تاکسی دربست گراهی شدم و تا خونه اشک ریختم!
میدونستم بهار سرکاره و باید تا قبل از اومدنش وسایلم رو جمع میکردم و از اونجا میرفتم!
به خونه که رسیدم هرچی پس انداز داشتم برداشتم و چمدونم رو از زیر تخت بیرون کشیدم..
اشکم بند نمیومد و شوری اشک لعنتی باعث میشد زیرچشمم بیشتر بسوزه!
لباس هامو بدون تا کردن انداختم توی چمدون و واسه بهار نامه نوشتم…
_آبجی دلنشینم.. منو ببخش که بی خداحافظی میرم و شرمنده ام که نتونستم واسه آخرین بار صورت ماهت رو ببوسم..
امروز با بی رحمی جهانمو ازم گحرکت کردن و خاکسترم کردن بهار… امروز زیستن گلاویژ رو ازش گرفتن و
میرم تا حیاتشونو ازشون بگیرم!
منو ببخش خواهر مهربونم..آرزو میکنم بجای دلخوری، درکم کنی و واسم دعا کنی که بتونم حقم رو از این زندگی نکبت بار بگیرم!
جبران خوبی های تو نوشتن نامه خداحافظی نبود ولی اینجا پایان قصه ی ما بود و چاره ای جز راهی شدن نداشتم..
خداحافظ تنها پناه بی پناهی هایم…
با هق هق از نوشتن کف دست کشیدم و نامه رو به آینه ی میز توالت چسبوندم و قاب عکسی که عکس منو بهار بود رو از روی میز برداشتم و داخل چمدون گذاشتم و کشیده شدم..
به آژانس زنگ زدم و شماره ی محسن رو گرفتم!
میدونستم هنوزم همون شماره ی لعنتی دستشه!
_باورم نمیشه! گلاویژ خانوم به من زنگ زده؟ سوپرایزم کردی عاشقیم..!
_گوه نخور حرومزاده بگو کجایی؟!
_عع! عع! هنوز بی ادبی هاتو ترک نکردی دختر؟ چرا اینقدر عصبی هستی حالا؟
_خفه شو بیشرف و فقط بگو کدوم جهنمی هستی؟!
خنده ی کریهی کرد و با لحن نفرت انگیزی بیان کرد:
_جهنم تموم شد! حالاکه تو بهم زنگ زدی تو بهشتم عشقم… میخوای به متوجه شدنم بیای؟ توهم قلبت واسم تنگ شده؟
_آره قلبم برات تنگ شده… بسیار هم تنگ شده.. میگی کدوم قبرستونی هستی یا خودم پیدات کنم؟
_میگم بابا آروم باش! چقدر پرخاشگری تو!
اگه دیروز بهم زنگ میزدی تهران بودم و اصلا خودم میومدم پیشت..
ولی دیشامگاه برگشتم سنندج و اگه عجله نداری یک روزگار تحمل کن خودمو بهت میرسونم!
_حروم لقمه! همونجا بمون میام سنندج!
_بی تربیت! منم همون لقمه ای رو خوردم که توخوردی! انگارفراموش کردی سالها باهام زندگی کردیم! حیف.. حیف که دوستت دارم وگرنه واسه این بی ادبی هات بدبلایی سرت میاوردم!
بانفرت ومیون دندون های کلید شده ام بهش توپیدم؛
_معلوم میشه کی بلاسر کی میاره بی ناموس! هنوزم تو همون آشغالدونی که قبلا زندگی میکردین هستین؟
_نه عشقم.. خونه رو به عشق خودت عوض کردم و یه دونه بهشتش رو واست آماده کردم.. هر وقت رسیدی بهم زنگ بزن میام دنبالت!
_گه خوردی.. آدرس رو همین الان بفرست میخوام خطمو خاموش کنم! خودم میام!
_دیگه داری شورشو درمیاریا! دختره ی بد دهن! باشه ارسال میکنم..
منتظر ادامه حرفش نشدم و گوشی روقطع کردم و حرکت کردم سوار آژانس شدم..
_خسته نباشید..
_ممنون.. کجا تشریف میبرید خانوم خرسند؟
_اول بریم بازار بزرگ .. بعدش ترمینال آزادی!
_دیده!
توی بازار یه جایی رو میشناختم که غیرقانونی کار میکرد ومیتونستم از اونجا اسید تهیه کنم!
میتمایل داشتم اول صورتش رو آتیش بزنم وبعدش جایی که نباید رو!
جلوی چشمم جون دادنش که ببینم بعدش خودمو میکشم و نمیذارم به دست قانون وبه جرم کشتن یه انگل بی مصرف اعدامم کنن!
بخاطر ترافیک سنگین چندساعت طول کشید تا به مقصد مورد نظرم رسیدم و دعا میکردم مغازه باز باشه و کف دست خالی برنگردم!
خداروشکر تونستم چیزی که میخوام رو تهیه کنم و با اینکه پول زیادی رو بابتش پرداخت کردم شاد بودم..
باشادی به سمت ترمینال رفتم و ساعت ۳ ظهر رسیدم!
ازشانسم اون ساعت اتوبوس واسه سنندج نبود وباید تا ساعت هفت غروب منتظر میشدم!
چاره ای نبود و همون دور واطراف یه جای پرت پیدا کردم و منتظر شدم..
گوشیم روی حالت پرواز بود و مطمئن بودم کسی قرار نیست پیگیرم بشه..
راهی شدم توی گالری و به عکس های عماد چشم دوختم..
عکس های آخرین سفرمون..
بار دیگر قلبم خون شد وگریه رو از سر گحرکت کردم!
گریه کردم واشک ریختم.. نه فقط بخاطر ازکف دست دادن عمادی که حتی حاضرنشد واسش توضیح بدم…
بخاطر آبروی ازکف دست راهی شده ام.. بخاطر محکوم شدن به کار نکرده.. بخاطر بهار خواهرم.. بخاطر تصمیمی که گراهی شده بودم..
گریه کردم وضجه زدم بخاطر انتقامی که قرار بود باهاش جون خودمم بگیرم..
بخاطر قلب تنگیِ لحظه ی کشیدن نفس های آخرم تو اوج بیکسی و بی پناهی!
وبرای هزارمین بار از بابام متنفرشدم.. بابایی که زن وبچه اش با غریبانه ترین حالت ممکن تنها گذاشت…
میون گریه زیرلب اسم مادرم رو زمزمه کردم..
_کاش بودی مامانی.. کاش بودی و میمشاهده کردی چه بلایی سردخترت آوردن..
نگاه های خسته ام رو بستم وتصویر مادرم رو توی ذهنم مجسم کردم ونالیدم..
_چشمم درد میکنه مولین.. به ناحق توصورت دخترت زدن و من از ترس آبرو ریزی بیشتر نتونستم از خودم دفاع کنم!
بالاخره انتظار به پایان رسید و اتوبوس اون شهر نفرین شده به راه افتاد و من راهی سفری شدم که برگشتی نداشت…
دلم برای بیتابی بهار پر میکشید و میدونستم الان خواهرانه قلبش آشوبه و دنبالم میگرده!
شیشه ی سم روغنی که قرار بود باهاش جونم رو بگیرم از کیفم بیرون کشیدم و شیشه رو توی کف دست هام لمس کردم…
چقدر مرگ سخته خدایا.. چقدر سخته وقتی آدما روزگار مرگ خودشونو بدونن و بدونن بعد ازاون فردایی وجود نداره!
یه لحظه به سرم زد همونجا شیشه رو سر بکشم و دستم رو به خون اون خوک کثیف آلوده نکنم ولی نتونستم..
اون باید بمیره چون با زنده بودنش معلوم نیست قراره باهمون آهستهش حرص درارش زندگی چندتا دختر دیگه رو مثل من نابود کنه و چندنفر دیگه رو راضی به خودکشی و پایان دادن به زندگیشون کنه!
شیشه رو توی کیفم گذاشتم و برای کشتن اون بی همه چیز مصمم ترشدم!
اونقدر نگاه هام میسوخت و خسته بود که کم کم خوابم برد و وقتی نگاه هامو باز کردم راننده داشت مسافرهارو پیاده میکرد…
باحس اینکه توی اون شهر هستم دلشوره وترس به جونم افتاد..
باپاهای لرزون پیاده شدم و گوشیمو روشن کردم تا آدرس اون بیشرف رو پیدا کنم ولی نه آدرس فرستاده بود و نه گوشیش روشن بود!
بازم گریه ام گراهی شد.. توشهرخودم غریب وتنها گیرافتاده بودم و نمیدونستم باید کدوم گوری برم و چطوری اون محسن بی همه چیز رو پیداش کنم!
اونقدر عاجز وناتوان بودم که هرچقدر تلاش کردم برم به مادر سر بزنم و با سنگ مزارش درد وقلب کنم، پاهام یاری نکرد…
قصد کردم برم مسافرخونه تا محسن رو پیدا میکنم حداقل دربه در نباشم!
باروشن شدن گوشیم هزارتا پیام واسم اومده بود که همش از بهار و رضا بود و حتی یک پیام هم از عماد نداشتم…
قلبشو نداشتم پیام هارو باز کنم و بیخیالشون شدم..
اومدم یه بار دیگه شماره ی محسن رو بگیرم که گوشیم زنگ خورد و شماره ی بهار افتاد روی صفحه!
بیخیال زنگ زدن به محسن شدم و گوشیمو مجدداً خاموش کردم!
پاهام میلرزید و قدرت جاده راهی شدن هم نداشتم..
چمدونم رو دنبال خودم کشوندم ورفتم توی فضای سبز بیرون ترمینال روی چمن ها قرار گرفتم و بازهم گریه!!
وولین اشکی که قصد خشک شدن نداشت.. اما این دفعه فرق داشت و این گریه ها بخاطر ترسی بود که توی تموم این سال ها کابوس شب هام بود و حالا مجبور شده بودم با وجود همه ی اون ترس ها برگردم به شهرم و با اون حرومزاده روبه رو بشم!
به آسمون چشم دوختم و باهق هق اظهار کردم:
_میترسم… میترسمممم خدایا من می ترسم!
اگه همه چیز برعکس شد ومجدداً اسیرشون شدم چی؟
اگه نتونستم چی؟ اگه ترس به جونم غلبه کرد چی؟ خدایا کمکم کن.. بسیار میترسم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن