در میان آتش و خون
فصل اول: وقتی که آتش بر می خیزد
ژانر: فانتزی، تخیلی، ماجراجویی، عاشقانه
مقدمه
در افسانه ها می گویند وقتی آتش برخیزد و از زمین در خون فر رود، موجوداتی که سالیان سال انسان هایی نخستین از آنها وحشت و هراس داشسریع از اعماق زمین یا در قلب یخ ها نگاه باز می کنند تا نفس آتشین خود را به رخ جهانیان بنمایانند.
این داستان داستان جنگ ها، شکست ها پیروزگاری ها دلدادگی ها و خیانت هاو داستان قدرت طلبی ظالمان مکر و حیله مکاران است. داستانی به گرمی آتش و سرخی خون.
پارت ۱
#ایری
شمشیرم را با قدرت بر بدن او فرو آوردم؛ جایی بین دل و شش ها. همان قسمتی که “ریا” اضافه کرده بود. همان قسمتی که بیشترین آسیب ر ا وارد می کرد. البته به او هم استاد “مین”، استاد شمشیر بازی گفته بود.
نگاهی به بدن تکه تکه شدن عروسک کاهی انداختم. به نظر خودم کارم بد نبود. حداقل از بیشتر دختر بچه های یازده ساله بهتر عمل کرده بودم. عرق پیشانی ام را گراهی شدم و به آسمان چشم دوختم، خورشید در وسط آسمان بود. عجیب بود که کسی سراغم نیامده بود.
یک‌باره صوتی پایی درست از پشت سرم رسید؛ در جا میخکوب شدم. شمشیر را پنهان کردم و با ترمشاهده کرد به پشت سرم خیره شدم. او “میرا” بود ندیمه ام. نفسی از سر آسودگی کشیدم و با برآشفتهت گفتم:
– ترسوندیم! فکر کردم مادرم یا دایه “آنیل” اومدن مچمو بگیرن.
میرا لبخند خجولی زد.
– متاسفم بانوی من! مادرتون و دایه دنبالتون می گشتن. به همه خدمتکار ها و ندیمه ها اضافه کردن بیان دنبالتون؛ من اظهار کردم خودم پیداتون می کنم.
در حالی که شمشیر چوبی ام را بر می داشتم، پرسیدم:
– نمی دونی چی کار داشتن؟
– – گفتن خیاط سلطنتی اومده و اینکه شما برای مهمونی چای بانو “سوین” نیومدین. بسیار برآشفته بودن.
با کف دست محکم به پیشانی ام کوبیدم.
– وای! مهمونی امروزگار بود؟ مادرم و دایه چالم ی کنن!
میرا با مهربانی رو به من کرد:
– خب حالا بجنبین تا بیشتر دیر نکردین.
با عصبانیت به اضافه کردم:
– مگه بهت ناضافه کردم با من رسمی صحبت نکن؟
– – بله اما وقتی مادرتون و دایه متوجه شدن دعوام کردن.
– – خب جلوی اونا بانو صدام کن اما وقتی تنهاییم “ایری” هستم، باشه؟
تعظیم قد بلند بالایی کرد.
– نگاه بانوی من!
خنده ام گحرکت کرده بود، اما با عصبانیت اظهار کردم:
– ایری، نه بانو! تعظیمم نکن.
مجدداً تعظیم کرد.
– چشم ایری جان!
دیگر نتوانستم خود را کنترل کنم و قهقه بلندی زدم. معلوم بود که میرا گیج شده است ولی با این حال، تبسمی کوچکی بر لب داشت.
از وقتی که یادم می آید میرا ندیمه ام بود. پنج سال از من بزرگ تر بود. مادرش برده ای باردار از سرزمین آن طرف دریا بود، که هنگام وضع حمل در قصر ما میمیرد. ولی مادرم میرا را نگه می دارد تا به عنوان ندیمه خواهرم بزرگ شود اما خواهرم از خوشش نمی آید و میرا ندیمه و دوست من می شود. مسرور بود که میرا در کنار من است و مطمئن بودم که او نیز خوشحال است.
شمشیرم را در مخفی گاه کوچکم پنهان کردم. لباس های چرمی خاکی ام را در آوردم و به جای آن، لباس های آبی ابریشمی ام را پوشیدم. من از بانو بودن متنفر بودم. در ایالت خودمان، قسنت غربی سرزمین مرا با عنوان شاهدخت “ایری” شاهدخت غرب می شناسند. سرزمین ما به پنج ایالت تقسیم میش شد که هر ایالت به بزرگی یه کشور کوچک بود. در هر ایالت چند شهر و رستان که هر کدام را خاندانی به خصوص اداره می کردند، وجود داشت. تمام لرد های ایالت وراندی پرجمدار پدر من هستند. در هنگام جنگ همه آنها با هم متحد می شوند. در آن مدت پدر من بیشترین پرچمداران را داشت. حدود بیست سال بود که سر زمین ما در صلح بود و هیچ جنگی در کار نبود. آخرین جنگ مربوط به بیست سال پیش بود که همه از ظلم پادشاه وقت به تنگ وارد شده بودند و بیشتر ایالت ها با هم متحد شدند و پادشاه ظالم را برانداختند. حال پادشاه “آلبر آریین” پادشاه سرزمین بود. این مهم بود که هر شاهدخت و شاهزاده ای این چیز ها را بداند.
در این فکر ها بودم که با صدای میرا به خودم رسیدم.
– داری به چی فکر می کنی ایری؟
– – چیز خاصی نبود.
– – پس مسیر بیافتیم؟
– – آره.
در مسیر میرا اسم هر گلی که می متوجه شد را می اظهار کرد. برایم جالب بود من شاهدخت غرب بودم ولی از اینجور چیزا ها خوشم نمی رسید، در واقع متنفر بودم. اما میرا؛ اون عاشق رقصیدن و قصه ها و آواز های عاشقانه بود. در رویا هایش شاهزاده ای سوار بر اسب سفید می وارد شد و او را با خود می برد. حتا از تصور کردن این لحظه نیز حالم بهم می خورد. مادر می اضافه کرد من باید پسر می شدم.
– ایری؟
– – بله!
– – تو یه شاهدختی!
– در واقع بانو هستم.
– – الان تو غربیم پس شاهدخت محسوب می شی.
– ححرکت کردو بزن.
– تو الان باید برقصی، چنگ بنوازی، گل دوزی کنی و در مورد همسر آینده ت خیالبافی کنی؛اما شمشیر به کف دستت می گیری. ولی من عاشق اینجور کارام. وقتی دایه می گه باهات رقص تمرین کنم قلب تو قلبم نیست. اما تو همیشه می ری سراغ شمشیرت.
– ببین میرا؛ اینکه من یه بانو هستم انتخاب من نیست. هیچوقت نبوده. من ترجیح می دادم دختر یه آهنگر باشم. حاضرم بانو بودنو دو کف دستی تقدیم تو کنم!
The post رمان در میان آتش و خون پارت یک appeared first on رمان دونی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن