رمان گرداب پارت ۲۵۲

دنیز وقتی دید پرند قصد جواب دادن نداره اضافه کرد:
-اره بریم..

سورن پوف پر حرصی کشید و ماشین رو روشن کرد و راه افتاد…

کمی که از بیمارستان دور شدن، با نگاهی به اطراف ماشین رو کشید گوشه ی خیابون و نگه داشت…

مهتاب خانوم نگاهش کرد و بیان کرد:
-چی شد مادر..چرا نگه داشتی؟..

سورن در حالی که در ماشین رو باز می کرد گفت:
-دکتر براش نسخه نوشته..برم بگیرمش..زود میام..

مهتاب خانوم با نگاهی به داروخونه ی کنار خیابون سری تکون داد:
-کف دستت درد نکنه پسرم..

سورن از ماشین پیاده شد و جاده افتاد سمت داروخونه..

پرند از شیشه ی کنارش بهش خیره شد که سلانه سلانه و با شونه های افتاده جاده می راهی شد…

بغضش رو قورت داد و نگاه هاش رو بست..

دنیز که متوجه ی نگاه و بغضش شده بود، سرش رو بهش نزدیک کرد و اروم کنار گوشش گفت:
-چرا باهاش اینطوری رفتار میکنی پرند..به خدا این مدت بیشتر از هممون اذیت شده..گناه داره..نکن…

پرند بدون اینکه دیده هاش رو باز کنه، بعد از این مدت که با کسی حرف نمیزد، اهسته و خش دار لب زد:
-می دونم..

دنیز از اینکه پرند باهاش حرف زده بود ذوق کرد و بیان کرد:
-قربون صدات برم من..پس چرا اینطوری میکنی..گناه داره پرند…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۰۸/۱۰/۱۴۰۱ ۱۰:۱۶ ب.ظ]
#پارت1502

پرند اروم نگاه هاش رو باز کرد و با همون لحن اضافه کرد:
-باید بره پی زندگیش..

دیده های دنیز گرد شد و مات و مبهوت اضافه کرد:
-چی؟!..

پرند سری به دو طرف تکون داد و جواب نداد..

دنیز که خشکش زده بود، با مکث کمی به خودش اومد و شوکه گفت:
-پرند یه وقت این حرفو به خودش نزنیا..دیوونه میشه..میدونی این مدت چی کشیده؟..می دونی چقدر عذاب کشیده؟..باهاش اینکارو نکن..سکته میکنه….

پرند سرش رو چرخوند و از شیشه ی کنارش متوجه ی سورن شد که داشت از خیابون رد میشد و به طرف ماشین می اومد….

با حسرت و حسی گنگ به سورن خیره شد..

با ناامیدی به قد و بالاش نگاه کرد و قلبش پر کشید براش ولی نمی تونست…

نمی تمایل داشت سورن دیگه توی زندگیش باشه..

با همون نگاه غم زده و پر حسرت سرش رو چرخوند و چشم هاش رو بست…

دنیز که حال و نگاهش رو دیده بود، با وحشت نگاهش کرد و قلبش از همون لحظه برای سورن سوخت…

حس توی نگاه پرند ترسناک بود و یک جوری به سورن نگاه می کرد که انگار برای همواره ازش قلب کنده و حرف هاش الکی و از روی عصبیت نبود….

سورن در ماشین رو باز کرد و پلاستیک پر از دارو رو روی پای مهتاب خانوم گذاشت و با شادی اضافه کرد:
-اینم داروهای پرند خانوم..بخوره زودتر خوب بشه و خیالمون راحت شه…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۰/۱۰/۱۴۰۱ ۱۱:۲۰ ق.ظ]
#پارت1503

دنیز از پشت با غصه به سورن نگاه کرد و دلش براش کباب شد…

اون توی چه فکری بود و پرند چه فکرهایی توی سرش داشت…

مهتاب خانوم تشکر کرد و سورن ماشین رو مجدداً جاده انداخت و از اینه به پرند نگاهی کرد و گفت:
-دلت برای خونه تنگ نشده پرند خانوم؟!..

دنیز سرش رو چرخوند و به پرند چشم دوخت که بی حرف و با دیده های بسته، سرش رو به پشتی صندلی تکیه داد و جواب نداد….

مهتاب خانوم از همه جا بی خبر با ذوق اظهار کرد:
-مگه میشه تنگ نشده باشه..بریم زودتر بچه امو ببریم خونه…

سورن مغموم از بی جوابی پرند “دیده”ی اضافه کرد و سرعتش رو بالا برد…

دنیز نگاه غمگین و دلواپسش رو از سورن گرفت و به پرند چشم دوخت…

دستش رو دستش گذاشت و مجدداً اهسته بغل گوشش اظهار کرد:
-اینکارو باهاش نکن..دق میکنه..

پرند باز هم جواب نداد و دنیز که از روزگار گم شدن پرند، حال و روز سورن رو مشاهده کرده بود دلش به درد اومد…

بغض توی گلوش جای گرفت و قطره اشکی از گوشه ی دیدهش فرو ریخت و زیر لب با خودش زمزمه کرد:
-به خدا دیوونه میشه..

قطره اشکش رو پاک کرد و نگاه دلگیر و مضطربش رو از پشت به سورن دوخت و دعا کرد پرند بیادگار حالش یک چیزی اضافه کرده باشه و جدی نباشه….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۲/۱۰/۱۴۰۱ ۱۰:۳۰ ب.ظ]
#پارت1504

==============================

مهتاب خانوم با سینی توی دستش از اشپزخونه بیرون اومد و سورن سرش رو چرخوند و نگاهش کرد…

با متوجه شدن ظرف داخل سینی اظهار کرد:
-چیه مادرجون؟..

مهتاب خانوم تبسمی زد و بیان کرد:
-برای پرند سوپ درست کردم..ببرم بهش بدم بعد میام برای تو هم میارم…

سورن با لبخند از جاش بلند شد و بیان کرد:
-من فعلا گرسنه نیستم..

بعد به مهتاب خانوم نزدیک شد و ادامه داد:
-بدین من میبرم براش..

مهتاب خانوم کمی نگاهش کرد و بعد با تردید سینی رو به دستش داد…

این چند روزگار شاهده تنش بینشون بود و دلواپس بود دوباره بحثی پیش نیاد…

سورن که متوجه ی ترمشاهده کردش شده بود، لبخندش رو پررنگ تر کرد و گفت:
-دلواپس نباشین..

مهتاب خانوم هم تبسمی زد و اظهار کرد:
-شرمنده پسرم..نمی دونم چرا اینطوری حرکت کردار میکنه..روزگارای سختی رو گذرونده و خودت میدونی حالش خوب نیست..ازش به قلب نگیر..یکم بگذره بهتر میشه…..

-می دونم..ازش ناراحت نمیشم..حق داره..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۳/۱۰/۱۴۰۱ ۱۰:۴۲ ب.ظ]
#پارت1505

مهتاب خانوم دستش رو روی بازوی سورن کشید و مهربون بیان کرد:
-خدا خیرت بده مادر..نمی دونم اگه این مدت تو نبودی من باید چیکار می کردم…

-این چه حرفیه..وظیفمه..شما بیشتر از اینا حق به گردنم دارین..خودتون می دونین چقدر برام عزیزین…

لبخنده مهتاب خانوم عمیق تر شد و سرش رو تکون داد:
-مرسی عزیزم..ببر اینو تا سرد نشده..

سورن “نگاه”ی اضافه کرد و راه افتاد سمت اتاق پرند..

پشت در از حرکت ایستاد و با کف دست ازادش تقه ای به در زد و منتظر اجازه ی پرند موند…

کمی گذشت و وقتی صدایی نمتوجه شد، مجدداً تقه ای زد و اظهار کرد:
-پرند جان بیام داخل؟..

باز هم جوابی نیومد و با کمی مکث دستگیره ی در رو پایین کشید و در رو باز کرد…

سرش رو داخل برد و پرند رو متوجه شد که خوابیده بود و اروم نفس می کشید…

با لبخند وارد شد و در رو پشت سرش بست..

اروم نزدیک شد و سینی رو روی پاتختی گذاشت و لبه ی تخت نشست…

با بی‌قراری کمی به صورت بی روح و رنگ پریده ی پرند خیره شد…

کف دستش رو جلو برد و با سر انگشت هاش موهای ریخته شده توی پیشونی پرند رو کنار زد و اروم صوتش کرد:
-پرند..