یه تبسم زد و خیره شد به صورتم و بعداز یه مکث کوتاه گفت:
-خب…الان وقتشه برنده هرکاری میخواد بگه و بازنده که تو باشی براش انجام بدی!
لحنش یه جوری بود انگار قرار بود چیزهای جمشاهده کردی از خودش رو بکنه.چیزهایی که احتمالا رنگ و بوی بدجنسی میداد.تا اینو گفت و چون بازنده خودم بودم پاپا کردم و اضافه کردم؛
-اووووی! یاسین تو بهشدت بدجنسی…میخوای اذیتم بکنی میدونم الان یه چیز وحشتناک ازم میخوای!
یه قیافه ی ترسناک به خودش گحرکت کرد.قلبیلش هم که واسه من عین روزگار روشن بود.میتمایل داشت اذیتم بکنه.جدی شد و با بالا انداختن شونه هاش بیان کرد:
-شاید هم همین کارو کردم.
کف کف دستمو زدم تخت سینه اش و اظهار کردم:
-نه خیر! حق نداری بدجنس بازی دربیاری! البته که من میدونم اینکارو حتما میکنی! تو الان یه چیز ترسناک از من میخوای…
به نشونه ی نه اضافه کردن و نه بودن جواب خیال پردازی ها و حدسهام سر بالا انداخت و حواب داد:
-نه اما حالا تو هرجور دوست داری فکر کن!
چراکه این رو گفت صدرصد اطمینان پیدا کردم قراره یه کار ترسناک باهام انجام بده.
لرزش تو جونم بود و باهمون ترس و لرز خندیدم.
به چشمهام اشاره کرد و گفت:
-خب…نگاهاتو ببند…
سرمو تند شتابزده تکون دادم و گفتم:
-نه نه نه! بگو میخوای چه بلایی سرم بیاری که میگی نگاهامو ببندم…؟؟
اشاره کرد به چشمهام و اضافه کرد:
-سوال نپرس سوفیا…قرار داشتیم برنده هرچی بیان کرد بازنده فقط بگه نگاه.حالا توهم فقط بگو نگاه….
خنده کنان ابروهامو بالا انداختم و گفتم:
-نه نمیگمدیدهممم
چشم غره ای راهی شد و با لحنی کف دستوری گفت:
-سوفیااااا اون رو سگمنو بالا نیار…
عین بچه ها هبجان زده بالا و پایین پریدم و گفتم:
-آخه من میدونم تو الان یه چیز وحشتناک از من میخوای!
تاکید کنان و با غیظ اضافه کرد:
-داری میری رو اعصابماااا.چشماتو میبندی.تا ۱۲ میشماری….به هیچ وجه هم بازشون نمیکنی….
چراکه میدونستم واقعا داری کفری میشه و منم رفتم رو اعصابش گفتم:
-باشه باشه…حالا چرا ۱۲؟
جویا شد:
-پس چند؟
اممممی زمزمه کردم و جواب دادم:
-مثلا ده…
با لجاجت تکرار کرد:
-چرا ده؟ همون ۱۲
فکر کنم دیگه وقتش بود کوتاه بیام.خندیدم و اطاعت گرانه و مطیع اضافه کردم:
-باااااشه همون دوازده.خب.الان چشمهام رو میبندم.
یه نفس عمیق کشیدم و بعد نگاههام رو به آرومی روی هم گذاشتم و جویا شدم :
-شروع کنم…؟
خیلی خونسرد جواب داد:
-آره شروع کن اما یادت باشه به هیچ وجه دیدهاتو باز نکنی….به هیچ وجهههه!
مکث کردم و بعد شروع کردم شمارش اعداد…تا سه بیشتر نبیان کرده بودم که کف دستهاش دو طرف صورتم قرار گراهی شد.
تمایل داشتم بازشون کنم اما یادم اومد چقدر اصرار داشت همچین کاری انجام ندم.
آب دهنمو قورت دادم.یه کوچولو مکث کردم و بعد دوباره شروع کردم تلفظ اعداد:
-چهار…پنج….
گرمای صورتش رو نزدیک به صورت خودم حس میکردم.نفسم تو سینه حبس شده بود.دلم به آرومی می تپید و حسم خبر از اتفاقهای جمتوجه شدی میداد.
میل داشتم عدد شش رو به زبون بیارم که لبهاشو روی لبهام قرار داد.
قفل کردم. هنگ کردم…لال شدم.کور شدم…کر شدم…
یاسین؟؟؟
اون داشت منو میبوسید!؟
بسیار آروم و سر حوصله ولی عمیق و باعشق لبهامو بوسید.و این بوسه اونقدر برای من ملایم و درعین حال لذیذ و لذت بخش بود که به جرئت میتونستم بگم هیچوقت همچین بوسه ی قلبنشینی نداشتم.
ریتم دلم بالا حرکت کرد…
آره. ضربان دلم اصلا عادی و نرمال نبود.واقعا نبود.
چند لحظه بعد اول لبهاش رو به آرومی از روی لبهام برداشت و بعدهم اظهار کرد:
-من همیشگی دلبسته شدم ولی تو از من فراری بودی…همیشگی!
اگه همیشگی نق میزدممیتمایل داشتم مراقبت باشم و کف دست آلوده ی بی دلدادگیی سمتت نیاد…
نفسم تو سینه حبس شد.حتی حس کردم قلبم توقف کرده.جای گرفتن عرق های ریز درشت رو روی پوست صورتم کاملا احساش میکردم.
بهت زده بودم زیرا یکی از عجیبترین شوک های زندگیم بود!
اون منو عاشق شد.
با نفسی که بالا نمیومد شروع کردم خوندن بقیه ی اعداد.
قلبم میمیل داشت زودتر چشمهام رو باز کنم و باهاش نگاه تو نگاه بشم.
دستمو روی قلبم گذاشتم و گفتم:
-هفت…هشت…نه …ده…یازده…دوازده…
فورا نگاههام رو باز کردم ولی نبود.
من موندم و جای خالیش.چرخی به دور خودم زدم.نگاهی به دور و اطراف انداختم.نه…واقعا نبود.نفس زنان دویدم سمت پنجره….
پرده رو کنار زدم و با باز کردن پنجره نگاهی به بیرون انداختم.
حتی اونجا هم نمشاهده کردمش…
راهی شد…جهان منو با حرفهاش زیرو رو کرد و رفت!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن