_ دیوونه خودتی.
زیر لب اضافه کردم اما جوری که بشنوه…
_ باشه باشه تو کاملاً سالمی…
حس کردم داره میخنده ولی نمیتونستم برای دیدنش و مطمئن شدنم سرمو بچرخونم.
ازم فاصله گراهی شد ولی صنقلبیشو دور نکرد و همونجور چسبیده به هم موندیم.
یکم بعد با بادخالی شده و افسرده به غذایی که روبه روم بود نگاه کردم…
به غذایی که شانسی انتخاب کردم و باعث شد مطمئنتر شم موقع تقسیم شانس توی توالت گیر کرده بودم…
سالاد پانانمیدونم چی چی که اساسا خورده نون و گوجه و چندبرگ ریحون بود!
من که با این سیر نمیشم…
یه نگاه به غذای هامین و مبین که یه غذای گوشتی کامل بود انداختم…
حتی غذای ژینوس هم بااینکه کم و کوچیک بود خیلی جذابتر به نظر میرسید.
بیشتر افشرده شدم.
وقتی نمیشناسم چرا انتخاب میکنم آخه؟
یه تیکه از نون و گوجه رو روی چنگالم زدم و توی دهنم گذاشتم.
قبل از اینکه کاملاً توی دلخوریم غرق شم بشقاب جلوم کشیده شد و هامین بشقاب خودشو سمتم هل داد.
به استیک آبداری که بسیار مرتب و هرکدوم اندازهی یه لقمه تیکه تیکه کرده بود چشم دوختم.
سرمو سمتش چرخوندم و خیره شدم که چقدر خونسرد بشقاب منو جلوی خودش گذاشت و شروع به خوردن کرد.
یه جوری طبیعی انجام داد انگار کاریه که همیشگی برام انجام میده.
اگه نمیدونستم غذای اون و مبین یکیه حتی ممکن بود شک کنم که گارسون سفارشهارو اشتباه داده و اون فقط اشتباهشو تصحیح کرده…
نگاه کن حتی گوشتو هم خورد کرده!
نمیتونستم جلوی این حسی که درونم میجوشیدو بگیرم.
یه جور لذت زیر پوستی عجیب و غریب که باعث میشد احساس کنم تو قلبم قند آب میکنن…
البته شادی درونم با چرخوندن سرم و مشاهده کردن نگاه مستقیم و بدون پلک زدن ژینوس به هامین یه مقدار بسیار بسیار کوچیک کم شد.
نگاهش غرق فکر به هامین بود اما نمیشد فهمید چی داره تو ذهنش میگذره.
ولی نمیدونم چطوری بود که این مردی که بعداز اینکه یکم بهش زل میزنم مچمو میگیره و حتی پشت سرش هم نگاه داره هیچ عکسالعملی به این نگاه نشون نداد.
یهو ژینوس سرشو سمتم چرخوند تبسم زد و دوباره آزردهیم بالا رفت.
سرمو پایین انداختم و بیسروصدا مشغول خوردن شدم.
دسرو که آوردن هامین و مبین کم کم شروع به صحبت دربارهی کار و یه سرمایه گذاری کردن.
حتی ژینوس هم گهگاه نظرشو میگفت و توی بحثشون شرکت میکرد.
ولی از اونجایی که من چیز زیادی از حرفاشون نمیدرک کردم فقط با دقت گوش دادم.
قاشقمو محمم توی بستنی فرو کردم و تصمیم گرفتم یه وقت واسه خوندن چندتا کتاب سرمایه گذاری پیدا کنم.
اصلا حس خوبی نیست که هیچی از اصطلاحات تخصصی که به کار میبرن متوجه نمیشم و بدتر از اون اینکه ژینوس بسیار راحت بحث میکرد.
البته اونجور هم نبود که کلا چیزی متوجه نشم.
اینجور که متوجه شدم مبین قراره یه کاریو شروع کنه و شرکت هامین قراره سرمایه گذاریشو به عهده بگیره.
اما نمیدونم این دلخوری صدای هامین برای چیه؟
هرچند که شاید عادی به نظر میرسید ولی تن صوتش متفاوت بود…
انگار که یه گلایه و شکایت نامحسوس داشت.
وقتی بلاخره طاقت نیاورد و اظهار کرد:
«میتونستی مستقیم به خودم بگی.»
تازه درک کردم چه خبره.
دلم آب شد براش.
مرد گنده و حساس من بهش برخورده که نامشاهده کردهش گراهی شده.
به مبین که حتی متوجهی این دلخوری نشده بود خیره شدم و میلم به کتک زدنش بالا حرکت کرد.
_ مگه همواره نمیگی باید تلاش کنم روپای خودم وایسم؟ خوب منم خواستم خودم سعی کنم…
_ منظورم این نبود.
کف دستشو تکون داد.
_ خوب از کجا باید بدونم منطورت دقیقا چیه و چی تلاش و زحمت خودم محسوب میشه.
واقعا قلبم میمیل داشت این بچهی زبون نفهم قدر نشناسو کتک بزنم.
دلم میتمایل داشت بدونم اگه پشتوانهی ثروت خانوادهش نبود بازهم جرات میکرد همچین چیزیو زحمت خودش بدونه؟
مگه غیر از اینه که میدونه حتی اگه کارش نگیره هم چیزیو از دست نمیده؟
درنهایت با یکم ناراحتی و دلشکستگی برمیگرده پیش خانواده و اوناهم بیشتر از قبل جیبهاشو پر از پول میکنن که یه وقت به روحیهی حساسش آسیب نرسه…
همهی اینا صرفاً براش چیزی جز سرگرمی و یه امتحان عادیه نیست.
درحالی که همچین شروعی برای یه آدم از قشر متوسط و عادی جامعه کل زندگیشو درگیر میکنه.
اگه سرمایه گذار نداشته باشن و اگه برشکست شن اکثرا کل زندگیشون تباه میشه…
چقدر این روزگارها از کسب و کارهای شکست خورده و افراد آسیب مشاهده کرده میشنویم.
زندان، تردد خانواده، خودکشی…
همش یه تیکه از پایان اینجور چیزها تو مقیاس بزرگه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن