رمان قانون ۳۸ از ملیکا شاهوردی یک رمان در ژانرهای رمان آسیب اجتماعی|رمان طنز – کمدی|رمان معمایی می باشد که سال ۱۴۰۱ در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است.
مقداری از متن رمان:
بیایید نگاهی بندازیم به شروع رمان قانون ۳۸ اثر ملیکا شاهوردی :
آدامس نعنایی اش را شمرده شمرده جوید و نگاه کلی به اطرافش انداخت.
در همان حین که به حرف های زن مقابلش گوش میداد، زیر دیدهی به میز کناری اش چشم دوخت.
دختر و پسری کنار هم جای گرفته بودند و از اخم های درهم دخترک و صورت عصبی مرد؛ میشد فهمید در حال بحث یا به قاما بگو و مگو هستند.
پای راستش را تیک وار تکان داد و میل داشت آدامسش را باد کند که ثانیه آخر متوجه ماسک روی صورتش شد.
نفسی گحرکت کرد و طبق عادت مزخرف همیشگی اش، آدامسش را قورت داد.
با یادآوری حرف های دکتری که مصاحبه اش را در تلوزیون متوجه شده بود و گفته بود که آدامس قورت دادن باعث از بین حرکت کردن کلیه ها و چسبندگی روده میشود پوزخندی زد.
این عادت را هیچ وقت ترک نمیکرد و باید میگفت یک گوشش در بود و گوش دیگرش دروازه!
صدا زدن های مکرر کسی، باعث شد حواسش جمع شود.
– آسیه خانوم؟! گوش دادی چی اضافه کردم؟!
نگاهش را از میز کناری اش گحرکت کرد و به زنی که مقابلش نشسته بود دوخت.
– نشنیدم، بار دیگر بگو!
آوای نفس عمیقش در گوشش پیچید.
– هر کاری میکنم این شوهر خدا نشناسم آدم نمیشه، طلای کف دستم رو که مادرم با هزار قرض و پس انداز برام گحرکت کرده بود رو فروختم و خوابوندمش کلینیک ترک اعتیاد تا آدم شه…
مشغول بازی با انگشتان کف دستش شد.
– دوروزگار از بیرون اومدنش نگذشت، دوباره حرکت کرد سر بساط با اون دوستای حیوون تر از خودش!
نیشخندی کنج لبش جاگیر شد که البته از پشت ماسک، هیچکس نمیتوانست متوجه آن نیشخند
یا به قول خودش لبخند تمسخر آمیزش شود.
کمی به جلو خم شد و انگشت اشاره اش را روی میز کوبید.
– بزرگترین درسی که تو این حیات کثیف گحرکت کردم این بود که به احدی خوبی نکنم، حتی عزیز ترین آدم زندگیم. قدیمی ها چی میگن؟!
کمرش را صاف کرد.
– میگن لطف مکرر، میشه حق مسلم!
گوشه لبش را جوید و کف دستانش را در قفسه سینه اش قفل کرد.
همانطور که به میز کناری اش نگاه میکرد بیان کرد:
– این همه خوبی کردی در حق شوهرت چی شد؟! به قول خودت طلات رو فروختی و گذاشتیش کمپ تا اون زهرماری رو ترک کنه اما نتیجه چی شد؟!
پوزخند قد بلندی زد.
– یه هیچ بزرگ و تو خالی، درست مثل اون صفری که تو امتحان نهایی معلم عوضیت بهت میده!
با دیدن برق اشک در نگاهانش پوف کلافه ای کشید و حرصی بیان کرد:
– خواهرت بهت ناظهار کرد من از گریه و زاری متنفرم؟! ناظهار کرد از ذلیل بودن حالم بهم میخوره؟!
کف هر دو کف دستش را روی میز قرار داد و خواست کشیده شود که زن مقابلش دستش را گحرکت کرد و بیچاره وار اظهار کرد:
– توروخدا نرو آسیه خانوم، تورو ارواح خاک امواتت قسم میدم.
فقط… فقط تو میتونی به من کمک کنی.
ابروهای دخترک در هم کشیده شد.
– اون وقت کی اضافه کرده فقط من میتونم کمکت کنم؟! حاجی این جامعه هشتاد میلیون نفر جمعیت داره، اون وقت فقط سنجاقت رو من گیر کرده؟
صوتیش با مکث به گوشش رسید.
– راستش من با خواهرم رفتم پیش آقا عیسی. ایشون هم شماره شمارو داد و گفت…
دخترک عصبی میان حرفش پرید و اضافه کرد:
– عیسی غلط کرد با دهن…
حرفش را خورد و در عوض زیر لب گفت:
– استغفرالله، ببین دهن من رو به چیا باز میکنید.
نگاه دیگری به سمت چپش انداخت، بر خلاف تصورش بحث بینشان تمام شده بود و از کف دست حلقه شده مرد؛ دور گردن دخترک میشد متوجه شد همجنسش خام، یا به قول خودش خر شده است.
مجدد نگاهش را به زن مقابلش دوخت، با دیدن سر پایینش نفسی گحرکت کرد و از جعبه دستمال کاغذی روی میز چند ورق در آورد.
به سمتش گرفت و گفت:
– بگیر پاک کن صورتت رو، درسته میگن اشک سلاح مخفی یه زنه، ولی من میگم اشک وسیله تمسخر و ذلیل شدنه زنه!
با مکث دستمال را از کف دستش گرفت، زیر لب ” ممنونی” اظهار کرد و صورتش را پاک کرد.
آوای جدی دخترک در گوشش پیچید.
– خب بگو ببینم، اون شوهر معتادت کار میکنه یا نه؟!
با نگاه خجالت زده زن مقابلش، حرصی دندان روی هم سایید و بیان کرد:
– الحمدالله کار هم که نمیکنه، پس خرج خونه زیستن از کجا میاد؟! بچه داری؟!
آه عمیقی از سینه اش خارج شد.
– دوتا دختر ده و هفت ساله دارم و یه پسر چهار ساله، خرج خونه زیستن هم کم و بیش خودم میارم.
با آوای نیشخند دخترک سرش را به پایین انداخت.
نگاه کوتاهی به افراد داخل کافه انداخت و با قلبی پر، در ادامه حرفش بیان کرد:
– سر آخوند های این مملکت سلامت، گند زدن به مملکت و به کثافت کشیدن همه رو.
کف دستی به کلاه نقاب دار روی سرش زد و گفت:
– اون وقت هنوزم تنها دردشون اون چهار تا موی زهرماری روی سر ماست تا مبادا جوون ها ببینن و به قول خودشون با چهار تا تیکه پشم گوسفند، رو سر کوفتی ما تحریک نشن!
جدی نگاهش کرد.
– ناضافه کردی؟! چیکار میکنی که خرج پنج نفر آدم تو این مملکت کوفتی در میاد؟!
آوای زن مقابلش باعث عصبانیت بیشتر و بیشترش شد.
– هرکاری که از کف دستم بر بیاد آسیه خانوم؛ خیاطی، سبزی پاک کردن و فروختن، تمیز کردن خونه…
حرصی میان حرفش پرید و بیان کرد:
– ادامه نده که حالم از مونث بودن خودم بهم خورد…
سرش را به جلو برد و سعی کرد تُن آوایش رو کنترل کند.
– دختر تو عقل نداری؟! جای این که شوهر بی غیرتت خرج زن و بچه اش و زیستنش رو بده تو داری میدی؟!
کار عیب نیست، من به وقتش کثافت های ملت عیان نشین هم جمع کردم؛ حرف من چیز دیگست…
لب های را روی هم فشرد، کش های ماسک روی صورتش داشت پشت گوشش را اذیت میکرد ولی به هیچ عنوان دوست نداشت آن ماسک سفیدی که به نظر خودش شامگاهیه پد بهداشتی بود را از صورتش بردارد.
و بهتر بود میاضافه کرد که دوست نداشت هویتش فاش شود و صورتش را کسی ببیند.
– یکم عقلت رو به کار بنداز، از این خوشم اومد که جَنم داری، شیر زنی و خودت خرج بچه هات رو داری در میاری؛ ولی از اون مرتیکه بی خاصیت کنارت حرصم میگیره. بعد تازه با تمام این شرایط برداشتی سه تا بچه هم آوردی؟!
که چی بشه؟! بدبختشون کنی؟؟
کف دستش را مشت کرد.
– فردا پس فردا تو چیزیت بشه میدونی اون مفنگی چیکار میکنه؟! اسپند و گل میگیره میده کف دست اون طفل معصوم ها تا تو خیابون ها بفروشن و خرج موادش رو در بیارن؛ شوهر تو تا این حد بی غیرته!
دخترک لب زیرینش را گاز گرفت و سعی کرد گریه نکند.
– من به همه چیز تن دادم فقط به خاطر بچه هام، فقط واسه عاشقیی که به شوهرم داشتم و هنوز با وجود همه چیز عاشقشم. اون نه تنها شوهر منه بلکه پسر عموم هم هستش آسیه خانوم، برای همون…
چند ثانیه خاموشی کرد.
– برای همون نتونستم نامتوجه شده بگیرمش و طلاق بگیرم. حتی بخوامم هم نمیشه چراکه تو خانواده ما دختر با لباس عروس میره و با کفن برمیگرده!
مکث کرد.
– بچه هم نعمت خداست، نتونستم روشون دیده ببندم…
ادامه حرفش را با خنده دخترک قورت داد.
– دلدادگی و عاشقی کیلو چنده حاجی؟! داریم تو قرن بیست و یک حیات میکنیم.
نفسی عمیقی کشید.
– بعدشم بچه نعمت خداست نه وسیله بدبختی. اون طفل معصوم ها چه گناهی دارن شریک کثافت کاری آدمبزرگها بشن؟!
ناخون هایش را کف کف دستش فشرد.
– یه زن وقتی میدونه نمیتونه یه بچه رو خوشامگاهخت کنه نباید پاش رو تو این جهانی لجن باز کنه، این همه قرص جلوگیری و…
با وارد شدن گارسون خاموشی کرد و ادامه حرفش را خورد.
گارسون با اخم ها درهم و دفتر کف دستش نگاهی به هر دو انداخت و بیان کرد:
– چند دقیقه پیش هم اومدم بیان کردید فعلا منتظر میمونید، تصمیمتون عوض شد؟!
ابروهای دخترک در هم کشیده شد.
– زبون دارم و شکر خدا لال نشدم، چیزی بخوام صوتتون میکنم میگم فلان چیز رو میخوام، شیر فهم شد؟!
مرد بالا سرش نفسی گحرکت کرد و سعی کرد با ملایمش برخورد کند.
– خانوم چیزی نمیخورید بفرمایید بیرون مشغول نکنید میز هارو؛ مشتری داریم.
پوزخندی کنج لب دخترک جای گرفت.
– نکنه از اون کافه هایی هستید که برای هیچی هم باید پول بدیم؟! شما احترام سرت نمیشه؟! یا نکنه احترام، بر اساس ارقام داخل حسابمون طبقه بندی میشه؟!
صدایش به قدری قد بلند بود که چند میز کناری هم متوجه شدند و متعجب به دخترک چشم دوختند.
ناخودآگاه فکری در ذهنش جرقه زد.
” یا علی” زیر لب بیان کرد و از جایش کشیده شد.
بد نبود با کمی شلوغ بازی نمایشی اجرا کند و به قاما حق آن گارسون را کف کف دستش بگذارد.
به سمت چپش رفت و نگاهی به دختر و پسری که تا چند دقیقه قبل داشتند دعوا میکردند و حال جیک در جیک هم؛ مشغول لاو ترکاندن بودند انداخت.
– هی پشمک، این یارو نمیدونم شوهرته یا دوست پسرت یا نامزدت، ولی چشمش ماشالله تا سر خیابون اماعصر رو هم رصد میکنه.
چشمان درشت شده دخترک باعث شد پوزخندی بزند.
به خوبی موفق شده بود جرقه دعوا را بزند و حالا، نیاز به کمی بنزین داشت برای گسترش آتشی که راه انداخته بود و البته که رسیدن به هدفش…
کف دستانش را در قفسه سینه اش جمع کرد و با همان لحن قبلش اضافه کرد:
– خب نمیخوای چیزی بگی به این یارو؟ میخوای مثل ماست بشینی و نگاه کنی؟!
همین حرف باعث آتش دخترک شد.
با عصبانیت از جایش کشیده شد و غرید:
– چی داری بلغور میکنی برای خودت؟!
سپس نگاهش را گراهی شد و روبه مردی که کنارش جای گرفته بود و بهت زده نظاره گر بحث بینشان بود اضافه کرد:
– آرمان این چی میگه؟! تو باز دیدهت هرز پرید؟!
نگاه کوتاهی به اطراف انداخت. نگاه تمامی افراد داخل کافه، روی خودش و آن دختر و پسر بود.
گردنش را صاف کرد و با سرگرمی به نمایش مقابلش خیره شد.
در همان حین، بسیار کوتاه سرش را به عقب چرخاند و نامحسوس به زنی که هممسیرش بود و خودش را نرگس معرفی کرده بود اشاره کرد؛ تا هرچه بهسرعت تر از کافه خارج شود.
اما انگار او گیج تر از این حرف ها بود که متوجه شود.
پلک روی هم کوبید و مجدد حرکتش را تکرار کرد و با خودش عهد بست که اگر این دفعه هم متوجه نشود بزند رگ بیخیالی.
در همان فاصله صوتی عصبی آن مرد در گوشش پیچید.
– مینا چرا داری مسخره بازی در میاری؟ من کنار تو قرار گرفتم، باز بهم اعتماد نداری؟!
برای چی به زر زر های یه غریبه گوش میدی و گند میزنی به حال خوبمون….
قبل از تمام شدن حرفش، به جلو حرکت کرد و کف هر دو دستش را روی میز کوبید.
– عمه پلاسیدت زر زر میکنه مرتیکه، در ذهنش گذراندی من میذارم کلاه سر همجنسم بذاری؟! شما مردا همتون از یه قماش هستید. همتون خیانت کار، همتون کثیف و دنبال دخترایی که باسن و سینه شامگاهیه کیم کارداشیانِ خونه خراب کن باشن…
نگاهی به اطراف انداخت، با مشاهده کردن میز جلویی و دو دختری که کنجکاوانه شاهد بحث بینشان بودند غرید:
– دوساعته تمامه نشستی داری به اون دوتا دختر جلوییت آمار میدی، دیدهات دیگه از کاسه در اومد انقدر یواشکی متوجه شدشون زدی مرتیکه. بعد اسم خودت رو گذاشتی مرد؟! اندیشیدی مرد بودن فقط به زیر شکم و عضله گنده کردنه؟!
صورت مرد از حرص و خشمگینت قرمز شد.
– تو دیگه چه جونوری هستی؟! برای چی داری به دروغ رابطه بین مارو خراب میکنی؟!
پوزخندی زد و با تمسخر نگاهی به سر تا پایش انداخت.
– چیه میسوزی کسی نمیاد سمتت؟! این توهم خیانت برای اینه آره؟! ولی کور خوندی، نمیتونی با این اراجیف رابطه صمیمی و عاشقانه بین من و دوست دخترم رو خراب کنی.
صدای خنده بلند دخترک در سالن پیچید.
– حاجی جمع کن این سناریو مسخره رو، حرف از رابطه عاشقانه نزن. شما پسرا فقط لاف میاید وگرنه بگیرتون خوب نیست؛ ماشالله تو چیزای دیگه هنر دارید.
مرد نفس پر حرصی کشید.
– بیا بریم مینا، به حرف های این زنیکه گوش نده داره دروغ میگه. اصلا مگه وقتی تو پیش منی میتونم به کسه دیگه نگاه که سهله حتی فکر کنم؟!
دخترک وسط حرفش پرید:
– دروغ میگه باور نکن که خر بشی باید بهش سواری هم بدی…
با تمسخر به صورت مرد چشم دوخت.
– تو هم الکی زبونت رو خسته نکن حنات دیگه رنگی نداره. این حرف های عزیزم، گلم، نفسم، میمیرم برات الان تو این شرایط مثل آب در هاون کوبیدنه!
کمی به جلو حرکت کرد و روبه دختری که صورتش از عصبانیت قرمز شده بود اظهار کرد:
– اما خدایی بهشدت احمقی، نگاهات کوره نمیبینی داره آمار میده به دخترای مردم؟!
سرش را به نشانه تمسخر تکان داد.
– من جات بودم اول گیس این مرتیکه رو میکندم، بعد میرفتم دک و پوز اون دوتا دختری که داشت بهشون آمار میداد رو میآوردم پایین…
صوتی عصبی و کلافه گارسون در گوشش پیچید:
– خانوم تمومش کن دیگه، چرا دارید شلوغش میکنید؟! آهستهش مشتری هارو بهم زدید با این کاراتون، بفرمایید بیرون تا با پلیس تماس نگرفتیم.
با آهستهش به عقب برگشت و نگاهی به سرتا پای گارسون انداخت.
– تو یکی ببند دهنت رو که تمام آتیش ها از گور تو قد بلند میشه.
گوشه پلکش تیک وار پرید.
– مرتیکه چندش، مولینت پارچه کم آورده شلوار دوختنی؟! پاچه ات کم مونده برسه به حلقت…
با شنیدن صوتی جیغ دخترک از پشت سرش، نتوانست حرفش را ادامه دهد و جمله اش نصفه ماند.
تبسمی زد و زیر لب زمزمه کرد:
– یک، دو…
به عقب برگشت و با سرگرمی به دخترک که با قدم های کشیده به سمت میز جلویی میرفت چشم دوخت.
لبخندش وسعت گرفت.
– سه!
همان لحظه آوای مهیب شکستن لیوان در گوشش پیچید و پشت بندش آوای جیغ دونفر دیگر…
با متوجه شدن صحنه مقابلش بی آوا ریز خندید، هر سه به جان همدیگر افتاده بودند و به قولی گیس و گیس کشی جاده افتاده بود.
مرد کنار کف دستش فحشی زیر لب گفت و با عجله به آن سمت دوید.
چند نفر دیگری هم به سمتشان حرکت کردند تا به دعوا مداخله کنند.
نگاه دقیقی به اطراف انداخت، با نمشاهده کردن نرگس نفس عمیقی کشید.
از قرار معلوم متوجه شده بود که باید برود.
با رد شدن زنی از کنارش نگاهی به عقب انداخت، جو حسابی شلوغ و متشنج بود و هیچکس حواسش به کس دیگری نبود.
فرصت را غنیمت شمرد و پشت میزی که متعلق به آن زن و مرد بود قرار گرفت.
طی یک حرکت حرفه ای کیف پول چرم و گوشی که روی صنقلبی بود را چنگ زد و زیر هودی اش جاساز کرد.
کف دستش را دراز کرد و تمایل داشت کیف آن دختر را هم بردار که آوای آژیر ماشین پلیس به گوشش رسید.
لعنتی زیر لب گفت و با عجله از جایش قد بلند شد.
نامحسوس از میان جمعیت گذشت و با قدم های بلند از کافه خارج شد.
دستانش را در جیب شلوارش فرو برد و به سمت مخالف خیابان شروع به دویدن کرد.
با مطمئن شدن از این که حسابی دور شده و کسی نمیتوانست پیدایش کند نفس عمیقی کشید و گوشه ای از حرکت ایستاد.
سرش را روبه آسمان گحرکت کرد، آفتاب به طرز شمشاهده کردی به نگاهش زد و همین باعث شد اخم هایش در هم کشیده شود.
لب هایش را به هم فشرد و عصبی زیر لب غرید:
– مثلا اومدم بگم شکرت ها اوس کریم، زدی کورم کردی با اون آفتابت!
ماسکش را در آورد و گوشه ای پرت کرد و غرغر کنان در ادامه حرفش اظهار کرد:
– اصلا میدونی چیه؟؟ نمیگم شکرت تا دیگه کورم نکنی ولی دمت گرم که روزگاریم رو رسوندی!
اگر رمان قانون ۳۸ رو توی اپلیکیشن مطالعه کرمتوجه شد، شاد میشیم که نظرتونو درمورد آثار خانم ملیکا شاهوردی برای بقیه رمان خوانها پایین همین مطلب بنویسید.
رمان قانون ۳۸
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن