حامی که خبر ناپدید شدن سراب را داد، انگار یک بار دیگر آنها را عزادار کرد.
حس میکردند که اینبار سراب جان سالم به در نمیبرد و راغب بالاخره زهرش را خواهد ریخت.
حاج آقا پای راهی شدن نداشت ولی مجبور به رفتن بود.
مدام تصویر جسم بی جان دخترکش را تصور میکرد و هر بار از درون میمرد.
هزار جور نذر و نیاز کرده بودند که سراب زنده باشد، که دخترکشان را پیدا نکرده از کف دست ندهند.
دو نفری که مقابل در خونه کشیک میدادند با مشاهده کردن ماشین های پلیس، غافلگیر شده و بی آنکه فرصت خبر دادن به راغب را داشته باشند پا به فرار گذاشتند.
حاج آقا با متوجه شدن پلاک گوشه ی در، از ماشین در حال حرکت بیرون پرید و بی توجه به اصرار پلیس ها برای پوشیدن جلیقه ی ضدگلوله سمت خانه پرواز کرد.
_ حاجی نکن سر جدت، داری همه چیزو به خطر میندازی… مگه قرار نبود عقب وایستی؟
مسئول عملیات بود که با التماس میتمایل داشت او را عقب بکشد.
اما حاج آقا که از ور راهی شدن با قفل در ناامید شده بود شروع به کوبیدن به آن کرد.
#پارت_۷۰۹
چشمان مرد از کاسه بیرون زده و خیر سرشان عملیاتشان غافلگیرانه بود!
با این سر و صدایی که حاج آقا به پا کرده بود فقط خواجه حافظ شیرازی را مطلع نکرد.
سردرگم لبهایش را به هم فشرده و عملیات و جان نیروهایش را در خطر میدید که با اشاره ی دست کف دستور شروع حمله را داد.
همزمان هم با زور میمیل داشت حاج آقا را کنار بکشد که فریاد دردناک حاج آقا پشیمانش کرد.
_ دختر خودت اون تو بود وایمیستادی یه گوشه؟!
باید خدایش را شکر میکرد که حامی هنوز سر نرسیده بود.
حاج آقا را شاید میشد کنترل کرد اما حامی را ابدا…
ماموران مثل مور و ملخ از دیوار بالا راهی شدند و به محض باز شدن در، حاج آقا مرد را کنار زده و قصد داخل شدن به خونه را داشت.
_ مرده، یه جسد داریم…
آوای یکی از افراد را که متوجه شد پاهایش سست شد. سرابش مرده بود؟
نفس هایش به شماره افتاد و برای نیفتادن به تن یکی از مأموران تکیه زد.
#پارت_۷۱۰
_ خانم… خانم… جاییتون آسیب دیده؟ آوای منو میشنوین؟
شوکه شده، حرف نمیزنه…
آمبولانس لازم داریم، سریع تر…
شنیدن کلمه ی «خانم» کافی بود تا جان به تنش برگردد.
حجم زیادی از هوا وارد ریه هایش شد و به دو از حیاط کوچک خونه گذشت.
_ یا حسین… س… راب، سراب بابا…
از مشاهده کردن دخترک غرق خونش یکه خورده و ترس از کف دست دادنش، با قدرت قلبش را هدف گرفت.
هنوز آغوش های زیادی از او طلب داشت، دخترانه هایی که برایشان پدری کند، درد و قلب های سر شامگاهشان…
آرزوهایی که با دختر مرده اش دفن شده و حالا با آمدن سراب برگشته بودند.
سراب روزگارهای بیشماری به او بدهکار بود، نمیتوانست ترکش کند.
مامورین پارچه ای را به دور تن عریانش پیچیدند و او همانطور سرگشته و حیران در جایش تکان میخورد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن