سرم رو بلند کردم و با غمی که توی تموم وجودم قرار گرفته بود به عزیزچشم دوختم..
توی سکوت بهت زده فقط نگاهم میکرد..
پوزخندی زدم و اظهار کردم:
_خاموشیت رو با سلول به سلول تنم درک میکنم!
من هم وقتی درک کردم بهت زده شدم.. حتی هزار برابر بدتراز این بهت…
_چطور ممکنه؟ مگه میشه؟ نمیتونم باور کنم!
شونه ای بالا انداختم و ازجام قد بلند شدم..
به طرف کمد لباس هام حرکت کردم وهمزمان گفتم:
_منم همینطور بودم.. ولی قبولش کردم!
_اما.. خب.. آخه.. از گلاویژ بعیده.. من فکرمیکردم دختر معصومی باشه..
پیراهن آبی کاربنیمو از کمد بیرون کشیدم و بی تفاوت گفتم:
_همواره بدترین ضربه هارو از آدم هایی میخوریم که انتظارش رو نداریم!
_آخه مگه میشه اون نگاه و اون چهره همش تظاهر و فیلم بوده باشه؟
_اینجوری نشون میده! توی باور هیچکس نمیگنجید ولی اون واقعا یه روباره مکاره که پشت چهره ی مظلومش قایم شده!
لباسم رو جلوی صورتم گحرکت کردم و ادامه دادم:
_این چطوره؟ به نظرت کف دستم توی آستینش رد میشه؟
_کجا میخوای بری؟ با این حالت من نمیذارم جایی بری ها!
_بادوست هام قرار دارم..
این روزا ترجیح میدم دور وبرم شلوغ باشه.. دلواپس نباش عشق من، همین دور وبرهام.. اراده کنی پیشت هستم!
دروغ اضافه کردم.. باهیچکس قرار نداشتم و برعکس حرفی که زدم، اصلا حوصله ی شلوغی و سروصوت نداشتم.. تنها هدفم فرار کردن از سوال های عزیز بود!
اومدم لباس رو بپوشم که عزیز بلند شد و قاطعانه اظهار کرد:
_اضافه کردم که نمیذارم هیچ جا بری..
_وا.. عزیز؟؟؟ یعنی چی؟
چراغ هارو روشن کرد که بی اراده چشم هامو جمع کردم ولی بسیار نامحسوس کنترلش کردم!
_یعنی چی نداره.. همین که گفتم.. با این حالت هیچ جا نمیری..
چشمات کاسه ی خون شده.. سردردت هم اونقدری اذیت میکنه که نورنگاه هاتو بزنه و گوشه ی نگاه هاتو چین بدی!
بعضی وقت ها ازاین همه باهوشی واقعا حیرت زده میشدم.. همه ی حرکات من رو زیر نظر داشت و هیچ چیز ازنگاهش پنهون نمونده بود!
تک خنده ای کردم حرکت کردم گونه اش رو بوسیدم و اضافه کردم:
_الهی قربونت بشم که اینقدر به فکرمی.. ولی بخدا من حالم خوبه.. اصلا جای نگرانی نیست!
_عماد؟؟؟؟
باصوتی کشیدهش تعجب کردم و با تعجب نگاهش کردم..
_همینطوری که نمیشه از وسط مکالمه بپری به آخر و ازکنارش بگذری!
_چه مکالمه ای عاشقیم؟ من فکرمیکردم تموم شده باشه!
_گلاویژ چیکار….
میون حرفش پریدم و اضافه کردم؛
_مگه قرار نبود فقط درحد یک کلمه حرف بزنم که خیالت رو از بابت قضاوت ها راحت کنم؟ مگه ناظهار کردی اگه نخوام میتونم راجع بهش حرف نزنم؟
ابرویی بالا انداخت و نگاهم کرد.. سری به نشونه ی تایید تکون داد و دیگه چیزی ناضافه کرد!
متوجه قلبخوریش شدم اما خودمو به اون راه زدم!
اگه پِیِش رو میگحرکت کردم اونقدر ادامه پیدا میکرد که همه چی رو تعریف کنم ولی من واقعا تصمیم نداشتم راجع به گلاویژ حرف بزنم و رابطه ی اشتباهم رو نبش قبرکنم!
_اجازه میدی برم؟ قول میدم زود برمیگردم وهروقت خواستی زنگ بزن باشه؟
سری تکون داد و پشت چشمی نازک کرد و اظهار کرد:
_برو.. امیدوارم دیگه اتفاق های قبل تکرار نشه!
_ای جان.. عماد فدای این نگاه ها بشه؟
_خدانکنه.. بیخود مزه نریز..
لبخند زدم و گفتم؛
_قول میدم مراقب باشم.. قول مردونه!
_گوشیت رو در کف دسترس بذار.. استرس نندازی به جون من!
_نگاهممم! دیگه چی؟
_سلامتی.. فردا مهمون داری.. تویخچال رو نگاهی میندازم اگه چیزی کم وکسر بود واست مینویسم که باخودت بیاری!
_قربون کف دستت گل بانو.. ممنونم که هستی!
اگه تو نبودی.. اگه تورو نداشتم معلوم نبود چه بلایی سرم اومده بود.. حتی نمیدونم الان زنده بودم یانه!
_بسیار خب حالا نمیخواد افسردهش کنی.. برو زودبرگرد که واست شام خوشمزه درست کنم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن