هیچ چیز از نگاه شیرین خانوم پیدا نبود اما ماهرخ نگاه نگرانش را به شهریار داد که مرد چشم روی هم گذاشت و کف دستش را گراهی شد که قلب دخترک گرم شد…
سکوت کمی به درازا کشید که شیرین خانوم سر قد بلند کرد و خیره توی چشمان ماهرخ اضافه کرد: من از همون روزگار اول این و درک کردم…!!!
ماهرخ جا خورد و نگاهی به شهریار کرد که او هم دست کمی نداشت…
-پس… پس چرا حرفی نزدین…؟!
شیرین خانوم پا روی پا انداخت.
-وقتی به عمد برات تعریف کردم و تو جای طرفداری حق رو به من دادی خوشم اومد که واقعا بدونم اون دختر چی داشته که رامبد عاشقش شده…؟!
-از کجا فهمیدین…؟!
-عکساتون رو توی لب تاپ رامبد دیده بودم…!!
ماهرخ لحظه ای خجالت می کشد.
-من قصدم فریب دادن یا دروغ اظهار کردن نبود فقط خواستم بهتون نشون بدم که مهوش واقعا دختر برازنده ایه که نظر رامبد رو به خودش جلب کرده…!!!
شیرین خانوم سری تکان داد.
-حق با توئه… ترس و دلواپسی من فقط به خاطر بچم بود، همین… منم اگه رفتار یا حرفی زده بودم خیر و صلاح بچم رو می خواستم…!!!
این بار شهریار زودتر به حرف وارد شد.
-شیرین خانوم مطمئن باشین مهوش خانوم، رامبد رو خوشامگاهخت می کنه زیرا دختر زحمت کش و سختی کشیده ای هست… آدمای رنج دیده، قدر عافیت رو می دونن و مطمئن باشین رامبد هم می دونه که قراره با مهوش خوشبخت بشه…!!! اما امیدوارم خانوم منم ببخشین که قصد و نیتش خیر بوده…!!!
شیرین خانوم لبخند زد و تعارف کرد تا شیرینی بخورند…
-من فقط خوشامگاهختی پسرم رو می خوام وگرنه همین که ببینم خنده روی لباش باشه برای من کافیه…!!!
ماهرخ چشمانش برق زد و بعد با ذوق شیرینی برداشت و توی دهان شهریار گذاشت.
-مبارکه عزیزم…!!!
بعد به طوری که فقط شهریار بفهمد
ارام اظهار کرد: بیا دهنم و صاف کردی….!!!
شهریار با تبسم پشت فرمان نشست و ماهرخ هم در کنارش جای گراهی شد…
سپس با تک بوقی از شیرین خانوم خداحافظی کردند…
-خب برنامه بعدی چیه…؟!
چشمان شهریار برق زد.
-هنوز خیلی مونده تا شامگاه…؟!
ماهرخ بهت زده به طرفش چرخید.
-مگه من شامگاه رو میگم…؟!
مرد ریز خندید: عه پس من در ذهنش گذراندم منظورت به ضیافت شامگاهانمونه…!!!
-حاجی کوتاه بیا… اینقدر که از خودت کار می کشی آخرش این کمرت از کار می افته…!!!
شهریار چشمکی زد.
-نمی افته جونم… زن جوون گرفتم که طاقتش بالا باشه بتونه از پس کمرم بربیاد…. لامصب هرچی میزنم بازم می خواد…!!!
دخترک دلبرانه نزدیکش می شود.
-حاجی همچین شیطون شدی…؟! کبکت خروس می خونه…؟!
شهریار با حرص کف دست روی رانش گذاشت و محکم فشار داد که اه دخترک قد بلند شد.
-دیگه حق نداری کاری بکنی تا من ناراحت بشم که بخوام باهات حرف نزنم…!!! اما می خوام تنبیهت کنم… از دیشامگاه به مدتی که باهات قهر بودم بی برو برگرد هرشامگاه سکس داریم…!!!
دهان ماهرخ باز ماند.
-شوخی می کنی…؟!
-تو توی صورت من آثار شوخی می بینی…؟!
ماهرخ با حرص لبخند زد: اونوقت این و از کجات درآوردی حالا…؟!
-از اونجایی که زنت و ببینی ولی نتونی ببوسیش یا بغلش کنی یا باهاش کاری بکنی زیرا ازش قلبخوری…!!!
-من که اظهار کردم قصدم خیره…؟!
شهریار با شیطنت ریز خندید…
-قصد منم خیره قربون چشات برم…!!!
#پست۷۱۳
-می خوام برای ماهرخ عروسی بگیرم…!!!
بهزاد متعجب نگاهش کرد…
-شوخی می کنی…؟!
شهریار اخم کرد.
-الان قیافه من به ادمای شوخ می خوره…؟!
بهزاد کمی توی جایش جا به جا شد.
-خب جا خوردم مرد…! یهویی زنگ میزنی میگی میخوام ببینمت و حالام داری میگی می خوای عروسی بگیری… خب آدم شوکه میشه…؟!
شهریار ذوق زده اظهار کرد: اینا رو ول کن، می خوام سوپرایزش کنم… چون می دونم قبول نمی کنه…!!!
بهزاد دلا شادمان شد ولی به شوخی اظهار کرد.
-خدا شانس بده…! خب حالا کی عروسی دعوتیم…؟!
-روزش و نمی دونم ولی به کمک ترانه و مهوش نیاز دارم… آخر هفته میل داشتگاری مهوش و رامبده…! بعد از اون برنامه ریزی ها رو شروع می کنم…!!!
بهزاد سری تکان داد.
-باشه با ترانه حرف میزنم…!
شهریار با نگاهی قدردان تشکر کرد.
-ممنون انشاالله جبران می کنم… راستی…؟!
حواس بهزاد بهش جمع شد…
-جونم داداش…؟!!
-از صدف چه خبر…؟!
بهزاد کمی مکث کرد.
-چهار سال باید حبس بکشه…!!!
شهریار نفسش را غمگین بیرون داد.
-شهناز هم شش سال…!!!
بهزاد هم دلخور بود برای غیرت برادری که برای خانواده اش کم نگذاشته بود…
-اونا دارن تاوان کارهای بدشون رو می بینن…!!!
#پست۷۱۴
شهریار به صندلی اش تکیه داد.
-برای حاج عزیز مضطربم… هرچی باشه جگر گوششه ولی خودش رو بدبخت کرد.
بهزاد دلسورانه بهش چشم دوخت.
-تو و ماهرخ خیلی سعی کردین تا نجاتش بدین ولی خودش نمیل داشت حتی موقعی که ماهرخ رو دزمشاهده کردن شهناز نقشه ربخته بود و صدف هم باهاش هم کف دست شد… اینجا هم بهزاد از این دوتا برای اهدافش استفاده کرد.
شهریار ناراحت نگاه بست و حرفی نزد.
قلبش خون بود برای حاج عزیزی که تنها تر از قبل شده بود که البته خودش راضی بود…
-ابروی حاج بابام رو برد بهزاد و پیرمرد با اینکه توی روش نمیاره ولی می دونم چقدر آبروش براش مهم بود…!!!
-حاج عزیز الان چیکار می کنه…؟!
شهریار تبسم زد.
-روز و شب توی اتاق گلرخ برای دلدادگیش شعر می خونه و باهاش حرف می زنه…!!!
بهزاد لبخند زد.
-اینجوری حداقل کمتر غصه می خوره… رابطش با ماهرخ چطوره…؟!
شهریار کف دستانش را در هم گره کرد.
-هنوز هیچی… اما حاج عزیز چشمش به دره تا یادگار گلرخ برای یه بارم شده با تبسم تحویلش بگیره…
-ماهرخ لجبازه تا نخواد هیچ کاری انجام نمیده فقط باید باید یه جوری ترغیبش کنی که اونم محاله…!!!
شهریار کلافه نفسش را بیرون داد.
-حالا انشاالله این مشکلم حل میشه اما الان برام مهمه که ماهرخ رو شاد کنم… با ترانه حرف بزن و خبرم کن….!
-حداقل باید اول از فیلتر ماه منیر رد بشی بعدش اون دوتا رفیق ارازلش….!!!
-همه چیز دقیقا باید اون چیزی باشه که خود ماهرخ دوست داره…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن