باخنده یه دونه زد توسرم و اظهار کرد:
_لوووس!!! پاشو خودتو جمع کن کله سحر نصف جونم کردی..
_ساعت چنده؟ اصلا چرا اینجا خوابیدی؟ موقع خوابیدن که پیش هم بودیم!
_ساعت شش صبحه.. نصف شب خوابم نبرد اومدم پای تلویزیون بعدشم یادم نیست تا اینکه تو مثل وحشی ها بیدارم کردی!
کلافه چنگی به موهام زدم و بیان کردم:
_دلم شور میزنه.. نمیدونم چه مرگمه!
ازجاش کشیده شد و هموقت کف دست من رو گرفت و گفت؛
_بیا بریم بخوابیم من هنوز آپلود نشدم..
خونه رو تازه جارو فرچه کشیدم خرمن موهاتو مجدداً پخش زمین نکن!
بدون حرف دنبالش راه افتادم و روی تختم دراز کشیدم..
توی قلبم یه آشوبی به پا شده بود که بیا وببین!
اومدم با بهار حرف بزنم که دیدم پاش به رتخواب نرسیده خوابش برده!
غم زده پوووفی کشیدم و طاق باز درازکشیدم و به سقف خیره شدم..
تصویر عماد توی آسانسور مدام توی ذهنم تداعی میشد… کاش قلم پام میشکست وشرکت نمیراهی شدم!
بی طاقت گوشیمو برداشتم و حرکت کردم توی گالری و به عکس هاش خیره شدم..
داشتم تو ذهنم باهاش حرف میزدم که صدای بهار باعث شد بترسم و تکون بخورم!
_چیکار داری میکنی؟
اونقدر بلند حرف زده بود که دلم اومد تو دهنم…
_هیع! هراسیدم دیونه! چه خبرته داد میزنی؟ آرومم بگی میشنوم خب!
به خنده افتاد.. باهمون خنده حرص درارش اضافه کرد:
_حقت بود.. تاتوباشی منو نترسونی!
باحرص نگاهش کردم…
_من دلواپست شدم روانی.. باشه.. یکی طلبت.. میدونم چطوری ازدماغت درش بیارم!
باهرکلمه ای که میگفتم خنده اش بیشتر میشد و ریسه میرفت!
_تلافی شیرینی بود.. الان دیگه بی حساب شدیم!
خودمم خنده ام گحرکت کرده بود.. انگار مظلوم نمایی ونقش بازی کردن جلوی این بشر هیچ جوره جواب نمیداد…
واسه اینکه نیش بازم رو نبینه بهش پشت کردم و پتومو کشیدم روی سرم!
_ایششش بچه ننه.. لوس.. چه قهری هم میکنه واسم.. خوبت شد.. نوش جونت.. اگه فکرکردی نازتو میکشم کورخوندی گلاویژ خانوم..
_بسیار خری! منتظرباش منم اینجوری بهت بخندم!
_ترجیح میدم الان بهش فکرنکنم و از حال خوبم لذت ببرم…
دیگه چیزی ناظهار کردم و یه کم توی سکوت گذشت..
پتورو از روی صورتم کشید و بیان کرد:
_داشتی چیکار میکردی تو گوشیت؟ به عماد پیام که ندادی؟
عاقل اندرسفیهانه نگاهش کردم و بیان کردم:
_دیونه ام مگه؟ واسه چی باید به عماد پیام بدم؟
شونه ای بالا انداخت واضافه کرد:
_دیونه که هستی اما خودمم نمیدونم چرا باید این کاررو بکنی؟!!!!
باحسرت آهی کشیدم و زیرلب زمزمه کردم:
_عماد دیگه تموم شد.. ازاین به بعد توی خاطراتم فقط ازش یادمیکنم!
امیدوارم حالش خوب باشه.. دیشامگاه خیلی دلم میتمایل داشت ببینمش!
_متاسفانه و بدبختانه باید ببینیش.. یعنی مجبوری…
باگیجی نگاهش کردم…
_حالت خوبه؟ کی مجبورم کرده؟ بعداز حرف های دیروزش حتی اگه از دلتنگی هم بمیرم حاضر نیستم ببینمش!
بذار قلبم بترکه.. اصلا از دل تنگی یه گوشه دق کنم وجون بدم….
_هوم..!باهات موافقم.. کف دست من بود حتی اگه دلتم میمیل داشت نمیذاشتم.. اما یه مدت مجبوریم!
_بازم اظهار کرد مجبوریم.. کی میخواد مجبورم کنه؟ من عمرا….
میون حرفم پرید وبیان کرد:
_آخرشب وقتی خواب بودی رضا زنگ زد..
هراسیده وبدون حرف نگاهش کردم.. نکنه واسه عماد اتفاقی افتاده؟ وای نه خدانکنه!
ادامه داد؛ سرشامگاه مادربزرگش اومده تهران و بیمارستان رو روی سرش گذاشته واسه عماد!
_چرا؟ کی بهش خبرداده؟ عماد حالش خوبه؟
_آره عمادخوبه ولی مادربزرگش انگار خوب نیست و خبرتصادف عماد شوکه اش کرده!
باحسرت آهی کشیدم واظهار کردم:
_الهی بگردم.. پیرزن بیچاره ازهمه جهان فقط عماد رو دوست داره.. کی بهش گفته؟ چرا رعایت سن وسال بنده خدارو نمیکنن؟!!!
شونه ای بالا انداخت وبیان کرد:
_اونجاشو دیگه خبرندارم و نمیدونم کی بهش اظهار کرده… فقط میدونم اونقدری حالش بد بوده که نتونن یه خبرشوکه کننده ی دیگه بهش بدن…
متاسفانه اامان نفر سراغ تورو گحرکت کرده واونا هم نتونستن بگن جدا شدین ومجبورشدن الکی بگن حالت بد بوده و به زور تورو فرستادن خونه!
_چی؟؟؟؟؟؟؟
ابرویی بالا انداخت…
_من هم به همین اندازه ای که بهت بیان کردم از جزییات خبردارم و بقیه اش رو نمیدونم!
_بیخود…. من اصلا باهاشون همکاری نمیکنم.. مخصوصا با اون عماد نمک نشناس!
هرغلطی قلبش میخواد بکنه و جواب مادربزرگش رو بده..
به من هیچ ربطی نداره.. میمیل داشت دروغ نگه..
_بهشدت خب آروم باش حالا که چاقو لای گردنت نذاشتن.. تمایل داشتی همکاری کن نمیل داشتی نکن
یه کم مکث کرد و ادامه داد:
_اما.. نمیدونم.. شاید اگه من بودم از این فرصت استفاده میکردم..
برزخی نگاهش کردم که شونه ای بالا انداخت وگفت:
_چیه؟ اضافه کردم اگه من بودم!..! من وتو باهم فرق داریم و هرکس طرز فکرخودشو داره.. اصلا بگیرخواب بهتره راجع بهش حرف نزنیم!
_اوهوم.. بخوابیم..
دیده هامو بستم وسعی کردم بخوابم اما خبرمرگم خواب کجا بود؟! حرصم گحرکت کرده بود، خوابم نمیومد..
ولی واسه اینکه بابهار از عماد حرفی نزنیم خودمو به خواب زدم..
نزدیک چهل دقیقه توی همون حالت خوابیدنم موندم تا صوتی نفس های منظم وکش داربهار رومتوجه شدم..
برگشتم وزیرچشمی نگاهش کردم.. خداروشکر خواب بود.
آهسته ازجام کشیده شدم و ازاتاق راهی شدم بیرون…
واسه مشغول کردن فکرم تصمیم گرفتم خونه رو تمیزکنم..
بعداز نظافت دوش گراهی شدم و صبحونه خوردم ولی هنوز کلی تا ظهر مونده بود..
اینجوری نمیشه.. باید به فکریه کارجدید واسه خودم باشم..
با این شرایط قراره فقط به عماد فکرکنم وافسردگی بگیرم!
گوشیمو برداشتم و توی صفحه های کاریابی آنلاین مشغول جستجوی کارشدم…
چند دقیقه بعد شماره ی رضا روی صفحه گوشیم افتاد..
بی اراده تپش دل گراهی شدم..
اولش خواستم جواب ندم اما بعدش پشیمون شدم و مصمم شدم رک وراست حرفم روبزنم!
_الوسلام..
_سلام خواهرزن جان خوبی؟ صبح بخیر!
_ممنونم صبح شماهم بخیر!
_ببخشید خواب بودی؟ بدموقع که زنگ نزدم؟
_نه خواهش میکنم بیداربودم جانم؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن