ترانه دستانش را بالا برد و دو سمت صورت هیلا گذاشت و مطمئن لب زد:
– هیلا میدونی هر اتفاقی بیافته پشتتم؟
– آره.
– بابت هیچی مضطرب نباش خب؟ نتونستی درستش کنی من میتونم درستش کنم…بهم اعتماد داشته باش فقط! خیالت از همه چیز راحت باشه.
بالاخره توانست لبخندی روی لبش بنشاند. اصلا صحبت ترانه جوری بود که حالش را ناخودآگاه عوض کرد.
– میدونم، خوشحالم از اینکه کنارمی!
ترانه با مشاهده کردن تبسمش نفس راحتی کشید و دیدهکی به سمتش روانه کرد.
– خداروشکر آدم شدی یکم لبخند زدی.
***
دستی میان موهایش کشید و کلافهتر از هر لحظه گوشیاش را سمت تخت پرت کرد.
– لعنتی این پروازه یه ساعت تأخیر خورده بود منم خسته…قشنگ جونمو درآورد…حالا دو تا صنقلبی کناریم هم که ماشاالله…یه پا وراج بودن برای خودشون…مگه گذاشتن پلک رو هم بذارم…گوش میدی؟ دارم واسه کی حرف میزنم خیر سرم!
روی مبل جای گرفت و با خستگی تیشرت را از تنش بیرون کشید.
– دارم گوش میدم.
– آره ارواح عمم که گوش میدی…راستی اون بز بز قندی کجاست؟ هنوز ندیدمش عجیبه! مگه تو این هتل نیستن؟
– بز بز قندی کیه؟
رأس جـنون🕊, [۲۵/۰۵/۱۴۰۳ ۰۹:۴۴ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۶۳
میعاد با خندهی مخصوصش لب باز کرد:
– هیلا دیگه!
با اخم زهرمار غلیظی به سمتش روانه کرد و نگاهش را به تلوزیونی دوخت که عملا هیچی از آن نمیفهمید.
– چرا نمیخوابی؟
کلافه از پرسشهای تمام نشدنی میعاد نگاه در حدقه چرخاند و به زور لب باز کرد:
– زیرا خوابم نمیآد.
– خب اگه خستهای چرا نمیری پایین از خدمات ماساژ استفاده کنی؟ تازه در و داف زیاد دارن بدون ماساژ هم حالت جا میآد!
مگر جا برای نگاه غره حرکت کردن هم باقی میگذاشت؟
– حوصلهشو ندارم.
– چرا نمیگی چه مرگته که هی من مجبور باشم سؤال پیچت کنم و اون نگاهای لوچ شده میرغضبتو تحمل کنم؟
با حرص به سمتش چرخید و غرید:
– تو چرا خفه نمیشی؟
– تا فوضولیم رفع نشه عمراً خفه شم!
کلافه پلکی زد و شاید اشتباهترین کار ممکنش این بود که با میعاد هماتاق شده بود.
– مثلا چیشده که فوضامات گل کرده؟
– بخدا یه حسی توی وجودم گیر داده که یه اتفاقی بین تو و هیلا افتاده که اینجور مثل بدبختا افسردگی گراهی شدی جای گرفتی اینجا!
کف دستی به پیشانیاش کشید و نالید:
– خفه شو میعاد…خواهش میکنم خفه شو!
– باشه من خفه میشم فقط قبل خفه شدنم باید یه چیزی رو به عرضت برسونم و اونم اینه که سام از هیلا تقاضا کرده که باهاش وارد رابطه بشه!
رأس جـنون🕊, [۲۷/۰۵/۱۴۰۳ ۰۲:۴۵ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۶۴
بهیکباره تمام عضلات بدنش منقبض شد و با رگ برجسته شدهی پیشانی که عجیب نبض زدنش را حس میکرد به سمت میعاد چرخید:
– چی اضافه کردی؟
میعاد با متوجه شدن صورتش نمایشی خودش را به ترس انداخت.
– نمیدونم.
کیامهر عصیان زده روی مبل نیم خیز شد که میعاد بهسرعت تنه عقب کشید و لب باز کرد:
– سام بهش ابراز علاقه کرده!
کف دستش مشت شد و احساس تنگی نفس میکرد. چند نفس کشیدهی کشید و چرا مغزش نمیتوانست این جمله را درک کند؟ نمیتوانست یا نمیتمایل داشت؟
ناتوان روی مبل جای گرفت و نگاه بهت زدهاش را به دیوار داد…الان باید برآشفته باشد یا مانند بقیهی مردها امروزگاری فکر کند و منطقی عمل کند؟
اصلا او چند بار اجازه داده بود که کسی کف دست به میل داشتههایش برساند؟
و…هیلا که هر خواستهای نبود!
هیلا همان خواستهایست که حاضر است برایش قید تمام میل داشتههایش را بزند…!
به سختی لب زد:
– از کجا درک کردی؟
– تو فکر کن من یه جاسوس خوب دارم.
دستی به قفسهی سینهاش کشید. نه نفس تنگیاش را درک میکرد و نه تپش بیولین دلش را!
– من نمیتونم منطقی رفتار کنم!
میعاد با تعجب نگاهش کرد.
– نمیتونم مثل بقیهی مردا خوشبینانه منتظر ادامهی داستان بمونم.
رأس جـنون🕊, [۲۸/۰۵/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۶۵
– یعنی چی؟ چی داری میگی کیا؟
با همان چشمانی که سفیدیاش کم مانده بود کاملا قرمز شود به میعاد خیره نگاهی انداخت.
