ارام با بهت و ناباوری به ارباب خیره شد.
ارام:فکر نمیکردم انقدر مزاحمتم ارباب.
و بعد با گریه از اتاق راهی شد بیرون.
ملوک السلطنه:ای وای که چیکار کردی سالار…
و ملوکم از اتاق راهی شد بیرون.
دوباره من موندم و ارباب و یه دنیا ترس.
بعد از حرکت کردن ارام و ملوک السلطنه ارباب بهشدت برآشفته شده بود و بازومو که تو دستاش بود و فشار میداد، بازوم بهشدت درد میکرد، فکر میکردم الانه که بازوم از جاش در بیاد.
نگاهامو رو هم گذاشتم و لبمم محکم گاز گحرکت کردم تا صوتم درنیاد. ولی فشار دست ارباب رو کف دستم راهی شده رفته بیشتر میشد که کمتر نمیشد.
درد به کل بدنم زده بود، نتونستم چیزی نگم.
_ اخخخخخ کف دستم.
ارباب کف دستمو ول کرد.
ارباب:مجدداً چجوری ارامو پر کردی هااااا؟ مگه نگفتم حرف زدن ممنوع.
ازش فاصله گحرکت کردم.
_ من الان هر چی بگم شما باور نمیکنین.
ارباب:معلومه… من نه احمقم، نه کودن.
تمایل داشت خیز برداره طرفم که جاخالی دادم و فوری از زیر کف دست ارباب فرار کردم و رفتم پشت میز.
ارباب:با من بازی نکن، از اونجا بیا بیرون …
_ نمیام، نمیام، نمیدونم بابام باهات چیکار کرده اما هر کاری که باتوئه کثافت کرده حقته، ازت متنفرم ارباب، با هر بار متوجه شدنت احساس تهوع بهم کف دست میده، تو ادم نیستی حیوونی، حییییییوون…
ارباب:صدای دهل از دور خوش است، الان اون پشتی هر چی که قلبت میخواد میگی ولی بالاخره که از اون پشت در میای اونوقت منم رو تخت هر کاری قلبم بخواد میکنم.
یه بطری رو میز بود، برش داشتم و پرتش کردم سمت ارباب. که اونم جا خالی داد و بطری خورد به دیوار و هزار تیکه شد.
_ مگه این که مرده باشم تا یه بار دیگه ببریم رو اون تخت.
ارباب:میبرمت، خوبم میبرمت رعیت.
_ من رعیت نیستم ولی میدونم که تو رعیت زاده ای.
ارباب عصبانی شد و با دو اومد سمت میز، ترسیدم و از پشت میز در اومدم بیرون.
ارباب:دستم بهت برسه…
همش چند قدم مونده بود تا برسم به در که ارباب از روسریم گحرکت کرد و کشید.
دستمو بردم سمت گیره ی روسریمو گره رو باز کردمو خواستم دوباره فرار کنم که دستشو انداخت لای موهامو کشید سمت خودش
ارباب:خب…داشتی چه زری میزدی پشته میز؟
دو سه قدم اونطرف تر خورده های شیشه هایی بود که شکسته بود.
ارباب:چیه لال شدی؟؟؟
کف دستش که نزدیک صورتم بودو گحرکت کردم و محکم گاز گحرکت کردم که ولم کرد. فوری حرکت کردم سمت شیشه خورده ها و یه تیکشو برداشتم.
ارباب:وحشییییی
هنوز به خودش نیومده بود که با دو حرکت کردم سمتشو شیشه رو کشیدم رو دستشو تمایل داشتم فرار کنم که کف دستشو انداخت دور کمرمو نگهم داشت.
ارباب:اشهدتو امشامگاه بخون، منو فحش میدی!!!!! منو با شیشه میزنی؟!!!!!
محکم از لاله ی گوشم گاز گحرکت کرد.
گوشم داشت از جاش کنده میشد.
_ اییییییی ولم کن، ولمممممم کن.
ارباب:تازه شروع شده جوجه، امشامگاه یه درسی میدم بهت که تا عمر داری فراموش نکنی.
و پرتم کرد رو تخت.
از کف دستش داشت خون میومد.
با عجله از رو تخت بلند شدم و حرکت کردم پشت تخت.
ارباب:سوگل بیشتر از این عصبانیم نکن.
_ تو همیشگی برآشفتهی. خدا ازت نگ…
پرید سمتم و از کف دستم کشید و انداختتم رو تخت.
ارباب:کوتاه میکنم زبونیو که بخواد برای من بلند بشه.
میل داشتم جیغ بزنم که لباشو گذاشت رو لبم.
ارباب راحت خوابیده بود اما من گریه میکردم. یه روزی حتی فکرشو نمیکردم زندگیم به اینجا و این تخت ختم بشه.
کف دستای ارباب دور کمرم پیچیده بود و نفساش به پشت گردنم میخورد، با هر نفسی که به پشت گردنم میخورد دلم خالی میشد.
ارباب:بسه.
با متوجه شدن آواش شدت گریم بیشتر شد. کنترل هق هقام کف دست خودم نبود.
ارباب:به من نگاه کن.
از جام تکون نخوردم که ارباب با تحکم بیشتری گفت
ارباب:با توام میگم به من نگاه کن.
برگشتم سمت ارباب، اصلا به ارباب نگاه میکردم گریم میگحرکت کرد.
ارباب:از این همه اشک و گریه خسته نمیشی؟؟؟!! الان هر کی دیگه جای تو بود از خرسندی تو پوست خودش جا نمیگرفت.
_ مگه من دختر دشمن شما نیستم؟؟؟ شما چجوری میتونین با دختر دشمنتون رابطه داشته باشین؟!!!!
ارباب پوزخندی زدو کف دستشو کشید کنارِ دیدهم
ارباب:از طرفه بابات و پدرِ بابات تمام خونوادم و خودم ضربه خوردیم، گفتم که میخواستم با حروم کردنِ یه تیر جون باباتو بگیرم ولی مشاهده کردم این منصفانه نیست که بابات بخواد با یه تیر بمیره، انداختمش زندان و کاری کردم که حکم اعدام بهش بخوره تا هر روزگار منتظر این باشه که ببینه کی اعدام میشه و زجر بکشه، ولی با مشاهده کردن تو نظرم برگشت، بابات زجر اعدامو کشیده بود تو رو ازش گحرکت کردم تا زجر بی اولادی رو بکشه. میدونی چقدر لذت میبرم که میشنوم بابات چجوری همه جا رو میره تا مسیری پیدا کنه که تو رو برگردونه، ولی نیست، میدونی چرا؟؟؟چون من روبروشم سالار، سالاره سپهر تاج، من با قدرتم میتونم باباتو تو یه روزگار محوش کنم اما میخوام که زجر بکشه.
با هر حرفش انگار به جونم اتیش میزدن، نمیدونستم این کینه از کجا میاد ولی میدونستم که ما رو به خاک سیاه میشونه.
_ فکر کردی خیلی قدرتمندی؟؟؟!! اندیشیدی فقط تویی که میتونی هر کاریو که دلت بخواد و انجام بدی؟؟؟ نه ارباب… اون بالا خدایی هم هست که ناظرِ همه چیزه، قدرتش از تو خیلی بیشتره، اره نه بابام زورش به تو میرسه نه منِ احمقِ ترسو که با دو تا داد و تهدید تو میشم مترسک تو و هر جوری که قلبت میخواد برات میرقصم. اینا همش درست اما اینو مطمئنم که خدا یه روزگاری تاوان همه ی این کاراتو ازت میگیره، و امیدوارم جوری و با کسی ازت بگیره که اصلا فکرشو هم نکنی، ارباب.
ارباب:هه! یه عمر من پشت بابات نفرین کردم چیزی نشد که هیچ گردنشم کلفت تر شد توام منو نفرین کن چیزی نمیشه.
_ خدا جای حق قرار گرفته ارباب
ارباب:تو اون که حرفی نیست.
میل داشتم مجدداً چیزی بگم که اخم کرد
ارباب:بهشدت حرف میزنی و منم اصلا قلبم نمیخواد خوشی امشبو با حرفای خاله زنکی تو خراب کنم، کارم باهات تموم شد میتونی بری.
بسیار بهم بر خورده بود. غرورمو لگد کرده بود و نمیتونستم، نه حرفی بزنم نه کاری کنم.
با درد از جام قد بلند شدم و لباسامو پوشیدم و از اتاق حرکت کردم بیرون.
رو پله های طبقه ی اول و طبقه ی خدمتکارا قرار گرفته بودم و با نخِ لباسم بازی میکردم، دیگه کمتر اشپزخونه میحرکت کردم تا کمتر با بی بی و بقیه رو به رو بشم، به تنهایی عادت کرده بودم، تنهایی رو دوست نداشتم ولی انگار تقدیرم تنهایی بود.
تو عمارت همه چیز خوب و اروم بود. ارام و ارباب اشتی کرده بودن، ملوک السلطنه کمتر باهام کل کل میکرد، دیگه هیچ کتکی نمیخوردم، فلک نمیشدم.
اما به قول ارباب یه تنبیه دیگه میشدم که برای ارباب لذت بود و برای من عذاب.
دو ماهی بود که با ارباب رابطه داشتم، اولا تقلا میکردم التماس و خواهش میکردم اما فایده ای نداشت که دیگه، همین التماسو خواهش و تمنا رو هم گذاشتم کنار، افاقه نمیکرد.
واقعا تو ذهنم نمیگنجید چطور میتونه انقدر راحت با دخترِ دشمنش رابطه داشته!!!!!! ولی ارباب بود دیگه خلق و خوی انسانا رو که نداشت.
پاهامو تو شکمم جمع کردم و از سوزش دلم یه نفس عمیق کشیدم و سرمو گذاشتم رو زانو هام.
بار دیگر حرکت کرده بودم تو فکر که صدای ارام اومد.
ارام:عهههه سوگل اینجایی؟؟؟
_ اره، کاری داشتین؟؟؟
ارام:من که نه داداش ارباب کارت داره، به گوشیتم زنگ زد جواب ندادی.
گوشی!!!!
_ وای، ارام بدبخت شدم گوشی رو تو اتاقم جا گذاشتم، ارباب منو میکشه.
ارام:سوگل جونم اروم، نترس، خب ادمیزاد یادش میره دیگه.
با استرس گفتم.
_ اینو من میدونم ارباب که نمیدونه.
ارام:باشه بابا نترس بیا بریم من نمیذارم داداش ارباب کاریت کنه.
_ وای، نه، نه اونجوری بدتره، شما نمیخواد بیای من خودم میرم یه کاریش میکنم.
و بعد با دو راهی شدم سمت اتاق ارباب. خواستم در بزنم که دیدم ارامم پشت منه.
_ ارام تو رو خدا تو نیا بخدا حمایت تو همه چی رو بدتر میکنه که بهتر نمیکنه.
ارام:باشه بابا انقدر استرس نداشته باش، منم میخوام بیام تو چون داداش میخواد در مورد من صحبت کنه.
و بعدم درو باز کرد و رفت تو.
ارباب تا نگاهش به ارام افتاد بهش توپید.
ارباب:ارام باز در نزده اومدی؟؟؟
ارام:داداش ارباب گیر نده دیگه، ببین رفتم سوگلو پیدا کردم و اوردم.
و بعد از جلو من رفت کنار.
ارباب با اخم:به به ما بالاخره شما رو تونستیم پیدا کنیم سوگل خانم.
شروع کردم شتابزده سریع توضیح دادن.
_ وااای ارباب ببخشید چیزه… دسشویی بودم… نه دسشوشی نبودم… حموم بودم… نه حمومم نبودم… چیز بودم…
داشتم فکر میکردم که ببینم چی به ارباب بگم که ارام زد زیر خنده.
ارام:داداش بیچاره از ترس تو نمیدونه چی بگه!!!!
_ ارباب ببخشید گوشی دستم نبود.
ارباب:گوشی رو دادم که همیشگی پیشت باشه نه اینکه…
ارام:داداش حالا بیخیال اصل قضیه رو بگو.
ارباب:از دست تو ارام
ارام:یه دونه باشی…
نمیدونم چی میمیل داشت بگه، یه کوچولو دل مضطرب شده بودم.
ارباب:ارام تو برو بیرون.
ارام:عهههه داداش ارباب ولی اینجوری قبول نیست.
ارباب:ارام حرف گوش کن.
ارام باشه ای گفت و با لب و لوچه ای اویزون، از اتاق حرکت کرد بیرون.
ارباب:نمیدونم چرا انقدر جمتوجه شدا گیره که با تو بپره و تو اینو خوب میدونی که من اصلا از این موضوع خوشم نمیاد.
_ ارباب، بخدا من اصلا حتی به ایشون نزدیکم نشدم که بخوام من ازشون اینو خواسته باشم.
ارباب:میدونم از این جرعتا نداری.
چیزی نگفتم، مگه چیزیم میتونستم بگم؟!!!!
ارباب:به هر حال ارام برام بهشدت مهم و ارزشمنده نمیخوام ناراحت بشه، از این به بعد تو مدت بیکاریت، تاکید میکنم بیکاریت میری پیش ارام ولی فقط به عنوان یه خدمتکار در حدی نمیبینمت که بخوای دوست ارام باشی، دیگه نیازی نیست از رو به رو شدن باهاش فرار کنی ولی زیادم نزدیکش نباش، حواست جمع باشه سوگل هیچ حرفی علیه من بهش نمیزنی، ارام دهن باز کنه میفهمم اون حرف مال خودشه یا کس دیگه چپونده تو دهنش، پس مراقب رفتارت باش تا کاری به کارت نداشته باشم.
_ نگاه
چاره ای جز چشم اضافه کردن نداشتم.
ارباب:بیان کردنیا رو بیان کردم، میتونی بری.
با اجازه ای گفتم و از اتاق در اومدم بیرون. حال و روزگارمونو نگاه رفاقتمونم شرطی شده!!!!!
داشتم از پله ها میحرکت کردم پایین که یهو ارام پرید جلوم که میخواستم از ترس قالب تهی کنم.
ارام:سوگل چیشد؟؟؟ داداش ارباب چی گفت؟؟ اجازه داد؟؟؟ تهدید نکرد؟؟؟ کرد؟؟ نزد؟؟؟ ز…
_ وااااای ارام چته یه کمی اروم تر الان از استرس پس میوفتی.
ارام:اخخخخخ، منو بیخیال داداش ارباب چی بیان کرد؟؟
سرمو تکون دادم.
_ قرار بود چی بگن؟؟؟ یه کوچولو دعوام کردن بعد بیان کردن یه چند تیکه لباس هست اونا رو….
ارام:چی؟؟!!!! لباس چیه؟؟ قرار بود یه چیز دیگه بهت بگه.
داشت با عصبانیت از کنارم رد میشد که بره اتاق ارباب، کف دستشو گحرکت کردم.
_ خیله خب بابا وایسا کارت دارم، جنبه شوخی نداریا، یه چیز دیگه ام اضافه کرد، اظهار کرد که تو وقت بیکاریت میتونی بری پیش ارام.
ارام یکی محکم زد تو بازوم
ارام:مریضی؟؟
_ نوچ، ولی میگن کرم دارم.
ارام:راست اظهار کردن خدایی. خب الان کاری داری که انجام بدی؟؟؟؟
_ الان… نه الان فعلا کاری ندارم که انجام بدم.
ارام:پس بیا بریم تو اتاق من.
_ باشه.
ارام خیلی خوشحال بود شاید ارباب نفهمه ارام چرا انقدر اصرار میکنه که من باهاش بپرم، ولی من میدرک کردم زیرا منم مثل ارام تنها بودم.
با هم حرکت کردیم تو اتاقش، اتاقش ترکیبی از رنگای یاسی و سفید بود، معلوم بود به عروسک علاقه ی زیادی داره چراکه اتاقش عروسک زیاد داشت. با دیدن اتاقش یاد اتاق خودم افتادم.
ارام:بیا بشین.
راهی شدم رو مبلی که اشاره کرده بود جای گرفتم.
ارام:من از تنهایی بیزارم، اونجام که بودم هیچ وقت تنها نمیموندم ولی اینجا داداش ارباب بهشدت منو لای منگنه گذاشته، اصلا از عمارت نمیذاره برم بیرون، مگه با خودش.
_ ارباب حتما صلاح تو رو میخواد.
ارام:میدونم اما انقدرم دیگه خوب نیست.
_ دیگه…
ارام:سوگل، چرا داداش ارباب انقدر با تو بد راهی شدار میکنه؟؟؟ بین خدمتکارا فقط تو نیستی که اشتباه میکنی، همه اشتباه میکنن، ولی هیچ کس اندازه ی تو تنبیه نمیشه.
مونده بودم چی بگم! چی میاظهار کردم؟؟؟!!!!
_ ام…خب نمیدونم.
ارام:خیلی برام جای سواله!!!!
_ گفتم که نمیدونم.
ارام دیگه بعد از اون چیزی ناظهار کرد و شروع کرد به حرف زدن، از همه چیز اظهار کرد از تنها بودنش، از این چند سالی که اونور بوده و دوستاشو خاطره هاش، از اینکه چقدر برادراشو دوس داره مخصوصا ارباب و با اینکه از مادر سوا بودن، میگفت داداش ارباب بسیار خوش قلبه و زیستنشو برای این روستا داد و بسیار چیزای دیگه، ولی نمیدونست که ارباب یه متجاوزه، زیستن منو بخاطر انتقامی که به من هیچ ربطی نداره به باد داده. اینا رو نمیدونست که اگه میدونست اینهمه صفتای خوبو به ریش ارباب نمیبست.
در عرض دو ساعت ارام از همه ی زیستنش اظهار کرد جالب اینه که حتی یه دقیقه ام مکث نکرد، واقعا زیاد حرف میزد، ۲۱ سالش بود ولی روحیاتش ماله بچه های ۱۳_۱۴ ساله بود.
ارام:ای، فکم درد گرفت.
_ چه عجب، حداقل یه مکث میکردی وسطش، من جای تو بریدم.
ارام:اخه بهشدت وقت بود با یه دختر هم سن و سالای خودم درست حرف نزده بودم، همش جمع شده بود رو قلبم.
_ اشکال نداره از این به بعد دو تا گوش داری برای گوش دادن.
ارام:خب من گفتم حالا نوبت توئه.
_ من؟!!! نوبت چی؟؟!!!!!
ارام:خب من از خاطراتم بیان کردم حالا تو بگو.
چی میاظهار کردم؟؟؟ میگفتم با خواسته ی ارباب اینجام؟؟؟!!!
از جام قد بلند شدم، حالا بعدا یه چیزی سر هم میکردم میبیان کردم، الان چیزی به ذهنم نمیرسه که بگم، حالا بپیچراکهمش تا بعد.
_ من خاطره خاصی ندارم، یه رعیتم دیگه، الان فعلا میرم یه کوچولو کار دارم دفعه بعد منم تعریف میکنم.
ارام سری تکون داد وبیان کرد باشه. داشتم از در میراهی شدم بیرون که ارام آوام زد.
ارام:سوگل
_ بله.
ارام:سوگل من نمیخوام تو از سر وظیفه بیای اینجا، اصلا هم غمگین نمیشم اگه بخوای مثل قبل باهام راهی شدار کنی، اجباری نیست که… حرفمو خلاصه میکنم، اگه دوس نداری دیگه صوتت نکنم.
_ نه ارام، بسیارم خوبه، مطمئن باش که از رو اجبار نمیام.
ارام:مرسی.
لبخندی زدم و از اتاق دراومدم بیرون. واقعا از وقت گذروندن با ارام ناراضی نبودم، ارام خوب بود، مهربون بود، سرخوش بود، درست برعکس ارباب.
شب برای ماساژ راهی شده بودم اتاق ارباب ولی ارباب تو اتاق نبود.
وا خودش زنگ زده بود پس الان کجا بود!!!!
با خودم بیان کردم شاید بیرون باشه الان میاد، رو تخت جای گرفته بودم و منتظر ارباب بودم که ارباب با ضرب درو باز کرد و گوشی بدست اومد تو.
ارباب:کیان حرف نزن گوش کن ببین چی میگم، اگه خدایی نکرده حتی ده متری عمارت پیداشون بشه، کیان من میدونم و تو.
نمیدونم کیان چی گفت که ارباب قاطی کرد.
ارباب داد زد
ارباب:چه یه نفر چه صد نفر، کیان شده همه رو دونه به دونه میکشی ولی نمیذاری یه نفر نزدیک عمارت بشه.
درو محکم کوبید بهم که من یه متر پریدم هوا.
ارباب:بی پدر فکر کرده کیه!!! به عمارت من نزدیک میشی!!!!!
مجدداً گوشیشو برداشت و زنگ زد.
ارباب:کیان دارم میام بیرون عمارت حمایت میخوام.
یه دفعه بند قلبم پاره شد. میره کجا؟؟!!!!!
ارباب داشت حاضر میشد که بره بیرون. دلم مثله سیر و سرکه میجوشید.
سوگلللل،چته، برای چی مضطربی؟؟ برای کی نگرانی؟؟ برای ارباب؟!!!! همین اربابی که بهت تجاوز کرد؟؟؟!!! برای این مرد متجاوز؟؟؟!!!!
ولی دلم انگاری مجدداً کر و کور شده بود و نه چیزی میفهمید، نه چیزی میمتوجه شد. تالاپ و تولوپ میکرد برای مردی که همه حیاتشو، همه جهانشو به نابودی کشیده!!!!
دلم تیر میکشید، جمتوجه شدا زیادی تیر میکشید، کف دستمو گذاشتم رو دلم، اروم باش قلب من، انقد برای این مرد گناهکار بازی در نیار. یادت نیست این همون مردیه که هستی تو، زندگیتو نابود کرد. اروم باش دل من…اروم باش.
ولی همین که نگاهم به اربابِ تفنگ به کف دست افتاد بدتر شدم، قلبم شور میزد، دلم بیشتر تیر میکشید.
ارباب تفنگ و گذاشت پشت کمرش و کتشو انداخت روش.
بی هوا جویا شدم.
_ کجا ارباب؟؟؟
ارباب عصبی سرشو گرفت سمتم.
ارباب:باید به توام جواب پس بدم؟؟؟!!!
تو حالت عادی باید از دستش ناراحت میشدم، اما انقدر استرس و قلبشوره داشتم که اصلا حرفایی که میزد برام مهم نبود.
_ ارباب خطرناکه.
ارباب چیزی ناضافه کرد و برگشت که از اتاق بره بیرون که وایساد.
ارباب:از چیزایی که گوش دادی به ملوک و ارام چیزی نگو.
و بعدم حرکت کرد بیرون.
حالم حرکت کرده راهی شده بدتر میشد و قلبشورمم بیشتر میشد.
راهی شدم تو تراس و منتظر شدم تا ببینم کی ارباب میاد.
داشتم به حیاط نگاه میکردم که مشاهده کردم یه هیاهویی بین محافظا افتاده و کم کم دارن اضافه میشن. قلبشورم بیشتر شد. یکمی بعد با صوتی تیر اندازی نشستم رو سنگای تراس و گریه کردم.
_ خدایا هیچ اتفاقی براش نیوفته، درسته بد کرده، بد بوده، ولی تو ببخش، اربابِ یه روستاس، خدایا بزرگی کن. ارام بخشِ خونوادشه، بد بوده ولی بزرگیم کرده، خدایا به خوبیاش ببخش، خدایا بخاطر خواهرش ببخش
صوتی تیر حتی یه لحظه هم بریده نمیشد، از رو ناچاری گریه میکردم و فقط خدا رو صوت میکردم. از طبقه پایین خبری نداشتم اما مطمئن بودم با این سر و صدا حتما فهمیدن یه خبراییه.
از استرس یه جا بند نبودم هی تو تراس رژه میراهی شدم و لبمو میجوییدم، یه ربعی بود که دیگه صدای تیر نمیومد. ارومتر شده بودم ولی همچنان قلبدلواپسِ ارباب بودم.
داشتم به در ورودی نگاه میکردم که در باز شد و کیان و ارباب اومدن تو عمارت.
نمتوجه شدم چطور از اتاق اومدم بیرون و از پله ها رفتم پایین. همه پایین جمع بودن.
ارباب و کیان اومدن تو، کیان طوریش نبود ولی ارباب…..
از بازوش خون میومد و کف دستشو گذاشته بود رو بازوش.
بند قلبم پاره شد…..
_ ووواااای…..
ارام داشت گریه میکرد، ملوک السلطنه هم نگران بود، عمارت بهم ریخته بود، ارباب زخمی شده بود، تیر خورده بود. دلم خون بود الکی قلبشوره نداشتم، الکی قلبهره نداشتم، الکی استرس نداشتم، دلم میدونست قراره یه اتفاق بد بیفته، که بالاخره افتاد.
کیان:قاسم زنگ بزن دکترِ روستا نیم ساعته بیاد عمارت، قاسم زوووود ارباب خونریزی داره.
ارام با گریه راهی شد سمت ارباب.
ارام:الهی من بمیرم داداش، الهی کف دست کسی که زده بشکنه. خوبی الان؟ بهشدت درد داری؟؟؟
ارباب:ارام اروم باش چیزیم نیست، کیان شلوغش میکنه بذار برم یه جا بشینم.
ارام کمکِ ارباب کرد که بره تو سالن بشینه، البته ارباب میتمایل داشت بره تو اتاق خودش که کیان با اصرار زیاد نذاشت.
ارباب نشست رو مبل که خاتون وارد سالن شد.
خاتون:خدا جونمو میگحرکت کرد و این روزگارو نمیمتوجه شدم، چیشده اربابم، چیشده سالارم؟؟؟؟
ارباب پوفی کشید و کشیده داد زد.
ارباب:دیگه دارین عصبانیم میکنین، میگم خوبم یعنی خوبم خاتون.
ملوک السلطنه:دیده…نگاه اربابم، شما خودتو خشمگین نکن ما دیگه هیچ کدوممون حرف نمیزنیم. عصبی نشین که خونریزیتون بدتر میشه.
ارباب:سووووگل
_ بله ارباب.
ارباب با سر اشاره کرد که برم نزدیکش.
با عجله رفتم جلوشو با زانو جای گرفتم رو به روش، حاضر بودم هر کاری بکنم اما دیگه درد نکشه، درسته به روش نمیاورد ولی از عرقی که از صورتش میریخت وکبودی صورتش معلوم بود که درد میکشید.
ارباب:پاشو پیرهنمو در بیار.
_ چرا ارباب؟؟؟
ارباب:سوال نکن،پاشو دربیار.
با عجله بلند شدم و شروع کردم یکی یکی دکمه های پیرهنشو باز کردن.
ملوک السلطنه:هوووو داری چیکار میکنی؟؟؟
_ارباب میل داشتن خانم.
ملوک السلطنه دیگه چیزی ناظهار کرد. دکمه هاشو باز کردم و پیرهنو از تنش در اوردم. با متوجه شدن زخمش میتمایل داشتم گریه کنم اما جلو خودمو گحرکت کردم.
وقتی پیرهنشو درمیاورد از درد کف دستشو مشت کرد.
ارام:ببین دستش چی شده بمیرم.
ارباب:ارام میگم تمومش کن خوبم.
ارام میل داشت چیزی بگه که دکتر اومد تو سالن.
دکتر:سلام، خدا بد نده ارباب.
کیان:دکتر، کف دست راستش گلوله خورده، خون زیادیم ازش حرکت کرده.
دکتر اومد کنار ارباب و من حرکت کردم کنار.
دکتر نشست کنار ارباب و زخمشو بررسی کرد.
دکتر:گلوله زیاد تو نحرکت کرده باید بریم بیمارستان که گلوله رو تا زیاد حرکت نکرده در بیارم.
ارباب:همینجا درش بیار.
دکتر:همینجا؟؟؟؟!!!!!! نمیشه که ارباب.
ارباب:دکتر وقتی میگم همینجا یعنی همینجا.
دکتر:ارباب، اینکار خطر داره، اینجا ضدعفونی نیست.
ارباب:کیاااااان، دکتر نمیخواد هممسیری کنه، برو از شهر دکتر بیار.
دکتر:باشه، باشه ارباب، تا بخواد دکتر از شهر بیاد این بدتر میشه.
ارباب:کیان ببرتم تو اتاق، خاتون هر چی دکتر میخواد و فراهم کن، سوگل پشته در باش نیازت داشتم صوتت میکنم.
دکتر:نیازی پیدا نمیکنین ارباب، بیهوشتون میکنم کمتر درد بکشین.
ارباب:نمیخواد بیهوشم کنی، ادامه هم نده.
دکتر سری با تاسف تکون داد و اضافه کرد: هر طور مایلید ارباب.
ارباب:بریم……
ارباب لج میکرد و این وضعیتو بدتر میکرد.
دکتر و ارباب و کیان تو اتاق بودن، بی بی هر چی رو که دکتر تمایل داشته بود و ولیده کرده بود. به جز منو ارام و ملوک السلطنه کسی پشت در نبود یعنی ارباب اجازه نداده بود. دکتر تا لحظه ی اخر اصرار کرده بود که برای دراوردن گلوله برن مطب ولی ارباب قبول نمیکرد. دکتر اظهار کرده بود تو خونه احتمال عفونت بالاس.
استرس داشت خفم میکرد. مگه من از این مرد متنفر نبودم؟؟؟ پس دوباره چم شده؟؟؟ چقدر دیگه باید ازش ضربه بخورم تا ادم شم!!!!!!!؟؟
ارام:عمه ملوک دلم داره تو دهنم میزنه از استرس، اگه چیزیش بشه؟؟!!!!
ملوک السلطنه ارامو بغل کرد.
ملوک السلطنه:ارامم، دخترم، مضطرب نباش فقط یه گلولس، ارباب اامان بارش نیست که گلوله میخوره، خوب میشه عزیزم، دلواپس نباش.
ارام با ترس به ملوک السلطنه چشم دوخت.
ارام:اولین بارش نیست؟!!! عمه اینجا چه خبره؟؟؟ داداش چرا انقدر دشمن داره؟!!!!!
ملوک السلطنه:ارام جان از اینجا دور بودی از خیلی چیزا بیخبر بودی، بالاخره سالار ارباب یه روستاس و برای بر پا نگه داشتن روستا باید با بهشدت چیزا مخالفت کنه، همین مخالفتا باعث میشه دشمنا زیاد بشه، ولی خدا رو شکر تا بحال اتفاقی نیفتاده و از این به بعد هم نمیوفته.
ارام:چی میگی عمه؟!!! تو مگه میدونی اینده چه اتفاقی میخواد بیوفته؟!!!! چرا مدت بابا ارقلبان دشمن نبود عمه؟!!! چرا داداش سالار مخالفت میکنه که اینهمه دشمن داشته باشه؟؟؟!!!
ملوک السلطنه عمیق به ارام چشم دوخت.
ملوک السلطنه:درسته اون موقع ها بچه بودی ولی انقدر بچه نبودی که نفهمی و بیاد نیاری ارقلبان روستا رو به لجنزار تبدیل کرده بود، سالار برای درست کردن اون خرابیا مجبوره که دشمن داشته باشه.
ارام دیگه چیزی ناضافه کرد.
یک ساعتی بود که ارباب تو اتاق بود، مگه یه گلوله دراوردن چقدر طول میکشید؟!!!!
همه ساکت بودیم که در اتاق باز شد و دکتر اومد بیرون.
ارام: دکتر، چیکار میکنی دو ساعته اون تو، قلبشو میتمایل داشتی دربیاری الان تموم شده بود.
دکتر:گلوله رو دراوردم، اربابم خوبه.
ارام دکترو کنار زد و رفت تو میخواستم فوری برم تو اتاق تا ببینم چی شده اما نمیشد.
بعد از ملوک السلطنه راهی شدم تو.
ارباب قرار گرفته بود رو تختش و بازوش با باند بسته شده بود.
ارام رفت نزدیک ارباب و اون یکی بازوشو که سالم بود و گحرکت کرد کف دستش.
ارام:اون بیرون مردم و زنده شدم داداش.
ارباب:خوبم ارام، خوبم.
ارام:خوب نیستی داداش، چرا…
ارباب:ارام، خسته ام میخوام استراحت کنم.
بعد قد بلند اضافه کرد.
ارباب: میخوام استراحت کنم همه بیرون.
بعد رو به من گفت.
ارباب:تو باش.
دیدهی گفتم و وایسادم. میدونستم درد داره ولی همین که میدیدم گلوله رو از کف دستش دراوردن و دیگه خطری تهمشاهده کردش نمیکنه خوشحال بودم.
همه رفته بودن بیرون و من و دکتر مونده بودیم تو اتاق.
ارباب:دکتر چیزایی که لازمه برای زخمم و به این بگو.
دکتر شروع کرد به توضیح دادن راجع به عوض کردن باند و داروهایی که ارباب باید مصرف میکرد. یه نسخه هم داد کف دستم تا کیان بره دارو ها رو بخره و بعد حرکت کرد.
صبح از خواب بیدار شدم و داشتم حاضر میشدم که برم اتاق ارباب که زهرا از خواب بیدار شد. داشتم روسریمو سرم میکردم که زهرا صدام کرد.
زهرا:سوگل
_ بله
زهرا:میخوای همواره همین جوری برخورد کنی؟؟!!!
_ دور باشیم بهتره زهرا.
زهرا:ولی سوگل باور کن…
_زهرا من امروزگار بهشدت کار دارم، به نظر من همین جوری که پیش میریم بهشدت بهتره.
و بعد از اتاق دراومدم بیرون و راهی شدم سمت اتاق ارباب. درو باز کردم و راهی شدم تو، ارباب خواب بود. رفتم جلو و به باندش خیره شدم که یه موقع خونریزی نکرده باشه.
خدا رو شکر خونریزی نداشت.
رفتم حموم و تمایل داشتم وانو پر کنم که یادم افتاد دست ارباب زخمیه و نمیتونه بره تو وان.
سر درگم تو حموم وایساده بودم که صدای ارباب اومد.
ارباب:سوگل
از حموم اومد بیرون.
_ بله ارباب
ارباب:وانو پر نکن
_ منم پرش نکردم ارباب، اصلا دستتون زخمیه امروزگار نرین حموم.
ارباب چپ چپ نگام کرد. خب چرا اونجوری نگاه میکنی؟!!!! بد نمیگم که برای خودت میگم، با اون کف دست خوب نمیتونی بری حموم.
_ خب اخه ارباب نمیتونین با کف دست زخمی برین حموم که.
ارباب:زیاد حرف میزنی سوگل، بیا
ارباب راهی شد حموم و منم پشتش راهی شدم تو، ارباب تو رختکن وایساد و گفت
ارباب:صدات کردم بیا دوره زخممو بشور.
_ هاااا!!!! من؟!!!! من نمیتونم بشورم، من کف دستمو میبرم نمیتونم خودم به زخمم نگاه کنم، اصلا عزاگرفته بودم که چجوری باندتونو عوض کنم، الان بیام زخمتونو بشورم؟؟؟ من نمیتونم.
ارباب داشت نگام میکرد.
_ وااااای، ارباب تو رو خدا اونجوری نگام نکنین که اصلا نمیتونم.
ارباب:سوگل، مثل اینکه یادت راهی شده اینجا چیکاره ای؟؟؟ صوتت کردم بیا تو.
و بعد حرکت کرد تو.
منتظر موندم که ببینم کی صوتم میکنه.
ارباب:بیا.
حرکت کردم تو ارباب بجز یه زیر پوش چیزی تنش نبود. زود جلو چشمامو گرفتمو برگشتم.
ارباب:چیکار میکنی؟؟؟ بیا دیگه.
_ اخه ارباب شما چیزی تنتون نیست.
ارباب:سوگل،دیگه داری خشمگینم میکنیااا، اامان بارته منو اینجوری میبینی؟؟؟
متوجه شدم منظورش چیه!!! بیشعور بیشخصیت منظورش رابطمون بود.
رفتم نزدیکش و یه کف دستمال تمیز رو که از کشوی رختکن برداشته بودمو خیس کردم و اروم کشیدم دور زخمش.
_ ارباب هر وقت دردتون اومد بگین.
ارباب:سوگل، بچه نیستم
چیزی نگفتم و با دقت شروع کردم به تمیز کردن زخم کف دستش.
کارم که تموم شد از حموم اومدم بیرون.
باند و گاز استریل و ولیده کردم تا ارباب بیاد تا کف دستشو ببندم.
اخر دستش با این بی اهمیتیاش عفونت میکرد.
ارباب از حموم اومد بیرون، که تلفنش زنگ خورد.
ارباب:بگو کیان.
کیان:_________
ارباب: ببرینش انبار الان میام.
میمیل داشت بره؟!!!! کجا؟؟؟ مگه کف دستش زخمی نیست باز کجا میخواد بره؟!!!! میخواستم چیزی بگم ولی میدونستم اگه بگمم گوش نمیده که هیچ یه چیزیم بهم میگفت.
بعد از پوشیدن لباساش راهی شد.
داشتم اتاقشو جمع میکردم که ارام اومد تو اتاق.
ارام:سلام، داداش ارباب کووو؟؟؟!!!!
_ سلام حرکت کردن بیرون
ارام:چییی؟!!! رفت بیرون؟!!!! برای چی گذاشتی بره بیرون؟؟ مگه نمشاهده کردی دستش زخمی شده بود؟؟؟!!
_ارام جان متوجه شدم اما مگه ارباب به حرف کسیم گوش میده؟؟!! اونم من!!!
ارام:راس میگی، خب منو آوا میکردی
_ اظهار کردنش اسون، میتونستم بدون اجازه ارباب از اتاق در بیام بیرون؟؟!!!
ارام قرار گرفت روتخت و با غمگینی اه کشید.
_ ارام، واقعا نیازی نیس انقدر غمگین باشی.
ارام:سوگل بهشدت مضطربشم، تا مدتی که داداش ارسلانم اینجا بود و همکاره داداش هم دلواپس بودم ولی نه انقدر، داداش ارباب برای این روستا همه کار میکنه ولی میترسم همین روستا جونشو بگیره.
_ زبونتو گاز بگیر ارام، خدا نکنه.
نشستم کنارش و قلبداریش دادم. میگفت و گریه میکرد، من خودم بدتر از ارام بودم اما نمیتونستم چیزی بگم.
ده روزگار گذشته بود، تو همه ی این ده روز هر کاری که از کف دستم برمیومد برای بهتر شدن ارباب انجام میدادم، خدا رو شکر تو این مدت بهتر شده بود و امروزگار دکتر میومد که بخیه های اربابو بکشه.
تو اشپزخونه قرار گرفته بودم حالم خیلی بد بود هی حالت تهوع و سرگیجه داشتم. سرمو گذاشتم رو میز و دیدهامو بستم.
بی بی:سوگل…سوگل خوبی ؟؟؟
_ خوبم بی بی ،یکم سرم گیج میره.
بی بی:میخوای یه قرصی چیزی بهت بدم؟؟؟
_ نه بی بی یکم بگذره خوب میشم.
اما از صبح تا حالا بدتر میشدم که بهتر نمیشدم.
مهین اومد تو اشپز خونه و گفت که دکتر اومده پا شدم رفتم ورودی.
_ سلام، خوش اومدین دکتر.
دکتر:ممنون. ارباب تو اتاقشون هستن؟؟
_ بله، بفرمایید
با دکتر حرکت کردیم اتاق ارباب.
در زدم و بعد از اجازه رفتیم تو.
دکتر:سلام ارباب، خوبین؟ ایشالا که دیگه درد ندارین؟؟؟
ارباب:نه دکتر بهترم.
دکتر:خوبه، لطف کنین بشینین روی صنقلبی تا بخیه ها رو بکشم.
ارباب قرار گرفت رو صندلی و دکتر رفت نزدیکش.
گوش داده بودم موقع بخیه کشیدن طرف بسیار درد میکشه، نه قلبم میومد، نه دوست نداشتم درد کشیدن اربابِ مغرورمو ببینم.
_ ارباب اگه اجازه بدین میتونم برم؟؟؟
دکتر:با اجازه ارباب، ولی اگه بشه، بمونن تا کمکم کنن.
ارباب سری تکون داد و اظهار کرد: بمون.
حرکت کردم نزدیک، ولی همین که دکتر باند و باز کرد و خواست بخیه رو بکشه حالت تهوع بدی بهم دست داد که نتونستم خودمو کنترل کنم و حرکت کردم دستشویی ارباب اونم بدون اجازه!!!!!
از صبح چیز زیادی نخورده بودم ولی هر چی که خورده بودمو اوردم بالا.
فوری دست و صورتمو شستمو اومدم بیرون.
دکتر:خوبین؟؟؟
ارباب اما مشکوک نگاهم میکرد که قلبیلشو ندرک کردم.
ارباب:چته؟؟؟ چرا از صبح تا حالا رنگ و رو نداری؟؟؟!!!
_ چیزی نیست ارباب….
ارباب:امیدوارم.
دکتر بخیه ارباب وکشید و حرکت کرد، چون حالم خراب بود ارباب اجازه داد که بیام بیرون. قرص خورده بودم بهتر بودم و نشسته بودم تو اشپزخونه.
بی بی:سوگل… بهتر شدی؟؟؟
_ اره بی بی بهترم ممنون.
بی بی دیگه چیزی نبیان کرد.
بیکار نشسته بودم تو اشپزخونه که ارام اومد تو.
ارام:تو اینجایی؟؟؟؟!!!!
_ اره، بیکار بودم.
ارام:خب میومدی اتاق من دیگه. منم که میدونی صبح تا شب الافم.
_ یکمی سر درد داشتم قرص خوردم، منتظر بودم بهتر بشم بیام اتاقت.
ارام:چرا؟؟؟ چیشده مگه؟؟؟ میخوای بریم دکتر؟؟؟
_ نه بابا، دکتر نیازی نیست، سرم درد میکرد قرص خوردم بهتر شدم.
ارام:خب پس، حالا بیا بریم. راستی کاری که نداری؟؟؟
_ نه کاری ندارم.
داشتیم با ارام از اشپزخونه میراهی شدیم بیرون که زهرا اروم اظهار کرد.
زهرا:خدا محبتتونو زیاد کنه.
ارام با تعجب برگشت سمت زهرا.
ارام:مرسی
بعد با هم از اشپزخونه اومدیم بیرون.
ارام:این چش بود؟؟؟ چرا اینجوری حرف زد؟؟؟!!! من کار بدی کردم؟؟؟؟؟!!!!
_ نه، زهرا یه کمی از صبح قاطیه
ارام شونه ای بالا انداخت و چیزی ناظهار کرد.
رفتیم تو اتاق ارام و جای گرفتیم.
ارام:چیکار کنیم؟؟ من حوصلم بهشدت سر راهی شده
_ نمیدونم، ای کاش میشد بریم بیرونِ عمارت، اما حیف که ارباب نمیذاره.
ارام:خب من میرم باهاش حرف میزنم، ایشالا اونم قبول میکنه.
_ وااااای، نه تو رو خدا من غلط کردم گفتم، اصلا زر زدم، بلوف زدم، چرت گفتم، هر چیزی رو هم که من اضافه کردم تو نباید هوووووپ انجامش بدی که!!!!
ارام لبخند زد.
ارام:خیله خب بابا توام، نحرکت کردم که.
_ اره نرو که اگه بری ارباب حسابی حالتو میگیره و منم که هیچی فاتحهههه
ارام:گمشو زبونتو گاز بگیر بیشووور.
_ راس میگم دیگه، ارباب و نمیشناسی؟!!!!!
ارام:باشه بابا، خب حالا چیکار کنیم؟؟؟؟!!!!………. ام…. ام…. اها فیلم بذارم ببینیم ؟؟؟
_ چه فیلمی؟!!!!
ارام: سینمایی نیست سریاله، زیباه ۷ فصلشو دارم
_خب اسمش چیه؟؟؟
ارام: ومپایر دایریز، هم فیلم عشقیه هم هیجانیه هم یه ریزه ترسناکه هم جا…….
_ ااااااای نگو دیگه، یه فصلشو مشاهده کردم. چیه هی این اونو خون اشام میکنه، اون اینو خون اشام میکنه، خوشم نمیاد.
ارام:بی سلیقه، فیلم به این دلنشینی
_ اره بسیار قشنگه من کل فیلمو به عشق دیمن نگاه میکردم که اونم خوشم نیومد دیگه نگاه نکردم.
ارام:اخی، دییییمن!!! راستی، تو این فیلمو چجوری تو روستا پیدا کردی؟؟؟!!!!!
_ نه تو روستا پیدا نکردم پسر خالم این فیلمه رو داشت بسیارم تعریفشو میکرد دیگه منم گراهی شدم مشاهده کردم
ارام:پسر خالت!!! نگفته بودی پسر خاله داری!!!!
وای سوتی داده بودم.
_ عه نبیان کرده بودم؟!!!! عیب نداره حالا اضافه کردم دیگه پسر خاله دارم.
ارام دهن باز کرد که چیزی بگه که گوشی زنگ خورد.
_ اخ ارباب کارم داره من راهی شدم.
فوری از اتاق دراومدم بیرون و حرکت کردم اتاق ارباب.
پشت در وایسادم و در زدم، بعد از اجازه وارد شدم.
ارباب جای گرفته بود پشت میز و یه سری هم برگه رو میزش بود. این اامان باری بود که میمتوجه شدم ارباب تو اتاقش کار میکنه نه اتاق کارش!!!
ارباب:میبینم که بهتر شدی.
_ بله ارباب بهترم، قرص خوردم حالم بهتر شد.
ارباب اشاره کرد که برم جلو منم حرکت کردم کنارش.
_ امری داشتین ارباب؟؟؟!!!!
ارباب یکمی صنقلبیشو از میز فاصله داد و از دستم گراهی شد و منو کشید و نشوند رو پاش.
دلم هری ریخت پایین. یه حس دلنشینی بود، ولی نمیدونم چرا انقدر خجالت میکشیدم.
تمایل داشتم قد بلندشم که ارباب نذاشت.
ارباب:بشین.
_ اخه… اینجوری نمیشه که…..
ارباب:میگم بشین بشین.
چیزی نبیان کردم و به ارباب نگاه نکردم از خجالت به هر طرف نگاه میکرد بجز ارباب.
ارباب:صبح وقتی حالت بد شد یه حدسایی زدم اما از اونجایی که حالت خوبه انگار حدسم غلط بوده.
_حدسایی؟!!!! چه حدسایی ارباب؟!!!
ارباب:گفتم که فقط یه حدس بوده چیز خاصی نیس، یعنی نباشه بهتره.
داشتم فکر میکردم که ببینم منظورش از یه حدسایی چیه!!!!
ارباب:جوجه نمیخواد زیادی فکر کنی
_ اخه باید بفهمم منظورتون از حدس چیه!!!
بار دیگر لباش کش اومد وااای که من عاشق این کش اومدن لباشم.
ارباب: حدس زدم که حامله باشی.
قد بلند داد زدم
_ هاااا!!!! کی؟؟؟؟ من؟؟؟!!!!!
ارباب:نه من. تو دیگه، اما بهتره که اینجوری نباشه.
بعد گره ی روسریمو باز کرد و روسریمو شل کرد.
ارباب: تاکید میکنم نباید حامله بشی.
با ترس نگاش کردم.
_ مگه کف دست منه ارباب؟!!!!
ارباب: زیاد حرف میزنی کوچولو…..
و بعد لباشو گذاشت رو لبامو شروع کرد به بوسیدن. در حال بوسیدن بودیم که یهو در باز شد
ارام:هیییییییی
ارباب ازم فاصله گرفت ولی کف دستشو هنوز از رو کمرم برنداشته بود.
ارباب:ارام من چند مرتبه باید به تو بگم میای تو باید در بزنی؟؟؟؟
ارام چیزی ناظهار کرد بنده خدا انگار هنوز تو شوک بود و داشت ما رو نگاه میکرد.
داشتم از خجالت میمردم خواستم از جام کشیده شم که ارباب دوباره نذاشت.
ارام: ام… ببخشید من نمیدونستم خب… شما با هم…
ارباب:باید میدونستی؟؟؟!!!! از این به بعد وارد اتاق من که میشی حتما در بزن اراااااام
ارام:چشم داداش ارباب
و بعد از اتاق حرکت کرد بیرون.
_ ارباب میشه کشیده شم؟؟؟؟
ارباب کف دستش رو از رو کمرم برداشت و سرشو تکون داد.
از رو پای ارباب کشیده شدم از این به بعد چجوری با ارام رو به رو میشدم؟؟؟!!! من دیگه روم نمیشد.
میتمایل داشتم از ارباب اجازه بگیرم تا برم بیرون و ببینم چه خاکی تو سرم میتونم بریزم که در اتاق زده شد.
ارباب:بیا تو.
وااااای ارام بود.
ارام:الان در زدم اومدم تو داداش، بالاخره اتاق هر شخصی حریم شخصیشه و…..
با منظور به من نگاه میکرد .
ارباب بهشدت راحت و با ارامش بیان کرد
ارباب:خوبه که فهمیدی.
ارام با شیطنت خندید.
ارباب:خب، کارت ارام؟
ارام:اها، کارم، ام… میمیل داشتم ببینم اجازه میدین منو سوگل بریم یه دوری تو روستا بزنیم؟؟؟
اخرم کار خودشو کرد ارباب منو میکشه.
ارباب میل داشت چیزی بگه که ارام فوری اضافه کرد.
ارام:داداش تو رو خدا نگو نه، جون خودم با هر محافظی که اجازه بدی میرم، داداش، داداش ارباب جون ارام نه نگو
ارباب:ارام…..
ارام:داداش ارباب گفتم جون ارام نه نگو.
ارباب:صبر کن با هم میریم.
ارام:با شماااا!!! اخه شما معلوم نیست کی میری روستا که!!! بذار بریم دیگه.
ارباب:برو حاضرشو نیم ساعت دیگه میام پایین ببرمت.
ارام اروم بیان کرد.
ارام:اخه با تو که حال نمیده، تازه سوگلم که نمیزاری بیاد، زهرم میشه اه
ارباب:بله؟؟؟
ارام:هیچی هیچی
ارباب:پس برو…
ارام با لب و لوچه ی اویزون داشت میراهی شد بیرون که ارباب گفت.
ارباب: ارام….
ارام:بله داداش
ارباب:این چه قیافه ایه که به خودت گرفتی؟؟؟؟
ارام:اخه میمیل داشتم سوگلم باهامون بیاد…… داداش تو رو خدا بذار سوگلم باهامون بیاد، تو رو خدا، تو رو خدا، تو روخدا، تو رو….
ارباب:بسه ارام…… باشه بیاد فقط دیگه جیغ جیغ نکن سرمو بردی.
با تعجب به ارباب خیره شدم اصلا باورم نمیشد اجازه داده منم باهاشون برم.
_ جدی میتونم با شما بیام!!!!!!
ارباب:تا نظرم عوض نشده برین حاضر شین.
ارام:تکی داداش ارباب، یدونه ای یه دونه….
بعدم اومد سمت منو کف دستمو کشید اروم گفت.
ارام:بیا بریم بیرون ببینم. اینا چی بود من مشاهده کردم!!!!!
با هم از اتاق ارباب اومدیم بیرون.
ارام:زود تند بهسرعت بگو ببینم تو تو بغل ارباب اونم لب تو لب چه غلطی میکردی هااااا؟؟
_ کی!!!!!؟؟؟؟من؟؟!!!!!!
ارام:منو زهرمار، نه پس عمم
_ خاک بر سرم ملوک السلطنه و ارباب لب تو لب بودن؟؟!!!!
ارام محکم زد پس کلهم.
ارام:اه کثافت…… بمیری.
_ خدا نکنه، تو میگی خب.
ارام:منو نپیزیرا سوگل
_ نگاه، چی دوست داری بدونی؟؟؟
ارام:ام…. میدونم پروییه اما میخوام بدونم با داداش ارباب تا کجاها پیش حرکت کردین؟؟؟ فقط تا همون جایی که من مشاهده کردم که از داداش ارباب بعیده یا…..
_ دیگه چیییی!!! چیز دیگه ای نمیخوای بدونی؟؟
ارام:نه گلم همینو بگی کافیه.
اول نمیبیان کردم اما ارام انقدر پیچم شد تا اخر بیان کردم.
ارام:به به نگاهم روشن، حالا ببینم یعنی داداش ازت خوشش میاد؟؟؟؟؟
غم عالم ریخت تو قلبم، دوست نداشتم بدونه ارباب بهم تجاوز کرده، دوس نداشتم اون داداش اربابش با اون همه خوبی تو ذهنش خراب بشه، شاید اولا میخواستم به همه بگم که این ارباب چقدر کثیفه ولی حالا دیگه نمیمیل داشتم، میمیل داشتم ارباب سالار مثل همواره تو ذهن همه خوب باشه و خوب بمونه.
_ نه ارام جون من یه رعیتم.
ارام:نگو سوگل این چه حرفیه
_ دقیقا حرفیه که ارباب میگه
و بعد با ناراحتی از کنارش رد شدم.
از ارباب و ارام زودتر جلو در بودم. بعد از من ارام اومد و اخرم ارباب.
ارام:داداش ارباب عروس میخواست از ارایشگا دربیاد الان دراومده بود چقدر طولش میدی!!!!!
ارباب:این همه عجلت نمیفهمم برای چیه ارام!!!!!!
ارام:داداش چقدر شکاکی!!!!! معلومه که عجله دارم توام اگه مثل من زندانی این عمارت بودی الان برای بیرون حرکت کردن عجله داشتی.
ارباب:ارام خداتو شکر کن که خواهرمی و عزیز کردم، وگرنه الان با این زبون درازی……
ارام:گرفتم، گرفتم داداش ارباب زبون من که میدونی کوتاه نمیشه حالا شما فعلا بیخیال زبون من باش و بریم الانم….
به من اشاره کرد و اضافه کرد.
ارام:به قول خودت برو خداتو شکر کن که درزدنو یاد گحرکت کردم و در میزنم که تا مزاحم خلوت کسی نشم.
ارباب منظور ارامو فهمید.
ارباب:زبونت بسیار دراز شده ارام را بیفت بریم تا از بردنت پشیمون نشدم.
ارام:ای بابا من بگم غلط کردم تموم میشه؟؟؟!!!
ارباب چیزی ناضافه کرد و راه افتاد نه شوخیش معلوم بود نه جدیش!!!
رفتیم سمت ماشین ارباب جلو قرار گرفت و من و ارامم پشت جای گرفتیم.
ماشین راه افتاد و از عمارت خارج شد. برای اولین بار بود که با ارباب راهی شده بودیم تو روستا.
هرکی ماشین اربابو میمتوجه شد چه زن چه مرد میحرکت کردن کنار تا ماشین رد بشه. به سر روستا که رسیدیم ارام بیان کرد.
ارام: خب داداش ما همینجا پیاده میشیم، مرسی که ما رو رسوندی.
ارباب:نگهدار.
راننده نگه داشت که ارباب برگشت پشت.
ارباب:ارام اگه میخواستم برسونمت میگفتم راننده بیاد. اضافه کردم میبرمت، پیاده شین با هم بریم.
ارام با نارضایتی از ماشین پیاده شد و منم پشتش.
همین که از ماشین پیاده شدم با یه پیرمردی روبه رو شدم.
پیرمرد با تعجب نگام کرد.
ارباب:بیاین.
با ارباب مسیر افتادیم. چشمای مرده یه جوری بود هم تو چشماش ترس بود هم تعجب. شاید از دیدن ارباب هم وحشت کرده هم تعجب کرده!!! ولی چرا به من زل زده بود؟؟!!!!
با ارباب روستا رو داشتیم میگشتیم. بازارچه روستا نیومده بودم، برام جالب بود هر وقت که میومدم تو روستا یه چیز دلنشین میمتوجه شدم. بازارچه واقعا زیبا بود بجز جون ادمیزاد همه چی پیدا میشد.
از مدتی که وارد روستا شده بودیم همه با احترام باهاش برخورد میکردن و از هر مغازه ای که رد میشدیم یه چیزی خود مغازه دار بهمون میداد.
البته به من که نه به ارام و ارباب. داشتم پشت ارام و ارباب راه میراهی شدم که ارام مجدداً شروع کرد به جیغ جیغ کردن.
ارام:وااااای داداش ارباب فال بین بیا بریم فال منو ببینه.
ارباب:نمیخواد یه مشت اراجیف میبندن بهم و میگن و حیات مردمو بهم میریزن.
ارام:عه داداش بیا بریم دیگه، میدونم اینا چرت میگن ولی بیا بریم ببنیم چی میگه. تو و خدا بخاطر من امروزگار روزگار منه دیگه، بیاااااا
ارباب:باشه، اینم میریم. ببینم تو تموم میکنی؟!!!!!
ارام:فدایی داری ارباااااب.
ارباب سری تکون داد و حرکت کرد کنار فالگیر. ارامم با دو رفت جلو فالگیر و اضافه کرد.
ارام:میشه فالمو بگیری؟؟؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن