رمان گرداب پارت ۲۵۳

وقتی عکس العملی نمشاهده کرد، مشغول بازی با موهاش شد و دوباره بیان کرد:
-عزیزم بیدار شو..برات سوپ اوردم از صبح چیزی نخوردی..پاشو زیبام…

پلک های پرند تکونی خورد و خوابالود لای نگاه هاش رو باز کرد و با صدای دو رگه ای از خواب بیان کرد:
-چی شده؟!..

تبسم سورن پررنگ تر شد و کف دستش رو عقب کشید و اضافه کرد:
-مادرجون برات سوپ درست کرده..پاشو بخور..

پرند بار دیگر نگاه هاش رو بست و خوابالود بیان کرد:
-نمی خوام..خوابم میاد..

سورن اروم خندید و گفت:
-ضعف میکنی عزیزم..پاشو یکم بخور بعد دوباره بخواب..

پرند با بداخلاقی اخم هاش رو توی هم کشید و نگاه هاش رو باز کرد…

به‌شدت احساس ضعف و گرسنگی می کرد برای همین تکونی توی جاش خورد تا قد بلند بشه…

سورن کمی خم شد روش و بیان کرد:
-یکم خودتو بالا بگیر بالش های پشتتو درست کنم بتونی راحت بشینی…

پرند با اخم های توی هم، به سختی کمی نیمخیز شد و سورن بیشتر خم شد و مشغول مرتب کردن بالش ها پشت سرش شد….

گردنش روبه روی صورت پرند بود و متوجه ی نفس عمیقی که پرند از بوی تنش کشید شد…

تبسمه ریزی زد و با بدجنسی کمی طولش داد و با مکث عقب کشید…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۷/۱۰/۱۴۰۱ ۱۱:۱۵ ب.ظ]
#پارت1507

با شیطنت به پرند چشم دوخت و کمک کرد به بالش ها تکیه بده و اظهار کرد:
-راحتی؟..

پرند با اخم به گچ دستش چشم دوخت و شاکی بیان کرد:
-کف دستمو چیکار کنم..سنگینه درد میکنه..

سورن نگاهی به دستش کرد و گفت:
-باشه..الان درستش می کنم..

بالش کوچکی که طرف دیگه ی پرند روی تخت بود رو برداشت و کنارش گذاشت و با خنده اضافه کرد:
-خوبه مادرجون اینجا کلی بالش گذاشته..

کف دست داخل گچش رو روی بالش گذاشت و بیان کرد:
-الان خوبه؟..دیگه درد نمیکنه؟..

پرند بی حرف سرش رو به منفی تکون داد..

سورن ظرف حاوی سوپ رو از داخل سینی برداشت و کمی قاشق رو داخلش چرخوند و بیان کرد:
-من بهت میدم..تو راحت بشین..

پرند بدون اینکه نگاهش کنه گفت:
-خودم می تونم بخورم..

-می دونم..اما دوست دارم خودم بهت بدم..

پرند با اخم سرش رو پایین انداخت و باز هم به سورن نگاه نکرد…

سورن کمی نگاهش رو توی صورت پرند چرخوند و وقتی از چشم دوختن پرند ناامید شد، با غمگینی سری تکون داد….

قاشق رو از سوپ پر کرد و جلوی دهن پرند گراهی شد..

پرند با حسی عجیب، کمی به قاشق جلوش چشم دوخت و بعد اروم دهنش رو باز کرد…

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۸/۱۰/۱۴۰۱ ۱۰:۵۹ ب.ظ]
#پارت1508

سورن تبسمی زد و با ذوق قاشق رو داخل دهنش گذاشت و وقتی کف دستش رو عقب کشید اظهار کرد:
-داغ نیست؟..

پرند “نه” ارومی اضافه کرد و بی حرف منتظر قاشق بعدی شد…

توی سکوت و بی حرف، قاشق قاشق سوپ رو به خورد پرند داد…

بیشتر از نصف سوپ رو خورده بود که پرند سرش رو تکون داد و اهسته اضافه کرد:
-بسه..سیر شدم..

سورن نگاهی به سوپ های داخل ظرف کرد و اظهار کرد:
-چیزی نخوردی که..یکم دیگه بخور عزیزم..

-نمی تونم دیگه..

سورن سرش رو تکون داد و ظرف رو دوباره داخل سینی که روی پاتختی بود گذاشت…

یک برگ کف دستمال کاغذی از جعبه بیرون کشید و خم شد سمت پرند و با ملایمت و نوازش وار روی لب هاش و دور دهنش کشید….

پرند نگاه هاش رو بست و سورن کف دستش رو عقب کشید و همون کف دستش رو طرف دیگه ی پرند روی تخت گذاشت و بیشتر خم شد….

صورتش رو روبه روی صورت پرند نگه داشت و به چشم های بسته ش خیره شد و پچ زد:
-خوبی؟..چیزی می خواهی برات بیارم؟..

پرند با همون نگاه های بسته، سرش رو به دو طرف تکون داد…

سورن نفسش رو توی صورت پرند فوت کرد و بار دیگر پچ زد:
-یکم حرف بزنیم؟..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۱۹/۱۰/۱۴۰۱ ۰۹:۵۷ ب.ظ]
#پارت1509

پرند نگاه هاش رو باز کرد ولی باز هم به صورت سورن نگاه نکرد و در حالی که به گردنش خیره شده بود اروم گفت:
-درمورد چی؟..

-خودمون..

پرند پوزخندی زد و بیان کرد:
-حرفی نداریم بزنیم..

-داریم..تو حرف می زنی منم گوش میدم..

ابروهای پرند با تعجب بالا راهی شد و پوزخندش پررنگ تر شد و اضافه کرد:
-من فقط یه حرف می تونم بزنم که تو هم باید گوش بدی…

اخم های سورن توی هم فرو حرکت کرد و جدی اضافه کرد:
-می شنوم..

پرند کف دست سالمش رو بالا اورد و بین خودشون گراهی شد و گفت:
-اول برو عقب تا حرفمو بزنم..

سورن دندون هاش رو روی هم فشرد و محکم بیان کرد:
-نمیرم..

-پس حرفیم نمیمونه..برو بیرون می خوام بخوابم..

سورن با حرص و تحکم صداش کرد:
-پرند..

-پرند نداریم..اگه می خواهی حرفامو بشنوی اول برو عقب…

سورن نگاه هاش رو بست و با حرص نفسش رو فوت کرد و بالاخره عقب کشید…

چرخید و کف دست های توی هم قفل شده ش رو سر زانوهاش گذاشت و به دیوار رو به روش خیره شد….

کمی خودش رو اروم کرد و بعد سرش رو چرخوند و به پرند چشم دوخت:
-می شنوم..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۰/۱۰/۱۴۰۱ ۱۰:۳۲ ق.ظ]
#پارت1510

پرند سرش رو پایین انداخت و اب دهنش رو قورت داد…

با قبلی که به شدت می کوبید و درحالی که با دکمه ی لباسش بازی می کرد، اروم اضافه کرد:
-نمی دونم قلبیل برگشتت به اینجا چی بود اما..

سورن پرید توی حرفش و با تعجب اضافه کرد:
-نمی دونی؟..نمی دونی قلبیل برگشتم چی بود؟..واقعا این حرفو میزنی پرند؟…

پرند پوفی کرد و سرش رو چرخوند به سمت مخالف و بی توجه به حرف سورن و با صوتیی که به شدت می لرزید گفت:
-فکر می کنم بهتره برگردی تهران پیش خانوادت..

خاموشی سورن نشون از شوکه شدنش بود و با نگاه های گرد شده به پرند خیره شده بود…

خشک شده نگاهش رو روی نیمرخ پرند چرخوند و بعد که از شوک در اومد، مبهوت و با صوتیی ضعیف لب زد:
-چی؟!..

پرند از صوتی ناباور و شوکه ی سورن بغض به گلوش چنگ زد و بی حال تکرار کرد:
-فکر نمی کنم دیگه اینجا کاری داشته باشی..ممنون که این مدت هوای من و مولین رو داشتی ولی بهتره هرچه زودتر برگردی پیش خانوادت….

سورن کف دستش هاش رو از زانوهاش برداشت و کامل چرخید سمت پرند…

کمی نگاهش کرد تا بفهمه پرند داره شوخی میکنه ولی هیچ اثری از شوخی توی صورت پرند نبود…

از شدت ناباوری زد زیر خنده و پرند پلک هاش رو محکم روی هم فشرد…