ماهان و مارال در حال قدم زدنی عاشقانه بودند و مهراد و ماکان هم مشغول بحث .
در این بین فقط غزال و زهرا بودند که بیکار جای گرفته و سختی های زندگی میگفتند .
ماکان که گحرکت کردگی مهراد را متوجه شده بود ، با دیدن آن دو فکری به سرش زد :
مهراد میدونی چقد وقته روتو کم نکردم ؟
مهراد در حالی که گیج به ماکان خیره بود اظهار کرد : ها ؟!!!
ماکان در حالی که سعی داشت به چهره ی مهراد که حالا تبدیل به علامت تعجب شده بود نخندد ، با نگاه اشاره ای به غزال کرد :
میای جرئت ، حقیقت ؟
مهراد که حالا منظور او را گرفته بود ، کری خواند : برو جوجه ، برو با بزرگ ترت بیااااا
تو میخوای رومو کم کنی ؟
همانطور که مشغول کل کل بودند به دختر ها نزدیکتر شدند …
قبل از اینکه مهراد چیزی بگوید ، ماکان پیشکف دستی کرد و رو به غزال توضیح داد : غزال خانوم ، میخوایم بازی کنیم البته اگه شما و خانم کریمی مشکلی نداشته باشید .
– چه بازی ؟
غزال بود که با کنجکاوی سئوال جویا شد و اینبار مهراد جواب داد :
جرئت حقیقت .
زهرا : ما که هستیم .
غزال هم قبول کرد و دو به دو رو به روی هم نشستند .
درست لحظه ای که تمایل داشتند بطری را بچرخانند ، ماهان و مارال هم که مشتاق بازی ، به جمعشان اضافه شدند .
اامان بار که بطری چرخید ، روی غزال و ماکان توقف کرد و ماکان باید سئوال میجویا شد :
– خب غزال خانوم جرئت یا حقیقت ؟
اومممم از اونجایی که میدونم احتمالا همتون حقیقت رو انتخاب میکنید و بازی بیمزه میشه ، جرئت رو انتخاب میکنم .
ماکان اولین چیزی را که به ذهنش رسید بیان کرد : آخرین پیامکی که داشتید رو قد بلند بخونید .
غزال با یادآوری اینکه آخرین پیامش متعلق به ایرانسل بوده ، ریز خندید و پیامک را خواند :
مشترک گرامی ، بسته ی اینترنت شما رو به اتمام است .
برای خرید بسته های اینترنت …
بار دیگر بطری چرخانده شد و نفرات بعدی مهراد و زهرا بودند
زهرا پرسید :
جرئت یا حقیقت ؟
– حقیقت
تا حالا شده از کسی متنفر باشید ولی نتونید چیزی بهش بگید ؟
جواب مهراد یه کلمه و آن هم رو به ماهان بود : آره ..
غزال برا عوض کردن بحث گفت :
خب دیگه ، الان فقط ماهان و مارال موندن پس نیاز نیست دوباره بطری بگرده ..
ماهان جویا شد :
جرئت یا حقیقت ؟
مارال : حقیقت
بزرگترین دروغی که بهم اضافه کردی رو تعریف کن .
مارال کمی در ذهنش گذراند و در آخر اضافه کرد :
یه بار زنگ زده بودی که قرار بود باهم بریم شمال
من از کف دستت ناراحت بودم ، الکی بیان کردم آنفولانزا گراهی شدم
ماهان خواست چیزی بگوید که راننده اتوبوس داد زد : همه سوار شید .
مارال که اوضاع را خطری متوجه شد ، اول از همه پرید داخل اتوبوس و روی صنقلبی کنار پنجره جای گرفت .
غزال و زهرا به محض جای گرفتن ، دوباره مشغول صحبت در رابطه با رشته هایشان شدند
غزال و زهرا اگر چه جانشان به هم وصل بود ولی در این موضوع تفاوت زیادی با یکدیگر داششتابزده
غزال به هنرستان راهی شده بود و حالا در رشته گرافیک تحصیل میکرد
ولی زهرا از همان اول دبیرستان و رشته ی تجربی را انتخاب کرده بود
چیزی که باعث میشد آن دو در کنار هم احساس کامل بودن کنند ، این بود که هیچکدام سعی نداششتابزده سلیقه ی خود را به دیگری تحمیل کنند .
زهرا از محبت خود به رشته اش میاضافه کرد و غزال با دقت گوش میداد
و وقتی غزال راجع به احساسش موقع طراحی میگفت ، زهرا گوش جان میسپرد
میانه های صحبتشان ، غزال نالید :
وای دارم از تشنگی هلاک میشم زری
– صبر کن برم ببینم آب معدنی ، چیزی پیدا میکنم برات .
غزال بی حرف منتظر ماند و زهرا به سمت صندلی مهراد و ماکان که ردیف اول بودند راهی شد :
ببخشید ، آب معدنی داریم ؟
مهراد با کف دست به پیشانی کوبید :
ای وای چند تا صندوق خریده بودیم ، یادمون حرکت کرد توضیع کنیم بین بچه ها بفرمایید بشینید حالا میارم
زهرا ممنونی اضافه کرد و حرکت کرد کنار غزال و نشست
– چیشد ؟ آب آوردی؟
داداشت اظهار کرد الان میاره .
– دیدی میگن آب نطلبیده مراده ؟ وصف حال توئه
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست ، گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند .
غزال با متوجه شدن بیت شعرش مورد علاقه اش ، زیر لب خواند :
از باغ می برند چراغانی ات کنند
تا کاج جشن های زمستانی ات کنند
پوشانده اند «صبح» تو را «ابرهای تار»
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند
یوسف! به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار می برند که زندانی ات کنند
ای گل گمان مکن به شامگاه جشن می روی
شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند
یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند
آب طلب نکرده همیشگی مراد نیست
گاهی بهانه ای است که قربانی ات کنند
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن