_قربونت بشم.. من که خوبم.. ازطرفی هم مرخصی ندارم، میدونمم که تو……..
بازم حرفمو قطع کرد،،
_من واقعا به استراحت کوتاه نیاز دارم.. شاید 20درصدش واسه روحیه ی تو باشه ولی ۸۰ درصدشو واسه خاطر روحیه وفشارکاری خودم میگم!
خیلی قلبم میمیل داشت به این پیشنهاد پاسخ مثبت بدم ولی مطمئن بودم اون عمادی که امروز بامن حرف زد اصلا وابدا اجازه ی مدخصی به من نمیداد!
_اما من مرخصی ندارم ومیدونم که نمیده!
_جمعه که همه جا تعطیله.. میمونه یه پنج شنبه که اونو می سپرم به رضا!
ته دلم خرسند شدم.. شاید واقعا به این سفر نیاز داشتم.. نیازبه فرار از افکار مسخره ای که این روزگارها توی سرم غوغا به پا کرده
با تبسم دندون نمایی کف روی اسکاج رو فشار دادم وبیان کردم؛
_ببینم چه میکنیا!!
_ازهمین حالا خودتو ولیده حرکت کردن کن.. من کارهای شرکتیمو تحویل دادم و فعلا کار مزون رو شروع نکردم.. شاید تونستیم بیشتر بمونیم!
سرخوش انگشتمو کنار پیشونیم گذاشتم وبیان کردم:
_من سرا پادرخدمتم!
بعداز اینکه خونه رو حسابی برق انداختم اونقدر خسته وبی جون بودم که سرم به بالش نرسیده خوابم برد…
صبح با بیدارشدنم احساس کردم همه خستگی هام ازتنم درراهی شده…
قبل از حرکت کردنم تا میتونستم سربه سربهار گذاشتم ویه قلب سیر لبخند زدیم..
دلم میتمایل داشت خودمو جمع کنم و از این حالت مسخره ای که جمشاهده کردا به خودم گراهی شده بودم بیرون بیام!
باخودم اضافه کردم امروز از نو شروع میکنم.. امروز اامان بارمه که می بینمش!!
ساعت 7و55 دقیقه صبح رسیدم به شرکت…
بی توجه به حضور کارمندها!!!! اول راهی شدم توی آشپزخونه و چای ساز رو پر آب کردم چند فنجان جمشاهده کرد آماده کنار گذاشتم..
توی آینه به خودم نگاه انداختم.. لنز های مشکی قیافه ام رو عوض میکرد..
حس بهتری داشتم.. کاش میتونستم واسه همیشه ازاین نگاه ها واز خرسند بودنم فرار کنم!
آرایش امروزگارم نسبت به همیشه شیک تر یه کوچولو بیشتر بود..
لب هامو چندبار روی هم مالیدم ورژ قهوایمو کمرنگ تر کردم..
بعداز جوش اومدن آب، روی حالت وگرم گذاشتمش و برگشتم پشت میزم!
به محض نشستنم دربازشد و عماد و رضا باهم وارد شرکت شدن!
سلام کردم و هردو کوتاه جواب دادن..
عماد بی توجه به من وارد اتاقش شد اما رضا به طرفم اومد..
_صبح بخیر!
تبسم اجباری زدم و بیان کردم:
_صبح شماهم بخیر!
_من یه معذرت خواهی به شما بدهکارم..
بابت سایه واقعا نمیدونم چطوری معذرت خواهی کنم!
_نه لازم نیست.. اونی که باید معذرت بخواد شما نیستی آقا رضا.. لطفا خودتونو معذب نکنید.. من ازشما قلبگیر نیستم!
لبخندی زد و در جوابم اضافه کرد:
_مسرورم که خواهر زن به این مهربونی دارم..
باشنیدن این حرف نیستم خودبه خود شل زد! ازاینکه رضا و بهار ازدواج کنن وعشقشونو به سرانجام برسونن واقعا مسرور میشدم!
بادیدن خنده ام سرشو یه کم نزدیک آورد واظهار کرد:
_امروز آقا عماد پاچه میگیرن زیاد دور وبرش نباش!
پوزخندی ازسر حرص زدم واضافه کردم:
_همچین قصدی ندارم!
تودلم ادامه دادم.. یه جوری بی محلش کنم که به وجود خودش شک کنه!!
واسه خودم و رضا چایی ریختم و ازاونجایی که رضا چایی ریختن رو واسه بقیه کارمند ها ممنوع کرده بود واسه اونا نریختم!!
بیخیال نگاهی به دربسته اتاق عماد انداختم و وارد اتاق رضا شدم..
رضابامشاهده کردن سینی دستم خودکارشو روی دفتر انداخت و اضافه کرد:
_به به.. خدا خیرت بده صبحونه نخورده بودم!
_نوش جان.. اگه کیک وشکلات هم خواستین، برم بیارم!
_نه ممنون همین کافیه سرصبحی عماد حالمو گراهی شد میلم نمیکشه!
بهشدت قلبم میخواست بپرسم مگه چی شده اما خاموشی کردم و چیزی نگفتم..
جای گرفتم پشت میز خودم و با گفتن بسم الله کامپیوتر رو روشن کردم…
هممدت قلوپی از چاییم خوردم..
ذهنم کشیده شد سمت کسی که نباید میشد!
معلومه اونقدر پریشونه که از قهوه ی صبحش گذشته!
صفحه ی قرار ها و کار های امروزگارمو باز کردم و بازهم یه ذره از چاییم خوردم..
کم کم سرگرم کارهام شدم و تا نزدیکی های ظهر مشغول تلفن بازی شدم!
به ساعت چشم دوختم.. 2ظهربود.. صدای معده ام بلند شده بود.. واسه اینکه مجبورنشم ازبیرون غذا بخرم باخودم لقمه کتلت آورده بودم..
لقمه رو از کیفم درآوردم و به طرف آشپزخونه رفتم تا با ماکروفر گرمش کنم..
لقمه رو توی فرگذاشتم دکمه ی استارتشو زدم.. صدای وحشناک نعره و بعدشم شکستن چیزی ازاتاق عماد اومد..
هراسیده به طرف اتاقش رفتم که هممدت رضا و کارمند های دیگه ام از اتاق هاشون اومدن بیرون!
اومدم برم توی اتاق که رضا بیان کرد:
_صبرکن! نرو..
کنترل راهی شدارم کف دست خودم نبود.. نتونستم به حرف رضا گوش کنم!
بی توجه در اتاقشو باز کردم وبا ترس بهش نگاه کردم!
درحالی که ازکف دستش خون میومد سرشو روی میز گذاشته بود و تند شتابزده نفس میکشید وشونه هاش بالا وپایین میشد!
باوحشت به خون دستش که روی سرامیک ها میچکید نگاه کردم..
دراتاقو بستم و رفتم نزدیک تر…
_آقای واحدی؟
_بروبیرون گلاویژ!
همین حرف کافی بود تا بغضم بگیره!
اامان بار اسممو صدا میزد.. بدون هیچ پسوند و پیشوندی!
نراهی شدم.. موندم.. باید یه کاری میکردم.. با لکنت گفتم:
_د.. کف دست.. کف دستتون داره خون میاد..
سرشو قد بلند کرد وباخشم بهم نگاه کرد.. اولین بار بود تا این حد عصبی دیده بودمش.. دیدهاش کاسه خون بود..
_مگه نمیگم برو بیرون؟
صوتش اونقدر بلند بود که یه قدم رفتم عقب!
ولی نباید میراهی شدم.. ازکف دستش خون میرفت…
_همین الان برو بیرون تا بلایی سرت نیاوردم! بعدشم نعره کشید؛ برووو بیرون!
وحشت کرده باقدم های تانزدیکی های در رفتم اما نتونستم تحمل کنم…
من کسی نبودم با نعره وفریاد قالب تهی کنم!
ترس رو کنار زدم و حرکت کردم توی جلد گلاویژ یک دنده ی همیشگی!
همونجا توقف کردم و به طرفش برگشتم..
_میمیل داشتم کمکی کرده باشم آقای واحدی! لازم نبود با این لحن جواب کمک روبمشاهده کرد!
بااخم های وحشتناک بهم چشم دوخت..
دروغ چرا تا مرز خیس کردن شلوارم رفتم..
شونه ای بالا انداختم و بی تفاوت تر از قبل گفتم:
_کاری داشتید بیرون هستم!
با نفرت و اشاره ی ابرو بهم فهموند برم گم شم!
اومدم بیرون ودر روبستم.. نفس حبس شده ام رو بیرون دادم..
خوب شد جوابشو دادم.. وگرنه تا شامگاه غمبرک میزدم!
رضا بادیدنم گفت:
_بهت اظهار کردم نرو!
_خودشو زخمی کرده..
_چی؟؟؟؟؟
_انگار واقعا دیونه اس!
بدون گوش دادن ادامه ی حرفم منو کنار زد ورفت داخل اتاق!
شونه ای بالا انداختم و رفتم پشت میزم!
بقیه هم برگشتن توی اتاق هاشون!
یاد چکیدن خونش روی سرامیک ها افتادم.. حالم بد شد.. معلوم نیست کی از کف دستورش سرپیچی کرده دیونه شده!
داشتم باخودم دعوا میکردم که چرا رفتم که یه دفعه آوایی قد بلندتر ازقبل که نشون میداد یه چیزی کمپلت آوار شد روی زمین به گوشم رسید..
لبمو گاز گرفتم و دستمو روی دهنم گذاشتم!
رضا داخل بود.. نکنه زده ناکارش کرده؟ وای نه! خدانکنه.. یعنی بهار بیوه شد؟ بی اراده زبونمو گاز گرفتم.. این چه حرفی بود؟ خدانکنه وایییی!!
ازصندلیم جدا شدم وبه طرف اتاق رفتم.. گوشامو تیز کردم تا آواهارو بشنوم!
_میفهمی چی میگم؟؟؟ تو شرایط من هستی؟ اگه نیستی و حرف هامو نمیتونی بفهمی پس دهنتو ببند رضا!
_آره آره آره.. میفهمم چی میگی خوبشم میفهمم! شوهرش بوده کتکش زده.. به تو چه ربطی داره؟ هان؟ مگه قرار نبود از اون کله پوکت بندازیش بیرون؟
_دارم دیونه میشم.. دارم میمیرم.. میدونی چی بیشتراذیتم میکنه؟؟ این که منو بخاطر کی ول کرد؟؟؟ بخاطر کی ول کرد رضا؟؟
_الان بزنی شیشه بشکونی.. خودتو زخمی کنی.. در وپنجره رو بیاری پایین برمیگرده؟؟؟ یا تو اون عماد سابق میشی؟
_عماد توحق نداری کمکش کنی.. یادت نره اون زن شوهر داره! حق نداری بهش نزدیک بشی! واسه خودت شر درست نکن!
_برو بیرون رضا.. به تو مربوط نیست!
_به من مربوطه! پدرم دراومد تا تو تورو آدم کردم که میتونی روی پاهات مثل آدم مسیر بری!
_سرکوفت چی میزنی؟ کی ازت کمک خواست؟ پشیمونم نکن بهت چیزی بیان کردم رضا!!
_پاشو خودتو جمع کن.. میریم دکتر.. عزیز کف دستتو اینجوری ببینه سکته میکنه!
_بهت میگم برو بیرون رضااا…
_دارم میرم.. اما دارم میرم سویچمو بردارم….
تابه خودم اومدم که فرار کنم در کسری از ثانیه در اتاق بازشد و قیافه ی عصبی رضا جلوم ظاهرشد!
خاک برسرم کنن با این فضاما کردنام!
اومدم جواب بدم که پیش کف دستی کرد وگفت؛
_خانم خرسند قرار ملاقات با شرکت افرا…. رو کنسل کن!
اوه اوه.. افرا… همون مرد بداخلاقه اس!
چاره ای نبود.. واسه پیزیرادن فضولیم برگشتم سرجام و همزمان چشم گفتم!
شماره رو گراهی شدم منتظر جواب شدم…
به منشی بیان کردم که با بد اخلاقی قبول نکرد و مجبورشدم باخود مدیر حرف بزنم!
ازشانشم امروز هیچکس واسه حرف من تره هم خورد نمیکنه..
اونم قبول نکرد وگفت توی مسیر شرکت هستن!
قضیه رو برای رضا تعریف کردم که عصبی دندون هاشو روی هم سایید وبیان کرد:
_جو اینجا متشنجه.. میتونی عمادو ازاینجا دور کنی؟؟
باچشم های گرد شده گفتم:
_من؟؟؟؟؟
_تو دختر جسوری هستی.. ازپسش برمیای.. این مشتری رو ازدست بدیم ضرر بزرگی میکنیم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن