تبر را از این کف دست به آن کف دست پرتاب میکرد.دست چپش را گراهی شد و گذاشت روی میز .
صمد که تا الان نای حرف زدن نداشت دوباره شارژ شد.
سراسیمه تکان میخورد و سعی داشت کف دستش را رها کند.
-داریوش…داریوش میخوای چیکار کنی؟فرخ گفت… به ارواح خاک آقام فرخ بیان کرد
خونسرد به او خیره شد.
+اونو که میدونم اما کسی که طلا زد کی بود؟
صمد خاموشی کرد و با مردمک های لرزان به او نگاه کرد.
+بیان کردم که کف دست گذاشتی رو خط قرمزم
تبر را به آنی بالا برد و کف دستش را از پایین تر از آرنج قطع کرد.
جوری از درد عربده زد که تمام مویرگ های نگاهش نمایان شدند.
چانه اش را محکم در د ست گحرکت کرد.
+ کف دستی که روی خط قرمزم قد بلند شه رو قلم میکنم ،این دفعه رو جونتو بهت جایزه دادم به شرط یه کاری، برو به اون صاحبِ حرومزادت بگو مواظب عزیزاش باشه بگو ببره قایمشون کنه ،بگو داریوش دیگه به هیچ کس رحم نمیکنه
تند تند سرش را تکان میداد،خون با سرعت از بدنش بیرون میزد و همه جا را خون گحرکت کرده بود.
دست هایش را شست و از انبار بیرون زد .
-آقا چیکارش کنیم؟
+ببرید بندازینش در خونه صاحبش
-چشم آقا
+من دارم میرم خونه بقیش با تو به بچه ها بگو زخمشو
همینجوری باز بزارن
-حلش میکنم شما دلواپس نباش
سوار ماشین شد و به سمت خانه راند.
نزدیک های ظهر بود که در خونه را باز کرد و وارد شد.
صدای پچ پچ زنها از سالن می امد.
با صدای زن دادشش نا خواسته متوقف شد.
آیدا:من خودم دیدم دیشب راهی شد توی اتاقش دیگه هم بیرون نیومد،دختره هم معلوم نیست چشه نه برای شام اومد سر میز نه برای صبحانه
پرستو:شاید مریضه
بنفشه:تو چقدر ساده ای حتما یه گندی زدن که دو روز دیگه بوش در میاد
پرستو:بابا دختره هنوز چن روزگاره اومده اینجا نگین این حرفارو دختر خوبیه
آیدا :میگم با نگاهای خودم مشاهده کردم نصفه شامگاه حرکت کرد تو اتاقش صبح زد بیرون تو میگی دختر خوبیه؟
پرستو:تو از شامگاه تا صبح بیدار بودی ببینی این کی میاد بیرون؟
دود از کله اش خارج میشد،چطور جرئت میکردند اینطور در مورد طلا صحبت کنند.
دختری که از برگ گل هم پاک تر بود،به خاطر او چه بلا ها که به سرش نیامده بود ،فقط همین مانده بود که انگ هرزگی به او بزنند.
هر چند که دوست نداشت در مسائل خاله زنکی دخالت کند ولی نیاز بود این حرفا پاسخ داده شود.
لحظه ی آخر کف دستی روی بازویش نشست برگشت و خواهرش را متوجه شد.
-داداشم تو برو بالا من خودم حالیشون میکنم
با آوای آهسته حرف میزدند.
+نچ باید خودم حالیشون کنم
-تو الان خشمگین ای چیزی میگی بعد کدورت پیش میاد ،ایدا رو که میشناسی ده برابر موضوع رو بزرگتر میکنه میزاره کف کف دست داداش تو برو بالا
انگشت اشاره اش را بالا آورد.
+اگه یه بار دیگه همچین چیزایی بشنوم دیگه احترام محترام حالیم نیس اینم بگو بهشون
از پله ها بالا حرکت کرد.به طرف اتاق طلا میحرکت کرد که جانا هم از اتاقش خارج شد.
-سلام عمو
+سلام تنبل الان وقت بیدار شدنه؟
-تعطیلات عیده دیگه
دستی روی موهایش کشید ،باورش نمیشد آن دختر بچه ی تخس و شر اینگونه خانوم و آرام شده باشد.
+پس تا میتونی استفاده کن
-داری میری پیش طلا جون؟
+آره
-من می میل داشتم برم پیشش آخه امروز اصن بیرون نیومد اضافه کردم شاید غریبی کنه
لپش را کشید.
+قربون فهم و شعورت ،یکم حالش خوب نیست نیاز داره یکم تنها باشه
-مریض شده؟
+آره اما چیزی نیست زود خوب میشه
-باشه پس من میرم پایین
+برو عزیزم
اول بالا رفت و لباس هایش را عوض کرد.
قبل از ورود در زد.
+بله؟
-داریوشم
+بیا تو
طلا رو ی صنقلبی جلوی پنجره قرار گرفته بود و کتاب می خواند.
نگاهش که به صورت طلا افتاد پشیمان شد از اینکه چرا صمد را نکشته است.
روی صنقلبیه روبروی طلا جای گرفت.
-گرسنه نیستی؟
+نه صبحانه زیاد خوردم
-کتابِ چیه؟
+درسیه
-با این حالتم ول کن درس نمیشی نه؟
+چن وقت دیگه امتحان دارم و هنوز چیزی نخوندم
معذب بود در برابرش ،یک احساسی داشت در وجودش جوانه میزد که حالش را درست متوجه نمیشد.
داریوش به صندلی تکیه داد و به طلا چشم دوخت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن