بهزاد نگاه پر تعمقی به کاوه کرد…
-هیچ می دونی چقدر از کارات غیر قانونی هستن…؟!
کاوه عینکش را بالاتر زد.
-می دونم ولی خب ماهرخ رو نتونستم منصرف کنم…!
بهزاد کلافه دست توی موهایش برد…
-مشکل منم دقیقا همینه که ماهرخ رو نمیشه بی خیال کرد…!
-خب بگذریم بهزاد خان… من توی گوشی ماهرخ یه ردیاب گذاشتم و تا حدودی آدرس تقریبی رو هم پیدا کردم و از اونجایی که از شهیاد هم پرس و جو کردم تقریبا می دونم کجاست…!!!
بهزاد متعجب نگاهش کرد…
-اون فلش و اطلاعات هم کار تو بود…؟!
-اگه نمی گید غیرقانونی بوده بله کار منه…!!! یه نفر و که این روزگارها با مهراد در ارتباط بوده رو زیر نظر داشتم و آدرسش و اطلاعاتش رو هم بهتون میدم تا خودتون پیگیری کنین…!
ابروهای بهزاد جایی میان موهایش چسبیده و خودش هم از این همه حجم اطلاعات نمی خبر داشت چه واکنشی نشان دهد…!
کاوه بی توجه به عکس العمل بهزاد چیزی توی لب تابش تایپ کرد و بیان کرد…
-تموم اطلاعاتی رو که لارم بود توی فلش ریختم ولی…
-اما چی…؟!
-شما پلیسین آقا بهزاد کف دستتون هم توی بعضی کف دستیابی اطلاعات بازه…
بهزاد کنجکاو شد…
-خب…؟!
کاوه نفسی گرفت…
-من اطلاعات اون مرد رو هک کردم و درک کردم یکی هست که بهشدت دم کلفته ولی بدترین چیزی که بهش رسیدم یه قرارداد بود…
-چه قراردادی…؟!
کاوه بغض کرد و نگران گفت: می خوان ماهرخ رو معامله کنن… خودتون دیگه تا تهش متوجه منظورم میشین…! وقتمون بهشدت کمه…!!!
#پست۵۸۴
رنگ از رخ بهزاد پرید…
-چی داری میگی پسر…؟!
کاوه به سختی آب دهانش را بلعید…
-تموم اون چیزی رو که متوجه شدم و ازش مدرک دارم…
عرق از تیره کمر بهزاد شره مرد…
-یا فاطمه الزهرا…!!!
-من مانع ماهرخ شدم اما اگه هم نمی حرکت کرد اون روانی شهیاد رو آزاد نمی کرد ولی من از چیز دیگه ای هم می ترسم…!
بهزاد داشت دیوانه می شد…
-چرا نسیه حرف میزنی…؟!
کاوه دلواپس بیان کرد: اظهار کردن این حرف ها آسون نیست مخصوصا وقتی یاد اون مردی که بیرونه میفتم، دوست ندارم هیچ وقت جای اون باشم…
-حرف اصلیت و بزن پسر…!
-نگرانی من از معامله نیست جون می دونم ماهرخ حاضره بمیره اما تن به همچین ذلتی نده… حتی اگه از جون بچه تو شکمش هم بگذرم… ممکنه توی این مسیر خودش و بکشه یا اینکه کشته بشه…!!!
بهزاد هم می اطلاع داشت که در هر صورت جان ماهرخ در خطر بود…
بهزاد در حالی که کشیده می شد، گفت: ازت ممنونم، حرف دیگه ای هست…؟!
-نیست فقط جون ماهرخ رو نجات بدین… منم هرکاری لازم باشه انجام میدم… اگه چیزی جمتوجه شدی هم پیدا کردم بهسرعت بهتون اطلاع میدم…
بهزاد برای تبسم زد و کف دستش را به گرمی فشرد…
از کاوه خوشش وارد شده بود… برادر ترانه مانند خودش زیادی با معحرکت کرد بود…
– ممنون لطف بزرگی کردی… دعا کن…!!!
بهزاذ تلخ ریز خندید…
-مواظب باشین جلو آبجیم و مهوش نگین… حالشون بد میشه…
-حتما…!
و هنگامی که بهزاد میل داشت در را باز کند، کاوه بیان کرد: ترانه از شما برام اضافه کرده… اگه واقعا دوسش دارین…
بهزاد با جدیت خاص خودش حرفش را قطع کرد: نفسم بند نفس ترانت اس… بدجور خاطرش و می خوام… صدبار خواستم رابطمون و رسمی کنم نذاشت ولی بعد از این قضیه مطمئن باش کوتاه نمیام…!!!
#پست۵۸۵
شهریار غم زده خیره عکسی بود که در شمال گحرکت کرده بودند…
همان روزی که قول جشن عروسی بزرگی بهش داده بود ولی برایش نگحرکت کرد…
بغضش را فرو می دهد.
لبخندش در عکس خود زیستن بود و حس خوبی را بهش منتقل می کرد.
بد کرده بود…
با حرف هایش دل کوچک و غم دارش را آزرد….!
– ماهرخم ببخش…!
برق چشمان عسلی اش دوست داشتنی بودند…
اینجا خرسند بود و دائم می لبخند زد…
برای هرچیزی ذوق می کرد و حاج آقا از زبانش نمی افتاد…
قلبش تنگ نگاهان عسلی بود که با حرف های آزار دهنده از خود رانده بود…
قرار بود برایش عروسی بگیرد…
قرار بود در مقابل مهراد ازش مراقبت کند ولی حرف هایی زد که بدتر قلببرکش را سمت او هل داد…
کف دستی به صورتش کشید. داشت دیوانه می شد.
هیچ مسیر ارتباطی با او نداشت جز خدا…!
وضو گحرکت کرد و سجاده اش را پهن کرد.
ناخودآگاه نگاهش به روی تخت رفت…
جای خالی ماهرخ بهش دهن کجی می کرد… همیشگی روی ان تخت دلبرانه دراز می کشید و نماز خواندنش را تماشا می کرد و آخرش هم آنقدر ناز و غمزه می ریخت که مرد را دیوانه خودش می کرد…!
قامت بست و به پا از حرکت ایستاد…
با هر زمزمه و رکوع و سجود اشک ریخت و خدا را از صمیم قلب آوا زد…
سلامتی زن و بچه اش را با خاموشی فریاد می زد…
تسبیح را برداشت و دستانش را سمت بالا گحرکت کرد…
-خدایا غلط کردم، فقط زن و بچم سالم باشن… خدایا نفهمیدم و دلش رو شکستم…!
شانه های مردانه اش می لرزید و از خدا کمک می میل داشت…!
تصویر ماهرخ یک دم از جلوی نگاهش کنار نمی راهی شد…
-غلط کردم خدا… ماهرخم و می خوام… خدایا قلبم داره میاد تو دهنم، زنم و می خوام… آخ خدا… کاش لال می شدم….!!! خدا چیکار کنم؟ چاره ای جز خودت ندارم… کمکم کن… کف دستم و بکیر…. بهم برش گردون….
سرش را میان کف دستانش گرفت و این بار بی مهابا گریست و ماهرخ و بچش را صحیح و سلامت از خدا تمایل داشت…!
#پست۵۸۶
ماهرخ
تمام تنم مانند بید می لرزید ولی داشتم میمردم تا حفظ ظاهر کنم که مهراد متوجه ترسم نشود…
تبسم ترسناک و مرموزش، تیره کمرم را می لرزاند.
هیج کس به مانند من این کفتار خوش خط و خال را نمی شناخت…!!!
نگاه پر از منظورش روی تنم می چرخد و دوست دارم در این لحظه بمیرم…!
-فک نمی کردم با پای خودت بیای اینجا…؟!
پوزخند زدم…
-فقط به خاطر شهیاد اومدم…!
خنده اش روی اعصابم بود.
-وای چه فداکار…! نمی دونستم پسر شوهرت اینقدر برات ارزش داره…!
-ارزشمند بودنش به تو ربطی نداره اما ذات کثیفت و می شناختم…!
اخم مصنوعی کرد…
-زشته یه دختر با پدرش اینجور حرف بزنه…!
می خواهم روی این کلمه مقدس و چهره منفورش بالا بیاورم…
-توی کثافت و چه به پدر بودن عوضی…! ادم تو رو که می بینه حالش بهم می خوره…!
صورتش در یک لحظه چنان سرخ شد که در جا وحشت کردم…
کف دستش مشت شده و سمتم قدم برداشت…
-اما در هر صورت من پدرتم…! خون منه که توی رگات جریان داره…!!!
حق با او بود.
من زاده همین کثافت بودم…
-منم یکی عین توام ولی…
گردن کج کرد…
-اما چی… دختر قشنگم…؟!
مکثش مانند شمشیری زهراگین بود که توی قلبم جای گرفت و چه بد که هنوز نفس می کشم…
ای کاش بمیرم…
بمیرم…
-اما سعی می کنم آدم باشم…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن