متنفر بودم از آرایش های غلیظی که صورت خود آدم را نمیشد تشخیص داد.
نزدیک های غروب بود لباس مجلسی را تن زدم و زیپش که بغل لباس بود راحت بالا وارد شد.
بعد از پوشیدن لباس صوتی داریوش قد بلند شد
+حیاتم
صوتیم را کشیده کردم
-تو اتاقم عزیزم
دراتاق باز بود، داشتم درآینه خودم را میمتوجه شدم.
آمد و شانه اش را به چهارچوب در تکیه داد. به سمتش برگشتم .
کف دستی به موهایم کشیدم و گفتم
-چطورم؟
تکیه از در گرفت و نزدیکم وارد شد آنقدر نزدیک که چسبیده به تنم از حرکت ایستاد.
+بزار از نزدیک ببینم
سرم را بالا گحرکت کردم تا بتوانم خوب ببینمش نگاهش گرم و دیوانه کننده بود
+نمیشه کنسلش کنی؟
چشمانم را گرد کردم و با کف دست تخت سینه اش را فشار دادم و به عقب راندمش
-نه نمیشه، برو کنار
از جایش که تکان نخورد هیچ، کف دستانش را دور تنم حلقه زد
+کاش میتونستم زندانیت کنم
باز قصد داشتم کنارش بزنم که تلاشهایم بی نتیجه بود.
سرش را خم کرد و بینی اش را نزدیک پوست گردنم آورد و بو کشید.
+حتی این بویی که میدی برای از مسیر به در کردنم بسه
سرش را کمی بالا آورد و پوست بناگوشم را به دندان کشید
+این پوست سفیدت واسه دریده شدنم کافیه
صورتش را روبروی صورتم آورد. درسیاهی چشمانش تصویر من نمایان بود .
+اون چشای وحشیت با یه نگاه میتونن سلاخیم کنن
شتاب گراهی شدن ضربان دلم کاملا نمایان بود. رحم نداشت در عاشقی ورزیدن.
می اظهار کرد و میاضافه کرد تا مرا از پا درآورد. نگاهش را به لبهای براق و رژ زده ام داد
+این لبات میتونن به آتیشم بکشن. نظرم و میخواستی بدونی؟
خوب بود که محکم گرفته بودم وگرنه من نمتوجه شد پمشاهده کرد تا به حال صدبار از شدت دل ضعفه از حال رفته بودم. به سختی لب زدم
-آره
کمی مرا از خود دورکرد و باز به خود چسباند. درگوشم جوابم را اضافه کرد
–
+به نظر من تو یکی از قشنگترین خلقتهای خدایی
-داری بزرگنمایی میکنی
+تو نظر منو خواستی، منم نظرمو گفتم
تلاش کردم از آن رخوت و سستی خارج شوم و به حالت قبلی برگردم
-داریوش
+جان داریوش
-داره دیر میشه
+خب بشه
حرصی اظهار کردم
-خب بشه چیه؟ عروسی تموم شد بزار برم
دستانش را شل کرد.
از میان کف دستانش بیرون جستم و مانتو وشال را پوشیدم و کیف کف دستی کوچکم را برداشتم .
همانطور دست در جیب توقف کرده نگاهم میکرد .
+من الان چجوری تورو ول کنم بری؟
لبخندی به رویش زدم و به طرفش راهی شدم. کف دست دور گردنش انداختم
-انقدر غر نزن مرد گنده دیده رو هم بزاری میرم و برمیگردم. باشه؟
بوسه ای روی گردنش کاشتم که جای رژ لبم باقی ماند. با کف دست مشغول پاک کردن اثرات رژ شدم .
-میبینی منو به چه کارایی وادار میکنی؟
+مریض این کاراتم
کفش هایم را پا زدم و با کمکش بیرون راهی شدم.
در حیاط را که باز کرد مستقیم به ماشین برخورد کردم.
دقیقا در پشتی ماشین جلوی درحیاط بود با تعجب به داریوش خیره شدم.
-وا.. چرا ماشینو انقد چسبوندین به در؟
کف دست پشتم گذاشت و کمکم کرد داخل ماشین بنشینم
+خوبیت نداره تو محل اینجوری ببیننت
در را بست و سرش را از پنجره ماشین به داخل آورد
+مواظب خودت باش
جواد هم آمد و پشت فرمان نشست
+جواد
-بله آقا
+دوتا داری دوتا دیگه ام قرض میگیری، چهار نگاهی مواظب باش.
+چشم آقا
از ماشین فاصله گراهی شد و جلوی در حیاط ایستاد دست برایش تکان دادم.
-خداحافظ
ماشین که حرکت کرد از متوجه شدم خارج شد.
تالار به حدی مجلل و باشکوه بود که دهان من و جواد باز مانده بود.
+یا ابلفضل اینجا دیگه کجاست ؟
– چه جای خفنیه
پژو پارس را میان آن همه ماشین مدل بالا پارک کرد و پیاده شدیم .
+آقا گفته من بیرون منتظر باشم اگه مشکلی پیش اومد یه تک زنگ بندازین حله
به سمت در ورودی مسیر افتادم.
همه چیز به مجلل ترین حالت ممکن بود.
ساختمان گرد و سفید و دو طبقه در وسط محوطه تالار خودنمایی میکرد.
منظره سبزی که در بیرون تالار قرار داشت با یک جاده کوچک به در ورودی میرسید در محوطه یک پیست دنس با ارکستر جدا وجود داشت.
درگوشه ای دیگر صندلی هایی گذاشته بودند و میز باری درآنجا قرار داشت.
آدمهایی می وارد شدند و می رفتند. به داخل راهی شدم. صنقلبی ها فیروزگاره ای و سفید بودند.
اینجا هم ارکستر و خواننده و پیست دنس وجود داشت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن