_من خوشامگاهختیت رو میخام پسرم
_خوشامگاهختی من تو دست اون دختره مولین
_باید ببینمش و باهاش حرف بزنم
_دیده میبرمت
_با زهره صحبت کردم اون میگه دوست داره
_لا اله الا الله دروغه مادر من وقتی که داشت پشتم نقشه میکشید عاشقم نبود؟
سری به تاسف تکون داد و اضافه کرد فردا میاد متوجه شدن مائده
یا خدا حالا کی میخاست مائده رو اروم کنه کار حضرت فیل بود:/
از خونه زدم بیرون و مولین و رسوندم خونه و رفتم به سمت خونه منو مائده
طبق معمول رضا زنگ زد و عصبی اضافه کرد:
_معلوم هست کجایی؟ یک ربع دیگه جلسه س ها
_خودت برو اصلا حوصله ندارم
_چیشده؟
_زهره و مولین…
_واااایی فهمیدن
_اره
_بدبخت شدی، بیا من زمینی ردت کنن اونور مرز حتی الانم کف دست بردار نیست
_رضا توروخدا ساکت شو، حواست به کارا باشه ها
_باشه بابا فقد مصیبتی
_خدافظ
_خدافظ
یه سری وسیله از فروشگاه گراهی شدم و راهی شدم خونه
_مائده خانم؟ من اومدم
آوایی نیومد داخل هال، اتاق، اشپزخونه، همه جارو گشتم نبود دیدهم خورد به کاغذ چسبیده به یخچال
_منو ببخش اما نمیتونم روی زندگی یکی دیگه خراب شم بابت محبت های بی منتت هم ممنون، اگر بازم برگردم به عقب بازم عاشقت میشم. حلالم کن
مغزم داشت سوت میکشید
فقد تونستم برم سمت لابی
_خانم طبقه ۴ کی حرکت کردن؟
_بعد رفتن شما یه خانومی اومد بعد از حرکت کردن شما، بعد رفتن اون خانومم خانم شمس رفتن
زهره بود مطمئن بود بالاخره کار خودشو کرد
خدایا اون دختر کسیو نداره کجا رفته اخه
(مائده)
بعد راهی شدت محمد علی ظرفای صبحانه رو شستم که زنگ در خورد اضافه کردم حتما بازم چیزی جا گذاشته با دیدن زهره خشکم زد
صورتش خیس از اشک بود و اومد داخل
_پس جایی که قبلا آشیونه منو علی بود رو داده به تو اره؟
_خانم من….
جیغ کشید
_خانم چییی؟ تو زندگیمو نابود کردی اگر تو نبودی منو علی زندگیمونو میکردیم، تو از وقتی اومدی علی رو هم بردی، تو یه هرزه ای که زیستن خوب مارو خراب مردی مطمئن باش آهم دامن گیرت میشه، امیدوارم اب خوش از گلوتون پایین نره خونه خراب کن
خشک شده فقط به راهی شدنش خیره شدم
نه من خونه خراب کن نبودم، من فقد عاشقش بودم نه نه
همش حرفاش تو مغزمه و داره ذره ذره وجودمو میمکه
باید میحرکت کردم من نمیتونم رو خونه یکی دیگه خونه بسازم نمیتونم بدون اون زندگی کنم اما نمیخان شامگاه با عذاب وجدان بخابم
با گریه وسایلمو جمع کردم و نامه ای برای محمد علی نوشتم
گوشی و کلید خونه رو هم گذاشتم بغلش و حرکت کردم، نمیدونستم مقصدم کجاست فقط میخاستم به ایستگاه اتوبوس برم پیش بی بی
(محمد علی)
5ساعت از نبودش میگذشت، داشتن روانی میشدم و درد سرم امانم رو بریده بود
به رضا گفتم و جلسه رو کنسل کرد، در به در داریم دنبالش میگردیم
همه مضطربیم این بود نکنه دست نا اهلی افتاده باشه فقد خدا رو آوا میزدم فقد قسم به ولیم علی میدادم حواسش بهش بلشع
همه جای شهرو گشتم ولی نبود
_الو رضا چیشد؟
_داداش بیا ترمینال اسمش اونجا بود
زود با سرعت هزار داشتم میحرکت کردن و دعا دعا میکردم ایستگاه اوتوبوس نراهی شده باشه
همه اتوبوس هارو میگشم
(مائده)
حرکت کردم دلم موند پیش علی و جسمم جادهی سفر به دیار خودم شدم
(محمد علی)
بعد کلی پرس و جو رضا متوجه شدم تو اتوبوس که حرکت کرده بود به راننده خبر داده بودند باید هر چه زود تر میرسیدم
آوای بوق های ممتدد ماشینایی که از بغلشون لایی میکشیدم در اومده بود و نزدیک بود تصادف کنم
بالاخره پیدا کردم ماشینو ولی چند متر ازم دور بود بخاطر ترافیک ماشینو ول کردم و به سمت اتوبوس دویدم
راننده درو باز کرد و من تمام جاهارو گشتم
_مائده؟
_مااائدههه؟
بالاخره مشاهده کردمش قلبم اندازه یه دنیا براش تنگ شده بود فقط محکم بغلش کردم تا دلتنگیم رفع شه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن