رمان گرداب پارت ۱۵۲

دوتا کف دستش رو پشت گردنش قفل کرده بود و طول حیاط رو می حرکت کرد و می اومد…

سری به تاسف تکون دادم و آواش کردم:

-سورن..

به‌سرعت چرخید طرفم و دست هاش رو از پشت گردنش برداشت…

حال اون هم کف دست کمی از من نداشت..گونه هاش اب حرکت کرده بود و دور تا دور نگاه هاش سیاه شده بود….

قدم برداشت طرفم و من هم رفتم جلو..وسط حیاط بهم رسیدیم و لبخندی زدم:

-صبح بخیر..چرا اینقدر زود بیدار شدی؟..

-صبح تو هم بخیر..نتونستم بخوابم..

با دلواپسی نگاهش کردم و اضافه کردم:

-بعد از ظهر میریم دکتر..باشه؟..

-لازم نیست..این دردها و بی قراریا طبیعیه..کم کم خوب میشم…

-سورن؟..

مهربون ولی محکم و جدی بیان کرد:

-نه پرند..مجدداً می خوابوننم تو اون کمپ لعنتی..نمی خوام بار دیگر اون روزگارها رو تجربه کنم..اصرار نکن….

-خیلی خب..پس مواظب خودت باش..سورن؟..

سرش رو چرخوند و با اون نگاه های گرم و پرنفوذش نگاهم کرد…

من منی کردم و با ترمشاهده کرد بیان کردم:

-از خونه بیرون نرو..خواهش میکنم..

کمی تو چشم های ملتمسم نگاه کرد و بعد سرش رو تکون داد…

تبسمی بهش زدم و دوتایی راه افتادیم سمت در خونه و سورن با صدایی گرفته اضافه کرد:

-اگه اون حرومزاده مزاحمتی چیزی درست کرد زنگ بزن بیام..باهاش دهن به دهن نشو..جوابشم نده..با من تماس بگیر خودمو میرسونم….

در رو باز کردم و نگاهم رو تو نگاه هاش دوختم:

-نگاه..

اون لبخنده جذابش بالاخره روی لبش نشست و گفت:

-برو به سلامت..

-خداحافظ..

از در خونه که حرکت کردم بیرون، نگاهم به دنیز افتاد که پشت فرمون جای گرفته بود و منتظر من بود…

کف دستی تکون دادم و به طرفش رفتم که متوجه ی سورن پشت سرم شد و بوق کوتاهی زد و کف دستش رو براش بالا برد و کشیده گفت:

-چاکرِ اقا سورن..

چرخیدم نگاهی به سورن کردم که جفت دست هاش رو تو جیب شلوارش فرو کرده بود و داشت نگاهمون می کرد….

سرش رو برای دنیز تکون داد و تبسمی زد..

جای گرفتم تو ماشین و سلام علیکی با دنیز کردم و گفتم:

-بریم دیگه..

با نگاه و ابرو به سورن اشاره کرد و با شیطنت گفت:

-خداحافظی نمیکنی؟..هنوز داره نگاهت میکنه..

بی اختیار نگاهم چرخید سمتش که هنوز همونجا توقف کرده بود و نگاهش به ما بود…

تبسمم پررنگ تر شد و باهاش بای بای کردم که اون هم یک کف دستش رو بالا برد و سرش رو تکون داد….

دنیز که حواسش به ما بود، زد زیر خنده و پاش رو روی پدال گاز فشرد و ماشین از جا کنده شد…

کف دستم رو به داشامگاهورد گرفتم و غر زدم:

-اروم چه خبرته..

-من شما دوتارو میبینم حال میکنم اصلا..

-چطور؟..

لبش رو گزید و با لحنی که معلوم بود داره میپیچراکهه بیان کرد:

-هیچی همینطوری..انرژی میگیرم ازتون..

چپ چپ نگاهش کردم و جوابش رو ندادم و اون هم دیگه حرفی نزد…

****************************************

چهارتایی از اسانسور خارج و وارد پارکینگ شدیم..

البرز داشت سر به سر دنیز می گذاشت و جیغش رو دراورده بود…

ریز خندیدم و نگاهی به اطرافمون انداختم:

-هیس..بچه ها زشته..به خدا اگه کیان نبود تا حالا ده بار بیرونمون کرده بودن…

دنیز شیطون به کیان نگاه کرد و با خنده بیان کرد:

-ما هم دلمون به کیانمون گرمِ دیگه..

کیان لبخند زد و لپ دنیز رو کشید و اظهار کرد:

-زیادم رو من حساب نکنین..تا یه جایی میتونم جلوی اخراجتونو بگیرم…

جیغ دنیز و صدای خنده ی ما بلند شد..

البرز کف دست انداخت دور گردن دنیز و با خنده گفت:

-مگه کسی حق داره جیغ جیغوی مارو اخراج کنه..خودم میزنم چپ و راستش میکنم…

دیده غره ای هم به کیان رفت که با خنده سری به تاسف براشون تکون داد…

کنار ماشین ها از حرکت ایستادیم و دنیز اضافه کرد:

-بریم بستنی بخوریم؟..

لبم رو گزیدم و اضافه کردم:

-من باید زود برم خونه..

کیان اخم هاش رو کمی تو هم کشید و اضافه کرد:

-چرا؟..چیزی شده؟..

-می ترسم سورن بره بیرون..حالش خوب نیست زیاد…

به نشونه ی درک کردن سرش رو تکون داد و دنیز گفت:

-خب دنبال اونم میریم..

قبل از اینکه من چیزی بگم، البرز دستش رو تو هوا تکون داد و گفت:

-من قرار دارم..فعلا..

نشست تو ماشینش و جلوی نگاه های متعجب ما تک بوقی زد و به سرعت راهی شد…

صوتی خنده ی اروم کیان کشیده شد و من هم خنده ام گراهی شد…

دنیز اما شروع کرد به فحش دادن و بد و بیمسیر اظهار کردن:

-بیشعور نکبت..متوجه شدین چیکار کرد..انگار قحطی دختر اومده..ذلیل بدبخت..برو گمشو اگه دیگه محلت دادیم….

اینجوری می گفت اما جایی هم می خواستیم بریم به اامان کسی که زنگ میزد البرز بود…

سرم رو تکون دادم و به کیان خیره شدم:

-تو هم کار داری؟..

-نه چطور؟..

-اگه جایی کار نداری تو منو برسون..

کمی تو دیده هام خیره شد و انگار متوجه شد کارش دارم که سریع گفت:

-نه کاری ندارم..مسیرمم همون طرفه..

دنیز با تعجب اضافه کرد:

-من می رسوندمت خب..

– فرقی نداره که عزیزم..با کیان میرم..بهت زنگ میزنم…

اومد جلو گونه م رو بوسید و اضافه کرد:

-باشه..مواظب خودت باش..

با کیان هم خداحافظی کرد و قرار گرفت تو دویست و شش البالویی قشنگش و راهی شد…

نگاهی به کیان کردم که با کف دست به ماشینش اشاره کرد و گفت:

-بیا بریم..دلواپسم کردی..

-نگران نباش..

با ریموت درهای ماشین رو باز کرد و نشستیم..

ماشین رو از پارک دراورد و با بوقی که برای نگهبان زد، از پارکینگ خارج شد…

کمی تو خاموشی گذشت تا اینکه کیان سرعت ماشین رو کم کرد و گفت:

-پرند..

چون تو فکر بودم تکونی تو جام خوردم و نفس عمیقی کشیدم…

برگشتم سمتش که با تعجب یه نگاهش به من بود و یه نگاهش به جلوش…

دستی به مقنعه ام کشیدم و با ترمتوجه شد بیان کردم:

-دیشب یه چیزی شد..نمی دونستم به کی بگم..توی ذهنم فقط تو اومدی که بهت بگم و منطقی برخورد کنی….

اخم هاش به شدت تو هم فرو راهی شد و نیم نگاهی بهم کرد:

-چی شده؟..

مکثی کردم و با من من اضافه کردم:

-دیشامگاه کاوه اومده بود..

کاملا اشتباه فکر می کردم که شاید منطقی برخورد کنه…

جمله ام هنوز تموم نشده بود که پاش رو محکم روی ترمز کوبید و من با جیغ بلندی پرت شدم جلو و خودش تند کف دستش رو جلوم گحرکت کرد که با سر نرم تو شیشه…..

مچ دستش که هنوز جلوم رو با دوتا کف دستم گرفتم و با نفس نفس نگاه هام رو باز کردم…

آوای بوق و داد و بیداد ماشین های پشت سرمون بلند شده بود…

کیان تازه به خودش اومد و کف دستش رو از تو کف دست هام کشید بیرون و خم شد طرفم و با نگرانی:

-پرند..خوبی؟..پرند؟..یه چیزی بگو..

نفس زنان سرم رو تکون دادم:

-خوبم..حرکت کن..

به‌سرعت صاف جای گرفت و کف دستش رو از شیشه ی کنارش برد بیرون و به نشونه عذرخواهی برای ماشین های پشت سرش تکون داد….

با عجله حرکت کرد و ماشین رو کشید گوشه ی خیابون و بار دیگر توقف کرد و خاموشش کرد….

کف دستی به صورتش کشید و چرخید طرفم و گفت:

-حالت خوبه؟..

اسپری رو از جیبم دراوردم که نچ کشیدهی کرد و فحشی به خودش داد…

با دستی که کمی می لرزید، اسپری رو جلوی لب هام گرفتم و یه پاف خالی کردم تو دهنم…