-تو مدرسه از اون بچه خر خونا بودی؟از اونا که نمیزارن بقیه هم تقلب کنن بدو بدو میرن لوشون میدن؟
با یاد دوران مدرسه لبخندی روی لبش ننشست.
+خر خون که بودم ولی آدم فروش نبودم،تا جایی که می تونستم به بقیه تدل میرسوندم
تبسمی به رویش زد .طلا مدام از چشم دوختن مستقیم به دیده هایش امتناع میکرد.
از آنچه که درون آن دیده ها می دید می وحشت کرد.
-پس مشتی بودی
+یجورایی
بحث را به آنجایی که قلبش می خواست کشاند.
+کاره همون مرده بود؟
به آنی اخم هایش در هم رفت به این موضوع آلرژی داشت.
-آره
+اون مردی که اومده بود درمونگاه خودش بود؟
-نه خودش پیره مالِ این حرفا هم نیست،نو چه اش بوده این
+من از این مرده خیلی ترسیدم ،وقتی اومد تو یه کلمه هم حرف نزد،فقط منو کتک زد ورفت
سعی کرد ذهنش را از در ذهنش گذراندن به صمد دور کند.
-تا چن روز مرخصی رد کردی؟
+چهار روز
-کم نیست؟
+همینم به زور گراهی شدم
-اینبار دو تا آدم میفرستم باهات دیگه ریسک نمیکنم
ته قلبشان هر دو می اطلاع داشتند که حریفشان زرنگ تر از این حرفا است.
-چرا نمیری پایین پیش بقیه؟
چینی به بینی اش داد.
+با این سر و شکل ؟بعدشم اصلا خوشم از اون آیدا و بنفشه نمیاد،الان حوصلشونو ندارم
خنده اش گحرکت کرد ،حالت صورتش مدتِ بیان جملات خیلی تخس به نظر میرسید.
-بنفشه چرا؟
+بد نگا میکنه
-ینی نمیای پایین برای ناهار
اینبار مستقیم در دیدهانش زل زد و مقدار زیادی التماس در نگاهش ریخت.
+میشه من چند روزگار نیام پایین؟ تا یکم روبجاده شم خیلی خجالت میکشم منو اینجوری ببینن
از آن همه ابهت داریوش بیرون از این اتاق وقتی که به دیدهان این دختر زل میزد هیچی باقی نمی ماند.
-چرا نشه ! غذاتو میارم بالا فقط یه چیزی می خوام بپرسم میترسم حالت بد شه در مورد دیشبه
+بپرس
-چرا همش بهم میبیان کردی الان یکی میاد پشت سرت؟
با گوشه ی کتابِ روی میز بازی میکرد
.
+خواب متوجه شدم توی جایی گیر افتادم و تو وارد شدی تو که نجاتم بدی یه نفر از پشت سر اومد شلیک کرد به سرت خون پاشید روی سر و صورتم ،روی دیوار بهشدت وحشتناک بود
باز حالش داشت بد میشد با یاد آوری اتفاقاتی که در خواب مشاهده کرده بود.
دست گذاشت روی دست طلا.
-هیشششش تموم شد فقط یه خواب بوده ، بهش فک نکن تقصیر منه که ازت جویا شدم، معذرت می خوام
طلامیل داشت جوابش را بدهد که کسی به در زد.
داریوش صدایش را قد بلند کرد.
-کیه؟
+منم عمو
آوای عماد بود.
-بیاتو
با مشاهده کردن طلا سر جای خود ایستاد
.
+اوه اوه صورتت ترکیده که دختر دیشب تاریک بود خوب نمتوجه شدم نابود شده صورتت
طلا بیشتر خنده اش گراهی شد تا اینکه دلخور شود.
-عماد ؟
صدای هشدار دهنده ی داریوش بود.
+ببخشید یک لحظه صورتشو مشاهده کردم شوکه شدم
لبه ی تخت جلوی آنها جای گرفت.
+حالت چطوره دردت زیاده؟
-خوبم مسکنایی که میخورم خیلی قوین دردو سریع میندازن
+چن تا چن تا بنداز بالا …می خوایم ناهار بخوریم نمیاین پایین؟
-من میام اما طلا نمیتونه بیاد غذا میارم بالا براش
+اوکی پس بریم… طلا اگه کاری داشتی من اتاقم، اتاق روبه روییه ،غریبی نکن
طلا تشکر کرد و آنها بیرون رفتند.
+عمو نمی خوای بگی چی شده؟
داریوش کف دستی به موهایش کشید.
-خلاصش اینه که چند وقت پیش به دست و پای یه نفر پیچ خوردم اونم به خاطر اینکه تهدید کنه کف دست گذاشته رو طلا
+کیه؟ ما میشناسیمش؟
-فرخه
عماد با دهان باز به او زل زد.
+آخه چرا تو اون حیوونو نمیشناسی؟
-شد دیگه کاریش نمیشه کرد
+حالامیخوای چیکار کنی؟
-نمیدونم مغزم هنگ کرده
مشتی به شانه داریوش زد.
+غمت نباشه عمو با هم درستش میکنیم،کاری ام داشتی به خودم بگو
از اینکه میمشاهده کرد آن بچه های کوچکی که وقتی از این خونه حرکت کرد حالا اینقدر بزرگ شده اند که بتوانند کمک حالِ هم باشند حالش خوب میشد.
تبسمی زد و دستش را در موهای عماد برد وآنها را به هم ریخت.
-حتما میگم به تو نگم به کی بگم پس
+منم همینو میگم دیگه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن