+چراکه دوسش داشتی
– اونوقت اجازه ی پوشیدنش رو هم دارم؟
+آره اما فقط جلوی خودم
-اوو چه خوش خیال
+معلومه که خوش خیالم
بعد از گشتن چندین مغازه مختلف بالاخره یک لباس چشمم را گرفت.
لباس خاکستری تمام سنگی که کشیده بود و آستین داشت پوشیده و بسیار قشنگ بود.
-اون چطوره بنظرت؟
کف دستم را دنبال کرد و نگاهش را رساند به چیزی که نشانش دادم.
+خوبه پوشیدست
با این حرفش لبخندی زدم
-رنگ و مدلش اصلا مهم نیست فقط چون پوشیدست دلبره آره؟
+ رنگ و مدلش مهم نیست زیرا توی لامصب هرچی میپوشی بهت میاد
چندثانیه نگاهش کردم با تمام دلدادگیی که به او داشتم.
-خر شدم
خنده اش را آزاد کرد
+دورت بگردم تو آهویی خر چیه بسیار خوب بیا بریم بپوش ببینیم چطوریه
لباس دلربا و ظریفی بود و به تنم میقرار گرفت.
داریوش هم خیلی خوشش رسیده بود مصمم شدم همین را بخرم.
چراکه لباس قبلی را داریوش حساب کرده بود قصد داشتم این یکی لباس را خودم حساب کنم.
از اتاق پرو بیرون وارد شدم و کارت بانکی ام را از کیف در آوردم داریوش تا کارت را متوجه شد دستم را گحرکت کرد .
+این چیه
کارته دیگه میخوام حساب کنم
باز جدی شده بود .
+ خودم حساب میکنم
-نمیخوام لباس قبلی رو حساب کردی دوس دارم این یکی رو خودم حساب کنم
+بزار تو کیفت کارتو
-اینجوری حس بدی میگیرم دوس ندارم خرجم بیفته گردن یکی دیگه، لطفا بزار خودم حساب کنم
+آخه عزیز من چرا احساس بدی میگیری؟ من وقتی بهت میگم زیستنمی یعنی چی؟ یعنی تمام حیاتم به اضافه جونم فدای توئه.. من هرچی که دارم و ندارم و واسه تو میریزم وسط، بعد تو حالا سر یه لباس زپرتی وایسادی وسط این مغازه با من بحث میکنی؟
دو قلب شده باز میل داشتم اعتراض کنم
+هیششش!! دیگه هیچی نگو
کارت را بار دیگر به کیف برگرداندم.
بعد از حساب کردن به یک رستورانی در همان مجتمع حرکت کردیم. شام را خوردیم.
خسته و کوفته درماشین جای گرفتیم که برگردیم .
کامل به سمتش برگشتم و خودم را به در ماشین چسباندم و سرم را روی صندلی گذاشتم.
لحظه ای نگاهش را از جاده گراهی شد و نگاهم کرد .
+بمیرم برای اون چشای خسته ات که دین و جهانمن
– اما این ماشین بسیار بهت میاد
آوای خنده اش در ماشین پیچید.
+مگه ماشینم به آدم میاد؟
– آره.. وقتی متوجه شدمت توی اون ماشین بودی یه لحظه قلبم ضعف حرکت کرد برات
+قربون قلبت
-چرا شیشه هات دودی نیست؟
+دودی بود، با یه حرومی دعوام شد زورش به خودم نرسید سر این ماشین بیچاره خالیش کرد. تعمیرگاه بوده ولی احمق شیشه هاشو دودی ننداخته قراره باز بیاد ببره دودیش کنه
-خوبه
روزگار عروسی از قبل هماهنگ کرده بودم که آن روزگار را به درمانگاه نمی روم.
از صبح در منزل ماندم.
ازآرایشگاه حرکت کردن بدم می وارد شد و قصد داشتم خودم همه کار ها را انجام دهم.
با داریوش مشغول صبحانه خوردن بودیم .
+دوستات با چی میخوان بیان عروسی؟
شانه ام را بالا انداختم
-نمیدونم حتما با تاکسی دیگه
+زنگ بزن بگو یکی از بچه هارو میفرستم دنبالشون
قدردان نگاهش کردم
-ممنون
+وظیفمه عزیزم
کتش را از پشت صندلی برداشت و رسید بالای سرم ایستاد و پیشانیم را بوسید
+غروب زودتر برمیگردم که ببینمت
سرم را بالا کردم و بوسه ای روی لبش زدم
– باشه
طاقت نیاورد، چانه ام را با انگشت اشاره بالا زد و بوسه دیگری روی لبهایم زد .
+پس من رفتم
گفت و همانجا سر جایش از حرکت ایستاده بود
+ نمیتونم قلب بکنم ازت
باز بوسه ای روی لبهایم کاشت. خندان ازاو جداشدم و فاصله گراهی شدم
-برو دیگه عزیزم خداحافظ
اوهم بدون درنگ برای پشیمان نشدنش
با گفتن مواظب خودت باش از در بیرون حرکت کرد.
بعد از حرکت کردن او به آوا زنگ زدم و خبر دادم که یکی ازبچه ها به دنبالشان میرود.
تا ظهر که بیکار بودم و جدا از خوردن ناهار به حمام راهی شدم.
بیرون وارد شدم و موهایم را سشوار کشیدم و بعد اتو کردم از فرق باز کردم و گوجه ای پایین بستم آرایش لایت و ملایمی کردم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن