
سرمو پایین انداختم و کف دستمو روی صورتم وجایی که عماد سیلی زده بود گذاشتم..
نمیدونستم چی شده وفقط میدونستم زیادی میسوزه ودرد میکنه!
_چیزی نیست آقا رضا.. خواهش میکنم بذارید برم..!
ولی بی توجه به من وخطاب به عماد گفت:
_باتوام خوش غیرت!
_رضا بهت اظهار کردم برو بیرون.. به ولیم حسین اگه همین الان اتاقو ترک نکنین شرکت رو به آتش میکشم!
واسه اینکه اوضاع رو بدتر نکنم رضا رو پس زدم وباقدم های قد بلند از اتاق زدم بیرون !
به کیف و موبایلم چنگ زدم و در مقابل نگاه متعجب بقیه ی همکار ها شرکت رو ترک کردم!
توی آینه ی آسانسور نگاهم به زیرنگاه سرخ و گوشه ی لب زخم شده ام افتاد و باشدت بیشتری اشک ریختم…
_میکشمت محسن.. قسم میخورم.. به جون مولینم زنده ات نمیذارم.. زیستنمو ازم گراهی شدی زندگیتو ازت میگیرم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن