رمان چوب خط اوهام

معرفی رمان چوب خط اوهام :

رمان چوب خط اوهام روایت مرد جوانی‌ست که به اجبار خانواده‌اش با دختردایی‌اش ازدواج می‌کند. این در حالی‌ست که او با زنی فاسق در ارتباط است و این ازدواج،‌ راهِ دررویِ اوست. داستان ساختار احساسی‌، خانوادگی دارد که مخاطب را تا انتها به خود سنجاق می‌کند. رمان در ژانر عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی‌ نگارش شده است. این رمان با ۵۷۶ صفحه، در سال ۱۴۰۲ از نشر شقایق منتشر شده است.

مقدمه رمان چوب خط اوهام :

«این روزگارها این گونه ام؛ فرهادواره ای که تیشه ی خود را گم
کرده است. آغاز انهدام چنین است. این گونه بود آغاز انقراض
سلسله ی مردان.
یاران… وقتی صدای حادثه خوابید، بر سنگ گور من بنویسید؛
یک جنگجو که نجنگید، ولی شکست خورد.»
نصرت رحمانی
گناه صغیره و کبیره اش مهم نیست؛ مهم آثاری است که بر جای می‌گذارد. همچراکه ریخته شدن غیر عمد چند قطره آب به وسیله ی برقی با درونی ویران. شاید فقط دستت خورده و سهل انگاری کرده ای؛ گناهت ریختن چند قطره آب است، منتها اتصال پشت اتصال و انفجار این اتصال.
امکان به وجود وارد شدن یک آتش سوزی بزرگ. آتش هم که بیاید، تر و خشک را با هم می‌سوزاند.

خلاصه رمان چوب خط اوهام :

امیر فتاحی پسر جوانی است که قلبباخته‌ی زنی فاسق می‌شود. او در گروه‌های چت مختلط با او آشنا شده است. قصه سر زمین‌هایی ا‌ست که به خواست خانواده‌اش، تنها شرط رسیدن به آن‌ها، وصلت با دختردایی‌اش رویاست. دختری بی‌گناه که برای تاوان پس دادن برگزیده شده است. و خانواده‌ای که از بیرون مقبول و از درون پوسیده است. پوسیده و شکل گراهی شده بر پایه‌ی یک نفرین قدیمی. امیر پس از کف دست‌یابی به مرادش، رویا را رها می‌کند، آن هم با کودکی که ناتمایل داشته در بطنش قرارداده. مرد جوان خبر ندارد که روزگاری دست از پا درازتر خواهد برگشت و آن‌وقت است که رویا در تدارک ازدواج با مردی است که روی پیمانش به اندازه‌ی یک عمر حساب کرده. سایه‌ی شوم امیری که بازگشته تا سهم خود را از زندگی بگیرد، برای بار دوم روی خوشبختی‌اش می‌افتد و در این تنگناست که عیار دلدادگی مشخص می‌شود.

مقداری از متن رمان چوب خط اوهام :

«رویا»
ترس! این کلمه ی سه حرفی به ظاهر مفلوک بزرگترین قاتل بشریت است.
من هراسیدم! وحشت کردم از پس زده شدن، وحشت کردم از کنار گذاشته شدن، وحشت کردم از نقل دهان خاله زنک ها شدن، ترسیدم از ترحم نگاه فامیل.
وحشت کردم و حالا داشتم جزای ترسم را در حمام خانه ی برادرم بالا می آوردم.
با عقی که زدم قلب و روده ام، همجاده با زردآب، از دهانم بیرون زد. کف کف دستانم را نهاده بودم کف حمام و اشک می‌ریختم، از بابت وضعیت رقت انگیزم. چه باید میکردم با این مهمان ناخوانده ای که باز هم حاصل
ترس هایم بود؟
سرم را محکم میان پنجه‌ام فشار دادم و مشت به شکمم کوبیدم! گلویم از شدت عق زدن‌هایم به یک سوزش بی ولین دچار گشته بود. مایع زردرنگ روی سرامیک زردرنگ راه گرفته بود و از دریچه ی حمام پایین می راهی شد.
دیشب داشتم به این می‌اندیشیدم ده عدد قرص ساکت بخش می‌تواند آرامشی ابدی برایم به ارمغان بیاورد، منتها باز هم ترسیدم. اصلا مادرم ناف مرا با ترس بریده بود.
باز شدن بی‌هوای در حال بدی‌ام را تکمیل کرد. طاها در حالی که صورت در هم کشیده بود، قدمی داخل گذاشت.
ـ چه وضعشه؟ خوبی؟
پشت دستم را به کناره های لبم کشیدم و از بوی مشمئز کننده اش پلک روی هم فشردم.
ـ با توام رویا، خوبی؟
با همان نگاهان بسته، سر به پایین تکان دادم. این دیده ها نباید باز می شد. طاها تیز بود، می‌درک کرد و امان از روزگاری که طاها می‌درک کرد! این نیز یکی از ترس‌هایم بود. اصلا طاها همیشه جزئی از ترس هایم به شمار می‌راهی شد!
ـ هی بت میگم عین آدم غذا بخور. این معده ی لامصب چی داره که هی بالا می آریش؟
صدایم بدتر از کف دست‌هایی که چسبانده بودم به سرامیک، می لرزید.
ـ برو طاها، منم الان میام.
ـ نوبرونه‌ی جمشاهده کردته هی غذای نخورده رو بالا آوردن؟
ـ برو طاها، این جا حلوا خیرات نمی‌کنن.
همان طور که مراقب بود پایش کثیف نشود، با یک متر فاصله از من، روی دو زانو جای گرفت. بار دیگر که عق زدم تنها خروجی دهانم بزاق بود.
رو به طاهایی که فاصله اش را کمی بیشتر کرد نالیدم:
ـ برو بیرون چی‌و داری نگاه می‌کنی؟
ـ چیزی هم نخوردی که بگم مسموم شدی!
نگاه فراری ام را به هر جا سوق می‌دادم جز نگاهان او.
ـ پاشو یه سر بریم در مونگاه.
از درمانگاه هم می‌هراسیدم. این درد نباید آشکار می‌شد، تا از شرش خلاص شوم!
ـ طوریم نیس طاها، برو میام.
ـ جمتوجه شدا چقدر حالت به هم می‌خوره!
جمله ی هممسیر با ظنش هراسم را بیش از پیش کرد. کف دست به شیر آب بردم تا پیش از این که یلدا سر برسد کثافت کاری ام را جمع کنم.
ـ زهرا وقتی محیا رو حامله بود این شکلی ادا داشت!
نفسم در شاهجاده گلویم حبس گرمشاهده کرد. جمله اش را با ته مایه ی خنده اضافه کرد. نتوانستم وحشت غلبه کرده بر دیدهانم را از او پنهان کنم. انحنای لب هایش جمع شد. انعطاف صورتش از بین حرکت کرد. نگاهان همچراکه عقابش را باریک کرد. هر قدر چشمان او به سمت تنگی و مچ گیری می حرکت کرد، پلک‌های من فاصله ی بیشتری از هم می‌گحرکت کرد. این حالتش فقط چند ثانیه به طول انجامید؛ سپس خندید.

نحوه تهیه و مطالعه رمان چوب خط اوهام :

بیوگرافی نرگس عبدی :

نرگس عبدی، متولد سال ۱۳۷۵، نویسنده‌ی ایرانی می‌باشد. ایشان تاکنون یک جلد کتاب با انتشارات شقایق به چاپ رسانده است و یک کتاب با عنوان الیار در کف دست چاپ دارد. این نویسنده در ژانر عاشقانه، اجتماعی و خانوادگی فعالیت می‌کند.

آثار نرگس عبدی :

رمان چوب خط اوهام _ انتشارات شقایق
رمان الیار _ در کف دست چاپ از انتشارات شقایق

رمان چوب خط اوهام