– یعنی من دارم از داخل میمیرم…نمیتونم خاموشی کنم…نمیتونم بلایی سر سام نیارم.
جملهی آخرش را قد بلند فریاد زد و میعاد سریع از روی مبل قد بلند شده به سمتش آمد و دو دستش را روی شانهاش گذاشت.
– مرد حسابی میدونی داری چی میگی؟ تو هیچ حقی نداری که به سام صدمه بزنی کیا!
ملایم ولی پر از حال بد اظهار کرد:
– چرا؟
میعاد خونسرد لب زد:
– زیرا اون دختر مال تو نیست!
نتوانست تحمل کند و با صورتی سرخ شده از عصبانیت بلند شد و روبهروی میعاد از حرکت ایستاد.
– معلوم هست داری چی بلغور میکنی؟
– آره میدونم ولی تو نمیخوای بفهمیش! هیلا شرافت به تو هیچ تعهدی نداره…پس یک انسان آزاده و میتونه برای زندگیش تصمیم بگیره! اوکی؟ ای کاش منظور حرفامو بگیری کیا.
تیشرتش را چنگ زد و در حالی که با هول و ولا آن را تنش میکرد به سمت در قدم برداشت و با نفسی که بیش از پیش تنگ شده بود رو به میعاد پاسخ داد:
– دوست دارم منظور حراهی شدو بگیرم ولی متأسفانه تو قانون زندگی من نیست!
***
کف دسته موی ریخته شده روی صورتش را پشت گوش انداخت و رژلب صورتی را پررنگتر از پیش روی لبانش کشید.
رأس جـنون🕊, [۳۰/۰۵/۱۴۰۳ ۰۹:۴۵ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۶۶
راضی از تمدید آرایشش، به نیم رخ ایستاد تا از زاویهی دیگری صورتش را نگاه کند. چیزی نگذشت که ترانه هم وارد شد و روبهروی آینهی کناریاش توقف کرد.
– میعاد اینا هم اومدن!
تعجبی نکرد چراکه از رسیدنشان اطلاع داشت و متأسفانه هیچ علاقهای برای متوجه شدار مجدداً با آن مردک را نداشت.
– میدونستم.
ترانه متعجب دست از رژ زدن برداشت و سرش را به سمتش چرخاند.
– جدی؟ از کجا میدونستی؟
– این قلبقک دیشامگاه بهم پیام داد، از پیولیش متوجه شدم که امروزگار میرسن که بیان اینجا!
– حالا چی بهت میاظهار کرد؟
کف دستی به گوشهی ابرویش کشید و با خندهی کوتاهی لب باز کرد:
– چرت و پرت…میبیان کرد نرو بیرون و دزد هست و فلان و بهمان…کلا حرف زیاد میزنه.
ترانه با خنده در رژلبش را بست و آن را درون کیفش انداخت.
– بیا بریم، البته مردا بیرونن خانوما داخل!
– من آخر سر نمتوجه شدم ما رو به چه قلبیلی اینجا دعوت کردن.
– تقصیر این میعاد خرهست…برداشته به این زنه اضافه کرده که دوتا از دوستامون رو با خودمون آوردیم میتونی باهاشون خوش بگذرونی!
– با کدوم عقلی اندیشید ما دوستاشیم؟
ترانه با تبسم حرصدراری پاسخ داد:
– این مگه عقل هم داره؟
رأس جـنون🕊, [۳۱/۰۵/۱۴۰۳ ۰۵:۴۵ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۵۶۷
با خنده هر دو باهم بیرون زدند و زن شیک پوش با مهربانی به سمتشان قدم برداشت.
– بیاین بشینین…آقایون قراره البته به قول شما کباب کنن!
سری تکان داد و لب باز کرد:
– اینجا جایی برای پیاده روی هست؟ من یکم معدهم اذیته میتمایل داشتم یکم راه برم.
– آره اتفاقا کنار خونه یه پارک جنگی بهشدت قشنگی هست میتونی بری اونجا!
– مرسی…ترانه تو با من میآی یا خودم برم؟
ترانه سری بالا انداخت.
– نچ من حوصله ندارم اما زود برگردیا!
باشهای زیرلب گفت و با تبسمی که به روی زن ساحره نام پاشید از خونه بیرون زد و نگاهش را به دور حیاط چرخاند و با متوجه شدن قامت کیامهر معید، لبخند روی لبش ماسید. با اینکه پشت به او از حرکت ایستاده بود ولی…مگر میشد او را نشناخت؟
زیپ نیم بوتش را بالا کشید و بافت سفید رنگ یقه اسکیاش را در تنش مرتب کرد و آهسته قدم برداشت که مبادا آوای پایش کیامهر را متوجهاش کند.
از مشاهده کرد کیامهر که پنهان شد، نفسش راحت بیرون حرکت کرد. کف دستی به موهایش کشید و اجازه داد ریههایش هوای خوش را به درون خود بکشد و لذت ببرد. اصلا هوای ابری ترکیه شمشاهده کردا قلبچسب بود!
نیم چرخی دور خودش زد و سر حوصله قدم به جلو برمیداشت…انگار قرار بود این پیاده روی عصرانه حسابی به مذاقش بچسبد.
نگاهش که به پارک جنگی خورد، ناخودآگاه قلبش حالی به حالی شد و تبسمی از این دلربایی روی لبش قرار گرفت.
– مشتاق دیدار خانم شرافت!
یکم وحشت کنیم برای تنها گیر افتادن هیلا؟💔😭
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن