شهریار ابرویی بالا انداخت: شیطون شدی ماهی…؟!
ماهرخ با شیطنت توی چشم هایش نگاه کرد و با لحن قلببرانه ای بیان کرد: خودت داری میگی ماهی… ماهی ها که یه جا بند نمیشن…!!!
مرد مات شد.
خیره در نگاهان پر شیطنت دخترک، کمرش را چنگ زد…
-ولی من مسیر گیر انداختنت رو بلدم… جوری توی آغوشم حبست کنم که دیگه نتونی فرار کنی…؟!
ماهرخ مستانه خندید: کسی قرار نیست فرار کنه حاجی…!!!
نگاهان شهریار باریک شد: چی تو سر کوچولوت می گذره…؟!
ماهرخ تبسمی شرورانه زد: تو چی فکر می کنی حاجی…؟!
شهریار اخم کرد: خوشم نمیاد هی بهم میگی حاجی…!
ماهرخ تای ابرویی بالا انداخت: مگه حاجی نیستی…؟!
شهریار کمرش را محکم به خود فشرد و با حرص گفت: برای هرکی حاجی باشم برای تو فقط شهریارم… فقط، شهریار….!!!
ماهرخ با لوندی تابی به موهای لختش داد که دل و دین مرد را برد و در میان چشمان داغ و پر حرارت شهریار بوسه ای روی لبش نشاند و تمایل داشت فرار کند که شهریار پر قدرت تر از هر وقت دیگری دخترک را به خود فشرد و حتی نگذاشت تکانی بخورد…
ماهرخ سرخورده و متعجب نگاه شهریار کرد که مرد نیشخند زد و با آوای بمی که زیادی قلبنشین بود، بیان کرد: قرار نبود فرار کنی ولی تو هم زیادی حاجیت و دست کم گحرکت کردی…!!!
دخترک اخم کرد که مرد کف دستش را تا پشت گردن بالا برد و کف دستش درون موهایش کرد…
فاصله صورت هایشان اندک بود که دخترک لب زد: می خوای چیکار کنی…؟!
مرد خیره در نگاهانش آرام اظهار کرد: می خوام بازی رو که شروع کردی رو من تموم کنم…!!!
و خم شد و لب روی لب های قلوه ای دخترک گذاشت و با تمام وجود بوسید…
با شور و حرارت می بوسید.
با حس جمشاهده کردی که قلبش را گرم کرده بود، می بوسید.
عمیق و پر احساس…
ماهرخ مسخ بوسه های مرد بود.
هیچ چیزی جز لب های داغ و مست شهریار را حس نمی کرد…
قلبش به تب و تاب افتاد که دستش بالا آمد و روی سینه مرد گذاشت و با تمام حس خوبش او را همراهی کرد….
نگاهان سرخ و دو دو زن مرد روی صورت قشنگ و ناز ماهرخ چرخ خورد.
حس و حالش را نمی شناخت ولی بدجور مست تن ماهی اش بود…
ماهی اش…؟!
نگاهان عسلی اش خیره کننده بود که قلبش را به آشوب می انداخت…
دخترک مخمور نگاهش کرد و با شرمی که نمی دانست از کجا وارد شده نگاه به زیر انداخت.
کف دست مرد زیر چانه اش نشست.
و نگاه عسلی دخترک نم نمک بالا رسید…
شهریار لبخند زد: خجالت بهت نمیاد ماهی….!
ماهرخ لب زیر دندان کشید که نگاه مرد سمت لب هایش راهی شد.
انگشت شستش روی لبش نشست و لبش را آزاد کرد که مرد باز ادامه داد: این لب ها مال منه…. لبای من فقط حق دارن که روش بشینه دختر خانوم….!
ماهرخ با ناز دیده و ابرو آمد: شاعر شدی حاج آقا….؟!
شهریار پر مهر نگاهش کرد: تا بوسهای به من ز لب قلبستان رسید جانم به لب رسید ولب من به جان رسید….
ماهرخ دیدهانش درخشید…
با ذوق کف دست درون موهایش برد و قلببرانه خندید…
شهریار نگاهی دیگر انداخت و بار دیگر با تمام احساس دخترک را بوسید.
**
-آبجی این شهیاد چرا مثل حاج شهریار نیستش… یکم، همچین زیادی شیطونه…!!!
ماهرخ ریز خندید: فقط یکم…؟!
مهگل پر شرم لبخند زد: بسیار بهشدت شیطون و شره…!!!
ماهرخ دیدهکی زد: اما عوضش قلبش دریاست مثل باباش…!!!
بعد هم غذای مخصوص سگش را به مهگل داد و گفت: تا تو غذای پاپی رو بدی، منم برم آماده بشم که بریم خرید…!!!
چشمان مهگل برق زد و با خوشحالی غذا را گراهی شد و سمت حیاط رفت…
ماهرخ وارد اتاقشان شد.
دیشامگاه در آغوش شهریار عالی بود…
این روزها دلش عجیب در تب و تاب مرد می لرزید…!!!
ساک های خرید را روی زمین گذاشسریع و خسته و درمانده در برابر نگاهان شهریار و شهیاد همانجا کنار ساک ها قرار گرفتند که شهیاد سوتی کشید و گفت: کل پاساژ رو بار زدید…
ماهرخ ابرویی بالا انداخت: این هنوز نصفشم نیست… بقیه رو فردا می خریم… راستی یادم باشه تو هم ببریم که این ساکا بدجور خستمون کرد…
شهیاد مات و مبهوت نگاه ماهرخ و بعد پدرش انداخت…
شهریار شانه ای بالا انداخت که شهیاد کشیده شد و اظهار کرد: من برم به پاپی سر بزنم… زبون بسته گرسنه بود…
اضافه کرد و راهی شد.
ماهرخ با تمام خستگی اش بلند لبخند زد که مهگل با تعجب نگاهش کرد…
شهریار هم با خنده ماهی اش کج خندی زد…
ماهرخ رو به شهریار اظهار کرد: اصلا پسرت بلد نیست با یه خانـوم چطور راهی شدار کنه… رسما فرار کرد…
شهریار کف دست ب سینه نگاهش کرد: یکم تن پروره… بخوای خودم میام کمکت…!!!
ماهرخ لحظه ای ماند.
حرف ساده شهریار بی نهایت به دلش جای گرفت که دخترک به پهنای صورت خندید و بوسه ای برایش از دور فرستاد…
مهگل با خجالت از ماهرخ نگاه گراهی شد و با کف دست پاچگی کشیده شد و نصف ساک ها را بغل زد و بیان کرد: من… من تنهاتون میزارم….
مهگل هم رفت و شهریار بانگاه حرکت کردنش را دنبال کرد….
ماهرخ متعجب گفت: این چش شد…؟!
شهریار کنارش جای گرفت و بی هوا بوسه ای روی گونه اش گذاشت که بدتر دهان ماهرخ باز ماند…
مرد از حالت صورتش ریز خندید.
-خواهرت خجالت کشید…!!!
ماهرخ اخم کرد و بی توجه به حرف شهریار اظهار کرد: سواستفاده گر…!!!
مجدداً بوسه ای دیگر روی گونه اش کاشت…
-دوست دارم هرجایی گیرت آوردم فقط ببوسمت… حیف، حیف که اینجا نمیشه وگرنه….!!!
ماهرخ ناباور لبخند زد: حاج آقامون انگار بسیار داغ کرده…؟!
شهریار بدون هیچ خجالتی بیان کرد: آخه بدجور داغم می کنی…!!!
دخترک نگاهش گرم شد.
-بهت نمیاد اینقدر رمانتیک باشی…!
شهریار دخترک را به خود فشرد: من برای زنم یه آدم دیگه میشم ماهی….!!!
ماهرخ جوابی نداد و مستفیما خیره نگاه پر محبت مرد شد.
شهریار بعد از مکثی قد بلند شد و کف دست ماهرخ را گرفت و کشیده کرد.
ماهرخ متعجب اضافه کرد: چیکار می کنی…؟!
-بریم بالا….!
سپس خم شد و ساک ها را برداشت که ماهرخ بت خود رسیده و کمکش کرد…
وارد اتاق شدند که شهریار ساک ها را گوشه ای گذاشت و بهشدت سریع سمت ماهرخ چرخید و دستش را گحرکت کرد و سمت خود کشید…
در حالی که هیجان وجودش را گرفته بود، اضافه کرد: می خوام ببوسمت ماهی…!
ماهرخ مبهوت پلک زد که شهریار خم شد و بسیار نرم دست درون موهایش برد و به آرامی لب روی لبش گذاشت…
آرام و دلنواز بوسه بر لب های نرم ماهرخ می زد.
قلب دخترک به تب و تاب عجیبی افتاده بود که با هربار بوسیدن مرد این گونه می شد.
توی آغوش امن شهریار به هیچ چیز جز داغی لب های او فکر نمی کرد.
این مرد بلد بود، او را سحر کند…
ماهرخ با تمام غرورش، ذات و دل مهربانی داشت.
آنقدر مهربان بود که به خاطر مهگل از خود گذشت…
مهگلی که تنها نسبت خونی اشان از طرف پدرشان بود.
شهریار شیفته و افسون ماهرخ با هیجان و حسی دلربا که وجودش را در بر گحرکت کرده بود به ضیافت لب های نرمش رفته بود و با اشتیاق می بوسید.
دنیا برای آنها متوقف شده بود.
جهانیی که بهشدت بسیار به او بدهکار بود… حداقل یک حیات پر از ساکتش به او بدهکار بود…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن