رضا باتعجب پشت سرم اومد وهممدت در آسانسور بازشد..
فورا خودمو انداختم داخلش و قطره اشکم روی گونه ام چکید..
_گلاویژ؟ چی شد یه دفعه؟! چرا اینجوری شدی؟
بادستم اشکمو پاک کردم و نفس عمیقی کشیدم..
_چیزی نیست.. عماد تو آشپزخونه بود داخل نحرکت کردم!
_خیلی خب از بیرون واست آب میخرم.. چرا گریه میکنی؟
_از اومدنم بسیار پشیمونم.. کاش میمردم این همه خجالت زده نمیشدم!
وارد پارکینگ شدیم.. رضا همونطور که دزدگیر ماشینش رو میزد گفت:
_ای بابا خواهش میکنم تمومش کن.. یه کم قوی باش.. اینقدر ازخودت ضعف نشون نده!
سوارماشین شدیم وگفتم:
_بخاطر اعصاب جفتتون بهم ریخت و بینتون شکرآب شد.. معذرت میخوام!
ماشین رو به بیرون پارکینگ هدایت کرد و با آرامش اضافه کرد:
_خواهش میکنم گلاویژ جان توروخدا این حرفارو نزن.. باورکن اصلا به توربطی نداره و بین من وعماد روزگاری هزاربار بحث وجقلب پیش میاد وچند دقیقه بعدشم هیچی یادمون نمیاد!
بعضی وقت هام این بحث ها لازمش میشه که خودشو پیداکنه و فراتر ازمرزش نره… همیشه که نمیشه من به میل داشته های اون عمل کنم.. باید یاد بگیره تصمیم یک طرفه نگیره!
_حق با عماده.. اگه قراره همه چی دو طرفه باشه پس اون کاملا حق داره چراکه اومدن من خواسته ی تو بوده و تصمیم یکطرفه از جانب توبوده!
_میشه گریه نکنی؟ هرچی که بوده اونجا شرکت منم هست و رفت ورسیدهای من تاجایی که به شرکت آسیبی نرسونه به هیچکس جز خودم مربوط نیست..
درحالی که سعی میکردم جلوی اشک هامو بگیرم اظهار کردم؛
_الان عصبیه.. مشاهده کردن من حالش رو بدتر میکنه.. کاش بحث نمیکردی میذاشتی هرچی میخواد بگه..
_مگه فقط عماده که مشکل داره؟ مگه فقط اون غم وغصه داره؟ والا بخدا همه ما توزیستنمون مشکل هست..
کسی هست که شرایطش بدتر من باشه؟
چرا من من مثل عماد پاچه مردمو نمیگیرم؟ باید یاد بگیره همه کیسه بوکس آقا نیستن..
باحسرت آهی کشیدم و دوباره اشکم چکید..
_چی بگم.. فقط میدونم توهمین لحظه قلبم میخواد بمیرم…
_گلاویژ توروخدا اینقدر ضعیف نباش.. تاوقتی قلب وروحیه ات اینقدر نازک و شکننده اس تو زیستنت موفق نمیشی و باشکست مواجه میشی!
واسه موفق شدن.. واسه شکست دادن با قوی باشی و دلت رو محکم وسنگی کنی.. واسه آدم هایی مثل عماد هم باید سخت باشی وقتی دلت آهنی بشه
خواهی متوجه شد که یکی مثل عماد چطوری آهنربا میشه و سمتت میاد!
رفیق خودمه دیگه.. از بچگی باهم بودیم و قلقش خیلی خوب دستمه..
یاد اومدن صحرا و دوست دختر جمشاهده کردش افتادم.. واسه اومدن من چه مقلطه ای به پا کرد مرتیکه ی بیشعور نفهم…
بار دیگر صوتی رضا…
_ اخلاق اون گنده دماغ دستمه و بلدم چطوری بکشونمش سمت….
دماغمو بالا کشیدم وبا بدخلقی پریدم وسط حرفش وبیان کردم:
_میخوام صدسال سیاه سمت من نیاد.. چیکار به اون دارم آخه ؟ نیازی نیست به من را چاره نشون بدی، من اگه بمیرمم یک بار دیگه نمیخوام حتی به برگشتنش فکرکنم!
بادیده های گرد شده نگاهم کرد و چیزی نبیان کرد!
البته حق داشت تعجب کنه.. همین چندثانیه پیش داشتم بخاطر اون گریه میکردم وحالا!!!
_من فکرمیکردم که هنوز…
بازهم با بدخلقی میون حرفش پریدم وبیان کردم:
_اشتباه فکرکردی.. من واسه عماد که ناراحت نبودم.. واسه خودم و غرورم که اون نامرد واسه بارهزارم شکستش ناراحت بودم! همین!
ابرویی بالا انداخت واضافه کرد:
_باشه.. اگه حس کردی که کوچک ترین ارتباطی با این موضوع دارم واقعا ازت معذرت میخوام!
_دیگه مهم نیست.. بهتره که راجع بهش حرف نزنیم هر چی بود تموم شد..نمیتونم زمان رو به عقب برگردونم که!
ماشین رو کنار خیابون پارک کرد وگفت:
_چشم خواهر زن جان هرچی شما بفرمایید.. حالا تشریف بیارید پایین ناهار درخدمتتون باشم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن